Tibetan
་ལས་ཉིད་འཁྲུལ་འཁོར་བའི་ཆོས ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་བཟང་ངན་ཆོས། །ཅི་འཕྲད་ཅི་མཐོང་ཅི་བསྟན་པ། །འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །དེ་རྨྱེར་སེམས་ནི་ཡང་དག་མིན། །དཔེར་ན་རྨི་ལམ་བདེ་སྡུག་ནི། །སད་པ་ཙམ་གྱིས་འ་ལ་པ་ཡི། །རྨི་ལམ་བཟང་ངན་དམ་པར་འཛིན། །དེ་བཞིན་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་པ། །རྨོངས་པ་རྣམས་ནི་དམ་པར་བལྟ། །མེད་པའི་ཡུལ་ལ་དངོས་པོར་ཞེན། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ནི་སྒ་མ་འདྲ། །སྒྱུ་མ་དེ་ལ་དངོས་གཞི་མེད། །མེད་ལ་ཡོད་འཛིན་འཁོར་བའི་གཞི། །དེ་སྐྱིར་སེམས་ནི་ཡང་དག་མིན། །སེམས་སུ་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་གོལ། །གང་ཡང་རུང་བ་ཅི་ལ་ཡང་། །འཛིན་སྩིང་ཞེན་ཕྱིར་སེམས་ཤཱདིས་ཕུང་། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །མཚན་517༄༅། །ཉིད་སེམས་ཀྱི་རིག་པ་འདི། །ཉན་ཐོས་རིག་པ་སྐད་ཅིག་དེ། །ལམ་སྲང་མི་རེངས་རྒྱུ་བ་བཞིན། །རིག་པ་ཕོ་རེངས་རང་རེ་འདོད། །འབྲེལ་པ་མེད་ཕྱིར་དོན་ལ་གོལ། །ཕྱི་ཡི་སེམས་ཙམ་རིག་པ་དེ། །ཆུ་བོ་རང་གཞུང་དང་འདྲ་སྟེ། །རིག་པ་ང་རྒྱལ་འགྲོ་འོང་ཅན། །དེ་ཕྱིར་འབྲས་མེད་དོན་ལས་གོལ། །སྣང་བའི་ཡུལ་འདི་རིག་པ་ཡིས། །གཞིག་ན་རིགས་པས་མ་གྲུབ་པ། །དབུ་མའི་དོན་དང་འགལ་བ་སྟེ། །གཞི་ལ་སྐུར་བཏབ་གྲོལ་བའོ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །གསང་སྔགས་ཕྱི་ནང་རིག་པ་དེ། །རང་སེམས་དབྱེར་མེད་སྣང་སྟོང་ལ། །འདྲ་སྣང་ངང་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཀུན་བརྟགས་ཡིན་ཕྱིར་ངེས་དོན་མན། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཡང་ཏི་རྫོགས་ཆེན་རིག་པ་ནི། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ཆོས་སྐུ་རིག་པ་རང་གསལ་དེ། །འགྲོ་འོང་མེད་ཕྱིར་དུས་གསུམ་དུ། ཁུ།་རྐྱེན་མ་བསྐྱེད་རང་བྱུང་སྐུ། །ཡང་དག་ཡོད་ཕྱིར་ཤེས་ཤིང་རིག །སྐྱེ་འགག་མེད་ཕྱིར་རྒྱུན་དུ་གནས། །དཔེར་ན་མིག་དང་འབྲས་བུ་བཞིན། །སང་ངེ་རིག་གེ་བརྟག་པ་དཀའ། །དེ་དོན་ཡེ་ཡོད་བལྟ་མི་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་དྲན་མེད་རིག་པས་གསུངས། །སེམས་ཀྱི་མུན་སེལ་རིག་པ་དེ། །སྤྲིན་གསེབ་ཉི་མའི་སྙང་པོ་འདྲ། །དེ་དོན་རིག་པ་ངོས་བཟུང་བསྒོམས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས།518སེམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ངོས་བཟུང་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དོན་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། །སངས་རྒྱས་སྙིང་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། །སངས་རྒྱས་བྱ་བའི་དོན་བསྟན་ན། །རངབཞིན ལྷུན་གྲུབ་ཇི་བཞིན་པ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཡེ་ནས་ཡོད། །ཡོད་ཀྱང་མ་ཤེས་སེམས་ཅན་ལ། །ལུང་ལྡན་མེད་ཕྱི
Chinese
从……起，自身即是幻轮之法，内外情器好坏之法。无论遇到什么，看到什么，显示什么，毫无疑问都是幻觉。因此，迷乱之心并非真实。例如，梦中的苦乐，醒来时就消失了。执着于梦中的好坏，如同执着于各种各样的自性，愚昧之人视其为真实。对于不存在的境，执着为实有。因此，心如幻术，幻术本身没有实体。将无执为有，是轮回的根本。因此，心并非真实。所有由心所造作的都是错误的。无论什么，对于任何事物，由于执着、吝啬、贪恋，心被烦恼摧毁。现在再听金刚萨埵（Vajrasattva）。名称517。自身心的觉性，小乘的觉性，那一刹那，如同道路上人来人往。觉性如男性生殖器般坚挺，我们如此认为。因为没有关联，所以在意义上是错误的。外境唯识的觉性，如同河流的自流。觉性具有我慢，有来有往。因此，没有结果，在意义上是错误的。显现的境，如果被觉性所摧毁，就无法通过理智来成立。这与中观的意义相违背，这是对基础的诽谤，是解脱。现在再听金刚萨埵（Vajrasattva）。内外密咒的觉性，自心与无分别的显空，应知其为相似显现的状态。因为是遍计所执，所以不是胜义谛。现在再听金刚萨埵（Vajrasattva）。央提（Yangti）大圆满的觉性，如同非造作的虚空。法身觉性，自性光明，因为没有来去，所以在三时中，无因不生，是自生身。因为真实存在，所以知晓且明了。因为没有生灭，所以恒常存在。例如，如同眼睛和果实。清晰明了，难以分别。那个意义本来存在，却无法看到。因此，以无念的觉性宣说。遣除心之黑暗的觉性，如同云隙中的太阳精华。那个意义是认识并修习觉性。大圆满一切胜义谛都汇集于此。在与智慧虚空同等续中，518指示认识心之精要的章节，即第六品。之后，对聚集的眷属们，佛陀心髓开示道：如果阐释成佛的意义，自性本自具足，如其本然。一切众生本来就具有。虽然具有，但众生却不知道。因为没有具足经
English
From... itself is the Dharma of the Wheel of Illusion, the Dharma of good and bad in external and internal environments. Whatever is encountered, whatever is seen, whatever is shown, there is no doubt that it is an illusion. Therefore, the deluded mind is not real. For example, the happiness and suffering in a dream disappear as soon as one wakes up. Clinging to the good and bad in a dream is like clinging to various kinds of self-nature, which ignorant people regard as real. They cling to non-existent realms as if they were real. Therefore, the mind is like an illusion, and the illusion itself has no substance. Grasping the non-existent as existent is the root of samsara. Therefore, the mind is not real. Everything done by the mind is wrong. Whatever it is, for anything at all, because of attachment, stinginess, and greed, the mind is destroyed by afflictions. Now listen again to Vajrasattva. Name 517. The awareness of one's own mind, the awareness of the Hinayana, that moment, is like people coming and going on a road. Awareness is as firm as a male genital, we think so. Because there is no connection, it is wrong in meaning. The awareness of external Cittamātra is like the self-flowing of a river. Awareness has pride, it comes and goes. Therefore, there is no result, it is wrong in meaning. If the appearing realm is destroyed by awareness, it cannot be established by reason. This contradicts the meaning of Madhyamaka, it is a slander of the basis, it is liberation. Now listen again to Vajrasattva. The awareness of inner and outer secret mantras, one's own mind and the non-dual appearance and emptiness, should be known as a state of similar appearance. Because it is a completely imputed nature, it is not the ultimate truth. Now listen again to Vajrasattva. The awareness of Yangti Dzogchen is like the uncreated sky. The Dharmakaya awareness, self-luminous, because there is no coming and going, in the three times, without cause, it is a self-born body. Because it truly exists, it is known and understood. Because there is no birth and death, it exists constantly. For example, like the eye and the fruit. Clear and distinct, difficult to distinguish. That meaning originally exists, but cannot be seen. Therefore, it is taught with non-conceptual awareness. The awareness that dispels the darkness of the mind is like the essence of the sun in the clouds. That meaning is to recognize and practice awareness. All the ultimate truths of Dzogchen are gathered here. In the tantra equal to the wisdom sky, 518 the chapter indicating the recognition of the essence of the mind, which is the sixth chapter. Then, to the assembled retinues, the Buddha-heart spoke: If the meaning of becoming a Buddha is explained, the self-nature is spontaneously perfect, as it is. All sentient beings originally have it. Although they have it, sentient beings do not know it. Because they do not have the sutras