Tibetan
ཏེ། །ངང་བསྒོམ་རྨུགས་པས་བདེ་བ་ཉམས། ཁྲེས་པ་མུན་ལོང་ལྷག་མཐོང་བྲལ། །རང་རིག་མེད་པས་ཞི་གནས་བྱིང་། །ཇི་ཙམ་བསྒོམ་ཀྱང་དོན་དང་བྲལ། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ལས་བདེ་བ་མེད། །མ་རིག་རྨོངས་པའི་བློ་ཡིས་ནི། །བསྒོམ་ཀྱང་དོན་མེད་བདུད་ཀྱིས་བསླུས། །དེ་ཕྱིར་ལུང་ལྡན་གདམས་ངག་གཅེས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །རྒོད་པ་མི་རྟོག་བདུད་བྱུང་ན། །གདམས་ངག་མེད་ཕྱིར་འདུ་སར་དགའ། །རང་དོན་བཏང་ནས་མི་ཆོས་བྱེད། །སྤང་སྡུད་ཞེན་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད། །སྔ་ཕྱི་རིག་པས་དོན་ཟིན་བྱེད། །བ་མོར་ཉི་ཤར་བཞིན་དུ་བཏང་། །གདེང་ཟིན་ཆོས་དབྱིངས་གནས་ཀྱི་མཆོག །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །རྣལ་འབྱོར་དམ་པར་ཁས་འཆེས་ནས། །གཅིག་པུརམི་དགའ་འདུ་ལ་དགའ། །ཆོས་བརྒྱད་དམ་པར་གཉེར་བའི་མི། །ཁ་ཚིག་ཙམ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ། །གཞན་གྱིས་རྐྱེན་བྱས་བདུད་ཞུགས་ཏེ། །ཏིང་འཛིན་བཏང་ནས་ཡིད་མིན་གྱི། །ཡུལ་ལ་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་ཞེན། །མི་རྟོག་མེད་པས་ཉོན་མོངས་རྒོད། །ཆོས་ལ་མི་ལྟ་གྲགས་པ་བསྒྲུབ། །སྤང་སྡུད་ཞེན་པས་རང་རྒྱུད་བྱེད། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གོལ་བའི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་གཡེང་བའི་བདུད་ཀྱིས་བསླུས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །འཕྲོ་བ་མང་པོའི་བདུད་བྱུང་གང་། །དོན་ལ་གོམས་པར་མ་བྱས་པས། །རིག་ཚོར་དྲན་པ་ཕྲ་མོ་རྒྱུ། །དེ་དོན་རྐུན་བུ་ཡང་ཡང་སྡང་། །མི་བརྗེད་505༄༅། །དྲན་པའི་གཟུངས་ཀྱིས་ཟིན། །རྣམ་རྟོག་རང་བཞིན་རིགཔགསལ། །ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུ་འབྲས་བུ་མཆོག །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ལས་ནི་དང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཡང་ཡང་གོམས་པར་མ་བྱས་ ཤིང་། །ཞི་གནས་ལས་སུ་མ་རུང་པས། །ཞེན་པ་རང་ལོག་ཉམས་དང་བྲལ། །འཕྲོ་བ་རྐུན་བུའི་བདུད་ཞུགས་ཏེ། །གང་ཡང་རུང་བའི་ཚིག་རེ་ཙམ། །ཡིད་ལ་བྱས་པས་མི་གཡོ་བྲལ། །དེ་ཕྱིར་རང་རྒྱུད་སེམས་སུ་གོལ། །དད་པ་ཆུང་བས་གདམས་ངག་མེད། །ནན་ཏན་ཆུང་བས་ཉམས་དང་བྲལ། །མང་ཆད་རྐུན་བུ་ཡང་ཡང་ལྡང་། །ངེས་པའི་གདེང་དང་མ་ལྡན་ཕྱིར། །ཕྲ་མོའི་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་པས་ལྟུང་། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །བསྒོམ་པའི་བདུད་ནི་དེ་དག་ཀྱང་། །ངེས་དོན་མེད་པ་རྣམས་ལ་འབྱུང་། །ལུང་ལྡན་རྣམས་ལ་གནོད་མི་ཚུག །མ་རྟོགས་ཅི་བསྒོམས་བདུད་དུ་འགྱུར། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། བསྒོམ་པའི་བདུད་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དོན་གཅིག་པའོ།། །།ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །བྱ་བ་འདུ་འཛི་ལོངས་སྤྱོད་བདུད།།ཉམས་དགའ་ཞེན་པ་གནས་ཀྱི་བདུད། །བསླབ་པ་ཡོན་ཏན་གཡེང་བའི་བདུད། །འཁོར་ངན་སེམས་འཁྲུལ་བདུད་རྣམས་འབྱུང་། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །འདུ་འཛི་ལོངས་སྤྱོད་བདུད་བྱུང་ན། །མན་ངག་506མེད་པར་ཚུལ་འཆོས་བྱེད། །མི་རྣམས་སྨོན་འདོད་གཞན་སེམས་འཛིན། །དོན་བྲལ་བདག་འཛིན་ཕྲག་དོག་ལྟུང་། །དེ་དག་དགྲ་ཞེས་ཞེན་པ་ཆུང་། །བུ་བཞིན་ཆགས་མེད་དོན་གྱིས་ཟིན། །ལོངས་སྤྱོད་རང་གྲོལ་རོལ་པར་རྟོགས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །རྣལ་འབྱོར་རང་བྱུང་ངེས་པ་སྟེ། །དགོན་པར་གནས་ན་དད་ལྡན་འདུས། །ཚུལ་འཆོས་ཁ་གསག་མི་རྣམས་བརྟེན། །ཁ་ལན་པས་ནི་ཀུན་ལ་བསྟན། །འདུ་འཛི་ལོངས་སྤྱོད་བདུད་ཞུགས་ནས། །ཏིང་འཛིན་བཏང་ནས་གཞན་སེམས་འཛིན། །ཕུལ་དུ་རེ་བས་མཐོ་ལ་འཐམས ཆོས་པ་ཡིན་ཟེར་སྨོན་འདོད་ནས། །འདོན་ཀློག་མཚན་མའི་ཆོས་ལ་དགའ། །བསྒོམས་པའི་དོན་བོར་གཡེང་བའི་བདུད། །ཡོན་བདག་རྣམས་ལ་ང་བདག་འཛིན། །འདུ་འཛི་ཆེ་བས་རང་བསླུས་ལྟུང་། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཞེན་ཆགས་གནས་བདུད་དབྱེ་བ་ནི། །ཐོས་ཆུང་མཁས་ཆེས་ཉམས་དགའ་རྩིགས། །བཀྲ་ཤིས་ཉམས་དགའ་འདྲེ་མེད་ཕྱིར། །འདྲེ་བསྟེན་མཐུ་ཡོད་གཞན་ལ་བསྡིགས། །གནས་ལ་མ་ཆགས་ཞེན་མེད་ཤེས། །བདག་གཞན་གཞི་ལ་མེད་ཤེས་པས། །གང་ལ་འདུག་པ་འོག་མིན་གནས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །དབེན་པ་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རང་འཐད་པ་ཡི་གནས་ལ་ནི། །དབང་པོ་ཡུལ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན། །བཀྲ་ཤིས་འདྲེ་མེད་ལྷ་གཉན་པོ། །རང་བསྙོད་ཞེན་པའི་བདུད་ཞུགས་ཏེ།507༄༅། །ཏིང་འཛིན་བཏང་ནས་ཉམས་དགའ་བརྩིགས། །བསྲུང་མས་བསྲུངས་ནས་འགྲོ་དབང་མེད། །ཟེར་ཞིང་བདག་བསྟོད་དོན་མི་ལྡན། །དེ་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དོན་མེད་པས། །རང་ཉམས་བདེ་བའི་བདུད་དུ་ལངས། །འཁོར་བའི་མཐར་ལྷུང་ཐར་བ་མེད། །གནས་ཀྱི་བདུད་ཀྱིས་རང་བསླུས་ལྟུང་། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཡོན་ཏན་གཡེངས་འདུད་དབྱེ་བ་ནི། །རིག་པ་ལྔ་ལྡན་བཀུར་སྟི་དྲན། །དོན་བོར་གཞན་དོན་རང་རྒྱུད་གོལ། །ཞེན་ལོག་དོན་དྲན་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །བདུད་མེད་ཡེ་ཤེས་སྐུལ་མར་ཤེས། །གཡེང་བ་བདག་གཞན་ཆོས་སྐུར་གྲུབ། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙང་པོ་ཉོན། །རྣལ་འབྱོར་ཆོས་ལ་མོས་ལྡན་པས།སྤྱཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་ཤེས་པའི་མི། །རིག་པ་རྣམ་ལྔ་ལྡན་པས་ཀྱང་། །ཆེད་དུ་བྱས་པས་གཞན་དོན་བྱེད། །གཡེང་བའི་བདུད་ནི་ཁོང་དུ་ཞུགས། །གཞན་གྱིས་བསྟོད་པས་ཏིང་འཛིན
Chinese
彼。入定昏沉则失乐，贪著黑暗盲目离胜观。无自证故寂止沉没，纵然如何修亦离意义。唯苦之中无有乐，以无明愚昧之心识，纵然修持亦无意义，为魔所欺。是故具传承之口诀珍贵。今又谛听金刚萨埵。若起掉举不作意之魔，无口诀故喜集会处。舍弃自利而行世间法，作种种取舍执着。以先后之智慧而把握意义，如朝阳照耀于盲女般放任。确信已得法界处之胜。今又谛听金刚萨埵。自诩为瑜伽士圣者，不喜独处而喜集会。勤求八世间法之人，仅于言词生起定解。为他缘所趁魔入，舍弃三摩地而于非意，于境生起种种执着。以无作意故烦恼炽盛，不观佛法而求名声。以取舍执着而束缚自心，以于三摩地散乱之故。是故为散乱之魔所欺。今又谛听金刚萨埵。何为众多散乱之魔生起，以未于义上串习故。细微之觉受念头流转，因此怨恨盗贼屡屡。不忘失505，为忆持之陀罗尼所摄持。分别念自性明，一切法身果最胜。今又谛听金刚萨埵。事业乃最初之瑜伽士，以未屡屡串习故，以不调柔寂止之业故，执着自解脱离证悟。散乱盗贼之魔入，任何一句之词，以作意于心故离不动摇。是故自心迷失于心识中，以信心小故无口诀。以精进小故离证悟，增减盗贼屡屡生起。以不具决定之确信故，为细微之魔所欺而堕落。今又谛听金刚萨埵。修持之魔彼等亦，于无有真实义者生起。于具传承者无有损害，不证悟者无论修何皆成魔。大圆满一切真实义皆汇集，智慧与虚空等同之续中，开示修持之魔品即意义唯一。今又谛听金刚萨埵。彼
English
There. If meditation is dull, happiness diminishes. Greed is blind, lacking superior insight. Without self-awareness, peaceful abiding sinks. No matter how much you meditate, it is devoid of meaning. There is no happiness apart from suffering itself. With a mind deluded by ignorance, even if you meditate, it is meaningless, deceived by demons. Therefore, the oral instructions with lineage are precious. Now listen again, Vajrasattva. If the demon of agitation and non-conceptualization arises, because there are no instructions, one delights in gatherings. Abandoning self-interest, one engages in worldly affairs. One makes various attachments of acceptance and rejection. One grasps the meaning with prior and subsequent knowledge, letting it go like the sun rising for a blind woman. The confidence is established as the supreme state of the Dharmadhatu. Now listen again, Vajrasattva. Having claimed to be a holy yogi, one does not delight in solitude but delights in gatherings. People who strive for the eight worldly dharmas, only generate certainty in words. Influenced by external conditions, demons enter, abandoning Samadhi and clinging to various perceptions of non-mental objects. Without non-conceptualization, afflictions rage. One does not look at the Dharma but seeks fame. With attachments of acceptance and rejection, one binds one's own mind. Because of straying from Samadhi, one is deceived by the demon of distraction. Now listen again, Vajrasattva. Wherever the demon of many distractions arises, because one has not become accustomed to the meaning, subtle awareness, feelings, and thoughts flow. Therefore, one hates thieves again and again. Not forgetting 505, held by the dharani of memory. The nature of conceptual thought is clear awareness. All are the supreme fruit of the Dharmakaya. Now listen again, Vajrasattva. For the yogi who is a beginner in practice, because one has not repeatedly become accustomed, and because the activity of peaceful abiding is not manageable, attachment is self-liberated, devoid of experience. The demon of distraction and thievery enters, any single word, because of focusing on it in the mind, one is devoid of immovability. Therefore, one's own mind strays into consciousness. Because faith is small, there are no instructions. Because diligence is small, one is devoid of experience. Increase and decrease, thieves arise again and again. Because one does not possess definitive confidence, one falls, deceived by subtle demons. Now listen again, Vajrasattva. The demons of meditation also arise for those who lack definitive meaning. They cannot harm those with lineage. Whatever one meditates on without realization becomes a demon. In the tantra of the Great Perfection, where all definitive meanings are gathered, the wisdom is equal to space, the chapter on showing the demons of meditation is the same meaning. Now listen again, Vajrasattva. The
Chinese
扰攘嬉乐享用之魔， 悦意贪恋处所之魔， 学处功德散乱之魔， 恶友心乱诸魔皆生。 今复金刚萨埵谛听， 若生扰攘享用之魔， 无有口诀伪装行事， 众人希求执着他心， 舍弃意义我执生嗔， 彼等视敌贪执转小， 如子无贪以义摄持， 了知享用自解脱戏舞。 今复金刚萨埵谛听， 瑜伽自生定解即是， 若住寂静信徒聚集， 伪装谄媚众人依附， 以花言巧语示于众人， 扰攘享用魔已入故， 舍弃三摩地执着他心， 期望供养亲附高位， 说是法者希求贪恋故， 喜好念诵名相之法， 舍弃修持义理散乱魔， 于诸施主生起我执， 扰攘过大自欺而堕。 今复金刚萨埵谛听， 分别贪执处魔之相， 少闻博学悦意修砌， 吉祥悦意无有鬼魅故， 依附鬼魅有术威胁他， 了知不贪处所无执着， 了知自他本无所依， 无论住于何处皆密严刹土（藏文地名）。 今复金刚萨埵谛听， 希求寂静瑜伽士夫， 于自适意之处所中， 诸根于境执为我所， 吉祥无鬼神祇极凶猛， 自诩贪恋魔已入故， 舍弃三摩地修砌悦意， 护法守护无有出行权， 如是语说自赞无意义， 是故果报无有意义故， 转成自乐安逸之魔， 堕入轮回边际无解脱， 处所之魔自欺而堕。 今复金刚萨埵谛听， 功德散乱聚集之相， 五种明觉恭敬忆念， 舍弃意义他利自续错， 厌离贪执忆念意义压制， 了知无魔即是智慧劝请， 散乱自他成就法身。 今复谛听聚集之精要， 瑜伽士夫具足信心故， 通晓各种功德之人， 虽具五种明觉之力， 特意造作利益他人， 散乱之魔入其心中， 他人赞叹而失三摩地。
English
The Mara of bustling enjoyment, The Mara of delightful attachment to places, The Mara of distraction from learning and qualities, The evil companions and mind-confusing Maras all arise. Now again, Vajrasattva, listen! If the Mara of bustling enjoyment arises, Without secret instructions, they act hypocritically, People desire and cling to others' minds. Devoid of meaning, they fall into self-grasping and jealousy. They have little attachment, calling those enemies. Like a child, without attachment, they are seized by meaning. They realize enjoyment as self-liberation and play. Now again, Vajrasattva, listen! The yogi's self-arising certainty is this: If they stay in a monastery, faithful ones gather. They rely on hypocritical, flattering people. They show everything to everyone with sweet words. Having entered the Mara of bustling enjoyment, They abandon Samadhi and cling to others' minds. Hoping for offerings, they cling to high positions, Saying they are Dharma practitioners, desiring and craving. They delight in reciting nominal Dharma. They abandon the meaning of meditation, the Mara of distraction. They grasp at the patrons, saying "I am the owner." They are deceived by great busyness and fall. Now again, Vajrasattva, listen! The distinction of the Mara of attachment to places is this: Those with little learning, greatly learned, build delightful places. Because auspicious delightful places are free of spirits, They rely on spirits, have power, and threaten others. Know that you are not attached to places and have no clinging. Knowing that self and other have no basis, Wherever you sit is Akanishta (a pure land). Now again, Vajrasattva, listen! For the yogi who desires solitude, In a place that suits them, The senses grasp at objects as self. Auspicious, free of spirits, powerful gods, The Mara of self-praise and attachment has entered, Having abandoned Samadhi, they build delightful places. Saying, "Protected by protectors, there is no freedom to go," They praise themselves without meaning. Therefore, because the result is meaningless, They arise as the Mara of self-comfort. They fall to the end of Samsara, with no liberation. The Mara of places deceives and causes them to fall. Now again, Vajrasattva, listen! The distinction of the Mara of qualities and distraction is this: Having the five wisdoms, they remember respect. They abandon meaning, others' benefit, and their own continuum goes astray. They turn away from attachment, remember meaning, and subdue with power. Know that without Mara, it is wisdom urging you on. Distraction, self and other, is accomplished as Dharmakaya. Now again, listen to the essence of the gathering! Because the yogi has faith in the Dharma, A person who knows various qualities, Even with the power of the five wisdoms, They deliberately benefit others. The Mara of distraction has entered their mind. They lose Samadhi because of others' praise.