Tibetan
ས། །ཀུན་གཞི་མེད་ཕྱིར་སེམས་ཀྱང་མེད། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་ཀ་གཞི་མེད་དེ། །དེ་ཕྱིར་གཞི་མེད་ཆོས་སྐུ་ལ། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཀློང་ལྡན་པས། །སྣང་བ་མེད་ཕྱིར་འཛིན་པ་བྲལ། །གསལ་ལ་འཛིན་མེད་མི་གཡོ་བ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དགོངས་པར་བཤད། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །རང་སེམས་ཡུལ་དུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ། །འཁོར་བའི་ས་བོན་མ་རིག་པས། །རྒྱུ་རྐྱེན་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་452བྱུང་། །དེ་ཕྱིར་རང་འཁྲུལ་རྨོངས་པའི་སེམས། །གཟུང་འཛིན་བྱིང་རྒོད་ཞེན་པའི་རྒྱུ། །ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆགས་སྡང་སྐྱེ། །འཁོར་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་འཁྲུལ་སེམས་གཉིས། །གཅིག་དང་མི་གཅིག་རྩོལ་བའི་ཕྱིར། །འཁོར་བའི་མཐའ་ལ་ཟད་མེད་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་རང་རིག་དོན་རྟོགས་ན། །སེམས་མེད་ཡུལ་འདི་ཅི་ལ་སྲིད། །དེ་བས་རང་སེམས་སྒྲོང་པོ་འདི། །སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །གཅིག་དང་མི་གཅིག་བརྗོད་ཀྱི་བར། །མ་རིག་བློ་ལ་ཡུལ་སེམས་ཡོད། །ལོག་ལྟ་ཅན་རྣམས་དམ་པར་འཛིན། །དེ་ཕྱིར་སྒྲ་དང་ཚད་མའི་ཆོས། །སྤྲེའུ་འདྲའི་བློ་ཡས་ནན་བརྟགས་ནས། །ཡུལ་སེམས་རྩོད་པས་ཆོས་ཀུན་བྱུང་། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྣྲིང་པོ་ཉོན། །ངེས་ལུང་གདམས་ངག་ལྡན་པ་ཡི། །ཡང་དག་ངེས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ། །རང་རིག་ཆོས་སྐུ་སེམས་དང་བྲལ། །དེ་ཕྱིར་ཡུལ་མེད་རིག་པ་འཕྱོ། །ངེས་ལུང་གོ་བས་ཡུལ་སེམས་བརླག །ད་ཡང་འདུས་པའ་སྙིང་པོ་ཉོན། །དེ་ཡང་རྩ་བ་མདོར་བསྡུས་ན། །ཉི་ཤར་མུན་འགྲིབ་མེདཔབཞིན། །རངབྱུང་ཆོས་སྐུའི་དོན་རྟོགས་པས། །གོལ་སྒྲིབ་ཡུལ་སེམས་གཞི་ནས་དག །དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཁྲུལ་མེད་ཡང་དག་མངོན་སངས་རྒྱས། །དེ་ཕྱིར་ངེས་དོན་རྟོགས་པས་ཆོག །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཡུལ་སེམས་གཞི་ལ་453༄༅། །སྐབས་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། །ཀུན་རིག་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །རྒྱུ་འབྲས་སྐབས་དབྱེ་བཀའ་སྩལ་པ། །ཡང་དག་ངེས་དོན་སྙིང་པོ་ལ། །མཛད་སྤྱོད་འབྱང་བས་མ་བསླད་ཕྱིར། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་གཅིག །རང་བྱུང་རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ། །དཔེར་ན་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ལ། །དགོས་འདོད་འབྲས་བུ་དུས་གཅིག་རྫོགས། །དེ་བཞིན་ཆོས་སྐུ་ངེས་དོན་ལ། །རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ངེས་དོན་རྫོགས། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཐེག་པ་གཞན་དང་སྒོ་བསྟུན་ན། །རེ་ཞིག་རྒྱུ
Chinese
萨！ 俱生智无故，心亦无有也。 境心二者皆无基， 是故无基法身上， 自智本智充满故， 无显现故离执著， 明而无执不摇动， 说是诸佛之密意。 今又金刚萨埵听， 自心执为境之因， 轮回之种子乃无明， 因缘所作生痛苦。 是故自惑愚昧心， 取舍沉掉执著之因， 依于境而生贪嗔， 轮回之因缘惑心二， 一与非一勤作故， 轮回之边无尽故。 是故自智若悟解， 无心此境有何用？ 故此自心坚固者， 超越心之境故， 一与非一言说间， 无明心识有境心。 邪见者等执为胜， 是故声与量之法， 似猴之智者勤观察， 境心诤讼诸法生。 今又积聚之精华听， 具足决定教言者， 于真实决定之佛陀， 自智法身离于心。 是故无境觉性游， 悟解决定教言坏境心。 今又积聚之精要听， 彼亦根本略摄之， 如日出无暗沉般， 悟解自生法身义， 迷乱障蔽境心从基除。 是故自生本智身， 三时无有迁变故， 无谬真实现证佛。 是故悟解了义便足够。 大圆满了义一切皆聚集。 本智等同虚空之续中， 境心于基上453 ༄༅。 差别次第开示品第四十二竟。 从彼积聚之众等， 俱生智心之国王， 宣说因果差别次第， 于真实了义精华， 不为造作所染故， 因与果实体性一。 自生觉性之体性彼， 譬如珍宝摩尼宝， 需求欲求果实一时圆。 如是法身了义上， 仅以证悟便了义圆。 彼亦积聚之精华听， 若与他乘门相合， 暂且因
English
Sa! Since there is no ground of all, there is also no mind. Since both object and mind are without ground, therefore, on the groundless Dharmakāya, since it is endowed with the expanse of self-awareness and wisdom, since there is no appearance, it is free from grasping. Clear, yet without grasping, unmoving, it is said to be the intention of all Buddhas. Now listen again, Vajrasattva. The cause of grasping one's own mind as an object, the seed of samsara is ignorance, suffering arises from cause and condition. Therefore, the mind of self-deception and delusion, the cause of grasping, sinking, excitement, and attachment, relying on objects, gives rise to attachment and aversion. The cause and condition of samsara, the two deluded minds, one and not one, strive, therefore, the end of samsara is endless. Therefore, if self-awareness is realized, what is the use of this object without mind? Therefore, this solid self-mind, because it transcends the object of the mind, between one and not one, the ignorant mind has object and mind. Those with wrong views hold it as supreme, therefore, the Dharma of sound and measure, the wise, like monkeys, diligently examine, and all Dharmas arise from the dispute between object and mind. Now listen again to the essence of accumulation. Those who possess definite instructions and advice, in the truly definite Buddha, self-awareness Dharmakāya is separate from mind. Therefore, wisdom roams without object. Understanding the definite instructions destroys object and mind. Now listen again to the essence of accumulation. That also, the root is briefly summarized, like the sun rising without darkness, by realizing the meaning of the self-born Dharmakāya, confusion and obscuration, object and mind, are removed from the base. Therefore, the self-born wisdom body, because it is immutable in the three times, is the unerring, true, manifest Buddha. Therefore, it is enough to realize the definitive meaning. The Great Perfection, the definitive meaning, all are gathered. From the Tantra of Wisdom Equal to Space, object and mind are on the basis of 453 ༄༅. Chapter Forty-two, Showing the Division of Occasions, is completed. Then, to the assembled gatherings, the King of Mind, the Coemergent Wisdom, declared the division of occasions of cause and effect, in the essence of true definitive meaning, because it is not defiled by actions and conduct, cause and effect are of the same essence. That essence of self-born awareness, like a precious jewel, the wish-fulfilling jewel, the desired fruit is perfected at once. Likewise, in the definitive meaning of the Dharmakāya, the definitive meaning is perfected by mere realization. Listen also to the essence of accumulation. If it is aligned with the doors of other vehicles, for the time being, the cause
Tibetan
་རྐྱེན་བརྗོད་པ་ནི། །རྒྱུ་ནི་རང་བྱུང་ངོ་བོ་ཉིད། །རྐྱེན་ནི་ལུང་ལྡན་བླ་མས་ཚོལ། །འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་ཚེ། །ཐ་དད་མེད་ཕྱིར་རྒྱུ་འབྲས་གཅིག །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཐེག་གཞན་ཆོས་ཀུན་རྒྱུ་འབྲས་དེ། །དུས་གཅིག་མ་ཡིན་རིམ་གྱིས་ཚོལ། །རྩོལ་སྒྲུབ་ཡིན་ཕྱིར་འཁོར་བའི་རྒྱུ། །གནས་སྐབས་བདེ་ཐོབ་མཐར་ཐུག་མེད། །རྒྱུ་འབྲས་རིམ་བསྐྱེད་གོལ་སར་གསུངས། །དཔེར་ན་བྱས་པའི་རྫས་རྣམས་ནི། །མ་རྟག་མྱུར་དུ་འཇིགཔབཞིན། ཁྱིརྐྱེནབྱས་པའི་ཆོས་ཀུན་ནོར། །འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་ཆུ་ཤིང་འདྲ། །ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དེ་དོན་རྩ་བ་མདོར་བསྡུས་ན། །ཏཀྟ་ཀ་ཡི་རྒྱན་བཞིན་དུ། །རྒྱུ་འབྲས་མཐར་ཕྱིར་གཞི་ནས་རྫོགས། །དེ་བཞིན་ཆས་ཀུན་སྙིང་པོ་ལ། །ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ངང་ལ་འཆར། རྒྱུ་454འབྲས་གཅིག་ཕྱིར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། རྒྱུ་འབྲས་དོན་གྱི་སྐབས་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་ཛོགས་རྣམས་ལ། །ཀུན་རིག་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །བསྒོམ་དུ་ཡོད་མེད་སྐབས་དབྱེ་བ། །ཆེད་དུ་དགོངས་ཏེ་བཀའ་སྩལ་པ། །ངེས་དོན་མ་ནོར་དོན་ཕྲདཉུ་ ། །མ་བསྒོམས་སངས་རྒྱས་ད་ལྟ་འབྱུང་། །རང་བྱུང་ཆོས་སྐུ་ཡེ་གནས་པ། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་བསྒོམ་དུ་མེད། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་གདོད་ནས་དག །ཀུན་བཟང་ང་ཡིས་དགོངས་པའི་དྭན། །མ་ནོར་གདམས་ངག་རྣམ་པ་ལྔ་། །ཛེགས་མེད་རང་སེམས་སྙིང་པོའི་དོན། །སྐལ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བཤད །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བ། །སེམས་ཅན་བློ་ཡིས་རྟོགས་པའི་ཐབས། །དཔེ་མི་མཚོན་ཅིང་མ་བསྐྱེད་པར། །གདམས་ངག་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། །མ་བསྒོམས་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཡང་། །ངེས་དོན་རྟོགས་ཕྱིར་བསྒོམ་མེད་དོན། །མ་བསྒོམས་འབྲལ་མེད་སངས་རྒྱས་ཐུགས། །ཀུན་བཟང་ཐུགས་དང་མཉམ་པར་ནི། །བྲལ་མེད་རྐྱེན་ཐུབ་གདམས་ངག་ནི། །བསྒོམ་མི་དགོས་པར་གདམས་ངག་གིས། །དད་ལྡན་ཕྱི་རབས་རྟོགས་པར་གྱིས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ངེས་དོན་གདམས་ངག་སྐལ་མེད་ལ། ། 455༄༅། །ཞི་གནས་བློ་ནི་མ་ངེས་པ། །བསྒོམ་དུ་ཡོད་པ་གནས་པའི་ལམ། །འཁོར་ལ་བསྟན་གྱིས་ཡིད་ལ་ཉོན། །བསྒོམ་དུ་མེད་ལ་སུ་སྐྲག་པ། །མཚན་ཉིད་དབང་གསུམ་རིམ་གྱིས་བསྐུར། །ངེས་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། །ཡི
Chinese
阐述因缘： 原因是自生之体性， 缘是具足传承之上师寻。 果是证悟智慧之时， 无有差别故因果一。 再次金刚萨埵谛听， 其他乘之诸法因果彼， 非一时而渐次寻， 是勤作故轮回之因。 暂时得乐无有究竟， 因果次第生于歧途宣说。 譬如所作之事物， 无常迅速坏灭般， 境缘所作之诸法皆错谬， 果不生如水树。 再次谛听轮涅之精要， 彼义根本略而言之， 如同塔噶塔之庄严， 因果终极从根本圆满。 如是诸法皆于精要中， 伟大之功德自然显现。 因454果一故任运成就， 大圆满一切真实义皆汇集。 从与智慧虚空等同之续部中， 阐释因果意义之差别之第四十三品。 之后于聚集之众中， 普贤心之国王， 有无修习之差别， 特意作意而作开示。 真实义无谬意义相遇， 无修当下成佛， 自生法身本然存在， 菩提心髓无有修习。 再次谛听聚集之精要， 故法性本初即清净， 普贤我之意趣， 无谬口诀五种， 无有造作自心精要之义， 为具缘者宣说证悟。 再次金刚萨埵谛听， 佛陀之意趣如何， 众生以心证悟之方便， 无有譬喻且未生起， 仅以口诀之宣说亦， 无修当下亦， 证悟真实义故无修之义。 无修无离佛陀意， 与普贤意平等者， 无离断绝之口诀， 无需修习以口诀， 令具信后世证悟。 再次金刚萨埵谛听， 真实义口诀于无缘者，
English
Explanation of causes and conditions: The cause is the nature of self-origination, The condition is sought by a qualified lama. The fruit is when wisdom is realized, Since there is no difference, cause and effect are one. Again, Vajrasattva, listen, The cause and effect of all other vehicles, Not at once but gradually sought, It is diligent practice, the cause of samsara. Temporary happiness is attained, but there is no ultimate. Cause and effect are generated sequentially, and are said to be astray. For example, all created things, Like impermanence, quickly perish. All phenomena created by conditions are mistaken. The fruit does not arise like a water tree. Again, listen to the essence of samsara and nirvana, The root meaning is summarized, Like the ornament of Tagataka, Cause and effect are ultimately complete from the root. Likewise, all things are in essence, The great qualities naturally appear. Cause 454 and effect are one, so it is spontaneously accomplished. The Great Perfection, all definitive meanings are gathered. From the tantra equal to the wisdom sky, The forty-third chapter, which explains the difference between the meanings of cause and effect. Then, among the assembled gatherings, The King of Mind, Samantabhadra, The difference between having or not having meditation, Intentionally contemplating and giving instructions. The true meaning of the unerring meaning meets, Without meditation, Buddhahood arises now, The self-born Dharmakaya is inherently present, The essence of Bodhicitta is without meditation. Again, listen to the essence of the gathering, Therefore, the nature of reality is pure from the beginning, The intention of Samantabhadra, The five unerring instructions, The meaning of the essence of self-mind without fabrication, It is said to be realized by the fortunate ones. Again, Vajrasattva, listen, How is the intention of the Buddha, The means for sentient beings to realize with their minds, Without example and without arising, Even with just the explanation of the instructions, Even without meditation, right now, Because the definitive meaning is realized, the meaning of no meditation. Without meditation, the inseparable Buddha's mind, Equal to the mind of Samantabhadra, The inseparable, unbreakable instructions, Without the need for meditation, with the instructions, May future generations of faithful ones realize. Again, Vajrasattva, listen, The definitive meaning instructions for the uninitiated,