Tibetan
རྒྱད་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། །ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཆོས་རྗེ་ཡིས། །ཚོགས་བརྒྱད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་ནི། །དད་ཉན་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །འཁོར་བ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བ་ནིཡུལ་དང་སེམས་ནི་གཉིས་སུ་འདུས། །ཡུལ་ཀྱང་རང་སེམས་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །སེམས་ནི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ལ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལྔ་བཅུ་གཅིག །རྩ་བ་ཀུན་གཞི་ཉིད་དུ་འདུསྤྱ །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཡོད་ལུགས་ནི། །ཕྱི་བལྟས་པ་དང་ནང་བལྟས་དང་། །གཉིས་ཀར་བལྟས་པའི་ཤེས་པ་དང་། །བཅོས་དགོས་པ་དང་མི་དགོས་དང་། །རྟག་ཆད་བྲལ་དང་ང་བོར་གནས། །ཡང་དག་ཡོད་413༄༅། །དང་བྱིན་བརླབ་ཏུ། །ལེན་དུ་ཕྱེ་ནས་བསྟན་པའི་དོན། །ཚོགས་བརྒྱད་སེམས་སུ་སྣང་བ་དང་། །འཁོར་བའི་བག་ཆགས་བརྟགས་པའི་ཕྱིར། །ངེས་དོན་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་པས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ངོ་བོ་ནི། །ཡུལ་སྣངཙམནཤེ་སཔསྐྱེ། །ཡུལ་མི་སྣང་ན་ཤེས་པ་འགགས། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ངོ་བོ་ནི། །ཡུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་སེམས་པའི་ཕྱིར། །ཆགས་སྡང་ལོག་རྟོག་དག་ཏུ་འཛིན། །རྣམ་རྟོག་སྣ་ཛོགས་ངོ་བོར་སྣང་། །ཉོན་མོངས་ཡིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ན། །ནང་དུ་ཞེན་པ་དམ་པར་འཛིན། །རྟག་ཏུ་འཛིན་པ་ངར་འཛིན་བྱེད། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ངོ་བོ་ནི། །མ་རྟོགས་ཐ་མལ་དུས་ཙམ་ན། །རྣམ་རྟོག་རྒྱས་ཤིང་རིག་པ་བསྒྲིབ། །རྟོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་ཙམ་ན། །མ་རིག་བསྒྲིབས་ཀྱེང་ཡེ་ཤེས་རྒྱས། །གཞན་དུ་དེ་དང་མཚུངས་པར་ནི། །ཚོགས་བདུན་སྐྱེས་ན་འཕེལ་བརསྐྲུང་། །ཚོགས་དྲུག་འགགས་ན་བསྒྲབས་པར་སྣང་། །དེས་ན་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱང་། །ཡང་དག་མ་ཡིན་འཁོར་བའི་ཆས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙང་པོ་ཉོན། །སེམས་ཅན་མོས་པ་ཐ་དད་པས། །གང་ཟག་བློ་ཡི་རིམ་པ་ལ། །གནས་འགྱུར་ཆོས་སུ་བསྟན་པ་ཡང་བཀྲི་དྲང་ལྡེམ་དགོངས་ཙམ་དུ་བསྟན། །དེའི་སྐྱོན་ཡོན་ཁྱད་པར་ནི། །འབྱུང་བ་མེ་ཆུའི་དཔེ་བཞིན་དུ། །ཡེ་ཤེས་ལོག་རྟོག་ཁྱད་པར་ཀྱིས། ཁྲེས་པ་ཀུན་གཞི་མཚན་ཉིད་ནི། །རྒྱུ་རྐྱེན་གཉེན་པོས་འཇིག་པ་དང་། །414དུས་གསུམ་མི་རྟག་འགྱུར་བ་དང་། །བག་ཆགས་མཚན་མའི་རྟེན་བྱེད་པས། །ཡང་དག་མ་ཡིན་འཁོར་བའི་རྒྱུ། །ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དེ་དག་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀུན། །མ་རིག་རྐྱེན་ལས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བདེ་བ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་སྐུའི་གོལ་སར་གསུངས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ཡེ་ཤེས་ནམ་
Chinese
完结篇。 此后，对于聚集的众人们，全知导师法王说，八识是错觉。 对具信的听众眷属开示说：轮回的根本是境与心二者聚合。 境也是自心的错觉，心是八识聚，以及五十一心所。 根本都汇集于阿赖耶识。 现在，金刚萨埵谛听，对于一切有情众生存在的方式是，外观、内观，以及二者兼顾的觉知，需要调整的和不需要调整的，断常俱离以及安住于我。 真实存在和加持中，分开接受并开示的意义是，八识显现为心，以及为了考察轮回的习气。 因为不是究竟的精华，现在谛听聚集的精华。 五根识的自性是，仅有境显现才生起意识，境不显现则意识止息。 意识的自性是，因为思虑种种境显现，执着贪嗔邪见等。 分别念的种种显现为自性。 烦恼意的自性是，向内执着为殊胜，恒常执着为我执。 阿赖耶识的自性是，在未证悟的庸常时刻，分别念增盛且遮蔽觉性。 一旦证悟显现，无明遮蔽且智慧增盛。 其他方面与其相同的是，七识生起则增长，六识止息则显现为消减。 因此，八识聚也不是真实，是轮回的工具。 现在谛听聚集的精华。 由于有情众生的意乐各不相同，对于众生根器的次第，所开示的转依之法也是为了引导、正直、委婉、密意。 其过患和功德的差别是，如同地水火风的例子一样，由智慧和邪见的差别所致。 总之，阿赖耶识的体性是，被因缘和对治所摧毁，过去、现在、未来三时无常且变化，以及作为习气和表相的所依。 因此不是真实，是轮回的因。 现在谛听轮回的精华。 这些识聚八识，因为由无明之缘所生起，唯有痛苦而无安乐。 因此说是法身的歧途。 大圆满一切究竟之义汇集之智慧虚空。
English
The End. Then, to the assembled gatherings, the omniscient teacher Dharma Lord said, the eight consciousnesses are illusions. He instructed the faithful listeners and retinue: The root of samsara is the aggregation of object and mind. The object is also a delusion of one's own mind, the mind is the eight consciousness aggregates, and the fifty-one mental factors. The root is gathered into the Alaya consciousness itself. Now, Vajrasattva, listen. The way it exists for all sentient beings is: outward looking, inward looking, and the awareness that looks at both. What needs to be adjusted and what does not need to be adjusted, being free from permanence and annihilation, and abiding in self. Truly existing and in blessings, the meaning of separating and teaching is that the eight consciousnesses appear as mind, and for the sake of examining the habits of samsara. Because it is not the ultimate essence, now listen to the essence of the gathering. The nature of the five sense consciousnesses is: consciousness arises only when an object appears; when an object does not appear, consciousness ceases. The nature of the mind consciousness is: because it thinks about various object appearances, it clings to attachment, aversion, wrong views, etc. The various manifestations of conceptual thought appear as its nature. The nature of the afflicted mind is: inwardly, it clings to what is considered supreme, and constantly clings to self. The nature of the Alaya consciousness is: in the ordinary moments of non-realization, conceptual thoughts increase and obscure awareness. As soon as realization manifests, ignorance is obscured and wisdom increases. In other aspects, what is similar to it is that when the seven consciousnesses arise, they increase; when the six consciousnesses cease, they appear to diminish. Therefore, the eight consciousness aggregates are not real; they are the tools of samsara. Now listen to the essence of the gathering. Because the inclinations of sentient beings are different, the teachings on the transformation of the basis for the order of beings' minds are also taught as guidance, uprightness, tact, and intention. The difference between its faults and merits is due to the difference between wisdom and wrong views, just like the examples of earth, water, fire, and wind. In short, the nature of the Alaya consciousness is that it is destroyed by causes, conditions, and antidotes; it is impermanent and changing in the three times of past, present, and future; and it serves as the basis for habits and appearances. Therefore, it is not real; it is the cause of samsara. Now listen to the essence of samsara. These aggregates of the eight consciousnesses, because they arise from the condition of ignorance, are only suffering and without happiness. Therefore, it is said to be a wrong path of the Dharmakaya. The Great Perfection is the wisdom space where all definitive meanings are gathered.