Tibetan
སྒོ་ང་བྱེ་འུར་སྨིན་ཏེ་ཕྱིར་བྱུང་བྱ་བ་བྱེད། །ཉི་མའི་སྙིང་པོར་འོད་ཟེར་འབྱུང་བ་རྣམས། །ཡེ་ཤེས་དག་ལ་ཐུགས་རྗེས་བརྒྱན་པའི་དཔེ། །རྒྱ་མཚོར་ཆུ་བྲན་འཕྲོ་ཞིང་འདུ་བ་དང་། །སྒྱུ་མའི་སྦྱོར་བས་གཟུགས་བརྙན་སྣ་ཚོགས་སྣང་། །ཡོན་ཏན་མ་འགགས་རོལ་པ་ཅིར་ཡང་གསལ། །དེ་ཡིས་དཔེ་རྣམས་མང་ཡང་བསྡུས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐིག་ལེ་ཀུན་གསལ་ཆེན་པོ་ལས། རྒྱན་དང་རོལ་པ་མཚོན་པའི་དཔེ་བསྟན་པ་སྟེ་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།ཡུལ་ཡངས་པ་ཆེན་པོ་པདྨ་བདེ་གསལ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་བྱ་བ་ན། རྒྱལ་པོ་ནོར་བུ་འོད་ལྡན་བྱ་བ་བཞུགས་པས། ཁོ་ལ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཟ་མ་ཏོག་ཆེན་པོ་གཅིག་རིན་པོ་ཆེ་ཕྲ་མོ་མང་པོས་བཀང་ནས་ཡོད་པ་ལས། ཁོ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཞབས་འཆག་ཅིང་ཡུལ་གཟིགས་སུ་བྱོན་པས། རྒན་མོ་ལིང་ཐོག་ཅན་ཞིག་དང་ཕྲད་དེ། རྒན་མོས་ཟླ་བོ་འཁྲིད་པས། རྐུན་མ་མི་ལྔས་དེའི་བར་དུ་ཟ་མ་ཏོག་བརྐུས། སྨེ་ཤའི་གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་ཏུ། མུན་པའི་མི་དྲུག་ལ་བཙོངས། མུན་པའི་མི་དྲུག་གིས་ནོར་བུ་ལ་མཆོད་པ་དང་བཀུར་སྡི་ཆག །ནོར་བུ་ལ་ཡང་དགོས་འདོད་མ་བྱུང་།ཁོང་ཡང་ཡིད་ཕྱུང་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་ཟོས་སོ། །ཕྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་ལྡམ་པོ་མི་གཅིག་བྱུང་།ལྡམ་པོ་ན་རེ་རྐུན་མ་མི་ལྔས་བརྐུས། སྨེ་ཤའི་གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་དུ་མུན་པའི་མི་དྲུག་ལ་བཙོངས་སོ་བྱས་པས། རྒྱལ་པོ་ཐུགས་ནུར་ཏེ་རྒན་མོ་བསད། གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་བཅོམས། མུན་པའི་མི་དྲུག་ལ་ཆབ་བསལ། རྐུན་མ་མི་ལྔ་པོ་བྲན་དུ་བཀོལ།ནོར་བུ་དང་འཕྲད་ནས་རང་ཡུལ་བཟུང་བའི་མན་ངག །བཛྲ་ཨ་ཧཾ་རཏྣ་ཛྙཱ་ན་པཉྩ་པྲ་སཱ་ར་ཨ་ཧཱུཾ་ཊི། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྣང་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། ། དེ་ནས་ཡང་གསང་བའི་བདག་པོས་ཞུས་པ། ཀྱེ་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །གང་གསུང་རྩལ་དང་རོལ་པ་དེ། །མ་རྟོགས་གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་པར་སྣང་། །འཁོར་བ་རང་རྒྱུད་རོལ་པར་བྱུང་།དེ་ཡི་འཁྲུལ་ལུགས་གསུང་དུ་གསོལ། །ཞེས་ཞུས་སོ། །སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག །གཞི་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཡིན་པས། སྔར་ཡང་འཁྲུལ་མ་མྱོང་། ད་ལྟ་ཡང་མ་འཁྲུལ་ལ། ཕྱིས་ཀྱང་འཁྲུལ་མི་སྲིད་དོ། །དཔེར་ན་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ལ་མུན་པའི་གཞི་མེད་པ་ལྟ་བུའོ། །མན་ཤེལ་ལ་རྐྱེན་གང་དང་འཕྲད་པ་དེ་ལ་སྣང་ཡང་། དག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྣང་མོད་ཀྱི། ཁོ་ལ་འབྱར་བ་དང་གོས་པ་མེད་དོ། །དེ་
Chinese
鸡蛋成熟破壳而出，行其所行。 太阳的精华散发光芒。 智慧以慈悲庄严的譬喻。 如同海中水滴飞溅又汇聚。 幻术的结合显现各种影像。 功德无尽的嬉戏，一切都清晰可见。 这些就是众多譬喻的概括。 以上出自《明点普照大论》，阐述了装饰和嬉戏的譬喻，即第十三品。 在一个名为莲花妙明的广阔大城市里，住着一位名叫珍宝光明的国王。他拥有一颗巨大的如意宝珠，里面装满了许多小珍宝。一次，他外出巡视，遇到一位眼盲的老妇人，老妇人由人搀扶着。五个盗贼趁机偷走了如意宝珠，并将其卖给了斯梅夏的六个城市里的六个黑暗之人。这六个黑暗之人对宝珠进行供养和尊敬，但宝珠并没有满足他们的愿望。他们也因此灰心丧气，心生疑虑。后来，国王身边出现了一个弄臣。弄臣说：“宝珠是被五个盗贼偷走的，卖给了斯梅夏六个城市里的六个黑暗之人。”国王听后勃然大怒，杀死了老妇人，摧毁了六个城市，惩罚了六个黑暗之人，让他们服苦役，并将五个盗贼贬为奴隶。这是寻回宝珠并重掌王国的密诀。 班杂 阿吽 惹那 嘉那 班杂 扎萨惹 阿吽 札。 （藏文：བཛྲ་ཨ་ཧཾ་རཏྣ་ཛྙཱ་ན་པཉྩ་པྲ་སཱ་ར་ཨ་ཧཱུཾ་ཊི།，梵文天城体：वज्र अहं रत्न ज्ञान पञ्च प्रसार अहं हुं ठि，梵文罗马拟音：vajra ahaṃ ratna jñāna pañca prasāra ahaṃ huṃ ṭhi，汉语字面意思：金刚 我 宝 智 五 散布 我 吽 吒） 然后，世尊再次进入了显现种种差别的禅定。 之后，秘密主请教道： “奇哉！奇哉！世尊金刚持。 您所说的力量和嬉戏， 若不领悟，则显现为能取所取的错觉。 轮回自生为嬉戏。 请您讲述这错觉的产生方式。” 世尊开示道： “种姓之子，好好谛听！ 其本基不变，本自成佛的世尊大金刚持， 过去未曾错乱，现在也不会错乱， 将来也不会错乱。 譬如太阳的精华中没有黑暗的根基。 明镜遇到任何外缘都会显现影像， 虽然凭借清净的力量而显现， 但它不会被沾染或覆盖。”
English
The egg matures, breaks open, and performs its function. The essence of the sun radiates light. The example of wisdom adorned with compassion. Like droplets of water scattering and gathering in the ocean. The combination of illusion manifests various images. The uninterrupted play of qualities is clear in every way. These are the condensed examples of many. This is from the Great Treatise on the All-Illuminating Bindu, which illustrates the examples of adornment and play, the thirteenth chapter. In a vast and great city called Padma Desal, lived a king named Norbu Oden. He possessed a great wish-fulfilling jewel filled with many small jewels. Once, he went out for a stroll and to inspect the country, where he encountered a blind old woman. The old woman was being led by someone. Five thieves took the opportunity to steal the wish-fulfilling jewel. They sold it to six dark men in the six cities of Smesha. The six dark men made offerings and showed respect to the jewel, but the jewel did not fulfill their desires. They became discouraged and filled with doubt. Later, a jester appeared before the king. The jester said, "The jewel was stolen by five thieves and sold to six dark men in the six cities of Smesha." The king was enraged and killed the old woman, destroyed the six cities, punished the six dark men, and forced the five thieves into servitude. This is the secret to recovering the jewel and regaining the kingdom. Vajra Aham Ratna Jñana Pañca Prasara Aham Hum Ti. (Tibetan: བཛྲ་ཨ་ཧཾ་རཏྣ་ཛྙཱ་ན་པཉྩ་པྲ་སཱ་ར་ཨ་ཧཱུཾ་ཊི།, Sanskrit Devanagari: वज्र अहं रत्न ज्ञान पञ्च प्रसार अहं हुं ठि, Sanskrit Romanization: vajra ahaṃ ratna jñāna pañca prasāra ahaṃ huṃ ṭhi, Literal Chinese Meaning: Diamond I Jewel Wisdom Five Spread I Hum Ti) Then, the Bhagavan again entered the samadhi of manifesting various distinctions. Then, the Lord of Secrets asked: "O, O, Bhagavan Vajradhara! That which is spoken of as power and play, If not understood, appears as the illusion of grasping and being grasped. Samsara arises spontaneously as play. Please explain the manner in which this illusion arises." The Teacher replied: "Son of lineage, listen well! The unchanging ground, the primordially enlightened Bhagavan Great Vajradhara, Has never been confused in the past, is not confused now, And will never be confused in the future. For example, there is no basis for darkness in the essence of the sun. Although a mirror reflects whatever conditions it encounters, It appears through the power of purity, But it is not stained or covered by it."
Tibetan
བཞིན་དུ་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི། །མགོན་པོ་གཞི་ནས་རྫོགས་སངས་རྒྱས་པ་ལ། །བག་ཆགས་འཁྲུལ་པ་ཀ་ནས་དག །སྨན་དུ་དབྱེར་མེད་ཀྱང་། །སྨན་དང་དུག་ཏུ་སྣང་བ་བཞིན། །གཉིས་མེད་གཞི་སྣང་ཆེན་པོ་དེ། །གཉིས་མེད་ངང་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང་། །ཡོན་ཏན་སྟོབས་ཀྱིས་སྣང་བའོ། །དུ་མར་སྣང་བ་ཡོན་ཏན་ལ། །འཁྲུལ་པར་གྱུར་པས་ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དུ་ཤར། །གོང་ལྟར་རྟོགས་པས་སྐྱོན་ཉིད་ཡོན་ཏན་གྲོལ། །འོན་ཀྱང་འཁྲུལ་ལུགས་རྒྱས་པར་ངས་བསྟན་གྱིས། །འཁྲུལ་པའི་གཞི་དང་རྒྱུ་དང་དུས། །འཁྲུལ་པའི་རྐྱེན་དང་འཁྲུལ་པ་དངོས། །འབྲིང་པོ་རྣམས་ལ་ངས་བསྟན་ཉོན། །དང་པོ་འཁྲུལ་པའི་གཞི་བསྟན་པ། །དེ་ལ་ཡང་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་གཞི་དང་། །རིག་པ་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་དང་། །འོད་ལྔ་ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིའོ། །དང་པོ་ཆོས་ཉིད་རིས་མེད་སྟོང་། །བར་དུ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་ཤར། །ཐ་མ་འཛིན་རྟོག་བག་ཆགས་བརྟས། །དེ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་བཞིན་སྣང་། །དེས་ནི་ཡུལ་ གྱི་འཁྲུལ་གཞི་བསྟན། །ད་ནི་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་བཤད། །དང་པོ་རིག་པ་འགག་མེད་འགྱུས། །བར་དུ་གདངས་ལ་འཛིན་པ་སྐྱེས། །ཐ་མ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བྱུང་བས། །དེ་ལས་སེམས་རྟོག་དུ་མར་ཤར། །སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་དེར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་བསྟན། །དང་པོ་རིག་པ་ཀློང་ན་གསལ། །བར་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀློང་དུ་ཤར། །ཐ་མ་དེ་ལ་བག་ཆགས་པས། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྡོས་བཅས་སྣང་། །ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་དེས་བསྟན་ནོ། །ཀྱེ་ཀྱེ་གསང་བདག་ངེས་པར་ཟུང་། །གཞི་གསུམ་འཐད་པ་ངས་བཤད་ཀྱིས། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་གཞི་འཐད། །ཅི་ཕྱིར་རིགས་མེད་དེ་ལས་བེམས་པོར་སྣང་། །རིག་པ་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད། །ཅི་ཕྱིར་རིག་ཙམ་ཕྱོགས་མཐུན་ཕྱིར། །འོད་ལྔ་ལུས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིར་འཐད། །ཁ་དོག་དབྱིབས་སུ་ཕྱོགས་མཐུན་ཕྱིར། །ཕྲ་དང་རགས་པའི་རྣམ་པ་ལས། །གཞི་དང་དངོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྟོན། །དེ་མཚོན་ཚིག་རྣམས་ངས་བསྟན་ཉོན། །འཁྲུལ་པ་ཞེས་སུ་བརྗོད་པ་དང་། །རིགས་པ་ཞེས་སུ་བརྗོད་པ་དང་། །འོད་ཟེར་ཞེས་སུ་བརྗོད་པ་དང་། །བསྐལ་པ་དང་པོར་བརྗོད་པ་དང་། །ཐོག་མ་ཞེས་སུ་བརྗོད་པ་དང་། །འདས་པའི་དུས་དང་མ་བྱོན་སྔོན་རོལ་ཞེས་པ་དང་། །ང་མེད་པ་ཡི་སྔོན་རོལ་ན། །སེམས་ཅན་བྱ་བ་གདོད་ནས་མེད། །སེམས་ཅན་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན། །འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ཡེ་ནས་འཕགས། །འབྱུང་བ་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན། །ནམ་མཁའ་ཆེན་པོ་ཡེ་ནས་འཕག
Chinese
如同无有偏袒的智慧，怙主从根本上圆满成佛，习气错乱从一开始就消除。如同药物无有分别，却显现为药物和毒药一般。无二的根本显现广大，虽然没有从无二的自性中移动，却以功德的力量显现。显现为多是功德，因为错乱而使功德显现为过失，如上般了悟则过失本身解脱为功德。然而我将广说错乱的方式，错乱的根本、原因和时间，错乱的条件和错乱的实际，我将为中等根器者讲述，谛听！首先讲述错乱的根本，那又有三种，法性境的错乱根本，觉性心的错乱根本，五光身的错乱根本。首先法性无有分别空性，中间智慧显现种种，最后执着分别习气增长，那显现为无有实义一般，那是指境的错乱根本。现在讲述心的错乱根本，首先觉性无有间断变动，中间从光辉中生起执着，最后因为生起心的原因，从中显现种种心和分别，心的错乱根本就在那里指出了。然后讲述身体的错乱根本，首先觉性在虚空中明亮，中间法性在虚空中显现，最后因为在那上面熏染习气，显现为粗糙的色蕴，身体的错乱根本就此指出了。喂！喂！秘密主，务必记住！我将讲述三种根本的合理性，法性境的错乱根本是合理的，为什么无有体性的却显现为物质？觉性心的错乱根本是合理的，为什么仅仅是觉性却符合一方？五光身体的错乱根本是合理的，为什么颜色符合形状？从细微和粗大的相状中，显示根本和实际的差别，我将讲述那些表示的词语，谛听！被称为错乱，被称为道理，被称为光芒，被称为最初的劫，被称为开始，被称为过去的时间和未来之前，在我不存在之前，众生的行为本来就没有，在众生不存在之前，大种本来就超胜，在诸大种不存在之前，广大的虚空本来就超胜。
English
Like impartial wisdom, the protector is completely enlightened from the very beginning, and the confusion of habits is eliminated from the start. Like medicine, there is no distinction, but it appears as medicine and poison. The great manifestation of the non-dual ground, although it does not move from the nature of non-duality, appears through the power of qualities. Appearing as many is a quality, but because of confusion, the quality appears as a fault. Understanding as above, the fault itself is liberated as a quality. However, I will explain in detail the way of confusion, the root, cause, and time of confusion, the conditions of confusion, and the actual confusion. I will tell those of medium capacity, listen! First, explain the root of confusion, which also has three aspects: the root of confusion of the nature of reality and objects, the root of confusion of awareness and mind, and the root of confusion of the five lights and body. First, the nature of reality is impartial emptiness, in the middle, wisdom manifests in various ways, and finally, clinging and conceptual habits increase. That appears as if there is no essence. That refers to the root of confusion of objects. Now explain the root of confusion of the mind. First, awareness changes without interruption, in the middle, clinging arises from radiance, and finally, because the cause of the mind arises, various minds and concepts arise from it. The root of confusion of the mind is pointed out there. Then explain the root of confusion of the body. First, awareness is clear in the expanse, in the middle, the nature of reality manifests in the expanse, and finally, because habits are imprinted on it, the coarse aggregates of form appear. The root of confusion of the body is pointed out by this. Hey! Hey! Secret Lord, be sure to remember! I will explain the rationality of the three roots. The root of confusion of the nature of reality and objects is reasonable. Why does that which has no essence appear as matter? The root of confusion of awareness and mind is reasonable. Why is it that only awareness is consistent with one side? The root of confusion of the five lights and body is reasonable. Why do colors match shapes? From the aspects of subtle and coarse, the difference between the root and the actual is shown. I will tell you those words that represent it, listen! It is called confusion, it is called reason, it is called light, it is called the first kalpa, it is called the beginning, it is called the past time and before the future, before I did not exist, the actions of sentient beings were originally non-existent, before sentient beings did not exist, the great elements were originally superior, before the great elements did not exist, the vast space was originally superior.