Tibetan
་པ་ཡེ་ནས་གྲུབ།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། མི་ནུབ་པ་ཡི་འོད་གསལ་ཕྱིར།། དེ་ཉིད་ལྷུན་གྲུབ་དོན་རྟོགས་ན།། རྟག་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་རྟག། ཆད་ན་འཁོར་བ་རྩད་ནས་ཆད།། ལྡན་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་ལྡན།། སྣང་ན་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྣང།། ཡིན་ན་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་ཡིན།། མིན་ན་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་མིན།། དག་ན་རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་དག། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། གོལ་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་གོལ།། འཕྲོས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་འཕྲོས།། བྱིང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀློང་དུ་བྱིང།། གསལ་ན་རང་སེམས་ཆོས་སྐུར་གསལ།། འཕྱོས་ན་ཆོས་ཀྱི་ཀློང་དུ་འཕྱོས།། དེ་སོགས་ཡོན་ཏན་སྐྱོན་རྣམས ཀུན།། ཆོས་སྐུར་འདུས་པའི་དོན་རྟོགས་ན།། མ་རྟོགས་ཉིད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཡིན།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ནི།། མ་བསྒོམས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་དོན།། བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས ལ།། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་གསལ།། ཤེས་པ་དྲང་ཐད་སོ་མ་ལ།། འདུ་ཤེས་མ་བསྒོམས་བརྟུལ་ཞུགས་བསྐྱེད།། ཅི་ཡང་མི་བསྒོམས་གང་ཡང་མེད།། ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་ཉིད་དུ་བཞག། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་སྐུའི་འཁོར་གྱི་ཆེ་བའི་སྣང་བ་དག་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་གྱ་གཅིག་པའོ།།།། དེ་ནས་འདུས་པའི འཁོར་རྣམས་ལ།། ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ།། ལོངས་སྐུའི་འཁོར་གྱི་ཆེ་བ་ནི།། ཀུན་བཟང་རོལ་པར་དག་པའི་ཕྱིར།། སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར།། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་བདེ་བའི་ངང།། ཕྱི་ནང་སྒྲ སྐད་སྣ་ཚོགས་པ།། གསང་སྔགས་གསུང་གི་འཁོར་ལོ་ཡིན།། རྐྱེན་གྱིས་ཆགས་སྡང་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཤར་བ་ཡིན།། ཤཝ་དང་སེར་བ་ལ་སོགས་པ།། ཀུན་བཟང་ཐུགས་རྗེའི་རོལ་པ་ཡིན།། ངམ་གྲོག ཚེར་གདོང་གཡང་ས་ཡང།། རྣམ་པར་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ཡིན།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། མཚན་མ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན།། བསྒོམ་པ་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད།། སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན།། བདེ་བ བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད།། མ་རིག་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན།། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ལོགས་ན་མེད།། གཏི་མུག་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན།། ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལོགས་ན་མེད།། འདོད་ཆགས་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན།། བདེ་ཞིང་སྐྱིད པ་ལོགས་ན་མེད།། ཞེ་སྡང་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན།། སྙིང་རྗེ་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད།། འཁོར་བ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན།། མྱ་ངན་འདས་པ་ལོགས་ན་མེད།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། མ་རིག་སངས་པའི་ཕ་རོལ ན།། སངས་རྒྱས་རྟོགས་པ་ལོགས་ན་མེད།། ཆོས་ཅན་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན།། ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་དག་ལོགས་ན་མེད།། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ནས་བསྒོམ་མེད་པས།། སེམས་ལ་དམིགས་པའི་སྐྱོན་མེད་པས།། རང གསལ་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་འདི།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ངེས་པའི་དོན།། ཡང་དག་རང་བྱུང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། མི་དམིགས་པར་ཡང་བསྒོམ་དུ་མེད།། བྱ་བྲལ་ནམ་མཁའ་ཇི་བཞིན་ནོ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད འདུས་པ།ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ལོངས་སྐུའི་འཁོར་གྱི་རོལ་པའི་ཆེ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་གྱ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ།། ཀུན་རིག་སྟོན་པས་ བཀའ་སྩལ་པ།། སྤྲུལ་སྐུའི་འཁོར་གྱི་ཆེ་བ་ནི།། རྟོག་མེད་དག་པ་ངས་བཤད་ཀྱིས།། ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང།། རང་བྱུང་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདི།། ལུང་ལྡན་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི།། གལ་ཏེ་མཚན་མ འགྱུ་ན་ཡང།། དོན་དྲེག་འགལ་སྒྲུབ་མེད་པའི་ཕྱིར།། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ།། མ་དྲན་གཉིད་དང་དུབ་ལ་སྩོགས།། གར་དགར་སོང་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ།། ངོ་བོ་ཉིད་དྲན་གནོད་མི་ནུས།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ སེམས་དཔའ་ཉོན།། གདམས་ངག་ཅན་དང་འཕྲད་གྱུར་ན།། ཐ་མས་མི་རྟོག་གདམས་ངག་མིན།། དབང་པོ་རབ་ཀྱིས་བཙལ་དུ་མེད།། སྒྱུ་མའི་ཡུལ་ལ་སྤྱད་པར་བྱ།། དང་པོ་ཀུན་བཟང་ཐུགས་རྗེས ཀྱང།། དེ་ཉིད་ཚིག་ཏུ་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར།། ཚིག་གིས་དོན་ནི་མཚོན་པར་ནུས།། ཚིག་ཉིད་དོན་ཡིན་ཟེར་བ་འཁྲུལ།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། གང་དག་བཀྲི་དོན་བདེན་གཉིས་བྲལ།། ཡང་དག་སྙིང་པོ་ཆོས ཉིད་ལ།། བསྒོམ་དུ་ཡོད་དང་མེད་པ་ཡི།། ཚིག་ཏུ་འཛིན་མེད་ཡེ་གནས་བདེན།། སྣང་བའི་ཡུལ་ལ་རྟོག་མེད་ཕྱིར།། སེམས་ལ་གཏད་ཅིང་གཟུང་དུ་མེད།། ཇི་སྲིད་བར་དུ་གཏད་ཡོད་ན།། དེ་སྲིད་བར་དུ་འཁྲུལ་བ ཡིན།། དེ་ཕྱིར་གཏན་ནས་གཟུང་དུ་མེད།། དེ་ལ་སྐྱོན་གྱིས་གོས་པ་མེད།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། རང་རིག་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་འདི།། སེམས་ལས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད།། གང་ཡང་མ་བསམས རིག་པ་གསལ།། དེ་དོན་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་ཡིན།། སེམས་མིན་ཆོས་སྐུའི་དོན་རྟོགས་ཕྱིར།། ཡུལ་ཉིད་སེམས་སུ་མི་བསྒོམ་ཕྱིར།། སྒོམ་པ་པོ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར།། གང་གིས་གང་ལ་བསམ་ཞིང་བསྒོམ།། དེ ཕྱིར་རང་སེམས་རྟོགས་པས་ཆོག།ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། རང་གསལ་སྙིང་པོ་ཞེན་མེད་པས།། རྒྱུན་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།།
Chinese
本性本来成就。现在再听总集的精要。为了不灭的光明，如果证悟那自然成就的意义，恒常也是大智慧的恒常。断绝则轮回从根断绝。具足则具足身语意。显现则自明智慧显现。是则就是智慧佛。不是则不是三界轮回。清净则分别念相清净。现在再听总集的精要。迷失则迷失于法身。散布则散布于法界。沉溺则沉溺于智慧界。明亮则自心明亮为法身。飘动则飘动于法界。这些功德过失等一切，如果证悟总集于法身的意义，不证悟本身也是智慧。现在再听金刚萨埵。自生智慧法身是，不修的大智慧之义。于不可言说的智慧，显现无所缘的禅定。觉知正直坦然。不修习概念生起苦行。什么也不修，什么也没有。安住于智慧空明本身。大圆满一切决定意义总集。智慧与虚空同等之续中，开示法身眷属之盛大显现清净之品第一百八十一品完毕。之后，对总集的眷属们，普贤导师开示说，报身眷属的盛大是，为了普贤的嬉戏而清净。为了生起各种痛苦。大智慧安乐的自性。内外声音各种语言，是密咒语的法轮。因为因缘生起贪嗔，自生智慧显现。冰雹等，是普贤大悲的嬉戏。悬崖、荆棘、险峻之地也是，完全清净的刹土。现在再听总集的精要。在舍弃相的彼岸，没有另外的修行。在舍弃痛苦的彼岸，没有另外的安乐。在舍弃无明的彼岸，没有另外的自明智慧。在舍弃愚痴的彼岸，没有另外的法性智慧。在舍弃贪欲的彼岸，没有另外的安乐幸福。在舍弃嗔恨的彼岸，没有另外的慈悲。在舍弃轮回的彼岸，没有另外的涅槃。现在再听总集的精
English
The nature is originally accomplished. Now listen to the essence of the collection again. For the sake of the indestructible luminosity, if you realize the meaning of that spontaneously accomplished, constant is also the constancy of great wisdom. If cut off, then samsara is cut off from the root. If possessed, then possessed of body, speech, and mind. If appearing, then self-awareness and wisdom appear. If it is, then it is the wisdom Buddha. If not, then it is not the three realms of samsara. If pure, then the conceptual signs are pure. Now listen to the essence of the collection again. If strayed, then strayed into the Dharmakaya. If scattered, then scattered into the Dharmadhatu. If immersed, then immersed in the realm of wisdom. If clear, then one's own mind is clear as the Dharmakaya. If wafted, then wafted in the realm of Dharma. All these qualities and faults, if you realize the meaning of the collection in the Dharmakaya, even not realizing is wisdom. Now listen to Vajrasattva again. The self-born wisdom Dharmakaya is, the meaning of the unmeditated great wisdom. In the unspeakable wisdom, the samadhi of no object of focus is clear. Knowledge is straight and direct. Uncultivated concepts give rise to asceticism. Nothing is cultivated, nothing exists. Abiding in the emptiness of wisdom itself. The Great Perfection, the collection of all definitive meanings. From the Tantra of Wisdom Equal to Space, the chapter on showing the purity of the great appearance of the retinue of the Dharmakaya, the one hundred and eighty-first chapter is completed. Then, to the retinue of the collection, the All-Knowing Teacher declared, the greatness of the Sambhogakaya retinue is, for the purity of the play of Samantabhadra. For the sake of generating various sufferings. The nature of great wisdom and bliss. Inner and outer sounds, various languages, are the wheel of the mantra speech. Because of conditions, attachment and aversion arise, self-born wisdom appears. Hail and so on, are the play of Samantabhadra's compassion. Cliffs, thorns, and dangerous places are also, completely pure realms. Now listen to the essence of the collection again. On the other side of abandoning signs, there is no separate meditation. On the other side of abandoning suffering, there is no separate bliss. On the other side of abandoning ignorance, there is no separate self-aware wisdom. On the other side of abandoning delusion, there is no separate Dharma-nature wisdom. On the other side of abandoning desire, there is no separate happiness and joy. On the other side of abandoning hatred, there is no separate compassion. On the other side of abandoning samsara, there is no separate nirvana. Now listen to the essence of the collection again.
Chinese
哦，听着！无明超越轮回处，证悟成佛别无他处。舍弃有法之彼岸，清净法界别无他处。法界本自无修饰，故无心之执着过患。自明心性之智慧，是诸佛之决定义。真实自生法身，无所缘亦不可修。如虚空般无所作为。大圆满一切决定义之汇集，《智慧虚空等性续》中，开示报身眷属游戏之伟大的章节，第一百八十二品。此后，对聚集的眷属们，全知导师开示道：化身眷属之伟大，我将讲述无分别之清净，好好听着，铭记于心。此乃自生决定义之全部，具足传承证悟之智慧。纵然名相动摇，然因意义上无有矛盾与建立，瑜伽士一切行持中，无论无念、睡眠或疲惫等，无论去往何处，当下，自性之忆念皆无法损害。现在，金刚萨埵，再次谛听。若与具足口诀者相遇，则非庸常之无分别口诀。非上根利器者所能寻觅，应于幻化之境中修持。最初普贤之悲心，亦因此而化为语言。故语言能诠释意义，然说语言即是意义则谬矣。再次谛听汇集之精要。何者引导之义远离二谛？真实心要法性中，有可修与不可修之，于言词中无执着，本然安住之真谛。于显现之境中无分别故，心无所系亦无所执。如若心有所系，则彼时即是迷妄。故而断绝一切执取，于此无有垢染。现在，再次谛听汇集之精要。此乃自证法身之意，是超越心识之佛陀。无有任何思虑，觉性澄明。此即是佛陀之意。为证悟非心之法身之义，故不应将境观想为心。修持者亦将不复存在。谁以何物而思而修？故而，证悟自心即已足够。现在，再次谛听汇集之精要。自明心性无有执着，于恒常存在之法性中。
English
O listen! Beyond ignorance and samsara, enlightenment is not found elsewhere. Beyond abandoning phenomena, pure Dharmadhatu is not found elsewhere. Since Dharmadhatu is primordially without cultivation, there is no fault of clinging to the mind. This self-luminous essence of wisdom is the definitive meaning of all Buddhas. The true, self-arisen Dharmakaya cannot be meditated upon with any object of focus. It is like the unconditioned sky. The Great Perfection, the gathering of all definitive meanings, from the tantra of equality with the wisdom sky, the chapter showing the greatness of the play of the Sambhogakaya's retinue, the one hundred and eighty-second chapter. Then, to the assembled retinue, the all-knowing teacher spoke: The greatness of the Nirmanakaya's retinue, I will explain the purity of non-conceptuality, listen well and keep it in mind. This is the entirety of the self-arisen definitive meaning, the wisdom of realization with lineage. Even if the signs move, because there is no contradiction or establishment in meaning, in all the conduct of yogis, whether it is forgetfulness, sleep, or fatigue, etc., wherever one goes, at that very moment, the remembrance of self-nature cannot harm. Now, Vajrasattva, listen again. If you meet someone with oral instructions, it is not an ordinary non-conceptual instruction. It cannot be sought by those with sharp faculties, it should be practiced in the realm of illusion. In the beginning, the compassion of Kuntuzangpo (Samantabhadra), also turned into words for that very reason. Therefore, words can express meaning, but it is a mistake to say that words are meaning. Listen again to the essence of the gathering. What is the meaning that guides away from the two truths? In the true essence of Dharmata, whether there is something to meditate on or not, there is no clinging to words, the truth of primordial abiding. Because there is no conceptuality in the realm of appearances, the mind is not entrusted nor grasped. As long as there is entrustment, that long it is delusion. Therefore, there is no grasping at all, there is no defilement by faults. Now, listen again to the essence of the gathering. This is the intention of the self-aware Dharmakaya, the Buddha beyond mind. Without any thought, awareness is clear. That is the intention of the Buddha. In order to realize the meaning of the Dharmakaya that is not mind, therefore, one should not meditate on the object as mind. The meditator will also cease to exist. Who thinks and meditates on what? Therefore, it is enough to realize one's own mind. Now, listen again to the essence of the gathering. Since the self-luminous essence is without attachment, in the ever-present Dharmata.