Tibetan
བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་བཅུ་བཞི་པའོ།། སྡོམ་དུ བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ཉེར་ལྔ་པའོ།།།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས།། རང་རིག་ཆོས་ཉིད་ལ་བཟླའི་ཕྱིར།། ཀུན་རིག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ།། བདེན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་འདི་སྐད་གསོལ།། མ་བསྒོམས་དོན་དང མི་འབྲལ་བའི།། ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་གདམས་ངག་དགོས།། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འགོག་པའི།། རང་ཤར་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟར་སྦྱང།། ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་སྦྱང།། དེ་ཡིས་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་སྦྱང།། མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོས བཤད་དུ་གསོལ།། དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས།། མ་བསྒོམས་འབྲལ་བ་མེད་པ་ཡི།། ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་ངེས་པའི་དོན།། ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ།། དངོས་པོ་མ་འཁྲུལ་རིག་པ་ལ།། ཚོར་བ་བདེ་སྡུག ཅི་བྱུང་ཡང།། ལུང་ལྡན་རིན་ཆེན་བྱིན་གྱིས་ནི།། དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུར་ཉམས་སུ་མྱོང།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་གང་བྱུང་ཡང།། མ་འཁྲུལ་པ་ཡི་རིག་པ་ཡི།། དོན་གྱིས་ཟིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།། ཆོས་ཉིད་དག་གི་གནས་ལུགས་ཡིན།། དེ་ཉིད་ལུང་ལྡན་སྒྲོན་མ་ཡིས།། མ་རིག་མུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།། སྒྲོ་སྐུར་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ།། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་དེ་ལ་བྱ།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ལས་དང་པོ་ཡི དད་ལྡན་ལ།། དངོས་པོ་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བསྟན།། སྣང་བ་མི་འགོག་ཐབས་ཡིན་པས།། དེ་བསྟན་ཡུལ་དང་འབྲལ་མེད་དགོས།། ཚོར་བ་བདེ་བ་འཇམ་དང་ཞིམ།། དགའ་བ་རང་ཉམས་མྱོང་བའི་ཚེ།། ཡུལ་མེད ཉམས་སུ་མྱོང་ཚད་ནི།། མན་ངག་ལུང་གི་ཆོས་སྐུར་ཤེས།། དེ་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་ཡིན།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་སྡུག་བསྔལ་དང།། ན་ཚ་མི་ཞིམ་རྩུབ་པ་དང།། དགའ དང་མི་དགའ་ཅི་བྱུང་ཡང།། ལུང་ལྡན་རིན་ཆེན་རྐྱེན་གྱིས་ནི།། ཆོས་སྐུར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར།། ལུང་ལྡན་གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་གི།། འབྲེལ་བ་མེད་ཤེས་ཉམས་ཀྱི་ཚད།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཡུལ་འདི་རིག་མེད་འཁྲུལ་པར་ཤེས།། འདུས་བྱས་ཡིན་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་མིན།། སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བ་གང་བྱུང་ཡང།། དེ་དག་རྟག་ཆད་མཐའ་མར་ལྟུང།། བྱིང་རྒོད་བླང་དོར་སྐྱོན་མ་གོས།། དེ་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་བསྒོམ་མི དགོས།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ཡུལ་གྱི་དྲན་རྟོག་ཅིར་སྣང་ཡང།། གང་འཕྲད་ཆོས་སྐུར་ཉམས་སུ་མྱོང།། ད་ཡང་ཡུལ་དྲུག་འབྲེལ་མེད་ཤེས།། གྲངས་ནི་རྣམ་པ་དགུར་ནི་བསྟན།། གང་མཐོང་གང་དྲན ལྷག་མཐོང་ལ།། རྐྱེན་ཐུབ་དྲུག་ནི་དོན་གྱིས་རྫོགས།། ད
Chinese
教法品第一百一十四。 总集教法第二十五。 然后金刚萨埵， 为了修习自明法性， 向普明法王， 以真实之心请问说： 无需修习与义不离的， 自生智慧口诀需要。 不遮止分别念的， 自生行持如何修习？ 智慧如何修习？ 由此果如何修习？ 请平等王宣说。 听闻如是请问之义后， 无需修习无有分离的， 智慧自生决定的意义， 普明导师开示说： 对不迷乱的觉性， 感受乐苦， 无论发生什么， 以具传承珍宝加持， 彼即体验为法身。 现在再听金刚萨埵， 无论显现何种境相， 不迷乱的觉性， 以义所摄持的智慧， 是法性清净的实相。 彼即以具传承明灯， 为了遣除无明黑暗， 在远离增益损减的智慧上， 称为法身。 现在再听金刚萨埵， 对最初的具信者， 依于事物境而开示， 不遮止显现是方便， 因此所开示与境不可分离。 感受乐受柔软和美味， 欢喜亲自体验之时， 无境体验的程度， 知为口诀传承的法身。 因此是智慧自生。 现在再听总集心要， 感受乐苦痛苦， 疾病不适粗糙， 无论发生欢喜和不欢喜， 以具传承珍宝缘， 为了体验为法身， 具传承状态究竟的， 无有关联知为体验的程度。 现在再听总集心要， 此境知为无明迷乱， 因为是积聚所成故非法身。 无论发生什么痛苦感受， 彼等堕入常断边。 不知沉掉举舍取舍过患， 因此法身无需修习。 现在再听金刚萨埵， 无论显现何种境之忆念分别， 无论遇到什么都体验为法身。 现在再知六境无有关联， 数量以九种相来开示， 无论见到什么忆念什么， 在胜观上， 能胜缘六者以义圆满。
English
The chapter on the teachings, the one hundred and fourteenth. The twenty-fifth teaching, summarized in verses. Then Vajrasattva, in order to practice the self-knowing nature of reality, to the All-Knowing King of Dharma, with a truthful mind, requested this: The instruction of self-arisen wisdom, which is not separated from the meaning of non-meditation, is needed. How to purify the self-arisen conduct that does not prevent conceptualization? How to purify wisdom? How to purify the result by it? Please, King of Equality, explain. Having heard the meaning of the request, the All-Knowing Teacher said: To the unmistaken awareness, whatever feelings of pleasure or pain arise, through the blessing of the precious lineage, experience that as the Dharmakaya. Now listen again, Vajrasattva, whatever appearance of objects arises, the wisdom that is grasped by the meaning of unmistaken awareness is the nature of reality itself. That, with the lamp of the lineage, in order to eliminate the darkness of ignorance, is called the Dharmakaya in the wisdom free from imputation. Now listen again, Vajrasattva, to the faithful beginner, the object is shown based on the object, because not preventing appearance is the means, therefore, that which is shown must be inseparable from the object. When experiencing pleasant feelings of softness and deliciousness, and joy, the extent of experiencing without an object is known as the Dharmakaya of the lineage of instructions. Therefore, it is self-arisen wisdom. Now listen again to the essence of the gathering, whatever feelings of pleasure and pain, suffering, sickness, unpleasantness, and roughness arise, whether joy or displeasure, through the cause of the precious lineage, in order to experience as the Dharmakaya, the ultimate state of the lineage, the extent of experience is known to be without connection. Now listen again to the essence of the gathering, know this object to be ignorant and deluded, because it is compounded, it is not the Dharmakaya. Whatever feelings of suffering arise, those fall into the extremes of permanence and annihilation. Without understanding the faults of sinking and excitement, acceptance and rejection, therefore, the Dharmakaya does not need to be meditated upon. Now listen again, Vajrasattva, whatever memory and thought of objects appear, whatever is encountered is experienced as the Dharmakaya. Now also know that the six objects are unrelated, the number is shown in nine aspects. Whatever is seen, whatever is remembered, in higher vision, the six that can overcome conditions are perfected in meaning.