Tibetan
ང་དྲན་ཆོས་ཉིད་རང་གསལ་ཕྱིར།། ཏིང་འཛིན་དག་ལ་འབྱུང་འཇུག་མེད།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། འཁོར་བ་མྱ་ངན འདས་པའི་ཆོས།། ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་འགྱུར་མེད་ལ།། བསྒོམ་པའི་ཐ་སྙད་བྲལ་བའི་དོན།། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་གསལ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ པའི་རྒྱུད་ལས།རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་དུ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཅིག་པའོ།།།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་འབྱུང་བ་ཀུན།། གློ་བུར་ཡིན་ ཕྱིར་གནས་ལུགས་མིན།། འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལ་བློ་མི་བླང།། འཁོར་འདས་གཞི་ལ་དོན་མ་རེག། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ཕ་མེད་མ་མེད་ནགས་ཀྱི་བྱེའུ།། ནམ་མཁའི་མཐོངས་སུ་ཐོན་པ་ལྟར།། གློ་བུར འཁོར་འདས་གཉིས་མ་ཆད།། ཆོས་སྐུ་རྟོགས་པས་མ་རིག་སངས།། གདོད་མའི་མ་རིག་འདི་ཉིད་ལ།། བལྟ་བར་ཤེས་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར།། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་འདོད་ནས་དག།། ཡུལ་དང་མ་འབྲེལ་ངོ་བོ ཉིད།། དེ་དོན་རྟོགས་པས་དོན་ལ་གནས།། ཡེ་རྫོགས་ཆོས་སྐུའྀ+ི་སྙིང་པོ་ཡིན།། རེ་དོགས་མཐའ་ཀུན་རྣམ་པར་ཞི།། ཚིག་ཏུ་འཛིན་མེད་ཡེ་ནས་དག། གཅིག་དང་དུ་མ་མཐའ་ཡེ་ཆོས།། དེ་ཕྱིར་འཁོར་འདས་གཉིས ལས་འདས།། འདི་ཐོས་མི་སྐྲག་ལྷག་པའི་ཆོས།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་རྟག་པ་བྲལ།། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་ཆད་པ་བྲལ།། མཐའ་དབུས་བྲལ་བས་རང་བྱུང་སྐུ།། ཆོས་སྐུ་ནམ་མཁའ་ལྟ བུ་ལ།། བརྗེད་མེད་ལྟ་བ་དྲན་པའི་གཟུངས།། ངེས་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ།། ཡེ་ཤེས་ལམ་ལ་གནས་པ་འདྲ།། རང་རིག་ངེས་པའི་ལྟ་བ་ལ།། ཡེངས་པ་མེད་པར་ཡིད་ཀྱིས་བལྟ།། དེ་ཡང་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ།། རང ལ་རང་ལྟས་ཤིན་ཏུ་གསལ།། དེ་གོམས་མཐར་ཕྱིན་ཡེ་ཤེས་ཐུགས།། ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་འགྱུར་བ་མེད།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གཉུག་མར་གནས།། དེ་ཉིད་མི་འབྲལ་ལྟ་བའི་མཆོག། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་ཆས་འདི་ལ།། ཇི་སྲིད་བག་ཆགས་ཡོད་ཀྱི་བར།། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ།། སྣང་བའི་ཡུལ་རྣམས་འདོད་ནས་མེད།། ཅི་སྲིད་བག་ཆགས་དེ་དག་ནི།། ཐག་སྦྲུལ་ཐོ་ཡོར་ཇི་བཞིན ནོ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། མཐའ་མ་རེག་པའི་རྟགས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས རྣམས་ལ།། ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཀུན་བཟང་གིས།། ཐེ་ཚོམ་འགག་ཆེན་བཀའ
Chinese
我忆念法性自明故，于诸禅定无生入。今又谛听金刚萨埵，轮回涅槃超脱法，一切法性无迁变，离于修习言诠义，自明本智即显现。大圆满一切决定义总集，智慧虚空等性续中，开示一切分别念自解脱品第一百一十一。 今又谛听总集精要，佛陀有情诸蕴聚，皆是忽然而非法性，世间诸法莫倾心，轮回涅槃基无涉。今又谛听金刚萨埵，无父无母林中鸟，如临虚空之广袤，忽尔轮回涅槃二不续，证悟法身迷蒙消，此之本初之无明，观而知之即为足，轮回涅槃二者欲即止。不涉境相之自性，悟彼义故安住义，乃是元成法身之精要，希冀疑虑诸边皆寂灭，无执言诠本自净，一与多端法尔如是，是故超脱轮回涅槃二。闻此不惧乃殊胜法，彼又谛听总集精要，无有事物故离常，周遍一切故离断，离边离中故自生身，法身犹如虚空般，无忘之观乃忆持，决定义无有颠倒，犹如安住智慧道。于自明决定之观中，无散乱而以意观，彼亦非为有境者，于自观自极明了，彼渐修至究竟智慧心，法性离戏无有变，自生本智本然住，彼即不离观之胜。彼又谛听金刚萨埵，轮回涅槃二者之装束，如是习气存有间，如此显现诸法相，然于显现境无欲求。如是习气彼等者，绳蛇木橛如是也。大圆满一切决定义总集，智慧虚空等性续中，开示未触及边际之相品第一百一十二。 彼时总集之诸众，普贤如来一切明智者，为断除疑惑大关要
English
I remember, because the nature of reality is self-illuminating, there is no arising or entering into samadhi. Now listen again, Vajrasattva, the Dharma that transcends samsara and nirvana, all Dharmas are immutable in their nature, a meaning devoid of the language of meditation, self-awareness and primordial wisdom are clearly manifest. The Great Perfection, the essence of all definitive meanings combined, from the Tantra of Equality with the Wisdom Sky, Chapter One Hundred and Eleven, which teaches the self-liberation of all conceptual thoughts. Now listen again to the essence of the gathering, all Buddhas and sentient beings, all aggregates, are impermanent and not the true nature. Do not place your mind on worldly dharmas, do not touch the basis of samsara and nirvana. Now listen again, Vajrasattva, like a fatherless, motherless bird in the forest, soaring into the expanse of the sky, suddenly samsara and nirvana are not continuous, the obscuration of ignorance is cleared by realizing the Dharmakaya. In this very primordial ignorance, it is enough to know by looking. Both samsara and nirvana cease from desire. The very nature that is not connected to objects, understanding that meaning, abides in meaning, is the essence of the original complete Dharmakaya. All extremes of hope and fear are completely pacified, there is no grasping at words, it is pure from the beginning. One and many, the extremes are naturally dharmas. Therefore, it transcends both samsara and nirvana. Hearing this, one is not afraid, it is a superior Dharma. Listen again to the essence of the gathering. Because there are no things, it is free from permanence. Because it pervades everything, it is free from annihilation. Because it is free from beginning and end, it is the self-born body. The Dharmakaya is like the sky. The view without forgetting is the grasp of mindfulness. The definitive meaning is without perversion. It is like abiding on the path of wisdom. In the view of self-awareness and certainty, look with the mind without distraction. That is also not an object-possessor. Looking at oneself, it is extremely clear. That gradually culminates in the wisdom mind. The nature of reality is free from elaboration and without change. Self-born wisdom abides primordially. That very thing is inseparable, the supreme of views. Listen again, Vajrasattva, in this attire of samsara and nirvana, as long as the habitual tendencies exist, in these phenomena that appear in this way, there is no desire for the objects of appearance. As long as those habitual tendencies are like a rope, a snake, a wooden peg. The Great Perfection, the essence of all definitive meanings combined, from the Tantra of Equality with the Wisdom Sky, Chapter One Hundred and Twelve, which teaches the signs of not touching the extremes. Then, to the assembly of the gathering, the all-knowing teacher, Kunsang (Samantabhadra), for cutting off the great obstacle of doubt
Tibetan
་སྩལ་པ།། རྩོད་པ་ཚིག་གི་འཕྲང་ཆེན་ནི།། གཞི་ངེས་སྣང་བ་མ་ངེས་ཕྱིར།། ལུང་ལྡན་གདམས་ངག་མི་འགལ་བའི།། གཏན་ཚིགས ཆེན་པོར་བསྟན་པ་ཡིན།། དཔེར་ན་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ལ།། མུན་སྣང་གཉིས་ཀ་མི་འགལ་ཕྱིར།། གཞི་གཅིག་གང་ཡང་མི་འགལ་བར།། དེ་ཉིད་དུས་ན་ངོས་བཟུང་བྲལ།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཆུ་བྲན་རྒྱ མཚོར་གཅིག་པ་བཞིན།། གང་ཕྲད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལ།། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཐ་དད་གཟུང།། དེ་ཕྱིར་བློ་ཡི་སྣང་བ་ཡིན།། ཆོས་རྣམས་སེམས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར།། བློས་བཞག་ཐེག་པ་རིམ་དགུ་བྱུང།། གཞི་ལ་ཆོས སྐུ་གཅིག་ལས་མེད།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ཡུལ་ཉིད་སེམས་སྡུད་སྡུག་བསྔལ་ཡིན།། རང་སེམས་ཡུལ་ན་བེམས་པོར་འགྱུར།། གཅིག་ལས་སྐྱེ་ཤི་མེད་པར་རིགས།། འཆི་འཕོ་ཡོད་ཕྱིར བློས་འགྱེལ་ཡིན།། གཉིས་ཀ་ཞེ་ན་བསྲེ་མར་འགྱུར།། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་སེམས་ཡིན་ན།། སེམས་ཙམ་ཀ་ཏ་རི་པར་གོལ།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཕར་འགྱེལ་ཚུར་འགྱེལ་སེམས་པ་ནི།། དེ་ཤེས་མ ཕན་འཁོར་བ་དང།། དེ་ཕྱིར་སེམས་རྟོགས་རྩིས་སུ་ཆེ།། དེ་ཕྱིར་ལུང་ལྡན་གདམས་ངག་དགོས།། ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ང་ཡི་ངེས་དོན་ཆོས་འདི་ལ།། བསྒོམ་དུ་ཡོད་མེད་མཐའ་ཡི་ཆོས།། སངས་རྒྱས སེམས་ཅན་གཞི་གཅིག་ཕྱིར།། རྒྱུ་འབྲས་ཡོད་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། རྟོགས་ན་མ་བསྒོམ་འབྲལ་མེད་པར།། ཆོས་སྐུ་རང་བྱུང་དེ་ཉིད་ལ།། དུས་གསུམ་དག་ཏུ་འབྲལ་མེད་པས།། དེ་ཕྱིར་ངེས་དོན་བསྒོམ་མི་དགོས།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་ལྷ་ཚོགས་ན།། བསྒོམ་པས་མ་ཕན་རྣལ་འབྱོར་འཆིང།། སྣང་བ་བོར་ནས་སངས་རྒྱས་ན།། རྟོགས་ཚོགས་སངས་རྒྱས་ཅི་ལ་ཡིན།། ད་ལྟ་ཆོས་སྐུ་མ་ཤེས་ན།། གསང་སྔགས་མན་ངག་ཅི་ལ་ཆེ།། དེ་ཕྱིར་བསྟན་ཤས་བསྒོམ་མི་དགོས།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་འབྲེལ་པ་ཡང།། མ་རྟོགས་ཐུགས་རྗེ་ཕན་མི་ནུས།། ཡོད་ན་སེམས་ཅན་ཅི་ལ འཁོར།། གནས་སྐབས་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ལ།། མཐར་ཐུག་ཅི་ཡི་འབྲེལ་པ་ཡོད།། རྒྱུ་འབྲས་ཚོགས་ནི་འོག་མའི་ཆོས།། འདི་ཉིད་ལྟོས་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཆོས། གཞི་ལ་གཅིག་པ་སྣང་ལུགས་གཉིས།། དོན་ལ་གཉིས་ཀ གང་ཡང་མེད།། དེ་ཡང་འཁོར་འདས་མ་རིག་ཆོས།། ནམ་མཁའི་ཆོས་ནི་དངོས་མེད་ཕྱིར།། འཁོར་བའི་རྣམ་རྟོག་ཅི་ལ་ཡོད།། མ་སྤངས་གྲོལ་ཕྱིར་བསྒོམ་དུ་མེད།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཞི་གནས བསམ་གཏན་ཉམས་མྱོང་ཕྱིར།། ཡི
Chinese
赐予。 辩论言辞的险峻之处在于： 基虽确定，显现却不确定。 因此，具有传承的诀窍，不相违背的， 以大论证来阐明。 例如，对于太阳的精华， 黑暗与光明两者并不相违背。 基虽为一，任何也不相违背， 但那时却无法辨认。 再听听汇集的精华： 如水滴汇入大海一般， 与所遇的大智慧， 孩童们却执着为不同。 因此，是心的显现。 诸法汇集于心， 由心安立，产生九乘次第。 基上，除了一个法身外，别无其他。 现在再听听金刚萨埵： 境即是心之束缚，是痛苦。 自心于境中，变为顽固之物。 从一中，应知无生无死。 有死亡和转移，是心之颠倒。 若说是二者，则变为混合物。 如果一切无余皆是心， 唯心宗则陷入卡塔里派的错误。 现在再听听汇集的精华： 向外倾倒，向内倾倒的心， 不知此，则无益于轮回。 因此，了悟心至关重要。 因此，需要具有传承的诀窍。 现在再听听眷属的精华： 对于我的真实意义之法， 修与不修，都是边见之法。 佛与众生基为一故， 因果有无任运成就。 若能证悟，则不修亦无离， 于法身自生之体性中， 三时之中永不分离， 因此，真实义无需修持。 现在再听听汇集的精华： 五蕴于佛陀和本尊众中， 修持无益，反成瑜伽之束缚。 若舍弃显现而成就佛果， 那所证悟的集合又是什么佛？ 如今若不认识法身， 那密咒和口诀又有什么伟大之处？ 因此，展示部分无需修持。 现在再听听汇集的精华： 佛与众生的关系， 若未证悟，慈悲也无能为力。 若有，众生为何还在轮回？ 暂时没有关系， 最终又有什么关系？ 因果集合是下等的法， 此乃依赖的因果之法。 基上虽一，显现方式却有二， 究竟而言，二者皆无。 此乃轮回与涅槃，无明之法。 虚空之法本无实体， 轮回的分别念又在哪里？ 不舍弃而解脱，故无需修持。 现在再听听汇集的精华： 为了寂止和禅定的体验，
English
Granting. The great crossroads of argumentative words: Since the basis is definite, but appearances are not, Therefore, the essential point is shown, With valid scriptures and non-contradictory instructions. For example, in the essence of the sun, Darkness and light do not contradict each other. Since the single basis does not contradict anything, It is impossible to grasp at that time. Now listen to the essence of gathering: Like a drop of water merging into the ocean, In the face of great wisdom, Children grasp at differences. Therefore, it is the appearance of mind. Since all phenomena gather in the mind, Established by mind, the nine vehicles arise in sequence. On the basis, there is only one Dharmakaya. Now listen to Vajrasattva again: The object itself is the mind's attachment, it is suffering. One's own mind in the object becomes solid. From the one, it is reasonable that there is no birth or death. Since there is death and transference, it is a mental delusion. If you say it is both, it becomes a mixture. If everything without exception is mind, The Mind-Only school falls into the error of the Kataripa. Now listen to the essence of gathering again: The mind that falls outward and falls inward, Without knowing this, there is no benefit in samsara. Therefore, realizing the mind is of great importance. Therefore, instructions with scriptural authority are needed. Now listen to the essence of the retinue: In this definitive meaning of my Dharma, Meditation, existence, non-existence, are extreme dharmas. Since Buddhas and sentient beings are one in essence, Cause and effect, existence and non-existence, are spontaneously accomplished. If realized, without meditating, there is no separation, In the very nature of the self-arisen Dharmakaya, In the three times, there is no separation, Therefore, the definitive meaning does not need meditation. Now listen to the essence of gathering again: The aggregates in the Buddha and deity assembly, Meditation is not beneficial, it binds the yogi. If enlightenment is attained by abandoning appearances, Then what is the assembly of realizations that is the Buddha? If the Dharmakaya is not known now, Then what is the greatness of secret mantras and instructions? Therefore, the showing part does not need meditation. Now listen to the essence of gathering again: The relationship between Buddhas and sentient beings, If not realized, compassion is also powerless. If it exists, why do sentient beings wander in samsara? If there is no temporary relationship, What ultimate relationship is there? The collection of cause and effect is a lower dharma, This is the dependent cause and effect dharma. On the basis, there is one, but two ways of appearing, Ultimately, neither exists. This is samsara and nirvana, the dharma of ignorance. Since the dharma of space has no substance, Where are the conceptual thoughts of samsara? Liberation without abandoning, therefore no need to meditate. Now listen to the essence of gathering again: For the experience of tranquility and contemplation,