Tibetan
བུ་ལོན་འབྲེལ་ཐག་མ་ཆོད་ལྟར།། རང་སེམས་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་མི་སྲིད།། སྲིད་པ་དག་གི་བར་དོར་ནི།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དོན་མེད་ན།། རིན་ཆེན་འདམ་དུ་སྟོར་བ་བཞིན།། འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་མངལ་དུ་འཇུག། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཐེག་པ་གཞན་དང་རྩོད་དུས་སུ།། གལ་མདོ་ངེས་པའི་དོན་མེད་ན།། གོ་མཚོན་མེད་པའི་དཔའ་བོ་བཞིན།། མན་ངག་ཟབ་མོའི་ཁྱད་མི་ཐོན།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། དེ་ཕྱིར་གོལ་ས་དེ་དག་ཀྱང།། རང་སེམས་སྙིང་པོ་མ་རྟོགས་ཕྱིར།། ལུང་ལྡན བཀའ་མེད་འཁོར་བའི་སྐྱོན།། བསྐལ་པར་བགྲངས་ཀྱང་བདེ་མི་ཐོབ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དོན་འདུས་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། གདམས་ངག་མེད་པའི་ཉེས་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་བཅུ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོ་ཡིས།། དད་ལྡན་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། མ་རྟོགས་དབྱིག་གུའི་ཐུན་ཚོད་ཀྱིས།། མདོ་སྡེ་ཁ་ཏོན་གདོན་འགྱུར་ཀྱང།། བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པའི་ཕྱིར།། ངན་སོང་སྒོར་ནི་ངེས་པར ལྟུང།། གཞན་གྱི་བསམ་སྤྱོད་བཟང་པོ་ལ།། བར་ཆད་བྱེད་པ་བདུད་ཡིན་ཏེ།། མ་རྟོགས་སེར་སྣ་བྱེད་པ་ནི།། བདུད་ཀྱི་སྒོར་ལྟུང་འཁོར་བར་འཁྱམས།། གཞན་གྱི་འཁོར་ལ་ཕྲག་དོག་པས།། ཡོན་ཏན་མང་པོ་ཤེས གྱུར་ཀྱང།། རང་སེམས་སྙིང་པོ་མ་རྟོགས་ན།། གནོད་སྦྱིན་སྒོར་ལྟུང་རྟག་ཏུ་འཁོར།། མཉམ་ཉིད་མ་རྟོགས་རང་རྒྱུད་དུ།། ཆགས་སྡང་ཕོ་ཚོད་སྤྱོད་པའི་ལས།། དུག་ལྔ་རང་གར་སྤྱད་ཉེས་པས།། སྲིན་པོའི་སྒོར་ལྟུང རྟག་ཏུ་འཁོར།། རང་དབང་ཏིང་འཛིན་མ་ཐོབ་པར།། འཁོར་དང་རིས་སུ་བཅད་བསམས་པས།། བདག་ཉིད་ཆེ་འདོད་འཁོར་སྡུད་པ།། ཤོ་གམ་ཅན་ཆེན་དག་ཏུ་ལྟུང།། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ཇི་བཞིན མ་ནོར་མ་རྟོགས་པར།། ལྟ་ལོག་གཞན་གྱི་སློབ་དཔོན་བྱེད།། རང་གིས་མི་ཤེས་གཞན་སྒྲོལ་བ།། རཱུ་ཏྲའི་སྒོར་ལྟུང་རྟག་ཏུ་འཁོར།། ཚིག་ཚོགས་ཕྲིན་ལས་ཅི་མཁས་ཀྱང།། མ་རྟོགས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ཡིས།། རང་རྒྱུད་དམ་རྫས་མངོན་ཞེན་ཕྱིར།། བགེགས་དང་བྱ་རོག་སྒོར་ལྟུང་འཁོར།། ཐབས་ལམ་དབང་ལ་ཁུངས་ཕྱུང་སྟེ།། འདོད་ཆགས་རང་དགར་རྟག་སྤྱད་པས།། ལྟ་བས་མ་ཟིན་བདེ་ལ་ཞེན།། ལྷ་ཆེན་སྒོར་ལྟུང འཁོར་བར་འཁྱམས།། མ་རྟོགས་ང་དང་བདག་འཛིན་པས།། གསང་སྔགས་ལྟ་སྤྱོད་ཡིན་ཟེར་ནས།། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བརྩེ་མེད་གསོད།། མུ་སྟེགས་རྟག་ཆད་སྒོར་ལྟུང་འཁོར།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། མ་རྟོགས་དབང་གིས་ཅི་སྤྱོད་པ།། ལུས་ངག་འདི་ཡིས་ལན་པའི་ཕྱིར།། ལས་ངན་དགུ་པོ་གང་སྤྱད་ཀྱང།། དམྱལ་བར་ངེས་འགྲོ་གཏན་དུ་འཁྱམས།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དོན་འདུས་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད ལས།མ་རྟོགས་པ་ལྟུང་བའི་སྒོ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་རེ་གཅིག་པའོ།།།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས།། དད་ལྡན་འཁོར་ལ་ཕན་དོན་དུ།། ཀུན་རིག་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ།། བདེན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་འདི་སྐད་ གསོལ།། ཀུན་བཟང་རང་སེམས་ཇི་ལྟར་རྟོགས།། དོན་གྱི་ངེས་དོན་ཇི་ལྟར་བསྡུ།། སྔ་ཕྱི་ལོག་གནོན་གང་གིས་བྱ།། རང་སེམས་གསལ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན།། དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས།། ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོས བཀའ་སྩལ་པ།། ང་ཡིས་རྟོགས་པའི་དོན་བཤད་ཀྱིས།། གཞན་དུ་མ་ཡེངས་སེམས་ལ་ཟུངས།། དེ་སྐད་ཅེས་ནི་གསུངས་པ་དང།། འཁོར་ཀུན་དད་པས་ཡིད་དགའ་ནས།། རྩེ་གཅིག་ངེས་པར་དོན་ལ ཞུགས།། དེ་ཚེ་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ།། འཁོར་འདས་འབྱུང་བས་མ་བསླད་ཚེ།། རང་བྱུང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།། འཁྲུལ་དང་རྟོགས་པ་མེད་པའི་དུས།། མཚོན་ཚིག་སྤྱོད་པའི་ཡུལ་མེད་པས།། གང་ཞིག་འཛིན་བློ་མ ཞུགས་ཕྱིར།། དེ་ཉིད་དོན་དུ་རང་རིག་སྟེ།། སྒྲོ་སྐུར་མ་བཏགས་རང་གསལ་བ།། དེ་ལས་མི་འགྱུར་ཆོས་སྐུར་ཤེས།། སྔར་མ་འཁྲུལ་པས་བསྟན་མི་དགོས།། མ་བསྟན་རིག་པ་རང་ལ་ཤར།། དེ་ཉིད་དུས་ན་མ་རིག སངས།། བག་ཆགས་མེད་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་རྒྱས།། རང་གིས་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྐུ།། དེ་ལས་མ་གཡོས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད།། དེ་ལས་ཡིད་ཆེས་གདེང་ལྡན་པས།། རྐྱེན་བཞི་བསྐྱེད་པས་མ་རིག བྲལ།། དེ་ཕྱིར་འཁོར་བར་ལྷུང་མ་མྱོང།། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། སེམས་མེད་རང་རིག་ཆོས་སྐུར་ཤེས།། ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་མི་དགོས།། རང་དོན་བདེ་སྐྱིད་སངས་རྒྱས་མེད།། དེ་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདས མ་མྱོང།། ཀུན་བརྟགས་མེད་ཕྱིར་སྒྲིབ་པ་མེད།། དེ་དོན་རང་བྱུང་སྙིང་པོ་ལ།། སྤང་ཐོབ་མེད་པས་རེ་དོགས་བྲལ།། གང་གི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་ལ།། མ་བསྒྲུབས་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་རྫོགས།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་རང ལ་བལྟ།། རྒྱུ་རྐྱེན་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར།། དམིགས་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ།། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཞི་ལ་མེད།། སེམས་མེད་རང་བྱུང་ཀུན་བཟང་ལ།། སློབ་དཔོན་མེད་ཕྱིར རང་བྱུང་སྐུ།། ཐོས་བསམ་མ་བྱས་རང་རིག་རྟོགས།། མ་རིག་མེད་ཕྱིར་སེམས་དང་བྲལ།། ངོ་མཚར་རིག་པ་རྒྱལ་བའི་གསུང།། སེམས་མེད་རྣམ་པ་ཐམས
Chinese
如负债关系未了断，自心不可能证悟法身。轮回诸有的中阴中，若无诸佛的利益，如珍宝遗失于泥潭，果实不生而入胎。此乃总集的精要，谛听！与他乘争辩时，若无重要决定的意义，如无盔甲的勇士，不能获得甚深口诀的殊胜。此乃总集的精要，谛听！因此，那些歧途，皆因未证悟自心精要。具足经文，无有教敕，乃轮回之过患，纵经劫数亦不得安乐。《大圆满义集自生安乐轮续》中，显示无有口诀之过患品，即第六十品。之后，普明王向具信眷属开示道：以未证悟的迷乱时分，纵然念诵经部以作驱魔，然为赞己毁他之故，必堕恶趣之门。对于他人善良的思想行为，制造障碍者乃是魔，未证悟而吝啬者，堕入魔之门而流转轮回。嫉妒他人之眷属，纵然了知众多功德，若未证悟自心精要，则堕入夜叉之门而恒常流转。未证悟平等性，于自相续中，行使贪嗔等粗暴行为，因任意行使五毒之过患，堕入罗刹之门而恒常流转。未获得自主之禅定，思虑分别眷属与派系，欲求自身强大而聚集眷属，则堕入大食肉鬼之处。此乃金刚萨埵，谛听！如实无误而未证悟，成为邪见之他人上师，自己不了解而度化他人，则堕入罗睺罗之门而恒常流转。纵然精通词句之事业，然因未证悟而执着事物，为自相续或财物而显现贪执之故，堕入鬼怪与乌鸦之门而流转。从方便道中引出依据，恒常任意行使贪欲，不以见地摄持而贪执安乐，则堕入大天之门而流转轮回。未证悟我与我执，声称是密咒之见行，对一切有情无有慈悲而杀害，则堕入外道常断之门而流转。此乃总集的精要，谛听！以未证悟之力量而行使一切，
English
Like a debt relationship that is not resolved, it is impossible to realize one's own mind as the Dharmakaya. In the bardo of existence, if there is no benefit from all the Buddhas, it is like losing a precious jewel in the mud, and the fruit does not arise but enters the womb. This is the essence of the compilation, listen! When arguing with other vehicles, if there is no meaning of important decisions, like a warrior without armor, one cannot obtain the special qualities of profound instructions. This is the essence of the compilation, listen! Therefore, those wrong paths are all because one has not realized the essence of one's own mind. Possessing scriptures but lacking instructions is the fault of samsara, and even if kalpas are counted, one will not obtain happiness. From the Tantra of the Great Perfection, the Wheel of Spontaneous Bliss, which Compiles the Meaning, the chapter showing the faults of not having instructions is the sixtieth chapter. Then, the King of All Awareness taught the faithful assembly: With the time of ignorance and confusion, even if one recites the sutras to exorcise demons, because of praising oneself and disparaging others, one will surely fall into the gate of evil destinies. Obstructing the good thoughts and actions of others is a demon, and being stingy without realization, one falls into the gate of demons and wanders in samsara. Being jealous of the retinues of others, even if one knows many qualities, if one does not realize the essence of one's own mind, one falls into the gate of yakshas and constantly wanders. Not realizing equality, in one's own continuum, engaging in coarse actions such as attachment and aversion, because of the fault of arbitrarily engaging in the five poisons, one falls into the gate of rakshasas and constantly wanders. Without obtaining self-mastery in samadhi, thinking of dividing retinues and factions, desiring to be great oneself and gathering retinues, one falls into the place of great flesh-eating demons. This is Vajrasattva, listen! Without error and without realization, becoming a teacher of others with wrong views, not understanding oneself and liberating others, one falls into the gate of Rahula and constantly wanders. Even if one is skilled in the activities of words, because of not realizing and grasping at things, because of manifesting attachment to one's own continuum or possessions, one falls into the gate of ghosts and crows and wanders. Drawing support from the path of means, constantly and arbitrarily engaging in desire, not grasping with view and being attached to pleasure, one falls into the gate of great gods and wanders in samsara. Not realizing the self and self-grasping, claiming to be the view and conduct of secret mantra, killing all sentient beings without compassion, one falls into the gate of eternalism and nihilism of heretics and wanders. This is the essence of the compilation, listen! Engaging in everything with the power of non-realization,
Chinese
因此，用这些话语回答，无论造作任何九种恶业，必定堕入地狱，永远漂泊。大圆满顿悟自生安乐轮续中，未证悟堕落之门所示章节，即第一十一（章节）。 此后，金刚萨埵为了利益具信眷属，向普贤心之王，以真实之心请问：普贤自心如何证悟？要义的决定之义如何归纳？先后颠倒以何对治？自心光明如何显现？听闻如此请问之义后，普贤王开示说：我将讲述我所证悟之义，不要散乱于其他，专注心意。如是说时，所有眷属以信心欢喜，一心一意地投入于意义之中。那时，导师开示说：若未被轮回与涅槃的生起所染污时，自生法性之身，在没有迷惑和证悟之时，由于没有能表达的词语所用的境地，任何执着的念头都不会产生，那即是意义上的自明，不加任何增损，自然明朗，从那不改变，了知为法身。先前没有迷惑，因此不需要指示，不指示，觉性自然显现。在那时，无明消散，由于没有习气，智慧增长。自己觉知自己，是智慧之身，从那不移动，自然成就。因此，自生没有因缘，从那生起信心和把握，生起四种因缘，远离无明。因此，未曾堕入轮回。还有，金刚萨埵谛听，无心自明，了知为法身，不需要修成伟大的功德，没有为自己利益安乐的佛，因此，未曾经历涅槃，由于没有分别念，没有障碍。那意义是自生心要，由于没有断证，远离希冀和恐惧，未被任何过失所染污，不需修持，一切功德圆满。观视普贤自身，由于没有因缘心要，称为无相法身。还有，金刚萨埵谛听，佛与有情，在基上没有差别，无心自生普贤，由于没有上师，是自生之身，不需闻思，自然觉悟，由于没有无明，远离心识，稀有觉性是胜者的教言，无心之相，一切
English
Therefore, in response to these words, no matter what nine evil deeds are committed, one will surely fall into hell and wander forever. From the Dzogchen Great Perfection, the Tantra of the Spontaneous Wheel of Bliss, which Embodies the Meaning, the chapter on showing the door to falling into non-realization, which is the eleventh chapter. Thereafter, Vajrasattva, for the benefit of the faithful retinue, asked the King of Primordial Awareness with a true heart: How is the self-mind of Samantabhadra realized? How is the definitive meaning of the essential meaning summarized? What remedies the reversal of before and after? How does the clarity of self-mind appear? Having heard the meaning of this question, the King of Primordial Awareness declared: I will explain the meaning I have realized, do not be distracted by other things, focus your mind. As he said this, all the retinue rejoiced with faith, and single-mindedly entered into the meaning. At that time, the Teacher declared: If one is not defiled by the arising of samsara and nirvana, the spontaneously born body of essential nature, in the absence of delusion and realization, because there is no realm for expressive words to be used, any clinging thoughts will not arise, that is self-knowing in meaning, without any addition or subtraction, naturally clear, unchanging from that, know it as the Dharmakaya. Since there was no delusion before, there is no need to point it out, without pointing it out, awareness naturally arises. At that time, ignorance dissipates, and because there are no habitual tendencies, wisdom increases. One's own awareness of oneself is the body of wisdom, unmoving from that, spontaneously accomplished. Therefore, self-arisenness has no cause or condition, from that arises faith and confidence, arising from the four conditions, free from ignorance. Therefore, one has never fallen into samsara. Furthermore, Vajrasattva, listen, selfless self-awareness, know it as the Dharmakaya, there is no need to accomplish great qualities, there is no Buddha for one's own benefit and happiness, therefore, one has never experienced nirvana, because there is no conceptualization, there are no obscurations. That meaning is the self-arisen essence, because there is no abandonment or attainment, one is free from hope and fear, not stained by any faults, without needing to cultivate, all qualities are complete. Look at Samantabhadra himself, because there is no essential cause or condition, it is called the formless Dharmakaya. Furthermore, Vajrasattva, listen, Buddhas and sentient beings have no difference on the ground, selfless self-arisen Samantabhadra, because there is no teacher, is the self-arisen body, without needing to hear or think, one naturally awakens, because there is no ignorance, one is free from mind, the wondrous awareness is the speech of the Victorious Ones, the aspect of no-mind, all