Tibetan
ཉན་ཐོས་ས་རུ་ལྟུང་མི་འགྱུར།། དང་པོ་བལྟ་བ་བདག་མེད་ཕྱིར།། མཚན་མའི་ཡུལ་ལ་མ་ཞེན་པས།། ཡུལ་ཉིད་སེམས་སུ་སྡུད་པ་མེད།། འདོད་ཁམས གནས་སུ་ལྟུང་མི་འགྱུར།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ནམ་མཁའ་ཉི་ཤར་མུན་པ་མེད།། དེ་བཞིན་རང་རིག་ཆོས་སྐུ་ལ།། མ་རིག་མེད་པས་ཡེ་ཤེས་ཤར།། སངས་རྒྱས་ཐུགས་ལ་འཆར་ནུབ་མེད།། དེ་ཕྱིར འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཆོས།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དོན་འདུས་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། འབྲས་བུ་ལྟུང་མེད་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སོ་གཅིག་པའོ།།།། དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ།། ཀུན རིག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ།། ཐུགས་ཀྱི་གདེང་ཆུད་སྐལ་ལྡན་ལ།། མི་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་གཏེར་དུ་ནི།། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། རང་བྱུང་ཐུགས་ལ་གསལ་བའི་དོན།། མཉམ་ཉིད་འགྲོ་དོན་བྱེད་པའི ལམ།། ཚད་མ་རང་གི་དབང་ཕྱུག་གིས།། རྗེས་གསོབ་ཐུགས་ཀྱི་སྲས་མཆོག་ལ།། སྐྱེ་འགགས་འཁོར་བའི་སྤོང་ལེན་མིན།། བདག་དང་བྲལ་བ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། འདུ་འབྲལ་མེད པའི་ཡེ་ཤེས་ལུས།། རིག་པ་ཕྱོགས་མེད་བྱང་ཆུབ་འཆར།། སོ་སོར་མ་ཡིན་ཡེ་ནས་གཅིག། དེ་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་བཀའ།། བྱང་ཆུབ་ངང་དུ་ཐམས་ཅད་འདུས།། མཁའ་མཉམ་དབང་ཕྱུག་ཆེན པོའི་ཐུགས།། ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ།། སྡེ་སྣོད་ཆོས་རྣམས་ཐུགས་ལ་རྫོགས།། དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་ནི།། ཞེ་འདོད་རིགས་ལྔར་མ་གྲུབ་ཀྱང།། རང་གི་སེམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཚང།། དེ་ཉིད་འབྲས་བུ དམ་པར་གསུངས།། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། སྔོན་ཚེ་རྣམ་གཟིགས་བསྟན་པ་ལ།། བྲམ་ཟེ་དཔལ་ལྡན་བྱ་བའི་བུས།། རང་སེམས་རྟོགས་པའི་དོན་མེད་པར།། གཞན་ནས་འབྲས་བུ་ཞེ་འདོད ཀྱིས།། རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ནམ་འགྲུབ་ཅེས།། ཡིད་ལ་བསམས་ཤིང་ལྷ་བསྒོམ་པས།། འབྲས་བུ་མེད་ཅིང་འཁོར་བར་སྐྱེས།། དེ་ཕྱིར་རེ་དོགས་མེད་པར་བྱ།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། རེ་མེད་དོན་ནི དྲན་བྱས་ན།། ཆོས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ས་ལ་གནས།། དོགས་མེད་དོན་ལ་མ་ཡེངས་ན།། སྒྲིབ་པ་སྦྱངས་པའི་ཐབས་མི་དགོས།། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ལ།། གང་ཡང་མ་འགགས་ནམ མཁའ་བཞིན།། འཁོར་འདས་ཞེན་མེད་འབྲས་བུ་མིན།། དེ་ཉིད་རང་སེམས་སྙིང་པོར་ཤར།། འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ།། ཆོས་ཉིད་རང་ཆས་དོན་རྟོགས་ན།། བསྒོམ་ཞིང་བསྒྲུབ་པའི་ནད་དང་བྲལ།། ཡེ ཤེས་ངོ་བོ་ད་ལྟའི་སེམས།། རེ་དོ
Chinese
不堕声闻地，最初观无我故，不执著于相之境，故境不摄于心。不堕欲界处，彼亦当听积聚之精要，如虚空日出无黑暗，如是自明法身上，无有无明故智慧生，佛陀心中无有起落，是故果为佛法。大圆满义集自生安乐轮续中，开示无堕果之品第三十一。此后于积聚之眷属众，普明导师如是开示，于具足心之堪能者，为不没之方所之宝藏，三时胜者之法身，自生心中明现之义，平等利益有情之道，以定量自之自在力，于后补心之殊胜子，非是生灭轮回之取舍，离我胜者之心，彼亦当听积聚之精要，无有聚散之智慧身，觉性无偏菩提生，非是各别本来为一，是故功德开示教言，一切皆集于菩提性中，等虚空自在者之心，智慧与一切佛陀等同，经藏法类皆圆满于心中，彼之大功德者，虽未成就希欲五部，然自心中具足佛陀，彼即是殊胜之果。彼亦当听金刚萨埵，往昔于毗婆尸佛之教法中，名为婆罗门具吉祥之子者，于自心证悟之义无有，由他处希欲果，五部佛陀何时成就耶，心中如是思维并修天尊，无有果且生于轮回中，是故当无希望与疑惑。彼亦当听积聚之精要，若忆念无希望之义，则法性安住于佛地，若于无疑惑之义不散乱，则不需清净障碍之方便。彼亦当听金刚萨埵，于自性之法身上，任何亦不阻碍如虚空，不执著轮涅非是果，彼即是自心显现为精要，于六道一切有情，若证悟法性自成之义，则远离修与不修之病，智慧自性即是现在之心，希
English
Will not fall into the Hearer's ground, Because initially the view is selflessness. Not being attached to the realm of signs, Therefore, the realm itself is not gathered into the mind. Will not fall into the Desire Realm, Listen also to the essence of accumulation. Like the sun rising in the sky, there is no darkness, Likewise, in the self-aware Dharmakaya, Because there is no ignorance, wisdom arises. In the mind of the Buddha, there is no rising or setting, Therefore, the result is the Dharma of the Buddha. From the Tantra of the Great Perfection, Meaning Gathered, Self-Arisen Wheel of Bliss, The thirty-first chapter, which teaches the fruit of non-falling. Then, to the assembled retinue, The All-Knowing Teacher spoke these words: To the fortunate ones who understand the heart's confidence, As an inexhaustible treasure of the directions, The Dharmakaya of the Buddhas of the three times, The meaning of clarity in the self-arisen heart, The path of equally benefiting beings, With the power of one's own authority of valid cognition, To the supreme son who is the successor of the heart, It is not the taking and leaving of birth, cessation, and samsara. The heart of the Victorious One, free from self, Listen also to the essence of accumulation. The wisdom body without gathering or scattering, Awareness, without bias, the arising of Bodhi, Not separate, but one from the beginning. Therefore, the qualities, teachings, and words, All gather in the nature of Bodhi. The heart of the Great Lord, equal to space, Wisdom is equal to all the Buddhas. The collections of scriptures are complete in the heart. The great qualities of that, Although not accomplished as the five desired families, The Buddha is complete in one's own mind. That itself is spoken of as the supreme fruit. Listen also, Vajrasattva, In the past, in the teachings of Vipashyin Buddha, A Brahmin's son named Glorious, Without the meaning of realizing one's own mind, From elsewhere, desiring the fruit, When will the five families of Buddhas be accomplished? Thinking thus in his mind and meditating on the deity, He was without fruit and was born in samsara. Therefore, one should be without hope or doubt. Listen also to the essence of accumulation, If the meaning of no hope is remembered, Then the nature of reality abides in the Buddha ground. If one is not distracted from the meaning of no doubt, Then there is no need for a method to purify obscurations. Listen also, Vajrasattva, In the Dharmakaya of intrinsic nature, Nothing is obstructed, like the sky. Without attachment to samsara or nirvana, it is not the fruit. That itself dawns as the essence of one's own mind. To all sentient beings of the six realms, If they realize the meaning of the self-arisen nature of reality, Then they are free from the disease of meditation and non-meditation. The nature of wisdom is the present mind. Ho