Tibetan
གཏང་གཞག་མེད་པའི་སྒོམ་པ་ལ།། མི་མཐུན་མི་འབྱུང་གསུངས་པ་ཅི།། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་མ་ཡེངས་ན།། བྱར་མེད་འགོག་མེད་གསུངས་པ་ཅི།། དེ་ཉིད་འཆིང་བར་མི་འགྱུར་བའི།། ཕྱོགས་བྲལ་བསྟན པ་ཇི་ལྟར་ལགས།། ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཤད་དུ་གསོལ།། ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ།། དུས་གསུམ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ།། སྐྱེ་འཆི་མེད་པར་ཡེ་འཆར་བ།། སྣང་མེད་ཞེན་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང།། གང ཡང་ཆོས་སྐུར་གསལ་བ་ལས།། གཏང་གཞག་རྩོལ་སེམས་ཅི་ལ་འབྱུང།། གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ཀླུངས་གནས་པས།། མི་མཐུན་མཚན་མ་གང་ཡང་མེད།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། དབྱིངས་དང་མཚན མ་ཐམས་ཅད་ཀུན།། གཞི་ལ་མ་གྲུབ་དོན་ཤེས་ཕྱིར།། རང་གསལ་ཡུལ་ལ་རྟོག་པ་མེད།། དག་དང་མ་དག་ཐམས་ཅད་ཀུན།། གང་ཡང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་ཕྱིར།། བཞག་དང་ལོངས་པར་ཡེངས་མེད དོན།། འབྱུང་འཇུག་མེད་པས་བསྒོམས་མི་དགོས།། རྩོལ་བ་མེད་ཕྱིར་སྤྱོད་པའི་མཆོག། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། བདག་གཞན་ཀ་ནས་མ་གྲུབ་ཕྱིར།། བྱ་བྱེད་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན།། འགྲོ་དྲུག་ལས་དང བདེ་གཤེགས་མཛད།། ཅི་སྤྱོད་ཆོས་སྐུར་ཡེ་གནས་པས།། གང་ཡང་མཚན་ཉིད་དབྱེར་མེད་དེ།། བྱེད་པ་ཉིད་ན་གྲོལ་བར་ངེས།། བླང་དང་དོར་བ་ངང་གིས་མེད།། དེ་ཡིས་འཆིང་བར་ག་ལ་འགྱུར།། རྫོགས་པ་ཆེན པོ་རྨད་བྱུང་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཐུགས་རྟོག་བསལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ།།།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཡང་གསོལ་པ།། ཏིང་འཛིན་ཉམས་དང་ལྡན་ པ་ལ།། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་ཉམས་ཀྱི་བདུད།། མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོས་བཤད་དུ་གསོལ།། དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས།། འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་བར་དོ་ལ།། སྣང་བ་འོད དང་གྲག་པ་སྒྲ།། འཇིགས་པའི་གཟུགས་དང་བསླུ་བ་བརྫུན།། ལྟ་བར་ཤེས་ན་དམ་པའི་ལམ།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། རྣལ་འབྱོར་དམ་པས་མཉམ་བཞག་ཚེ།། མཚན་མོ་མུན་ནག་སྤྲིན རུམ་ནས།། ནམ་ལངས་ཉི་ཤར་ཤིན་ཏུ་གསལ། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་དགེ་སྡིག་ལས།། གང་ཡང་མ་ལུས་སྔ་ཕྱི་ཤེས།། དེ་ཚེ་སྙིང་རྗེའི་བདུད་ཞུགས་ཏེ།། སེམས་ཅན་སྙིང་རྗེའི་གདུང་བ་སྐྱེ།། ཏིང་འཛིན་བཏང ནས་གཞན་དོན་རྩོམ།། དེ་ཕྱིར་བདུད་ཀྱི་དབང་འགྱུར་ལྟུང།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ནམ་མཁའ་སྟོང་ལ་དགྲ་བྱུང་ནས།། བདེ་གཤེགས་ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་སྟོན།། ཞིང་ཁམས་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ དང།། ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྒྲ་ཐོས་འགྱུར།། ཏིང་འཛིན་བཏང་ནས་གླུ་གར་བྱེད།། ངམ་ཞིང་ངོ་མཚར་དགའ་སེམས་སྐྱེ།། དེ་ལ་ཞེན་འགྱུར་ཉམས་དང་བྲལ།། དགའ་བྲོད་བདུད་ཀྱིས་རང་བསླུས་ལྟུང།། ང་ཡང་འདུས པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། སྒོམ་ཉམས་རྨི་ལམ་གང་ཡང་རུང།། འཇིགས་པའི་གཟུགས་སོགས་མི་དགེ་བས།། ངང་ལ་གནས་པ་སྡིག་འགྱུར་བས།། ཏིང་འཛིན་བོར་ནས་མྱ་ངན་འདུད།། མི་དགའ་སྡུག་བསྔལ་ཉམ་ཐག འབྱུང།། དེ་ཚེ་ལས་ལ་ཡི་མུག་སྟེ།། ལྕེབ་དང་གཅིག་པུ་ཕག་ཏུ་འགྲོ།། གཟུགས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་དབང་འགྱུར་ལྟུང།། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ཉམས་དང་རྨི་ལམ་དག་ཏུ་འང།། ཡིད་དུ་འོང་བའི་གཟུགས བསྟན་ཏེ།། དུས་གསུམ་ཉེས་ལེགས་ཐམས་ཅད་སྟོན།། གཞན་ལ་སྨྲས་པས་བདེན་པར་བྱུང།། ངའོ་སྙམ་པའི་བདུད་བཞུགས་ཏེ།། ཏིང་འཛིན་བཏང་ནས་གྲོང་ཁ་ཡན།། བར་དུ་ཕྱེད་བདེན་ཕྱེད་མི་བདེན།། ཐ་མར སྨྲས་པ་ཐམས་ཅད་རྫུན།། བསླུ་བ་རྫུན་གྱིས་རང་བསླུ་ལྟུང།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ལྟ་བའི་བདུད་ནི་དེ་དག་དང།། ཡུལ་འདི་གོལ་སར་མ་ཤེས་ཕྱིར།། སྣང་བ་གཟུགས་སོགས་ཞེན་པ་སྟེ།། ཡུལ་སེམས ཞུག་ལ་ཅི་སྤྱོད་བདུད།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྨད་བྱུང་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། རྣལ་འབྱོར་ལྟ་བའི་བདུད་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།།།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ ཉོན།། སྒོ་ལྔ་བྱིང་བ་གསལ་བའི་བདུད།། དྲན་མེད་རྨུགས་པ་བདེ་བའི་བདུད།། རྐྱེན་གྱི་རྒོད་པ་མི་རྟོག་བདུད།། འཕྲོ་བ་མི་གཡོ་བདུད་རྣམས་འབྱུང།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཏིང་འཛིན་མྱུར་དུ་གྲུབ འདོད་ནས།། ཡུན་རིང་བསྒོམས་པས་ཚད་མ་ཟིན།། མྱོས་པ་བྱང་བའི་བདུད་ཞུགས་ཏེ།། མ་རིག་དབང་གིས་གཉིད་དུ་སོང།། གསལ་བ་བོར་ནས་བྱིང་བ་སོལ།། དེ་ཉིད་རྩོལ་བས་ཏིང་འཛིན་ཉམས།། མ་བཙལ་རྨི ལམ་བཟང་ངན་བྱུང།། དེ་ཕྱིར་བྱིང་བའི་བདུད་ཀྱིས་བསླུས།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། རང་རིག་ཆོས་སྐུར་མ་ཟིན་པས།། མ་རིག་དབང་གིས་ཡེ་ཤེས་བསྒྲིབས།། དྲན་པ་མེད་པའི་བདུད་ཞུགས་ཏེ།། ངང སྒོམ་རྨུགས་པས་བདེ་བ་ཉམས།། རང་རིག་མེད་པས་ཞི་གནས་བྱིང།། ལྷག་མཐོང་མེད་པས་དོན་དང་བྲལ།། བསྒོམས་པས་དོན་མེད་བདུད་ཀྱིས་བསླུས།། དེ་ཕྱིར་ལུང་ལྡན་གདམས་ངག་གཅེས།། ད ཡང་འཁོར་གྱི་སེམས་དཔའ་ཉོན།། གཅིག་པུར་མི་གནས་འདུས་པ་དགའ།། གཞན་གྱི་རྐྱེན་བྱས་བདུད་ཞུགས་ཏེ།། ཏིང་འཛིན་བཏང་ནས་ཡིན་མིན་གྱི།། ཡུལ་ལ་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་ཞེན།
Chinese
于无舍无取的禅修中，为何说不和合不生起？瑜伽士若不散乱，为何说无作无止？彼者不会变成束缚的，离边的教示是怎样的？请全知导师开示。全知导师开示说：于三时一切相中，无生无死而本来显现的，无有显现、执着、分别的一切，任何显现为法身的，哪里会有舍取、勤作之心？不转为他、安住于空性中，没有任何不和合的相。现在金刚萨埵再听着：界和相的一切，为了知于基位上不成立之义，自明对境无有分别。清净与不清净的一切，任何都没有遮破和建立的缘故，没有安住和享受的散乱之义。没有生起和融入，所以不用修。没有勤作，所以是行持之最胜。现在再听总集的精要：因为自他从根本上不成立，所作和能作的一切，度化六道众生和善逝。任何行持都本来安住于法身，任何体性和差别都没有，于能作的当下即能确定解脱。自然没有取舍，那怎么会变成束缚呢？大圆满甚希奇，义之精要自生安乐轮续中，金刚萨埵消除心识分别之品第十七竟。金刚萨埵又请问：于具有等持体验者，见修行为体验之魔，请平等王开示。听闻彼所请问之义后，对聚集之眷属开示说：于等持、后得、中阴时，显现为光、声，怖畏之相和欺骗之虚假，若知为见，则是殊胜道。现在再听总集的精要：殊胜瑜伽士于入定之时，从夜晚黑暗的云层中，天亮日出非常明亮。三界众生善恶业，任何没有遗漏地知道前后。彼时慈悲之魔入于心，生起对众生慈悲的痛苦。舍弃等持而勤作利他，因此堕入魔之掌控。现在金刚萨埵再听着：虚空中出现怨敌，示现善逝诸法之种种，以庄严装饰的刹土和悦意之声，
English
In the meditation without abandoning or grasping, why is it said that there is no discord and no arising? If the yogi is not distracted, why is it said that there is no action and no cessation? How is the teaching of non-attachment, which does not become a bondage? Please explain, Omniscient Teacher. The Omniscient Teacher said: In all aspects of the three times, what arises primordially without birth or death, all appearances, attachments, and discriminations, from whatever appears as the Dharmakaya, where would abandoning, grasping, or effortful mind arise? Since it does not change into something else and abides in emptiness, there is no discordant characteristic whatsoever. Now, Vajrasattva, listen again: All of space and characteristics, in order to know the meaning of not being established on the ground, self-illumination has no discrimination towards objects. All that is pure and impure, because there is no rejection or establishment whatsoever, there is no distraction of abiding or enjoying. There is no arising or entering, so there is no need to meditate. Since there is no effort, it is the most excellent of conduct. Now listen again to the essence of the union: Because self and other are not established from the beginning, all that is to be done and can be done, tames the six realms of beings and the Sugatas. Whatever conduct is primordially abiding in the Dharmakaya, there is no distinction of any characteristic, and liberation is certain in the very act of doing. Naturally, there is no taking or abandoning, so how could it become a bondage? Great Perfection is most wondrous, from the Tantra of the Wheel of Spontaneous Bliss, the Essence of Meaning, the chapter on Vajrasattva Eliminating Mental Discrimination, the seventeenth. Vajrasattva again asked: For those who have experience of Samadhi, view, meditation, and conduct are demons of experience. Please explain, King of Equality. Having heard the meaning of what he asked, he spoke to the assembled retinue: In Samadhi, post-meditation, and Bardo, appearances are light, sounds are sounds, fearful forms and deceptive falsehoods, if known as the view, are the supreme path. Now listen again to the essence of the union: When the supreme yogi enters into meditation, from the dark clouds of night, the sunrise at dawn is very clear. The virtuous and non-virtuous actions of sentient beings of the three realms, he knows completely, both before and after. At that time, the demon of compassion enters the heart, and the suffering of compassion for sentient beings arises. Abandoning Samadhi and diligently working for the benefit of others, therefore, one falls under the control of demons. Now Vajrasattva, listen again: Enemies arise in empty space, showing various Sugata dharmas, a pure land adorned with ornaments, and a pleasing sound,
Chinese
扎托杰。舍弃禅定而歌舞。 愚昧生起稀有欢喜心。 于彼生起贪恋失坏修验。 欢喜激动被魔欺骗而堕落。 我亦合集之精要谛听。 禅修体验梦境皆可。 恐怖之相等等不善者。 安住本性成为罪恶故。 舍弃禅定而顶礼悲哀。 不悦痛苦可怜生起。 彼时厌倦于业。 如哑者一般独自游荡。 为色魔所控制而堕落。 彼亦金刚萨埵谛听。 于体验与梦境中亦。 显示悦意之相。 显示三时罪善一切。 向他人说则成为真实。 生起我之慢心的魔安住。 舍弃禅定而前往村落。 中间半真半不真。 最终所说一切皆是虚妄。 欺骗以虚妄自欺而堕落。 今亦合集之精要谛听。 见之魔即彼等。 因此地未识为歧途故。 显现色等等贪恋。 境心如油灯魔作何用。 大圆满甚奇妙义之精要自生安乐轮续中，开示瑜伽士见之魔的章节第十八。 今亦金刚萨埵谛听。 五根沉没明之魔。 无念昏沉乐之魔。 因缘散乱不思之魔。 散乱不移之魔等生起。 今亦合集之精要谛听。 欲速成禅定。 长久修习而未得量。 入于昏醉清净之魔。 为无明所控而入睡。 舍弃明而沉没苏醒。 彼即勤作而禅定失坏。 未寻而生起好坏梦。 因此为沉没之魔所欺骗。 彼亦合集之精要谛听。 未证自证为法身故。 为无明所控而遮蔽智慧。 入于无念之魔。 住禅昏沉而失坏安乐。 无有自证故寂止沉没。 无有胜观故远离意义。 修习无义为魔所欺骗。 因此珍爱具传承之口诀。 今亦眷属之菩萨谛听。 不喜独处而喜聚集。 为他缘所作魔入。 舍弃禅定而是非之。 于境识生起种种贪恋。
English
Zha Tho Jue. Abandoning Samadhi, one sings and dances. Ignorance arises, a rare joyful mind. Attachment arises to it, losing the experience. Joyful excitement, falling by being deceived by demons. I also listen to the essence of the collection. Whatever meditation experience or dream may be. Frightful forms and other non-virtuous things. Remaining in the natural state becomes sinful. Abandoning Samadhi, one bows down in sorrow. Unpleasantness, suffering, and misery arise. At that time, one becomes weary of work. Like a mute person, one wanders alone. Falling under the control of the demon of form. Again, Vajrasattva, listen. Even in experiences and dreams. Showing pleasing forms. Showing all the virtues and sins of the three times. Speaking to others, it becomes true. The demon of self-pride dwells. Abandoning Samadhi, one goes to the village. In the middle, half true and half untrue. In the end, everything said is false. Deception, falling by deceiving oneself with falsehood. Now also, listen to the essence of the collection. The demon of view is those. Because this place is not recognized as a wrong path. Attachment to appearances, forms, etc. What use is the demon when the mind of the object is like a lamp? From the Tantra of the Great Perfection, the Essence of Wonderful Meaning, the Wheel of Spontaneous Bliss, the eighteenth chapter, which teaches the demon of the yogi's view. Now also, Vajrasattva, listen. The demon of clarity, where the five senses sink. The demon of bliss, where there is unconsciousness and dullness. The demon of distraction from conditions, the demon of non-thought. The demons of scattering and non-movement arise. Now also, listen to the essence of the collection. Desiring to quickly accomplish Samadhi. Practicing for a long time without attaining the measure. The demon of intoxication and purification enters. Falling asleep under the control of ignorance. Abandoning clarity, sinking and awakening. That is, by effort, Samadhi is lost. Without seeking, good and bad dreams arise. Therefore, one is deceived by the demon of sinking. Again, listen to the essence of the collection. Because self-awareness is not realized as Dharmakaya. Wisdom is obscured by the power of ignorance. The demon of non-remembrance enters. Dwelling in meditation, dullness destroys bliss. Without self-awareness, stillness sinks. Without insight, one is separated from meaning. Practicing without meaning, one is deceived by demons. Therefore, cherish the oral instructions with lineage. Now also, Bodhisattvas of the retinue, listen. Not liking to be alone, but liking to gather. Caused by other conditions, demons enter. Abandoning Samadhi, one is attached to the various objects of right and wrong.