Tibetan
བསླད་གཉུག་མར་གནས།། དམིགས་འཛིན་མེད་པར་རང་གིས་གསལ།། དངོས་པོ་མེད་པ་ཤེས་རབ་ཡོད།། ནམ་མཁའ་ཉི་མའི་འོད་ཤར་འདྲ།། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས།། རྟེན་འཆང་མེད་པ་ཉོན་མོངས སེལ།། འབྱུང་བ་ལྔ་ལ་རག་མ་ལུས།། མི་འགྱུར་འཇོམས་པས་རྡོ་རྗེ་འདྲ།། བླ་མས་དོན་བསྟན་རྣལ་འབྱོར་པས།། ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རང་སེམས་རྟོགས།། ཐམས་ཅད་གཅིག་ལ་རྫོགས་པ་སྟེ།། མ་རིག་ལོང་བའི་མིག འབྱེད་འདྲ།། ཡེ་ཤེས་རིག་པ་དེ་ཉིད་ནི།། ཡོད་མེད་དབུས་དང་མཐའ་མེད་པས།། སང་ངེ་སལ་ལེ་མཐོང་འགྱུར་མེད།། ཀ་ཤི་རས་ཀྱིས་རིན་ཆེན་འདྲ།། ད་ཡང་རྡོ་རྗཻ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། མ་བཅོས་ལྟ་བའི་རང བཞིན་ལ།། ཡུལ་མེད་ཆོས་སྐུ་རང་བྱུང་དེ།། རེ་དོགས་རྡུལ་ཙམ་མེད་པའི་ཕྱིར།། ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡིན།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྨད་བྱུང་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། ཡེ་ཤེས་ལྷུན གྱིས་གྲུབ་པའི་ལྟ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།།།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཡང་ཞུས་པ།། མ་བསྒོམས་ཏིང་འཛིན་ཇི་ལྟར་གསལ།། འབྲས་བུ་རྒྱུན་གྱི་སྤྱོད་པ་གང།། རེ་དོགས་མེད་པའི་འབྲས་བུའམ།། ཀུན རིག་སྟོན་པས་བཤད་དུ་གསོལ།། དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས།། འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། མ་བསྒོམས་འབྲས་མེད་ཏིང་འཛིན་ནི།། རྣམ་སྨིན་ལུས་ཀྱི་རྟེན་བཅས་པའི།། ཐ་མལ་ཀུན་གཞི་བཞི་ཆ ལ།། ལུང་ལྡན་རྐྱེན་གྱི་གདམས་ངག་གིས།། རང་སེམས་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པས།། དམིགས་འཛིན་མེད་པར་རང་གིས་གསལ།། གཉུག་མར་གནས་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད།། ཡུལ་སེམས་གཉིས་ལ་དཔྱོད་དང བྲལ།། མཐའ་དབུས་མི་དམིགས་དྲན་ལས་འདས།། ཡེ་ནས་དག་ཕྱིར་བྱ་བ་མེད།། བཙལ་དུ་མེད་པས་སེམས་ལས་འདས།། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་བཙལ་མི་དགོས།། འགག་པ་མེད་པས་རིག་པ་སྟོང།། མ་བྱས་ཕྱིར་ན འཇིག་པ་མེད།། རིག་པ་གསལ་བས་རང་ངོ་ཤེས།། ཇི་བཞིན་པ་ལ་མ་སྐྱེས་པ།། མ་བཅོས་རྐྱེན་གྱིས་མི་འགྱུར་བ།། རྟག་ཆད་མ་ཡིན་བསྡུས་པ་མེད།། སོ་སོ་མ་ཡིན་འདྲེས་པ་མེད།། དངོས་མེད་སེམས་ཀྱི་ཏིང འཛིན་གསལ།། གཏང་གཞག་མེད་པས་ཆོས་སྐུ་ལ།། བྱིང་རྒོད་མི་འབྱུང་རྒྱུན་དུ་གནས།། ཡེ་ཤེས་དོན་ལ་འཆར་ནུབ་མེད།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་ལ།། བསྒོམ་དུ་མེད་ཕྱིར ཡེངས་པ་མེད།། གཟུང་དུ་མེད་ལ་ཞེ་ལ་གསལ།། རང་ཡིད་ཆེས་ལ་ཁར་མི་ཐོན།། སྣང་སྲིད་གསལ་ལ་ཞེན་པ་མེད།། རང་གི་བྱ་ར་དངོས་མེད་གྲོལ།། དྲན་པ་མི་བརླག་འགྲོ་འོང་མེད།། དྲན་པའི་རིག པ་ཅི་བྱུང་ཡང།། དེ་ཉིད་དུས་ན་ངོས་གཟུང་མེད།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མ་བསྒོམས་ཏེ།། ལྟ་བའི་དོན་དང་འབྲལ་མེད་ཕྱིར།། དེ་ཙམ་ཉིད་ན་འབྱུང་འཇུག་མེད།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྨད བྱུང་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོམ་པ་ངོས་གཟུང་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།།།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཉོན་ཅིག། ངོས་ཟིན་དོན་ལ་གནས་ཐབས་ནི།། མར་མེས་ མུན་བསལ་སྣང་བ་བཞིན།། སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱི་ཏིང་འཛིན་གྱིས།། བག་ཆགས་བརླག་པས་མ་རིག་སངས།། དོན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དྲན་པ་ཡིས།། ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱིས་གོས་པ་མེད།། དེ་བས་རང་སེམས་དྲན་པ་ནི།། སྒྱུ མ་སངས་ནས་འཁྲུལ་བ་བཞིན།། མཚན་མའི་རྟོག་བྲལ་དོན་ཤེས་པས།། སྤྲོས་བྲལ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོར་གནས།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། འཁོར་འདས་གཞི་ཤེས་རང་བྱུང་སྟེ།། བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་སྒྲོ་སྐུར བྲལ།། དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་བླང་ཐབས་ནི།། ཐིགས་པས་སྣོད་ཆེན་ཁེངས་པ་བཞིན།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ཡང།། སེམས་ཉིད་རིག་པ་གསལ་ཐེབས་ན།། གོལ་ས་མི་འབྱུང་སངས་རྒྱས་འགྲུབ།། དཔེར་ན་བུད་མེད སྦྲུམ་མ་ནི།། སྐྱེ་བའི་དུས་སུ་ཟས་བསྟེན་བཞིན།། ལུང་ལྡན་མན་ངག་ཡོད་པའི་མིས།། རྐྱེན་གྱི་རྟོག་པ་ཅི་བྱུང་ཡང།། དོན་དེ་ངེས་དོན་ཟླ་དྲན་པས།། མ་བསྒོམས་དོན་དང་འབྲལ་བ་མེད།། དགོས་པའི་ཉམ་ཆུང བརྟེན་པ་བཞིན།། བླ་མ་མཁས་དོན་ལྡན་པ་ལ།། རྟག་ཏུ་བསྙེན་ཅིང་གུས་བྱས་ན།། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་མྱུར་དུ་འགྲུབ།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ངེས་པའི་དོན་གྱི་གདེང་ཉམས་ཀྱང།། བསྒོམ་དུ་མེད་ཕྱིར ཡེངས་པ་མེད།། དུས་བཞི་རྐྱེན་གྱི་བར་དུ་ནི།། འཁོར་འདས་ཡུལ་གྱིས་མ་བསླད་ཕྱིར།། ཡེ་ཡིན་དོན་ལ་བརྗོད་མེད་བྱ།། རྒྱལ་པོ་མི་འགྲོ་འཁོར་སྡུད་བཞིན།། ཆོས་ཉིད་མ་བསྒོམས་སྐུ་གསུམ་འབྱུང།། ཆེ་བའི་ཡོན ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁས་པ་ཡིས།། སྤྲུལ་པའི་སྲོག་ནི་གཅོད་ཙམ་ན།། སྲོག་མེད་སྒྱུ་མ་ཡིན་ཞེས་ལྟར།། རང་རིག་ལྟ་བའི་དོན་གནས་པས།། དུག་ལྔ་སྤྱོད་ཚེ་རང་རིག་འཆར།། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་འགྲིབ མེད་ཤེས།། དེ་ཚེ་ཉོན་མོངས་ཅི་སྤྱད་ཀྱང།། སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་རང་བྱུང་གསལ།། དེ་ཉིད་མི་བརྗོད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར།། ཆེད་དུ་བྱས་པ་བསྒོམ་མི་དགོས།། ད་ཡང་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ཉོན།། རང་སེམས་རྟོགས པའི་བསྒོམ་པ་ལ།། ཅིག་ཆར་བསྡུས་ཏེ་འཆར་ན་
Chinese
不掺杂本然住，无有执着自性明，无有事物智慧有，如虚空旭日之光。以无为之智慧，无有依持烦恼除，不依赖于五大，不变摧毁如金刚。上师开示意义，瑜伽士无有怀疑，证悟自心。一切圆满于一，如盲人睁眼。智慧觉性即是，无有有无中边，明朗清晰不可见。如喀什米尔之珍宝。现在再听金刚萨埵言，于未造作见之自性中，无境法身自生者，无有丝毫希冀故，是任运成就大智慧。大圆满奇妙意义之精华自生安乐轮续中，开示智慧任运成就之见之品第九。金刚萨埵又请问：未修禅定如何明？果之相续行持为何？无有希冀之果耶？祈请全知导师宣说。听闻彼所请问之义后，于聚集之眷属开示：未修无果之禅定，具足异熟身之所依，庸常阿赖耶四支，以具足传承因缘之窍诀，自心与法身相认，无有执着自性明。本然住无有增减，于境心二者离于分别，无有边中不可思议，超越忆念。从本清净故无有作为，不可寻觅故超越心，周遍一切故无需寻觅，无有止息故觉性空，未作故无有坏灭。觉性明了故认识自性，如实无生，未造作不为因缘所变，不断不常无有聚集，非一异性无有混杂，无有事物心之禅定明。无有舍弃故于法身中，沉寂不生恒常住，智慧意义无有生灭。现在再听聚集之精华，于自明觉性此者，无有修故无有散乱，不可取而心性明，自信念不从口出，显现世间无有执着，自之行为无有事物解脱，忆念不忘行走
English
Unadulterated, abiding in its natural state, without grasping, it is self-luminous. Lacking substance, it possesses wisdom, like the sun rising in the sky. Through the unconditioned wisdom, without reliance, it dispels afflictions. Not dependent on the five elements, unchanging and destructive, it is like a vajra. The guru reveals the meaning, and the yogi, without doubt, realizes his own mind. All is perfected in one, like opening the eyes of the blind. That very wisdom and awareness is without existence, non-existence, center, or edge. It is clearly and distinctly visible, like a precious jewel from Kashmir. Now, listen again, Vajrasattva. In the uncorrected nature of view, the self-arisen Dharmakaya, without object, is the great, spontaneously accomplished wisdom, because there is not even a speck of hope or fear. From the Dzogchen, the wondrous essence of meaning, the Tantra of the Wheel of Self-Arisen Bliss, the ninth chapter, which teaches the view of spontaneously accomplished wisdom. Vajrasattva again asked: How does meditation become clear without practice? What is the continuous conduct of the fruit? Is it the fruit without hope or fear? Please, all-knowing teacher, explain. Having heard the meaning of that question, he spoke to the assembled retinue: Meditation without practice is fruitless. The ordinary Alaya, with the support of the ripened body, has four branches. Through the instructions of the qualified cause, one's own mind is recognized as the Dharmakaya, and without grasping, it is self-luminous. The natural state has no increase or decrease. The two, object and mind, are free from judgment. Without beginning or end, it is inconceivable, beyond memory. Since it is pure from the beginning, there is no action. Since it cannot be sought, it is beyond mind. Since it pervades all, there is no need to seek it. Since there is no cessation, awareness is empty. Since it is unmade, there is no destruction. Since awareness is clear, one knows one's own face. As it is, it is unborn. Unfabricated, it does not change due to conditions. It is neither permanent nor impermanent, and there is no accumulation. It is neither separate nor mixed. The meditation of the insubstantial mind is clear. Since there is no giving up or keeping, in the Dharmakaya, sinking and rising do not occur, and it abides continuously. In the meaning of wisdom, there is no rising or setting. Now, listen again to the essence of the assembly. In this very self-aware wisdom, since there is no meditation, there is no distraction. It cannot be grasped, but it is clear in the heart. One's own confidence does not come out of the mouth. Appearances and existence are clear, but there is no attachment. One's own activity is liberated from insubstantiality. Memory is not lost, and one goes
Chinese
没有。 忆念的觉性无论生起什么，在那时没有认识。 现在再听总集的精要。 不要在意念的境中修习，因为与见解的意义不可分离。 仅此而已，没有生起和融入。 大圆满奇妙意义的精要，自生安乐轮续中，关于认识智慧的修习之章节，第十。 金刚萨埵，也请听。 认识所知之义的安住之方法，如灯火遣除黑暗之显现一般。 刹那间的等持，灭尽习气，无明消散。 意义本身，以智慧的忆念，不被烦恼业所染污。 因此，忆念自心，如幻术清醒后之错乱一般。 了解离相之念的意义，安住于离戏智慧之精要中。 现在再听总集的精要。 轮回涅槃之基，自生，远离修与不修、增益和诽谤。 那本身的修持之方法，如水滴充满大器一般。 自性之法身，若心性觉性明朗，则不会迷路，成就佛果。 例如，如同孕妇，在生产之时摄取食物一般。 具有传承口诀之人，无论生起何种因缘之念，忆念那意义之决定意义的月亮，则与不修之义不可分离。 如同依赖所需之弱小一般，对于具足上师智慧意义者，恒常亲近且恭敬，则果位法身迅速成就。 现在再听金刚萨埵。 即使退失决定意义之定解，因为无修故，没有散乱。 四时因缘之间，因为不被轮回涅槃之境所染污，对于本初之义，不做言说。 如同国王不行走而聚集眷属一般，不修法性，三身显现。 伟大的功德自然成就。 例如，如同幻术师，仅仅断除所化现之生命，则视其为无生命的幻术一般。 自明安住于见解之义，行持五毒之时，自明显现。 了解自性无有损减。 彼时无论行持何种烦恼，不被过失所染污，自生明朗。 为了不言说那本身而证悟，不需要特意造作修习。 现在再听总集的眷属们。 对于证悟自心的修习，若一时聚集而显现
English
There is not. Whatever awareness of mindfulness arises, at that time there is no recognition. Now listen again to the essence of the gathering. Do not meditate in the realm of the mind, because it is inseparable from the meaning of the view. Just that alone, there is no arising or dissolving. From the Tantra of the Spontaneous Wheel of Bliss, the Essence of the Marvelous Meaning of the Great Perfection, the tenth chapter, which is the chapter on recognizing the meditation of wisdom. Vajrasattva, please listen as well. The method of abiding in the recognized meaning is like the appearance of a lamp dispelling darkness. With a moment's samadhi, obscurations are destroyed, and ignorance is cleared. The meaning itself, with the mindfulness of wisdom, is not stained by the karma of affliction. Therefore, mindfulness of one's own mind is like the confusion after awakening from an illusion. Understanding the meaning free from conceptual signs, one abides in the essence of wisdom free from elaboration. Now listen again to the essence of the gathering. The basis of samsara and nirvana is self-arisen, free from meditating and not meditating, exaggeration and slander. The method of practicing that itself is like filling a large vessel with drops. The Dharmakaya of self-nature, if the clarity of mind itself is awakened, there will be no straying and Buddhahood will be attained. For example, like a pregnant woman, who takes food at the time of giving birth. A person with authentic instructions, whatever conceptual thoughts of circumstances arise, remembering the definitive meaning of that meaning, is inseparable from the meaning of non-meditation. Just as one relies on the necessary smallness, towards a lama who possesses wisdom and meaning, if one constantly attends and is respectful, the fruit of the Dharmakaya will be quickly attained. Now listen again, Vajrasattva. Even if the certainty of the definitive meaning is lost, because there is no meditation, there is no distraction. In between the four times of circumstances, because it is not defiled by the realms of samsara and nirvana, towards the meaning that is primordially, do not speak. Just as a king does not go but gathers his retinue, without meditating on the nature of reality, the three kayas arise. The great qualities are spontaneously accomplished. For example, just as a skilled magician, merely cutting the life of the emanation, sees it as a lifeless illusion. Because self-awareness abides in the meaning of the view, when practicing the five poisons, self-awareness arises. Understand that there is no diminishing in self-nature. At that time, whatever affliction is practiced, it is not stained by faults, and self-arisen clarity arises. In order to realize that itself without speaking, there is no need to deliberately create meditation. Now listen again, all you gathered ones. For the meditation of realizing one's own mind, if it arises all at once gathered together