Tibetan
བྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་དེ། །བསམ་པ་ཙམ་གྱིས་ཀུན་727.5འགྲུབ་སྟེ། །འཆིང་བུ་རིན་ཆེན་ཁྱད་པར་ལྟར། །སྐྱེ་བ་མི་ལེན་མངོན་སངས་རྒྱས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །དེ་རྟོགས་མི་ཟད་རིན་ཆེན་གཏེར། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཡོན་ཏན་ནི། །གཟུགས་མེད་རིག་པ་ང་ཡི་727.6སྐུ། །ཐ་མལ་རང་སེམས་ང་ཡིས་ཐུགས། །སྟོང་ཉིད་དྲན་པ་ང་ཡིས་གསུང་། །རིག་པའི་ཡོན་ཏན་གང་ཡང་འགྲུབ། །ཡེ་ནས་ཕྲིན་ལས་རང་བྱུང་བས། །རིག་པ་སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་སྐུར་རྫོགས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་འཁོར་728728.1རྣམས་ཉོན། །འགྱུར་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཞི། །ཆོས་ཉིད་བདེ་ཆེན་ཀློང་ཡངས་ལམ། །སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་འབྲས་བུ་སྨིན། །དེ་དག་གཅིག་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་ཐུགས། །གསེར་གླིང་ས་རྡོ་མེདཔབཞིན། །སེམསཅན་728.2དུས་ནས་སངས་རྒྱས་ལ། །ཡོན་ཏན་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱང་། །ཡེ་ཤེས་སྐུ་ལ་ཀུན་ཀྱང་རྫོགས། །ད་ལྟ་ཐ་མལ་ལུས་སེམས་ཀྱིས།སྤྱསེམས་ལས་མ་བྱུང་སངས་རྒྱས་རྙེད། །རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་འབྲས་བུ་རྟོགས། །ལུང་728.3ལ་མ་བསྟེན་ཆོས་རྣམས་ཤེས། །ཐེག་དགའི་ཆོས་རྣམས་གཅིག་ལས་མེད། །དུག་ལྔ་མྱ་ངན་འདས་པར་དག །ཐུགས་ཀྱི་ཀློང་བརྟོལ་ཆས་ཀྱི་སྐུ། །འཁོར་བའི་ནང་ན་ལུས་ཡོད་ཀྱང་། །པདྨ་དང་ནི་འདམ་བཞིནདུ། །728.4ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱིས་གོས་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྭན་དང་མཉམ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དོན་འ་ས་རིག་པའི་གསུང་། རང་བྱུང་བདེ་བ་འཁོར་ལེའི་རྒྱུད་ལས། ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་728.5པའོ།། །།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །འཁོར་གྱི་ཐེ་ཚོམ་གསལ་བའི་ཕྱིར། །བདེན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་འདི་སྐད་གསོལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་ལ། །གཞལ་བྱ་མི་དམིགས་དོན་ཅི་ལགས། །སྣང་བའི་728.6མཚན་མ་འདི་ཉིད་ཀྱི། །གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་གསུངས་པ་ཅི། །དེ་ནི་གང་གིས་རྟོགས་པའི་ཐབས། །ལྟ་མེད་གསུངས་པ་ཅི་ཡིས་ཕྱིར། །གོལ་ས་ལྟུང་མེད་བསྟན་པ་ཡི། །མཐུན་དཔེ་གང་གིས་གང་ལ་མཚོན729729.1༄༅། །མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོས་བཤད་དུ་གསོལ། །དེ་སྐད་ཞུས་པས་དོན་གསན་ནས། །འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།སྤྱདངོས་ཉིད་ལ་སོགས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །བྱ་བ་མེད་པར་རང་ཤར་གཅིག ། ཡུལ་729.2མེད་ངོ་བོར་རང་གནས་ཕྱིར། །དེས་ན་མ་བསྒྲིབས་རང་གསལ་བས། །གང་ཡང་གཞན་དུ་མི་དམིགས་ན། །གཞི་ལས་མ་འགྱུར་ངོ་བར་སོན། །ཆོས་ཅན་མེད་པས་གཞལ་བྱར་བྲལ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།729.3།སྣང་མེད་ཆོས་སྐུར་གསལ་བ་ལ། །ཇི་སྙེད་པ
Chinese
那自然成就的果实，仅凭意念就能成办一切，犹如珍宝结，不需转生便能现前成佛。现在再听金刚萨埵言，证悟此乃无尽珍宝藏。它的果实功德是，无形之觉性是我的身，平凡自心是我的意，空性忆念是我的语，觉性的功德任运成就，本来事业自生故，觉性离戏圆满法身。现在再听聚集的眷属们，不变任运成就之基，法性大乐广阔道，成熟无生无死之果。那些唯一故，是诸佛之意。如金洲无土石般，众生之时即是佛，功德相好亦，于智慧身皆圆满。如今以平凡身心，不从勤作生，而得佛陀位，不从因生，而证知果，不依经论，而知诸法，殊胜乘之法，无有异，五毒于寂灭中清净。心之虚空，破裂之身，轮回之中虽有身，如莲花与泥土般，不为烦恼业所染污。是故与诸佛等同。大圆满义阿萨里觉性之语，自生喜乐轮续中，开显大功德之品第十八。之后，金刚萨埵为，遣除眷属之疑惑故，以真实意如是请问，自生智慧之体性，不可衡量，不可见，为何义？显现之相，此本身，未立宗，所说为何？那是谁证悟之方便？说无有见，为何之故？开显无有错谬堕落之，比喻以何喻何？平等之王请宣说。如是请问后，听闻其义后，对聚集之眷属开示，现与非现等一切法，无作而自生唯一，无境于体性中自住故，因此无有遮蔽，自明故，任何他者皆不可见，不离地而趋入体性，无有法故，离衡量。现在再听金刚萨埵言，于无有显现之法身中，显现多少
English
That spontaneously accomplished fruit, everything is accomplished by mere thought, like a special precious knot, one attains enlightenment without taking birth. Now listen again, Vajrasattva, realizing that this is an inexhaustible treasure. The qualities of its fruit are: formless awareness is my body, ordinary self-mind is my mind, emptiness remembrance is my speech, the qualities of awareness are spontaneously accomplished. Since the original activity is self-arisen, awareness is perfected as the Dharmakaya, free from elaboration. Now listen again, all you assembled attendants, the unchanging basis of spontaneous accomplishment, the vast path of the bliss of dharmata, the fruit of no birth and no death ripens. Those are one in purpose, the mind of the Buddhas. Like the golden land without earth or stones, from the time of sentient beings to Buddhahood, qualities, signs, and marks are all perfected in the wisdom body. Now, with ordinary body and mind, Buddhahood is attained without arising from effort. The fruit is realized without arising from cause. The dharmas are known without relying on scriptures. The dharmas of the supreme vehicle are not different. The five poisons are purified in nirvana. The body that pierces the expanse of the heart, although there is a body in samsara, like a lotus and mud, it is not stained by afflictions and karma. Therefore, it is equal to all Buddhas. The words of the Dzogchen meaning, the awareness of Asali, in the Tantra of the Wheel of Spontaneous Bliss, the eighteenth chapter, which shows the qualities of greatness. Then, Vajrasattva, in order to dispel the doubts of the retinue, asked with a truthful mind, "In the essence of self-arisen wisdom, what is the meaning of being immeasurable and invisible? This very sign of appearance, what is the reason for saying that the proof is not established? What is the means by which one realizes it? Why is it said that there is no view? What analogy is used to illustrate the teaching of no error or downfall? Please explain, O King of Equality." Having asked thus, after hearing the meaning, he spoke to the assembled retinue, "All phenomena, such as appearance and non-appearance, are uniquely self-arisen without action. Since they abide in their own essence without an object, therefore, since they are unobscured and self-luminous, if nothing else is visible, one goes to the essence without deviating from the ground. Since there is no object, it is free from measurement. Now listen again, Vajrasattva, in the Dharmakaya of non-appearance, how much is manifest?
Tibetan
་ཡི་རྣམ་གྲངས་ཀུན། །དགག་བསྒྲུབ་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་གི་ས་ན་ལེགས་གནས་པས། །གཞན་པ་དག་ཏུ་མ་འགྲུབ་པས། །ཕྱོགས་གཉིས་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་729.4སེམས། ། མཐའ་བཞིའི་ཐ་སྙད་བྲལ་བ་ལ། །འཇལ་བྱེད་གཏན་ཚིགས་ཅི་ཞིག་དགོས། །འདུས་པའི་རྡོ་རྗེ་སྙང་པོ་ཉོན། །མཚོན་པའི་ཐ་སྙད་མི་བརྗོད་ང་། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ལོག་པའི་རྗེས་སུ་729.5འབྲང་བའི་ཕྱིར། །ཡུལ་མེད་ཐིག་ལེ་རང་ཤར་བས། །ཇི་བཞིན་མ་ནོར་སྙིང་པོ་ཡིས། །ངེས་པར་གཞན་དུ་བལྟ་བར་གྲོལ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཀུན་བཟང་གདལ་ཁྱབ་རང་བཞིན་ལ། །ཐོག་མཐའ་729.6ཆོད་ཕྱིར་གོལ་མེད་པས། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་བས། །གོལ་ས་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་དག །ཡེ་ཤེས་ངང་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །དམིགས་ཞེན་མེད་པས་གོལ་མེད་གསུངས། །ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན། ། དཔེར་730730.1ན་གང་གིས་མི་ནུས་ཀྱང་། །ནམ་མཁའི་ཉི་མ་རང་གསལ་བཞིན། །རང་བྱུང་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་བདེ་གསལ་བས། །སྣང་བས་ཕན་མེད་གནོད་མེད་ཕྱིར། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་བཤད་ཅི་དགོས། །རྡོ་730.2རྗེ་སེམས་དཔས་ཡང་གསོལ་པ། །མ་བསྒོམས་དོན་དང་འབྲལ་མེད་པའི། །དེ་དོན་རྟོགས་ཐབས་གང་གི་བགྱི། །མ་བསྒོམ་ཀློང་དུ་འགྱུར་བ་ཡིས། །རང་གིས་ཐ་སྙད་གང་ལ་གདགས། །དེ་དོན་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་730.3ཕྱིར། །མཚན་མ་བྱུང་ན་བཅོས་མི་དགོས། །ལྟ་བ་རང་ཤར་ཆེན་པོ་ལ། །མ་བསྒོམ་གོལ་སར་ཅིས་མི་འགྱུར། །དེ་སྐད་ཞུས་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །སྙིང་པོ་རང་གི་སྟོབས་དང་ནི། །མན་ངག་དགོངས་པའི་ཐུགས་བརྟོལ་730.4ནས། ཁེས་རྒྱུད་རྟོགས་པའི་བླ་མ་ཡིས། །ཇི་བཞིན་ཉིདདུཤར་བ་ལ། །སྣང་མེད་ཆོས་སྐུ་ཉིད་མཚོན་པས། །མཚན་མའི་དངོས་པོ་མི་འརྒྱུང་རྨྱེར། །སྨན་དང་སྨན་པའི་ཐབས་བཞན་དུ། །སེམས་མེད་མི་འདོད་ཅི་730.5ཞིག་བྲལ། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཐིག་ལེ་ཆོས་སྐུས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། །དེབཞིན ཉིད་དུ་རང་ཤར་བས། །གང་ཡང་དམ་པར་མི་བལྟ་ན། །ཐམས་ཅད་ཇི་བཞིན་རང་སར་གྲོལ། །དེ་ཕྱིར་མཐའ་ལ་མི་730.6གནས་པས། །བཏང་བཞག་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །མ་བསྒོམས་ཀློང་དུ་གྱུར་པར་གནས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལས། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་ཅི་བྱུང་ཡང་།731731.1༄༅། །དམིགས་ནས་གསལ་བར་བསྒྲུབ་མི་བྱ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་འདི་ཉིད་ལ། །སྤྲིན་དང་ཁུ་རླངས་ལ་སོགས་ནི། །ཇི་སྙེད་ཞིག་ནས་མེད་པ་ལྟར། །ཇི་བཞིན
Chinese
的所有种类，因为没有否认和建立的行为，所以在自己的位置上安住，所以在其他地方不成就，远离两种极端的菩提心。对于远离四边的言说，需要什么样的衡量标准？听着，聚集的金刚藏。我不会说象征的言语。所有的法，所有的一切，都因为追随错误的缘故。无处之明点自显现，如实无谬的心髓，必定从其他地方的观察中解脱。再听着，金刚萨埵。普贤的广大自性中，因为没有起始和终结的确定，所以没有错误。那本身就是智慧的自显现，错误之处本身也是法性。因为转变为智慧的自性，所以说没有执着就没有错误。现在再听听轮涅的心髓。例如，虽然没有什么能做到，就像天空的太阳自明一样，自生之体也是智慧，自知智慧是乐明，因为显现没有利益也没有损害，还需要说什么方向的言说呢？金刚萨埵再次祈请道：不修与意义无别的，那个意义如何才能证悟？因为转变为不修的空性，自己要给什么安立名称呢？因为那个意义是不可修的，如果出现相，就不需要改造。在自显现的伟大见地上，怎么会不转变为不修的错误之处呢？如此请问后，赐予开示道：心髓自身的力量，以及口诀意趣的通达，由通达传承的具格上师，如实显现，无有显现的法身本身象征着，不要让相的实物出现。就像药物和医生的方法一样，无心不想要什么分离呢？再听听聚集的心髓。因为明点遍布法身，如是自显现，如果不视任何为神圣，一切如其本然解脱。因此不住于边，以无舍弃的等持，安住于转变为不修的空性中。现在再听听聚集的心髓。从不可修的法性中，无论生起什么分别念相，不要执着而清晰地建立。例如，就像这天空，云和雾气等等，无论有多少都会消失一样，如是
English
Of all the varieties of, because there is no act of negation and establishment, it abides well in its own place, so it does not accomplish in other places, the Bodhicitta that is free from both extremes. For that which is free from the four extremes of speech, what kind of measuring standard is needed? Listen, the Vajra essence of gathering. I will not speak the symbolic words. All the dharmas, all of everything, is because of following the wrong. The self-arising bindu without a place, the heart essence that is true and without error, is sure to be liberated from looking elsewhere. Listen again, Vajrasattva. In the all-good, pervasive self-nature, because there is no determination of beginning and end, there is no error. That itself is the self-manifestation of wisdom, and the place of error itself is also the nature of dharma. Because it transforms into the nature of wisdom, it is said that there is no error without attachment. Now listen again to the heart essence of the wheel. For example, although nothing can do it, just like the sun in the sky is self-illuminating, the self-born essence is also wisdom, and self-knowing wisdom is bliss-clear, because appearance has no benefit and no harm, what need is there to speak of the words of direction? Vajrasattva again requested: How can one realize the meaning that is inseparable from the unmeditated meaning? Because it transforms into the emptiness of non-meditation, what name should one give oneself? Because that meaning is unmeditable, if a sign appears, there is no need to modify it. On the great view of self-arising, how can it not turn into the wrong place of non-meditation? After asking this, he gave the instruction: The power of the heart essence itself, and the understanding of the intention of the oral instruction, by the qualified guru who understands the lineage, as it is manifested, the Dharmakaya itself without manifestation symbolizes, do not let the object of the sign appear. Just like the method of medicine and doctor, what is the separation that the mindless does not want? Listen again to the heart essence of gathering. Because the bindu pervades the Dharmakaya, as it is self-manifested, if one does not regard anything as sacred, everything is liberated as it is in its own place. Therefore, not abiding on the edge, with the samadhi of non-abandonment, abide in the emptiness that has become unmeditated. Now listen again to the heart essence of gathering. From the nature of dharma that cannot be meditated upon, no matter what conceptual signs arise, do not establish clearly with attachment. For example, just like this sky, clouds and mists, etc., no matter how much they disappear, as it is