Tibetan
་ཉིད་དུ་རང་དྲན་པས། །དུས་མཉམ་བསལ་731.2བས་ཡང་དག་སྟེ། །དེ་ལ་གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་མེད། །ཐ་སྙད་ངང་གསལ་བཅོས་པར་བཤད། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཡུལ་མེད་ཐིག་ལེ་རང་ཤར་བས། །ཡང་དག་དོན་ལ་མི་འཇིགས་ཕྱིར། །ངོ་བོ་ཉིད་731.3དུ་གྱུར་པས་ན། །དོན་དུ་གཉེར་བ་གང་ཡང་མེད། །སྔ་ཕྱི་གཞན་དུ་གཡོས་མེད་ཕྱིར། །ཆེད་དུ་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་གཏད་པའི་དོན་དང་བྲལ། །དོན་མ་གཉེར་བར་དགྲ་མེད་འདྲ། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་731.4ཡང་གསོལ་པ། །བཏང་བཞག་མེད་པའི་བསྒོམ་པ་ལ། །མི་མཐུན་མ་འརྒྱུང་གསུངས་པ་ཅི། །རྣལ་འབྱོར་རྩོལ་བྲལ་མ་ཡེངས་ན། །བྱར་མེད་འགག་མེད་གསུངས་པ་ཅི། །དེ་ཉིད་བཅིངས་པར་མ་འགྱུར་བའི། །731.5ཕྱོགས་བྲལ་བསྟན་པ་ཇི་ལྟར་ལགས། །ཀུན་རིག་སྟོན་པས་་ཤད་དུ་གསོལ། །ཀུན་རིག་ཆོས་རྗེས་བཀའ་སྩལ་པ། །དུས་གསུམ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །སྐྱེ་ཤི་མེད་པར་ཡེ་ཤར་བས། །སྣང་མེད་ཞེན་རྟོག་ཐམས་731.6ཅད་ཀྱང་། །གང་ཡང་ཆོས་སྐུར་གསལ་བ་ལ། །བཏང་བཞག་རྩོལ་སེམས་ཅི་ལ་འབྱུང་། །གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ཀློང་གནས་པས། །མི་མཐུན་མཚན་མ་གང་ཡང་མེད། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །དབྱིབས་དང་732732.1མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །གཞི་ལ་མ་གྲུབ་དོན་ཤེས་ཕྱིར། །རང་གསལ་ཡུལ་ལ་རྟོག་པ་མེད། །དག་དང་མ་དག་ཐམས་ཅད་ཀུན། །གང་ཡང་དགག་བསྒྲུབ་མེད་པའི་ཕྱིར། བཞག་དང་བླང་བར་ཡོང་མེད་དོན། །732.2འརྒྱུང་འཇུག་མེད་པར་བསྒོམ་མི་དགོས། །རྩོལ་བ་མེད་ཕྱིར་སྤྱོད་པའི་མཆོག །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །བདག་གཞན་ཀ་ནས་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །བྱ་བྱེད་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །འགྲོ་དྲུག་ལས་དང་བདེ་732.3གཤིགསམཛད། །ཅི་སྤྱོད་ཆོས་སྐུར་ཡེ་ཤར་བས། །གང་ཡང་མཚན་ཉིད་དབྱེར་མེད་དེ། །བྱེད་པ་ཉིད་ནས་གྲོལ་བར་བྱེད། །བླང་དང་དོར་བར་ངང་གིས་མེད། །དེ་ཡིས་འཆིང་བར་ཅི་ལ་འགྱུར། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་732.4དོན་འདུས་རིག་པའི་གསུང་། རང་བྱུང་བདེ་བའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཐུགས་བརྟོལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དགུ་པའོ།། །།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཡང་གསོལ་པ། །ཏིང་འཛན་ཉམས་དང་ལྡན་732.5པ་ལ། །ལྷ་སྒོམ་སྦྱོད་པ་ཉམས་ཀྱི་བདུད། །མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོས་བཤད་དུ་གསོལ། །དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནག །འདུས་པའི་རྨོགས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །ཏིང་འཛིན་ཉམས་དང་ལྡན་པ་ལ། །སྣང་བ་འོད་དང་732.6གྲག་པ་སྒྲ། །འཇགས་པ་གཟུགས་དང་བསླུ་བ་བརྫུན། །ལྟ་བར་ཤེས་ན་དམ་པའི་ལམ། །ད་ཡང་
Chinese
于彼自忆念，同时断除731.2即为真，于彼无有对治可修饰，言说自然明了作修饰。今又谛听积聚之精要，无处明点自显现，为于真实义不怖畏故，本体性731.3中已成故，实则无有任何所求。前后异动皆无有，故无有特意之修持，远离执著之意义，不求意义如无敌。彼亦积聚之731.4又祈请，于无有取舍之禅修，不顺不融说何事？瑜伽无勤不散乱，无作无灭说何事？彼即不转为束缚之，731.5离边教示如何行？普明导师请开示。普明法王作开示，三时一切诸相中，无生无死本自明，无明执著一切731.6亦，任何显现为法身者，取舍勤作心念有何用？不转异处住虚空，不顺之相亦无有。今又谛听金刚萨埵，形状与732732.1相状一切皆，于地未成之义知故，自明于境无分别。清净与不清净一切皆，任何遮破建立皆无有故，安住与取舍皆无有之义。732.2不融不入无需修，无勤故为行持之胜。今又谛听积聚之精要，自他从初未成故，能作所作无余一切皆，六道业与安乐732.3逝作者，任何行持本明为法身，任何体性皆无别，从行持本身即得解脱。取与舍自性即无有，彼即如何成束缚？大圆满732.4义集明智之语，出自《自生乐轮续》，金刚萨埵心要洞穿品第十九。金刚萨埵又祈请，具足三摩地验相者，天神禅修行持乃验相之魔，请平等之王宣说。如是请问之义谛听，积聚之愚昧作开示，具足三摩地验相者，显现为光与732.6声响为声，寂止为形与欺诳为妄，若知见为殊胜道。今又
English
Through self-remembrance in that very moment, simultaneously severing 731.2 is the truth. There is no antidote to be applied to it. It is said that the naturally clear expression is to be adorned. Now listen to the essence of the gathering. Since the bindu without location arises on its own, there is no fear in the face of the true meaning. Since it has become the very nature 731.3, there is nothing to be sought in reality. Since there is no movement before or after, there is no need for deliberate meditation. It is separate from the meaning of fixation, and not seeking meaning is like having no enemy. That also is the 731.4 of the gathering, again supplicating. In meditation without abandonment or retention, what is said about disharmony and non-assimilation? If the yogi is effortless and not distracted, what is said about being without action and cessation? That very thing does not become bound. How is the teaching of 731.5 detachment practiced? The all-knowing teacher, please explain. The all-knowing Dharma Lord declared, in all aspects of the three times, since it dawns as primordial wisdom without birth or death, all ignorance and clinging 731.6, whatever appears as the Dharmakaya, what is the use of abandonment, retention, effort, and thought? Since it abides in the expanse without changing elsewhere, there is no aspect of disharmony. Now listen again, Vajrasattva. All shapes and 732732.1 characteristics, since the meaning of not being established on the ground is known, self-illumination has no conceptualization towards objects. All purity and impurity, since there is no negation or affirmation whatsoever, there is no meaning in abiding or taking. 732.2 There is no need to meditate without assimilation or entry. Since there is no effort, it is the best of conduct. Now listen again to the essence of the gathering. Since self and other are not established from the beginning, all actions and agents, the actions of the six realms and the bliss of the 732.3 gone ones, whatever is practiced dawns as the Dharmakaya, and there is no distinction in any characteristic. From the very act of doing, liberation is achieved. There is naturally no taking or discarding. How then does it become a bondage? The words of the Great Perfection 732.4, the meaning gathered, the wisdom, from the Tantra of the Self-Arisen Wheel of Bliss, the nineteenth chapter, Penetrating the Heart of Vajrasattva. Vajrasattva again supplicated, for those who possess the experiences of samadhi 732.5, the practice of deity meditation is the demon of experience. Please explain, King of Equality. Listen to the meaning of that request. The gathering of ignorance declared, for those who possess the experiences of samadhi, appearance is light and 732.6 sound is sound, stillness is form and deception is falsehood. If it is known as seeing, it is the supreme path. Now again