Tibetan
གནས་ལུགས་ཡེ་ནས་གནས་པ་དེ། །ཆེན་པོ་ཡིན་ཡང་རྫོགས་པ་མིན་པར་བཤད། །ཅི་སྟེ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་ལྡན་པས། །དེ་ལྟར་རང་གི་བློ་ལ་གོ་382.3བར་གྱིས། །ཡང་དག་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་ཙམ་མོ། །རང་གི་ཤེས་རབ་རྩལ་གྱིས་མ་ཆོད་ན། །མང་དུ་སྨྲས་པས་སླར་ཡང་ཚིག་གིས་སྒྲིབ། །ང་ཡིས་ཁྱོད་ལ་བསྟན་པའི་ཚིག་བཅད་འདི། །སུ་ལ་བསྟན་ཀྱང་མ་རྟོགས་མི་382.4སྲིད་དེ། །སྐལ་ལྡན་བརྒྱ་ལ་འགའ་དང་ཕྲད་པར་ཤོག །སྐལ་མེད་བརྒྱ་ལ་ཕྲད་པར་འདོད་ན་ཡང་། །མཁའ་འགྲོས་བར་ཆད་སྣ་ཚོགས་བསྟན་ནས་ཀྱང་། །འདི་དང་སྐལ་མེད་ཕྲད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །རྫོགས་ཆེན་382.5འཕགས་ཚུལ་གྱི་ཡི་གེའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །།ལྷུན་གྲུབ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཨ་ནུ་མན་ཆོད་སྐྱོན་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། །བདག་གཞན་གཉིས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མ་བྲལ་བ། །གཟུང་འཛིན་ལོགས་པར་འདོད་པ་382.6ཤིན་ཏུ་དམན་པ་སྟེ། །བྱ་བྱེད་འདུ་ཤེས་སྒོམས་ནས་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་འདོད་པ། །སྐྱེ་བོ་ཕལ་པས་ལྟས་ཀྱང་རྨོངས་པར་གསལ། །ཉོན་མོངས་རྩ་བ་རེ་དོགས་ཡིན་པ་ལ། །རེ་དོགས་ལམ་དུ་ཁྱེར་ནས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་383383.1༄༅། །པར་འདོད། །ཁོང་པར་དུག་ཟོས་ལུས་ལ་བདེ་བར་འདོད། །འདོད་ཀྱང་བདེ་བ་མི་མྱོང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར། །རེ་དོགས་མ་ཟད་བར་དུ་གྲོལ་བ་ཐོབ་མི་སྲིད། ཨ་ནུ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སྒོར་383.2ཞུགས་ནས། །གཉིས་མེད་བདེ་བ་ཇི་བཞིན་བློ་འཇོག་འདོད། །དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་རྫོགས་ཆེན་མཐོང་བ་མིན། །མ་ཧྭ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྒོར་ཞུགས་ནས། །བསྙེན་བསྒྲུབ་བཞི་ཡིས་སྐུ་ལྔ་ཐོབ་པར་འདོད། །དེ་383.3ཡང་ཉོན་མོངས་རྫོགས་ཆེན་མཐོང་བ་མིན། །ཡོ་ག་ཆོ་ག་དགུ་སྒོ་ནས། །འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་ཅིང་རྩོལ། །ཨུ་པ་ཡ་ཡི་ལྟ་སྤྱོད་ནི། །ཀྲི་ཡར་སྤྱོད་ཅིང་ཡོ་ག་སྒྲུབ། །འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་383.4སྒྲུབ། །བྱ་སྤྱོད་པ་ཡི་ཀྲི་ཡ་ནི། །དག་པ་རྣམ་གསུམ་སྒོར་ཞུགས་ནས། །རིགས་གསུམ་སངས་རྒྱས་གྲུབ་པར་འདོད། །མདོ་སྡེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ནི། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོར་ཞུགས་ནས། །ཀུན་ཏུ་འོད་383.5ཀྱི་ས་ཐོབ་འདོད་པའོ། །ཤེས་པ་འགེགས་པའི་རང་རྒྱལ་ནི། །རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་སྒོར་ཞུགས་ནས། །ཡིད་བཞིན་བདེ་བ་མཆོག་ཐོབ་འདོད། །སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བའི་ཉན་ཐོས་ནི། །བདེན་པ་བཞི་ཡི་སྒོར་ཞུགས་383.6ནས། །དགྲ་བཅོམ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད། །འདོད་པ་མ་ཟད་བར་དུ་ནི། །ཉོན་མོངས་ཟད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཉོན་མོངས་འབྲས་བུ་ཁམས་གསུམ་ཡིན། །འདུས་བྱས་རྟེན་འབྲེལ་འབྲས་བུ་དེ། །སངས་རྒྱས་ཐེག་384384.1པར་བགྲང་བ་མིན། །དེ་ལས་སྐྱོན་དུ་ཤེས་པར་གྱིས། །སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་རེ་དོགས་ཡིན། །རེ་དོགས་གཟུང་འཛིན་མ་ཡིན་པའི། །སྐྱོན་ཞེས་བྱ་བར་རྙེད་པ་ནི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་མ་གསུངས་སོ། །ཇི་སྲིད་བྱ་བྱེད་རེ་384.2དོགས་ཀྱི། འདུ་ཤེས་འོ་ག་པར་མ་གྱུར་པར། །འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་ནི། །རྨི་ལམ་ན་ཡང་མཐོང་བ་མིན། །དེ་བས་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས། ཁོགོས་ནས་ཉོན་མོངས་དབང་གིས་མ་ཡེངས་384.3པར། །རང་གི་རྟོགས་པ་ཇི་བཞིན་རླུང་དུ་གྱིས། །སྐལ་མེད་མོས་པ་བཟློག་པའི་སྡིག་པ་རི་བས་ལྕི། །སྐལ་ལྡན་བཟློག་པའི་རྒྱ་མཚོར་ཆར་མི་ཕོད། །དེ་བས་གསང་སྔགས་གདམ་ངག་ཚོད་གཟུང་ཤིན་ཏུ་དཀའ། །དེ་384.4བས་ཡུན་དུ་བསྲིངས་ལ་གང་ཟག་བརྟག །རྟོགས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་ལ་གདམ་ངག་བསྟན། །ཅིས་འོག་མ་སྐྱོན་གྱི་རྩ་བ་དག་མ་བྲལ་བའི་ཡི་གེའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།། །།བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་དག་384.5སེམས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་འོ་། །སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡིན། །དོན་ནི་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་གཅིག་པ་ཡིན། །དཔེ་ནི་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་གཅིག་པ་ཡིན། །རྟགས་ནི་སེམས་ཉིད་ངང་དུ་གཅིག་པ་384.6ཡིན། །དང་པོ་རྒྱུ་མེད་པས་ན་གཅིག་པ་ཡིན། །བར་དུ་རྐྱེན་མེད་པས་ན་གཅིག་པ་ཡིན། །ཐ་མ་གཉེན་པོ་མེད་པས་གཅིག་པ་ཡིན། །དཔེར་ན་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་གཅིག་པ་ལ། །འོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་གསུམ་གསལ་385385.1༄༅། །གྱུར་ཡང། །ཉི་མའི་ངང་ལ་ཐ་དད་གཡོས་པ་མེད། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡང་། །བྱེད་པ་མེད་པས་ཅིར་ཡང་མ་འགགས་གསལ། །གསལ་ཡང་ཆོས་ཉིད་གཡོས་ཤིང་ཐ་དད་མེད། །དཔེར་385.2ན་ནམ་མཁའ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ། །བྱེད་པ་མེད་པར་འབྱུང་ཆེན་བཞིར་ཡང་ཤར། །ཤར་ཡང་ནམ་མཁའ་གཡོས་ཤིང་ཐ་དད་མེད། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཉིད་གནས་ལུགས་གཅིག་པ་ལ། །སྣང་གྲགས་ཆོས་སུ་མ་འགགས་385.3གསལ་མོད་ཀྱང་། །ཆོས་ཉིད་གཡོས་ཤིང་ཐ་དད་ཅི་ཡང་མེད། །དཔེར་ན་ལུས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ། །བྱེད་པ་མེད་པར་ཡན་ལག་སྣ་ཚོགས་ཤར། ཁྲར་ཡང་ལུས་ལ་གཡོས་ཤིང་ཐ་དད་མེད། །ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་385.4དཔས་གཅིག་པར་གསུངས། །བྱེད་པ་མེད་པར་རང་ཉིད་རང་དུ་ཤར། །དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བཞིན་ནོ། །བུ་ཁྱོད་གཅིག་པའི་དོན་ལ་མ་སྨོས་ཤིག །ཐ་དད་འདུ་ཤེས་ཞུགས་པ་བདུད་ཀྱི་ལས། །དེ་བས་385.5གཅིག་པའི་དོན་ལ་ན
Chinese
本住之法，虽大然非圆满说。何以故，以未具证悟之智慧故，如是于自心领会之。真实义之差别唯此尔。若自之智慧力未能决断，多说反为词句所障。我所示汝之此偈颂，示于何人亦无不能悟解之事，愿与具缘百人中之少数相遇。纵欲与无缘百人相遇，空行母亦示以种种障碍，愿此与无缘者莫相遇。大圆满显现法之文字品第六竟。顶礼本成金刚身。阿努以下之过失亦如此：未离自他二者之执着，执着能取所取为异体，是为极下劣者。欲以能作所作之执着修持而成就佛陀，凡夫见之亦显愚昧。烦恼之根本在于希疑，欲以希疑为道而成就菩提，如腹中食毒而欲身安，虽欲然不享安乐反受痛苦。未尽希疑之前，不可能获得解脱。阿努入于虚空与智慧之门后，欲如实安住于无二之安乐，此亦非烦恼之大圆满见。玛哈入于方便与智慧之门后，欲以四种修持获得五身，此亦非烦恼之大圆满见。瑜伽以九种仪轨之门，欲求并努力获得佛陀之果。邬波耶之见行，行于克里亚且修瑜伽，果为三身智慧之修。行事部之克里亚者，入于三净之门后，欲成就三族佛。经部菩萨之乘者，入于二谛之门后，欲得普光地。遮止知者之独觉者，入于十二缘起之门后，欲得如意最胜乐。舍弃痛苦之声闻者，入于四谛之门后，欲得阿罗汉之果。未尽欲求之前，烦恼不会穷尽，烦
English
That which abides as the nature from the very beginning, although great, is said not to be complete. Why is that? Because it does not possess the wisdom of realization. Thus, understand it in your own mind. The difference of the true meaning is just that. If your own wisdom cannot decide it, too much talk will only obscure it with words. This verse that I have shown you, there is no possibility that anyone who is shown it will not understand it. May it meet with a few out of a hundred fortunate ones. Even if you want to meet with a hundred unfortunate ones, may the dakinis show various obstacles and may this not meet with the unfortunate ones. The sixth chapter, the letter of the manifestation of Dzogchen, is complete. Homage to the spontaneously accomplished Vajra Body. The faults from Anu onwards are also like this: Not separating from the clinging to self and other, clinging to the grasper and the grasped as separate entities, is extremely inferior. Wanting to attain Buddhahood by meditating on the clinging to the doer and the deed, even ordinary people see it as clearly foolish. The root of affliction is hope and doubt, wanting to take hope and doubt as the path to attain enlightenment, is like eating poison in the stomach and wanting the body to be comfortable. Although you want it, you will not experience happiness but will experience suffering. Until hope and doubt are exhausted, it is impossible to attain liberation. Anu, after entering the door of space and wisdom, wants to abide in the non-dual bliss as it is. This is also not the Dzogchen view of affliction. Maha, after entering the door of means and wisdom, wants to attain the five bodies through the four practices. This is also not the Dzogchen view of affliction. Yoga, through the door of nine rituals, wants to seek and strive to attain the fruit of Buddhahood. The view and conduct of Upaya, practicing Kriya and practicing Yoga, the fruit is the practice of the three bodies of wisdom. The Kriya of the action tantra, after entering the door of the three purifications, wants to accomplish the Buddhas of the three families. The vehicle of the Bodhisattva of the Sutra Pitaka, after entering the door of the two truths, wants to attain the ground of Samantaprabha. The Pratyekabuddha who obstructs knowledge, after entering the door of the twelve links of dependent origination, wants to attain the supreme bliss of wish-fulfillment. The Shravaka who abandons suffering, after entering the door of the four truths, wants to attain the fruit of Arhat. Until desire is exhausted, affliction will not be exhausted,
Chinese
果实乃三界之境。有为缘起之果，不被算作佛陀之乘。应知彼为过患。过患之根乃希望与疑虑。若无希望与疑虑之执取，则名为过患之获得，金刚萨埵未曾宣说。只要行为与希望疑虑的，概念未曾变为混乱，则获得佛陀之果，即使在梦中也无法见到。因此，汝应如是知晓。从内心深处，莫为烦恼所扰，如实将自己的证悟化为风。舍弃无缘者的信心，其罪业比山还重。对于有缘者，如雨水无法落入大海。因此，秘密真言的口诀极难掌握。因此，应长久观察，并考察其人。证悟之后，生起精进，并传授口诀。为何不舍弃下者过患之根源的文字章节，即第七章。顶礼薄伽梵清净心之界，哦！众生与佛陀之体性相同。意义是法性之中相同。譬如虚空之中相同。征象是心性之中相同。最初，因无因而相同。中间，因无缘而相同。最后，因无对治而相同。譬如太阳之精华相同，光明之世界三界显现，然太阳之体性未曾变动差异。如是法性之体性亦相同，因无作为而无碍显现。虽显现，然法性未曾变动差异。譬如虚空之体性相同，因无作为而四大亦显现。虽显现，然虚空未曾变动差异。如是法性之实相相同，显现声响为法而无碍，然法性未曾变动任何差异。譬如身体之体性相同，因无作为而显现各种肢体。虽显现，然身体未曾变动差异。体性金刚萨埵曾说相同。因无作为而自身显现为自身。譬如大海之情形。孩子，汝勿言说相同之意义。若生起差异之概念，乃魔之事业。因此，对于相同之意义
English
The fruit is the realm of the three worlds. The fruit of conditioned arising is not counted as the vehicle of the Buddha. Know that as a fault. The root of faults is hope and doubt. If there is no grasping of hope and doubt, then the attainment of what is called a fault is not spoken of by Vajrasattva. As long as the consciousness of action and hope and doubt has not become confused, the attainment of the fruit of Buddhahood cannot be seen even in a dream. Therefore, you should know this. From the depths of your heart, do not be distracted by the power of afflictions, but transform your own realization into wind as it is. Abandoning the faith of the uninitiated is a sin heavier than a mountain. For the initiated, rain cannot fall into the ocean. Therefore, the secret mantra's instructions are extremely difficult to grasp. Therefore, observe for a long time and examine the person. After realization, generate diligence and teach the instructions. Why is the chapter of letters, which does not abandon the root of the faults of the lower ones, the seventh chapter. Homage to the realm of the pure mind of the Bhagavan, O! Sentient beings and Buddhas are of the same essence. The meaning is the same in the nature of reality. The example is the same in the nature of space. The sign is the same in the nature of mind. Initially, it is the same because there is no cause. In the middle, it is the same because there is no condition. Finally, it is the same because there is no antidote. For example, the essence of the sun is the same, and the three realms of the world of light are clear, but the nature of the sun has not changed differently. Likewise, the essence of the nature of reality is also the same, and it is clear without obstruction because there is no action. Although it is clear, the nature of reality has not changed differently. For example, the nature of space is the same, and the four great elements also arise without action. Although it arises, space has not changed differently. Likewise, the reality of the nature of reality is the same, and the appearance of sounds as Dharma is clear without obstruction, but the nature of reality has not changed in any way. For example, the nature of the body is the same, and various limbs appear without action. Although it appears, the body has not changed differently. The essence, Vajrasattva, said is the same. One's own self appears as one's own without action. For example, like the great ocean. Child, do not speak of the meaning of sameness. If the concept of difference arises, it is the work of demons. Therefore, for the meaning of sameness