Tibetan
མཁྱེན་པ་ཤར། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་འབྲས་བུ་མཆོག་ཏུ་གསུང་། །འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་ཡིན་པ་ལ། །རྟོགས་པས་ཐོབ་ཅེས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་378.6གསུངས། །དཔེར་ན་མ་ཧེ་ར་ཚིགབུབཞིནནོ། །ཐེགུསྦྲུལ་ལ་སོགསཔདེབཞིནནོ། །ཡེནསགཟུང་འཛིན་དབེན་ཞིང་འདུས་མ་བྱས། །ཡིན་པ་ངང་གིས་གཟུང་འཛིན་འདུས་བྱས་འཁྲུལ། །རང་གི་གཟུང་འཛིན་379379.1༄༅། །དག་ཅིང་འདུས་མ་བྱས་རིག་པས། །སྤངས་ནས་ཐོབ་པ་མེད་དེ་འབྲས་བུ་མཆོག་ཏུ་གསུངས། །དེ་ཡོད་སངས་རྒྱས་དེ་མེད་སེམས་ཅན་མེད། །དེ་རྟོགས་བསྟན་ནས་ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་བྲལ། །ཐ་དད་འདུ་379.2ཤེས་རྡུལ་ཙམ་མི་སྐྱེ་ན། །མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཐོབ། །དང་པོ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་སྟེ། །ཉི་མ་གཅིག་ལ་ཆ་བཅུར་གནས་པ་ལ། །ཆ་གཅིག་ཡེ་ཤེས་ཆ་དགུ་ཐ་མལ་ཏེ། །རིམ་གྱིས་མ་སྤངས་379.3མ་བསྒྲུབས་བཅུར་འགགས་བཅུར་གནས་པ། །གསང་སྔགས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཐོབ། །སྣང་བ་ཤར་ནས་མུན་པ་བརླག་པ་བཞིན། །གཉིས་མེད་རྟོགས་ནས་གཟུང་འཛིན་ལོག་པ་དང། །ལྷུན་གྲུབ་རྟོགས་379.4ནས་བྱ་བཙལ་ལོག་པ་དང་། །གཅིག་ཏུ་རྟོགས་ནས་རེ་དོགས་ལོག་པ་དང། །མཉམ་ཉིད་རྟོགས་ནས་དགག་སྒྲུབ་ལོག་པ་དང་། །འབྲས་བུ་རྟོགས་ཤེས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་གསུངས། །དེ་ཡང་གཞན་ནས་ཐོབ་པ་ཅི་379.5ཡང་མེད། །རང་གི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་གནས། །གནས་པ་རྟོགས་ནས་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ལ། །མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས། །རང་གིས་ཤེས་ནས་གཞན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། །ཡང་དག་དོན་འདི་379.6སྟོན་པའི་སློབ་དཔོན་དེ། །ལྷན་ཅིག་གནས་ན་སྲི་ཞུ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཡང་ན་བཞུགས་པའི་ཡུལ་ཕྱོགས་དྲིས་ནས་ཀྱང་། །ཕྱོགས་དེར་མཆོད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད་པར་བྱེད། །སྔོན་དུ་བཞུགས་པའི་གྲོང་ངམ་གནས་380380.1ཁང་ལ། །སྐོར་བ་ལ་སོགས་ཕྱག་མཆོད་དངོས་སུ་བྱེད། །དྲན་ནམ་མཐོང་ན་ནད་འབྱང་ལུས་ཀྱང་ཡང་། །སྔོན་གྱི་སྤྱོད་ལམ་དྲན་ན་མོས་པ་སྐྱེ། །ནམ་ཡང་འབྲལ་བའི་བསམ་པ་མི་སྐྱེ་ན། །དགོན་པར་ཁྲིད་ལ་ཚིག་རེ་380.2བསྟན། །ཡུན་དུ་བསྲིངས་ལ་བགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལས། །རྡོལ་ཆོས་ལྟུག་པར་ཞུ་ན་བསྟན་པ་མིན། །ངང་གིས་སྣོད་དང་སྦྱར་ལ་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་གྱི་ཡི་གེའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།མཉམ་380.3ཉིད་ངང་གི་ཁྲོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་འོ།། །འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ལྔ་ཡིས་འཕགས། །མ་སྤངས་མི་གནས་མི་ལྟོས་རག་མ་ལུས། །ཐ་སྙད་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་དེ། །རང
Chinese
智慧显现。金刚萨埵宣说殊胜果位。果位的自性本来就是，金刚萨埵说通过证悟而获得。譬如水牛的角一样。又如蛇等等一样。本来就是远离能取所取，无为法。本然的自性将能取所取执为有为法的错觉。自己的能取所取清净且无为的智慧，舍弃之后并无所得，此乃殊胜果位。有此即是佛，无此则非有情。证悟此理后，远离心的动摇。如果连一丝一毫的差别念头都不生起，那么最终获得果位的方式就是如此。最初证悟的智慧是自生的，如同一日有十分，十分之中，一份是智慧，九份是庸常，逐渐不舍弃也不修持，十份止息，安住于十份之中。密咒获得果位的方式就是如此。如光明生起而黑暗消逝一般，证悟无二后能取所取便止息，证悟任运成就后，寻觅造作便止息，证悟唯一后，希望与恐惧便止息，证悟平等性后，破立便止息，证悟果位，金刚萨埵如是说。那也不是从他处获得的，自己的自性本来就是如此安住。证悟安住之性而获得稳固，最终获得果位的方式应当如是了知。自己了知之后，他人应当如此，对于开示此真实义的导师，如果能够一同安住，侍奉就更不必说了。或者询问居住的处所方向，向那个方向供养、顶礼和赞颂。对于先前居住的村庄或者住所，进行绕行等实际的顶礼供养。忆念或者见到，疾病消除身体也轻松。忆念以前的行为，生起信心。如果从不生起分离的想法，带到寂静处传授一两句法。长久地亲近，从谨慎的教法开始，如果请求突然而来的深奥法门，则不是教法。自然地与根器相合而传授。这是关于获得果位方式的文字，第五品。顶礼平等性本然忿怒尊！果位以五种殊胜而殊胜。不舍弃、不住留、不依赖、全部具足。远离一切名言的果位，自
English
Wisdom dawns. Vajrasattva speaks of the supreme fruit. The essence of the fruit is primordially existent, Vajrasattva says it is attained through realization. For example, like the horn of a water buffalo. Similarly, like a snake and so on. Primordially, it is devoid of grasping and being grasped, unconditioned. The inherent nature mistakes grasping and being grasped as conditioned. One's own grasping and being grasped, pure and unconditioned, through wisdom, there is no attainment through abandonment, this is the supreme fruit. With that, there is Buddha; without that, there is no sentient being. Having taught that realization, one is free from the movement of the mind. If not even a particle of the thought of difference arises, then the way to attain the ultimate fruit is like that. Initially, the wisdom of realization is self-arisen, like the sun abiding in ten parts, one part is wisdom, nine parts are ordinary, gradually without abandoning or cultivating, the ten parts cease, abiding in the ten parts. The way to attain the secret mantra fruit is like that. Just as darkness is dispelled when light arises, having realized non-duality, grasping and being grasped cease. Having realized spontaneous accomplishment, the search for action ceases. Having realized oneness, hope and fear cease. Having realized equanimity, affirmation and negation cease. Having realized the fruit, Vajrasattva said. That is not obtained from elsewhere either. One's own nature is primordially abiding in that way. Having realized the abiding nature, one attains stability. Know that the way to attain the ultimate fruit is like that. Having known oneself, others should be like this: the teacher who shows this true meaning, if one can abide together, there is no need to mention service. Or, having asked the place and direction of residence, one makes offerings, prostrations, and praises in that direction. To the village or dwelling where one previously resided, one actually makes circumambulations and offerings. Remembering or seeing, illness is cured and the body is light. Remembering past conduct, faith arises. If the thought of separation never arises, lead them to a solitary place and teach them a word or two. Prolong it and from the teachings of caution, if one asks for sudden, profound teachings, that is not the teaching. Naturally, teach by combining with the vessel. This is the fifth chapter, the letter of the way to attain the fruit. Homage to the naturally wrathful one of equanimity! The fruit is superior by five superiorities. Not abandoned, not dwelling, not dependent, completely attained. That fruit is free from all terms,
Tibetan
་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་་ངནུས་མ་བྱས་པས་380.4ན། །འབྲས་བུའི་རྒྱལ་པོ་ཁྱད་པར་འཕགས་ཏེ་ཆེ། །བྱ་བྱེད་མེད་དེ་འདུས་མ་བྱས་པས་འཕགས། །རེ་དོགས་མེད་པས་ཉོན་མོངས་འོ།ག་པས་འཕགས། །བདག་གཞན་མེད་པས་གཟུང་འཛིན་མེད་པས་འཕགས། །རྒྱུ་380.5རྐྱེན་མེད་པས་གཉེན་པོས་མི་འཇིགས་འཕགས། །བློ་དངོས་ཕྲད་པས་གཉིས་མེད་གསལ་ཏེ་འཕགས། །ཆོས་ཉིད་ཡེ་འབྱམ་གཉིས་མེད་གནད་དུ་ཆུད། །རང་དབང་རང་གིས་ཐོག་སྟེ་གཞན་མི་གནས། །ཆེ་བཙན་380.6འགྲན་ཟླ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་དེ། །ཡེ་ཤེས་རྩེ་མོས་ཐམས་ཅད་འཇོག་སྟེ་འཕགས། །ཆོས་ཉིད་ཡེ་འབྱམ་གཉིས་མེད་གནད། །ཡིད་ལ་མ་བསམ་བློ་ཡིས་མ་བྱས་པས། །རང་དབང་མེད་པའི་འབྲས་བུ་རང་བྱུང་381381.1༄༅། །ཆེ། །གང་ན་མ་བྱུང་གང་དུ་མ་ཕྱིན་པར། །རང་སར་རང་གྲོལ་འབྲས་བུ་བདེ་བའི་མཆོག །ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་དེ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་འབྲས་བུའི་མཆོག་ཏུ་གསུངས། །ཇི་སྲིད་ཡིད་ཀྱི་381.2གཡོ་བ་མ་བྲལ་བར། །སངས་རྒྱས་འདོད་པས་སྒྲུབ་པའི་གང་ཟག་དེ། །འཁོར་བའི་མཐའ་ལས་ཐར་པར་མ་གསུངས་སོ། །དེས་ཀྱང་རྫོགས་ཆེན་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་381.3དེ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བཤད། །ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་མ་བྲལ་འབྲས་བུ་དེ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་བསྐྱེད་རིམ་ཡིན། །བསྐྱེད་རྫོགས་ཤན་ཀྱང་དེ་རུ་ཤེས་པར་གྱིས། །རེ་དོགས་མ་ཟད་འབྲས་བུ་381.4བསྐྱེད་རིམ་ཡིན། །རེ་དོགས་ཟད་ན་འབྲས་བུ་རྫོགས་ཆེན་ཡིན། །གཟུང་འཛིན་མ་ཟད་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་རིམ་ཡིན། །གཟུང་འཛིན་ཟད་པའི་འབྲས་བུ་རྫོགས་ཆེན་ཡིན། །ཨ་ནུ་མན་ཆད་སེམས་ཅན་བློ་ཡིས་381.5ཆོས། །ཨ་ཏི་རྫོགས་ཆེན་སངས་རྒྱས་དངོས་པོའི་ཆོས། །དྲང་དོན་ངེས་དོན་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་གྱིས། །དེ་བས་འབྲས་བུ་རྫོགས་ཆེན་འཕགས་ཏེ་ཆེ། །རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་གནས་པ་ལ། །རྟོགས་པའི་ཡེཤེས་381.6བསྟན་པ་རྫོགས་ཆེན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་རྫོགས་པ་ལ། །བློ་ཉིད་དངོས་པོ་འགྱུར་བ་ཆེན་པོ་ཡི། །ཡེ་ནས་ཆོས་ཉིད་གཅིག་པས་རྫོགས་པ་ལ། །གཅིག་རྟོགས་གཟུང་འཛིན་བྲལ་བ་ཆེན་382382.1པོའོ། །བྱ་བྱེད་བྲལ་དེ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དེ། །རྫོགས་པ་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་ཤད། །བྱ་བྱེད་བསྒྲུབས་ནས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་དེ། །རྫོགས་པ་ཡིན་ཡང་ཆེན་པོ་མེད་པ་གསུངས། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་བློ་ལ་གནས་པ་382.2ན། །རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ཆེན་པོ་མིན་པར་གསུངས། །དངོས་པོའི་
Chinese
未曾造作任运成就故380.4胜妙，果之王殊胜超胜且伟大，无作无为不勤作故超胜，无希冀无恐惧烦恼微弱故超胜，无自他故无能取所取故超胜，无380.5因缘故不畏怖对治超胜，心识与实相相遇无二显现超胜，法性本净无二通达要义，自主自立不依他处，伟大威猛380.6无与伦比之果，以智慧之巅安立一切超胜，法性本净无二要义，心中未思，意识未作，无自主之果自然生起381381.1伟大，何处未生，何处未去，自处自解脱，果乃安乐之最胜，离意念动摇之果，金刚萨埵说为果之最胜，乃至意念381.2未离动摇，欲求成佛而修持之人，未曾说能从轮回边际解脱。因此大圆满果特别超胜，离意念动摇之果381.3，说是大圆满之果，意念未离动摇之果，非大圆满乃生起次第，生起圆满差别亦于此处知晓，不离希冀恐惧之果381.4乃生起次第，离希冀恐惧则果为大圆满，不离能取所取之果乃生起次第，离能取所取之果乃大圆满，阿努以下众生以意识381.5之法，阿底大圆满佛陀实相之法，正义不了义二者应知晓，因此果大圆满超胜且伟大，自生智慧本来安住，开显证悟之智慧381.6乃大圆满，法性实相之安住圆满，心识实相转变巨大，本来法性唯一故圆满，一证悟离能取所取乃伟382382.1大，无作无为任运成就，乃圆满且说为伟大，造作修持后成就之果，虽是圆满然无伟大，如是说，于凡夫之心中安住382.2，非圆满亦非伟大，如是说，实相之
English
Since it is spontaneously accomplished without effort, it is supremely excellent.380.4 The king of fruits is especially superior and great. It is superior because it is without action and not compounded. It is superior because it is without hope and fear, and afflictions are weak. It is superior because there is no self and other, and no grasping. It is superior because it is without cause and conditions, and fearless of antidotes.380.5 It is superior because the mind meets reality, and non-duality is clear. The essence of the nature of reality, primordial purity, and non-duality is understood. Self-sovereign, self-established, it does not rely on others. That great and powerful,380.6 unrivaled fruit is superior because it establishes everything with the pinnacle of wisdom. The essence of the nature of reality is primordial purity and non-duality. Because it is not thought of in the mind, and not made by the intellect, the fruit without autonomy arises spontaneously.381381.1 It is great. Where it has not arisen, where it has not gone, in its own place, self-liberated, the fruit is the supreme of bliss. That fruit free from the movement of the mind is said by Vajrasattva to be the supreme of fruits. As long as the movement of the mind381.2 has not ceased, that person who practices desiring Buddhahood is not said to be liberated from the edge of samsara. Therefore, the fruit of Dzogchen is especially superior. That fruit free from the movement of the mind381.3 is said to be the fruit of Dzogchen. That fruit where the movement of the mind has not ceased is not Dzogchen, but Kyerim (generation stage). Know the distinction between Kye and Dzog there. The fruit that is not free from hope and fear381.4 is Kyerim. If hope and fear cease, then the fruit is Dzogchen. The fruit that is not free from grasping is Kyerim. The fruit that is free from grasping is Dzogchen. The Dharma of sentient beings below Anu is the Dharma of the mind.381.5 Ati Dzogchen is the Dharma of the reality of the Buddha. Know the two, provisional and definitive. Therefore, the fruit Dzogchen is superior and great. In the self-arisen wisdom that has always been present, Dzogchen is the teaching of the wisdom of realization.381.6 In the perfection of the abiding of the reality of the nature of reality, the transformation of the reality of mind is great. Because the nature of reality has always been one, it is perfect. One realization, free from grasping, is great.382382.1 That which is free from action and spontaneously accomplished is said to be perfect and great. That fruit accomplished after action and effort, although it is perfect, is said not to be great. Abiding in the mind of an ordinary person,382.2 it is said not to be perfect or great. The reality of