Tibetan
རྫུ་འཕྲུལ་འོང་བ་འདྲ་ན་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས། །སྐྱེ་བ་འདྲ་མི་འདྲ་ན་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས། །མཁའ་འགྲོའི་ལུང་སྟོང་375.3འདྲ་ན་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས། །བདེ་བ་འབར་བ་འདྲ་ན་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས། །གཏེར་མ་ནོར་རྙེད་འདྲ་ན་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས། །དེ་ཀུན་ཐམས་ཅད་གཡེང་རྒྱུ་བར་ཆད་ཡིན། ཁ་ཅིག་དེ་ལ་ཁེངས་པ་སྐྱེས་ནས་ནི། །བདག་ལ་375.4ཁྱད་འཕགས་གཞན་ནི་དམན་པར་མཐོང་། །ང་ནི་གདམ་ངག་མ་དྲན་བདུད་ཀྱི་བསླུས་ས་རེ། །བདུད་ཀྱིས་བསླུས་ཏེ་གཏན་དུ་འཁོར་བར་འཁྱམས། །བདེ་རུ་རེ་ཞིང་ལས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་སྤྱོད། ཁ་ཅིག་བཟོ་དང་375.5རིག་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད། ཁ་ཅིག་མཐུ་དང་གྲགས་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད། ཁ་ཅིག་སྨན་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྣ་ཚོགས་འཛིན། །ལ་ལ་འཇིག་རྟེན་བུ་དང་ནོར་ལ་འཆེལ ཕལ་ཆེར་ཚེ་དང་ལོངས་སྤྱོད་འཕེལ་བར་བྱེད། །ང་ཡི་375.6གདམས་པ་འདི་དང་བྲལ་བ་ན། །ནམ་ཡང་ཐར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བུ་ཁྱོད་དེ་འདྲའི་སྡུག་བསྔལ་ད་དུང་བྱུང་ང་རེ། །དེ་བས་འབད་པས་རྟོགས་པ་མ་བྲལ་བར། །སྐྱེས་བུ་ནད་ཀྱི་གདུངས་པ་ཇི་བཞིན་དུ། །རྟོག་པ་ལྷང་ངེ་376376.1རྒྱུན་དུ་མ་འབྲལ་ཞིག །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ངོ་བོ་རང་རིག་ངང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ རང་སེམས་ཀུན་བཟང་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ནས་ནི། །བླང་དུ་མེད་པའི་ཉམས་བླང་འདི་ལྟར་ཏེ། །གཅིག་ཏུ་རྟོགས་ནས་བློ་དངོས་376.2ཕྲད་ཙམ་ན། །ཉམས་སུ་ལེན་པ་སུ་ཡིན་བླངས་པ་གང་། །བློ་ཉིད་དངོས་པོར་གྱུར་པས་བླང་བྱ་མེད། །སེམས་དེ་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་གྱུར་ཙམ་ན། །སྒོམ་མཁན་གང་གིས་བསྒོམ་པ་གང་ཞིག་སྒོམ། །ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཁྱབ་376.3རྟོགས་ནས་མ་ཡེངས་པ། །ཡེ་འབྱམ་ཆོས་ཉིད་དགོངས་པ་ཡིན་པར་བཤད། །དཔེར་ན་མཁའ་ལ་ཉི་མ་ཤར་བ་ཡང་ འཆར་བའི་ཡུལ་གཅིག་ཚད་མའི་བློར་གཞག་ནས། །འདིར་འཆར་འདིར་ནི་མི་འཆར་376.4བར འཆར་བ་བདག་ཏུ་དམིགས་པ་ག་ལ་ཡོད། །ཆོས་ཉིད་མཁའ་ལ་རིག་པའི་ཉི་ཤར་བ། །ཆུ་ལ་ཆུ་འུར་ཐིམ་ནས་གནས་པ་ལས། །འདི་སྒོམ་འདི་མི་སྒོམ་པར་ཀུན་བཟང་མ་གསུངས་སོ། །སྒོམ་ཡུལ་སྒོམ་མཁན་376.5བཀག་པ་མ་ཡིན་ཡང་། །བློ་དངོས་ཕྲད་པས་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་གསལ། །རྟོགས་ནས་རང་དབང་མེད་པར་སྒོམ་པའི་ཡུལ་དང་བྲལ། །འདི་སྒོམ་འདི་མི་སྒོམ་པར་ཆོས་དང་གང་ཟག་རྟོགས། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་བྲལ་376.6བས་ཉོན་མོངས་དུག་གསུམ་ལོག །དུག་གསུམ་མ་གཅད་ལོག་པས་སྐུ་གསུམ་མ་བསྒྲུབས་འགྲུབ། །དེ་བས་སྒོམ་དུ་མེད་པ་སྒོམ་པ་ཆེན་པོའི་མཆོག །སྐྱོན་ཡོན་བྱ་བྱེད་རེ་དོགས་མེད་པས་ཆེ། །དགག་སྒྲུབ་
Chinese
如果出现神通，务必谨慎。如果出现转世，不管像不像，务必谨慎。如果出现空行母的空旷，务必谨慎。如果出现燃烧的快乐，务必谨慎。如果出现找到宝藏，务必谨慎。所有这些都是散乱的障碍。有些人因此而生起骄傲，认为自己卓越，他人低下。我若忘记口诀，就是被魔鬼欺骗的地方。被魔鬼欺骗，永远在轮回中漂泊。渴望快乐，行持各种各样的业。有些人做各种各样的工巧和学问。有些人做各种各样的法术和名声。有些人持有各种各样的医学宗派。有些人执着于世间的儿女和财富。大多数人致力于增长寿命和受用。如果离开我的这个口诀，那么永远不会解脱。孩子，你是否还会出现那样的痛苦？因此，努力不要与证悟分离。如同病人遭受疾病的折磨一样，念头要清晰，持续不断地不分离。向金刚萨埵的自性自明状态顶礼。自己的心是普贤王如来的自性，证悟法性之后，像这样是没有可取舍的修法。一旦证悟到唯一，心与事物相遇时，谁是修行者，取舍什么？心本身变成事物，所以没有可取舍的。当心变成法性的状态时，谁是禅修者，修什么？证悟到法性普遍存在，不散乱，据说这就是原始的法性见解。例如，太阳升起在空中，将升起的处所放在量度的心中，认为这里升起，这里不升起，哪里会有将升起执着为我的想法呢？法性如同空中升起智慧的太阳，如同水中的水泡融入水中一样安住，普贤王如来没有说过这个修，这个不修。虽然没有遮止禅修的对境和禅修者，但是心与事物相遇时，法性的状态会显现。证悟之后，不由自主地远离了禅修的对境。认为这个修，这个不修，分别法和补特伽罗。远离了缺点和优点，烦恼的三毒就会转化。不斩断三毒，转化了也无法成就三身。因此，无修是最大的修行。因为没有缺点优点，没有取舍希冀，所以是伟大的。遮破和
English
If something like miraculous power arises, be extremely cautious. If something like rebirth arises, whether it resembles or not, be extremely cautious. If something like the emptiness of dakinis arises, be extremely cautious. If something like blazing bliss arises, be extremely cautious. If something like finding a treasure arises, be extremely cautious. All of these are causes of distraction and obstacles. Some people become arrogant because of that, thinking that they are superior and others are inferior. If I forget the instructions, it is a place where demons deceive. Deceived by demons, one wanders in samsara forever. Hoping for happiness, one engages in various kinds of actions. Some people do various kinds of crafts and sciences. Some people do various kinds of magic and fame. Some people hold various kinds of medical tenets. Some people cling to worldly children and wealth. Most people strive to increase life and enjoyment. If one is separated from my instructions, then there is never liberation. Child, will you still have such suffering? Therefore, strive not to be separated from realization. Just as a person suffers from the torment of disease, may the thought be clear and continuously inseparable. I prostrate to the essence of Vajrasattva, the state of self-awareness. Having realized that one's own mind is the essence of Samantabhadra, the nature of reality, like this, there is no practice to be adopted or rejected. Once one realizes the oneness, when the mind meets with objects, who is the practitioner, and what is adopted? Since the mind itself has become an object, there is nothing to be adopted. When the mind becomes the state of reality, who is the meditator, and what does one meditate on? Having realized the all-pervading nature of reality and not being distracted, it is said that this is the view of the original nature of reality. For example, when the sun rises in the sky, placing the place of rising in the mind of measurement, thinking that it rises here and does not rise here, where is there the idea of grasping the rising as self? The nature of reality is like the sun of wisdom rising in the sky, abiding like a bubble dissolving into water. Samantabhadra did not say, "Practice this, do not practice this." Although the object of meditation and the meditator are not blocked, when the mind meets with objects, the state of reality becomes clear. Having realized this, one is involuntarily separated from the object of meditation. Thinking, "Practice this, do not practice this," one distinguishes between dharma and individuals. Having separated from faults and virtues, the three poisons of affliction are transformed. If the three poisons are not cut off, even if they are transformed, the three kayas will not be accomplished. Therefore, non-meditation is the supreme of great meditation. Because there are no faults or virtues, no hope or fear, it is great. Refutation and
Tibetan
ཡིད་ཀྱི་377377.1༄༅། །གཡོ་བ་བྲལ་བས་ཆེ། །ཆེ་བ་ལྔ་དང་ལྡན་པས་ཉོན་མོངས་ལྔ་དང་བྲལ། །ལྔ་བྲལ་ཉོན་མོངས་བྱ་ཡི་མིང་ཡང་མེད། །སྐུ་ལྔ་ལྷུན་གྲུབ་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་རྫོགས། །དེ་བས་སྒོམ་དུ་མེད་པའི་སྒོམ་པ་ཆེ། །དེ་377.2ལས་གཞན་དུ་བློ་དངོས་མ་ཕྲད་དེ། །སེམས་དེ་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་མ་གྱུར་པར། །སྒོམ་མེད་སྐྱོན་ཡོན་ལ་སོགས་གོང་དུ་སྨོས་བཞིན་སྨྲ། །བདག་གཞན་འདུ་ཤེས་ལྷག་པའི་མཐུ་མེད་པར། །ཐ་མལ་ཚིག་གི་ཐད་དུ་ཉོན་377.3མོངས་རྒྱུ། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པར་མ་རྟོགས་པར། །ཇི་སྐད་སྨྲས་ཀྱང་གླང་ཆེན་འདམ་ཆུ་འདྲ། །གྲོལ་བར་འདོད་པ་དེ་རང་ཉིད་ཀྱི་འཆི། །འདོད་པ་མེད་པར་འདོད་པ་དེར་རང་འདོད་པ་སྟེ། །ཉོན་377.4མོངས་ཐམས་ཅད་དེ་དུས་ཉིད་དུ་རྫོགས། །བདག་གཞན་འདུ་ཤེས་ཡོད་ཀྱི་བར་དུ་ནི། །ཇི་ལྟར་འདོད་ཀྱང་འཆིང་སྟེ་མི་འདོད་ན་ཡང་འཆིང་། །སྐྱོན་ཡོན་མེད་པར་འདོད་ན་དེ་རང་སྐྱོན་ཡོན་ཡིན། ནམ་ཡང་འཁོར་377.5བའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་མེད། །དེ་བས་ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་རྟོགས་ཙམ་ན། །ཉམས་སུ་ཇི་ལྟར་བླངས་ཀྱང་གྲོལ་འགྱུར་ཞེས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ངེས་པར་གསུངས་པ་ཡིན། །བདག་གཞན་འདུ་ཤེས་ངང་གིས་377.6དབེན་པ་ན། །སྣང་སྲིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དགོངས་པ་ཡིན། །ཡེ་ནས་ཡིན་པའི་དོན་དེ་རབ་རྟོགས་ན། །ཇི་ལྟར་རུང་རུང་སྐལ་ལྡན་ཉམས་སུ་ལོང་། །ཞེས་གནང་བ་གནང་སྟེ། །ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཡི་གེ་སྟེ་བཞི་378378.1པའོ།། །།རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་ངང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འབྲས་བུས་སངས་རྒྱས་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ཏེ། །ཆོས་ཉིད་སེམས་ཉིད་ཡེ་ནས་འདུས་མ་བྱས། །བསྒྲུབས་ནས་གྲུབ་ཅིང་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡེ་ནས་ཡིན་པའི་378.2དོན་དེ་རབ་རྟོགས་ན། །རྟོགས་པས་བསྟན་པ་དེ་ལ་འབྲས་བུར་གདགས། །རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་ངང་གིས་གནས་པ་ལ། །རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་ཤར་བ་ཡིན། །རྟོགས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་རླུད་དུ་གནས་པ་378.3ལ། །སྟོབས་ཀྱིས་བསྟན་པ་འབྲས་བུའི་མཆོག་ཏུ་བཤད། །ངོ་བོ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་འཕེལ་འགྲིབ་མེད། །སངས་རྒྱས་གནས་སྐབས་གཞི་རུ་དབྱེ་བ་ཙམ། །ཅི་སྟེ་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་བདག་གཞན་དབེན། །དེ་བས་ཐོབ་378.4ཏུ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ། །དང་པོ་གནས་སུ་མེད་པའི་ལུགས་དེ་ལ། །གཉིས་པ་རྟགས་སུ་མེད་པའི་རྟོག་པས་རྟོགས། །གསུམ་པ་བལྟ་རུ་མེད་པའི་ལྟ་བ་དེ། །བཞི་པ་སྒོམ་དུ་མེད་པའི་སྒོམ་པས་སྒོམ། །ལྔ་པ་ཐོབ་378.5ཏུ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་དེ། །དྲུག་པ་མཁྱེན་དུ་མེད་པའི་
Chinese
意的377377.1嗡。不动的伟大。具足五大，远离五毒。离五毒，无有烦恼之名。五身任运成就，功德无余圆满。因此，无修之修伟大。彼377.2之外，心识不相遇。若心未变为法性之自性。如前所说，说无修之过患功德等。无有我他之执着的殊胜力量。徒劳无益的语言是烦恼之源。若未证悟境心二无。无论说什么，都如大象陷于泥潭。欲解脱者，即是自取灭亡。无有欲求，于彼欲求中，自生欲求。一切烦恼于彼时圆满。若有我他之执着。无论如何欲求，皆是束缚，不欲求亦是束缚。若欲求无过患功德，彼即是过患功德。何时亦不能从轮回的边际解脱。因此，仅证悟境心二无。无论如何修持，皆得解脱。金刚萨埵如是确定宣说。我他之执着自然377.6空性时。显有是金刚萨埵之意。若能善解本来之义。无论如何，具缘者皆可修持。如是给予开许。修持之文字，即第四378378.1也。顶礼清净智慧之自性。果位佛陀非造作，法性心性本非造作。非修而成，非得而得。若能善解本来之义。以证悟所显现者，立为果。自生智慧自然安住。证悟之智慧自性显现。以证悟之力安住于精要378.3中。以力量所显现者，说是果位之殊胜。本体自生智慧无有增减。佛陀的阶段只是基础的差别。若非造作，且无我他之分。因此，获得无所得之果。第一，于无住处之理。第二，以无相之觉悟而觉悟。第三，无有可见之见。第四，以无修之修而修。第五，无有可得之378.5果。第六，无有可知之
English
Of mind 377377.1 Oṃ. Great because of being free from movement. Endowed with the five greatnesses, free from the five afflictions. Free from the five, there is not even a name for afflictions. The five kāyas are spontaneously accomplished, and all qualities are completely perfected. Therefore, meditation that is without meditation is great. Other than that 377.2, the mind does not actually meet. Unless that mind becomes the nature of dharmatā. As mentioned above, speak of the faults and qualities of non-meditation, etc. Without the power of excessive clinging to self and other. Ordinary words are the source of afflictions. Unless one realizes that objects and mind are not two. No matter what is said, it is like an elephant sinking in mud. Wanting to be liberated is to die by one's own hand. Without wanting, wanting arises there, which is self-wanting. All afflictions are perfected at that very moment. As long as there is clinging to self and other. No matter how one wants, one is bound, and even if one does not want, one is bound. If one wants to be without faults and qualities, that itself is faults and qualities. One will never be liberated from the cycle of saṃsāra. Therefore, just by realizing that objects and mind are not two. No matter how one practices, one will be liberated. Vajrasattva has definitely said this. When the clinging to self and other is naturally 377.6 empty. Appearance and existence are the intention of Vajrasattva. If one thoroughly understands the meaning of what is primordially. No matter what, fortunate ones can practice. Thus, permission is granted. The letters for practice, that is the fourth 378378.1. Homage to the nature of pure wisdom. The Buddha of the result is unconditioned. The nature of reality, the nature of mind, is primordially unconditioned. It is not accomplished by practice, nor is it obtained by attainment. If one thoroughly understands the meaning of what is primordially. What is shown by realization is designated as the result. Self-arisen wisdom naturally abides. The wisdom of realization, its own nature, arises. By the power of realization, abiding in the essence 378.3. What is shown by power is said to be the supreme of results. The essence, self-arisen wisdom, has no increase or decrease. The state of Buddhahood is just a difference in the base. If it is unconditioned and without self and other. Therefore, attain the fruit of non-attainment. First, in that way of not abiding. Second, realize with the cognition of no sign. Third, that view of not seeing. Fourth, meditate with the meditation of no meditation. Fifth, that fruit of not attaining 378.5. Sixth, of not knowing.