Tibetan
ནས།། མ རིག་སྒོ་ལྔའི་རྟེན་བྱེད་ཕྱིར།། འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་གཞི་མ་ཡིན།། ཉི་ནུབ་ནམ་ནི་མ་སྲོས་འདྲ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཆོས་སྐུ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་བཀའ་བགྲོས་པའི དོན།རིན་པོ་ཆེ་ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུད་ལས། འཁོར་བའི་གཞི་ཤེས་ལུང་མ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།།།། དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ།། ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པ་བཀའ་སྩལ་པ།། འཁྲུལ་གཞི་ མེད་པའི་འཁྲུལ་པ་དེ།། གོང་འོག་དྲུག་འཛོམ་གཏི་མུག་ངེས།། མ་རིག་བསྐྱེད་པས་རྒྱུ་བྱས་ནས།། མིག་ལ་ལིང་ཏོག་བྱུང་བ་བཞིན།། ལྷན་ཅིག་མ་རིག་གསུམ་དུ་སྨིན།། དེ་ནས་མ་རིག་སྦུབས་ནང་ནས།། ཕོ་མོ་མ ནིང་མ་ཡིན་པའི།། རྒྱུ་འདྲ་གཟུགས་ཉིད་རྫུས་སྐྱེས་བྱུང།། འཇིག་རྟེན་མེ་དང་མ་རིག་རྒྱས།། ཟླ་དྲུག་ལོན་ནས་ཕོ་མོར་སྨིན།། དེས་སྦྱར་འབྲུ་དྲུག་དུག་ལྔར་སྐྱེད།། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་རྣམ་བཞི་ཡིས།། འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན ཚང་བར་བྱས།། འཁྲུལ་གཞི་ཐོག་མ་དེ་ལས་བྱུང།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། མེད་པ་ལ་ནི་ཡོད་འཛིན་པས།། འཁྲུལ་གཞི་ལས་ནི་འཁྲུལ་པ་བྱུང།། དཔེར་ན་ཐོ་ཡོར་མིར་མཐོང་ཚེ།། ཐོ་ཡོར་མི་ནི་མ་ཡིན ཏེ།། ཇི་ཞིག་ལྟར་ལ་མི་རུ་མཐོང།། དེ་བཞིན་གཞི་ལ་ཇི་ཞིག་ལྟར།། གློ་བུར་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིས།། སེམས་དང་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་བྱུང།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། མེད་པ་ལ་ནི་ཡོད་པར རྟོགས།། འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པ་ལས།། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱིས་མི་མཁྱེན་ཕྱིར།། ངེས་དོན་གཞི་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད།། གློ་བུར་སེམས་ལས་འཁྲུལ་པ་བྱུང།། ཐག་པ་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་པ་བཞིན།། དེ་ལས་སྐྱེས་པས འཁོར་བར་འཁྱམས།། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ད་ལྟ་གང་ན་གནས་པའི་ཚེ།། འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་ལ་ཀུན་བརྟགས་གསུམ།། བྱུང་ཚུལ་མ་ཤེས་གཏི་མུག་གིས།། དེ་ཕྱིར་ཐོག་མཐའ་མེད་པར་གནས།། དེ་ཉིད མ་ཤེས་ཐ་མར་ནི།། ངེས་དོན་མེད་པའི་སྔགས་བཙུན་ཀུན།། ཆུ་བོ་བཞི་ལས་ཐར་པ་མེད།། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་ཐག་ཆད།། དེ་ཕྱིར་གདེང་མེད་རྟག་ཏུ་འཁྱམས།། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ ཆོས་སྐུ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་བཀའ་བགྲོས་པའི་དོན།རིན་པོ་ཆེ་ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུད་ལས། འཁོར་བའི་བྱུང་ཚུལ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས།། འདུས་པའི་ འཁོར་ལ་ཕན་གདགས་ཕྱིར།། ཀུན་ཏུ་བཟང་ལ་འདི་སྐད་གསོལ།། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བློས་བསྒྱུར་བའི།། མུ་
Chinese
ནས།། མ རིག་五境之所依，是故，非为轮回之根本。如日落时分，天色未晚。大圆满一切佛之意，法身集于一体所议之事。珍宝功德普生续云：轮回之基，不知不授记品第六竟。尔后，为聚集之眷属们，如何迷乱而作开示？无有迷乱之迷乱者，上下六聚痴迷定。由生无明为因故，如眼生翳膜。俱生无明成熟为三。彼后，无明之管内，非男非女亦非二者，似因之色，化生出。世间火与无明增，满六月后成熟为男女。彼合生六处五毒。于彼，由四生，圆满了六道有情。迷乱之初基由此生。彼亦聚集之心髓谛听。于无有执为有，从迷乱之基生迷乱。譬如见木桩为人时，木桩非是人，如何视之而见为人？如是于基如何视之，由骤然之缘所生，心与习气成为阿赖耶。彼亦聚集之心髓谛听。于无有认知为有，由迷乱者们所知，然诸佛不晓故，于真实义之基无有迷乱。由骤然之心生迷乱。如执绳为蛇，由此所生故，漂泊于轮回。彼亦金刚萨埵谛听。如今于何处而住之时，于迷乱之基有三遍计。生起之方式不知由愚痴，是故无始无终而住。彼若不知至终极，无有真实义之持咒者们，无有从四河解脱之时。决意轮回之痛苦。是故无有把握恒时漂泊。一切佛之意，法身集于一体所议之事。珍宝功德普生续云：开示轮回生起之品第七竟。尔后，金刚萨埵为利益聚集之眷属故，向普贤菩萨如是请问。以颠倒之心所转变之边
English
Nas. Ma rig, the basis of the five senses, is therefore not the root of samsara. It is like the sun setting, but the sky is not yet dark. The meaning of the Great Perfection is that all Buddhas' minds are gathered into one Dharmakaya. From the Tantra of the Precious Source of All Qualities: The chapter on not predicting the basis of samsara, the sixth. Then, to the assembled retinue, how did the delusion arise? That delusion without a basis for delusion is definitely ignorance, the gathering of the six above and below. Because ignorance is generated as the cause, it is like a cataract appearing in the eye. Coemergent ignorance ripens into three. Then, from within the tube of ignorance, a form similar to the cause, neither male nor female nor both, arises miraculously. The fire of the world and ignorance increase. After six months, they ripen into male and female. That combination gives rise to the six sense fields and the five poisons. From that, the four types of birth complete the six realms of sentient beings. The initial basis of delusion arises from that. Listen to the essence of that gathering. By grasping at what is not there as being there, delusion arises from the basis of delusion. For example, when a stump is seen as a person, the stump is not a person. How is it seen as a person when it is looked at? Likewise, how is the basis looked at? Through the sudden arising of conditions, mind and habit become the alaya. Listen to the essence of that gathering. By recognizing what is not there as being there, it is known by those who are deluded, but because the Buddhas do not know it, there is no delusion in the basis of reality. Delusion arises from the sudden mind. Like grasping a rope as a snake, because it arises from that, one wanders in samsara. Listen to that, Vajrasattva. At the time when you are now dwelling, there are three imputations on the basis of delusion. Because of ignorance, not knowing how it arises, it therefore dwells without beginning or end. If that is not known until the end, then all the mantra practitioners without true meaning will not be liberated from the four rivers. Resolve the suffering of samsara. Therefore, without confidence, one wanders constantly. The meaning of all the Buddhas' minds is that the Dharmakaya is gathered into one. From the Tantra of the Precious Source of All Qualities: The chapter on showing the arising of samsara, the seventh. Then, Vajrasattva, in order to benefit the assembled retinue, asked Samantabhadra as follows: The extreme of transforming the mind into the opposite.
Tibetan
སྟེགས་རྟག་ཆད་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ།། ཕྱོགས་ཙམ་ཁ་འཛིན་ཐེག་པ་དགུ།། རང་གི་གཞི་ལས་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ། ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཤད་དུ་གསོལ།། དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས།། འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། མུ་སྟེགས་རྟག་པའི་འཁྲུལ་དཔེ་ནི།། སྨན་ནི་དུག་ཏུ་འཛིན་པ་བཞིན།། དབྱེ་བ་དྲུག་གི་དོན མཚོན་དེ།། ངོ་བོ་མི་འགྱུར་གཞི་བྱས་ནས།། ཁ་དོག་དབྱིབས་ཅན་དག་ཏུ་འཁྲུལ།། ལོག་པའི་དཀའ་ཐུབ་དམྱལ་བར་ལྟུང།། རིག་པས་བརྟགས་པས་བདག་མ་གྲུབ།། དེ་ཉིད་ལ་ཟློས་ཆོས་སྐུ ཉིད།། དེ་ལས་གཞན་པའི་སངས་རྒྱས་མེད།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། མུ་སྟེགས་ཆད་པའི་དབྱེ་བ་ནི།། ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་ཆད་གཞི་བྱས།། སྔ་ཕྱི་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པར་འཁྲུལ།། སྐུར་བཏབ་དམྱལ་བ་ཆེན པོར་ལྷུང།། ཆད་དུ་མིན་ཏེ་རིག་པ་ཡོད།། དེ་ཕྱིར་གཞི་ལ་གོལ་ས་མེད།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀློང་ན་གནས།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། སྤྲེའུ་འདྲས་ལོག་པར་ཁྲིད་ཀྱང་ནི།། གཞི་ཉིད་རྟག་ཆད་མཐར་མི ལྟུང།། བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་བས་གཞི་མི་འགྱུར།། དེ་ཕྱིར་ལུང་ལྡན་གདམས་ངག་གཅེས།། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཆོས་སྐུ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་བཀའ་བགྲོས་པའི་དོན། རིན་པོ་ཆེ་ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང གི་རྒྱུད་ལས།མུ་སྟེགས་ཀྱི་འཁྲུལ་ཚུལ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།།།། ཀུན་རིག་སྟོན་པས་ཡང་གསུངས་པ།། ངེས་དོན་གཞི་ཡི་ཕྱོགས་ཆ་ཙམ།། ཐེག་དགུ་འཁྲུལ་པར་ངས་བཤད་ཉོན།། ཉན་ཐོས་འཁྲུལ་ པའི་དབྱེ་བ་ནི།། སྣང་བ་ཕྲ་རག་ཡུལ་གྱི་གཞི།། གང་ཟག་བདག་མེད་ཆོས་བདག་ཡོད།། ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་ཐར་མི་ཐོབ།། ལྷག་མཐོང་མེད་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་རང།། སྣང་བ་སྤང་མེད་དོན་ཤེས་པས།། ཞེན་མེད་ཡུལ་སྣང ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། སེམས་ཅན་ཀུན་གཞིའི་རྟོག་པ་དེ།། གོང་འོག་ཤེས་དག་སྐད་ཅིག་འདོད།། རིག་པ་རང་རྐྱང་སྐད་ཅིག་གོལ།། རྟག་དང་ཁྱད་མེད་སྒྲོ་འདོགས་ནོར།། ཆོས་སྐུ་རང རིག་འགྱུར་བ་མེད།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། དབུ་མ་པ་ཡི་འདོད་གཞུང་དེ།། ངོ་བོ་དངོས་མེད་གཞི་བྱས་ཏེ།། ཡུལ་སེམས་གཞི་པས་སྟོང་པར་འཁྲུལ།། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལྟུང།། ཆད་དང་ཁྱད མེད་སྟོང་པར་གོལ།། སྟོང་རིག་ཤེས་པས་ཆོས་སྐུ་ཡིན།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཡང་དག་མཐའ་ཚིག་རྣམ་གསུམ་ཡིན།། ཕྱོགས་ཙམ་རྟོགས་པས་གཞི་མ་ཤེས།། དེ་ཕྱིར་ངེས་དོན་མི་མཐོང་བས།། ཚིག་ཏུ བདེན་ཏེ་དོན་ལ་གོལ།། སང
Chinese
外道常断如何错？ 执取少分九乘宗， 自之基上如何错？ 祈请普明导师说。 如是请问闻其义， 为聚会眷属作开示： 外道常执错谬相， 犹如药被执为毒。 六种差别义显现， 以不变异之本体， 错执为具色形之物， 邪苦堕入于地狱。 以理观察我未立， 彼即周遍法身性， 彼外无有余佛陀。 彼亦聚会之精要，谛听。 外道断见之差别， 无色无形断灭基， 错执无有前后因果， 诽谤堕入大地狱。 非是断灭乃有明， 是故基上无错处， 安住自生智慧中。 彼亦聚会之精要，谛听。 纵为猕猴引邪途， 基性不堕常断边， 修饰转变基不改， 是故珍重具义诀。 诸佛所有之密意，于法身一性中汇集之所作意。 出自《宝性功德聚》续中，开示外道错谬之品第八品完。 普明导师复又说： 谛听我宣说，于真实义基之少分，九乘之错谬。 声闻错谬之差别， 显现粗细境之基， 补特伽罗无我法我执， 寂灭一边不得脱， 无有胜观故众生自缚。 无舍显现知其义， 无执境显法界性。 今又谛听金刚萨埵， 有情阿赖耶之分别， 上下识清净，欲求刹那间， 明智自立刹那错， 常与无常执为增益过， 法身自明无有变。 彼亦聚会之精要，谛听。 中观派之宗义， 以自性无实为基， 以境心为基执为空， 堕入一无所有之生处， 常断无别错为空， 以空明知即是法身。 彼亦聚会之精要，谛听。 正确之边际即是三种相， 仅悟少分未识基， 是故不见真实义， 语词上是真，然于义上错谬。
English
How do the eternalist and annihilationist err? Holding onto a mere fraction, the nine vehicles, How do they err from their own ground? Please explain, All-Knowing Teacher. Having heard the meaning of that request, He spoke to the assembled gathering: The example of the eternalist's error Is like mistaking medicine for poison. Representing the meaning of the six distinctions, Based on the unchanging essence, They err by clinging to colored and shaped things. False asceticism leads to falling into hell. By examining with intelligence, self is not established. That itself is the pervasive dharmakāya. There is no other Buddha apart from that. Listen also to the essence of the gathering. The distinctions of the annihilationist are: Colorless and shapeless, the basis of annihilation, They err by thinking there is no cause and effect, before and after. Denouncing, they fall into the great hell. It is not annihilation, but there is awareness. Therefore, there is no error in the ground. It abides in the expanse of self-arisen wisdom. Listen also to the essence of the gathering. Even if led astray by a monkey-like one, The ground itself does not fall to the extremes of eternalism or annihilation. By modifying and transforming, the ground does not change. Therefore, cherish the pith instructions that possess the teachings. The meaning of the intention of all the Buddhas is discussed as converging into one dharmakāya. From the tantra of the "Precious Source of All Qualities," the eighth chapter, which explains the ways of erring of the non-Buddhists, is complete. The All-Knowing Teacher also said: Listen, I will explain how the nine vehicles err on a mere fraction of the essential ground. The distinction of the Hearers' error is: The basis of the objects of subtle and coarse appearances, The person is without self, but there is a self of phenomena. One-sided peace does not attain liberation. Because there is no higher seeing, beings are self-bound. Without abandoning appearances, understanding their meaning, Without attachment, the appearance of objects is the realm of phenomena. Now listen also to Vajrasattva, The conceptualization of the ground of being of sentient beings, Knowing the above and below, they desire an instant. Intelligence, independent, errs in an instant. Mistaking permanence and impermanence as superimpositions, The dharmakāya, self-aware, is unchanging. Listen also to the essence of the gathering. The tenets of the Madhyamikas, Based on the essence being without inherent existence, They err by clinging to emptiness with object and mind as the basis. They fall into the birthplace of nothingness. They mistake emptiness as being no different from annihilation. Knowing emptiness and awareness is the dharmakāya. Listen also to the essence of the gathering. The correct boundary is the three aspects. By understanding only a fraction, the ground is not known. Therefore, not seeing the definitive meaning, In words it is true, but in meaning it is mistaken.