Tibetan
གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་བཀའ་བགྲོས་པའི་དོན།རིན་པོ་ཆེ་ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུད་ལས། དུས་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ང་བརྒྱད་པའོ།།།། དེ་ཚེ་ ལྷའི་བུ་སེམས་ལྷག་གིས།། ཡིད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་ཕྱིར།། རྡོ་རྗེ་སེམས་ལ་དོན་ཞུས་པ།། གཞི་ལ་འབྱུང་བ་མེད་པས་ན།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར།། ཐུགས་རྗེ་རྒྱུན་ཆད་འགྲོ་དོན་མེད།། ཆད་དང ཁྱད་མེད་མི་འགལ་ལམ།། དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས།། རིག་འཛིན་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། ཡེ་ནས་དག་པའི་གཞི་ཉིད་ལ།། དུས་གསུམ་དག་ཏུ་འགྱུར་མེད་པས།། ཆད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཅི་ལ་ཆེ།། ཆོས་སྐུ སེམས་ཅན་ཀུན་ཁྱབ་པས།། ཐུགས་རྗེའི་རྒྱུན་ནི་ཅི་ལ་འཆད།། ཡོད་ལས་མེད་སོང་མ་ཡིན་པས།། ཆད་པའི་སྐུར་པ་གང་ལ་འདེབས།། དོན་ལ་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་མེད།། གཞི་ཤེས་འབྲལ་མེད གཅིག་པུས་ཆོག།དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། མ་རིག་རྨོངས་པའི་ལོག་ལྟ་ཅན།། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། འབྱུང་གཞི་ཐབས་ཀྱིས་ཚང་གོས་ཟེར།། རང་ཡིད་ཁྲ་བོར་ཡོད་པ་ལ།། རང་རིག་ཡིན་ འདོད་རྨོངས་པ་ཀུན།། འབྱུང་བ་དངས་སྙིགས་གཞིར་ཕྱེ་ན།། འདུས་བྱས་འབྱུང་བའི་ཁ་དོག་ལས།། ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་འོད་ལྔར་འདོད།། ཕྱི་ནང་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀུན།། ནན་གྱིས་གཟུགས་སྐུར་བློས་བསྒྱུར ཀྱང།། ཡུལ་གྱི་འབྲེལ་པ་མ་ཆོད་ཕྱིར།། སངས་རྒྱས་མི་འབྱུང་ཤིན་ཏུ་གོལ།། རུས་སྦལ་སྤུ་ལ་གོས་བྱེད་འདྲ།། ཕྱི་སྣོད་མི་འགྱུར་བཅུད་འགྱུར་ཟེར།། གཞི་ལ་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར།། ཁ་དོག་ལྔ་དང་འོད་ལྔ་ནི།། གཞི་མི་ཤེས་ལ་སྣང་བ་ལས།། དོན་ལྡན་ཀུན་ལ་གདོད་ནས་མེད།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། གཅིག་ལ་ཡོན་ཏན་ཀུན་སྣང་སྟེ།། གང་ཡང་མི་འགལ་ཆོས་སྐུ་ནི།། རང་རང་མཐོང་སྣང་སོ་སོ་ལ།། བཟང་རྟོག གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་འབྱུང།། ངན་རྟོག་འགྲོ་དྲུག་ལུས་སྣང་བ།། གཞི་ལ་གཉིས་ཀ་མེད་ལས་བྱུང།། བྱུང་ཡང་ཕན་གནོད་གཉིས་ཀ་མེད།། དེ་ཕྱིར་འཁོར་འདས་མ་རིག་ཆོས།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། འཁོར་གྱི་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་ཡིས།། རང་ལ་ཡོད་པ་མ་རྟོགས་པས།། འགྲོ་དོན་ཆེད་དུ་རྩོལ་བ་བྱེད།། ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་སངས་རྒྱས་འདོད།། གླེན་པས་ལྷ་ཁང་བལྟ་བ་བཞིན།། ལྡེམ་དགོངས་བསྒོམ་དང་སེམས བསྐྱེད་དང།། སྐུ་མདོག་འོད་དང་དཔེ་བྱད་དང།། ཞིང་ཁམས་བརྒྱན་པ་མངོན་དུ་འདོད།། སྒྱུ་མའི་གཟུགས་སྐུ་བཟང་པོར་མཐོང།། ཆོས་སྐུ་མ་ཤེས་ཡུལ་དུ་བཟུང།། དེ་ཕྱིར
Chinese
关于一体聚集的请示之义。《宝性功德遍生续》中，开示当下证悟之品，第五十八品。 彼时，天子心胜，为消除心中疑惑，向金刚心请问： 根本上没有生起，因为没有佛与有情，慈悲的相续断绝，利生事业也没有了，断绝与差别，没有不相违背吗？ 听闻如此请问之义后，持明眷属被赐予教言： 本来清净的根本自性，于三时中不变异，怎么会有断绝的过失呢？ 法身遍布一切有情，慈悲的相续怎么会断绝呢？ 不是从有而变为没有，对谁安立断绝的诽谤呢？ 究竟上没有佛与有情，根本智无离，唯一即可。 那个聚集的心要谛听： 具有无明愚昧邪见者，对于无为的法性，说是生起之根本以方便而圆满。 自己心中有斑点，却认为自己是觉悟，一切愚昧者，如果将生起之精华与糟粕在根本上分离，从积聚产生的生起之颜色中，认为是五智与五光。 外内蕴界处等一切，虽然努力以分别念转为色身，因为与对境的关联没有断绝，所以不能成佛，极其错误。 犹如用乌龟毛做衣服。 说外器世界不变，内情众生变。 因为根本上没有生起，所以五色与五光，是从不认识根本而显现，对于具义者本来就没有。 现在再谛听聚集的心要： 于一上显现一切功德，任何也不相违背的法身，于各自所见之显现上，产生好念、色身二者。 恶念显现六道之身，根本上没有二者而生起。 即使生起也没有利益与损害二者。 因此轮回涅槃无明法。 那个聚集的心要谛听： 十地菩萨们，因为没有证悟自己本具之功德，为了利生而努力。 认为是智慧幻化的佛。 犹如愚人观看寺庙。 寂止观修与发心等，身色光芒与相好等，希求显现刹土庄严。 见到幻化的色身美好。 不认识法身而执为外境。 因此，
English
The meaning of discussing the union as one. From the Tantra of the Precious Source of All Qualities. The fifty-eighth chapter, which teaches realization in this very moment. At that time, the son of the gods, Semlhak, in order to dispel the doubts of his mind, asked Vajrasattva about the meaning: Since there is no arising in the ground, and since there are no Buddhas or sentient beings, the continuity of compassion is cut off, and there is no benefit for beings. Are cessation and difference not contradictory? Having heard the meaning of this question, the Vidyadhara assembly was given the command: In the very ground of primordial purity, there is no change in the three times, so how could there be a fault of cessation? Since the Dharmakaya pervades all sentient beings, how could the continuity of compassion be cut off? Since it is not that something that exists becomes non-existent, on whom do you place the blame of cessation? In reality, there are no Buddhas or sentient beings. The ground and wisdom are inseparable, and one is sufficient. Now listen to the essence of the union. Those who have the wrong view of ignorance and delusion say that the uncompounded nature of reality is complete with the source of arising through skillful means. All the deluded ones who think that their own mind is speckled, but think that they are self-aware, if they separate the essence and dregs of arising at the base, they think of the five wisdoms and five lights from the colors of compounded arising. All external and internal aggregates, elements, and sense bases, even if they forcefully transform them into a form body with conceptual thought, because the connection with the object has not been severed, it is very wrong that Buddhas do not arise. It is like making clothes from the fur of a tortoise. They say that the outer vessel does not change, but the inner essence changes. Because there is no arising in the ground, the five colors and five lights are manifested from not knowing the ground, and for those who have meaning, they have never existed from the beginning. Now listen again to the essence of the union. All qualities appear in one, and the Dharmakaya, which does not contradict anything, arises as good thoughts and two form bodies in each person's own perception. Bad thoughts appear as the bodies of the six realms, which arise from the absence of both in the ground. Even if they arise, there is neither benefit nor harm. Therefore, samsara, nirvana, and ignorance are all dharmas. Now listen to the essence of the union. The Bodhisattvas of the ten bhumis of samsara, because they have not realized what they have in themselves, strive for the benefit of beings. They think of the Buddha as an illusion of wisdom. Like a fool looking at a temple. They desire to manifest the embellishments of the body, color, light, and marks, and the pure lands, such as shamatha-vipassana meditation and bodhicitta. They see the illusory form body as beautiful. They do not know the Dharmakaya and grasp it as an object. Therefore,
Tibetan
་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས།། གནས ལུགས་ཆོས་སྐུའི་སངས་རྒྱས་མིན།། དེ་ཡང་འཁོར་རྣམས་ད་ཉོན་ཅིག། ཡེ་ནས་གནས་པའི་སེམས་ཉིད་དེ།། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་རང་དག་འཁོར།། ཤེས་རབ་དམན་ལ་ཚོགས་བསགས་པས།། མེ་ལོང་གཞི་ལ་རང བྱད་འཛིན།། དེ་ནི་སྤྲུལ་སྐུར་མཐོང་བའི་ཚེ།། ཆོས་སྐུའི་གཟུགས་བརྙན་མ་ཤེས་ཕྱིར།། ངན་རྟོགས་སྦྱང་ཕྱིར་མོས་གུས་བྱེད།། ཆོས་སྐུར་མ་ཤེས་ཐུབ་དྲུག་མཐོང།། བག་ཉལ་ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་པ་ཡོད།། དེ་ཕྱིར་ཡེ ཡོད་གཞི་མ་ཤེས།། སྨིག་རྒྱུར་ཆུ་མཐོང་སྙེགས་པ་འདྲ།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཀུན།། དུག་ལྔ་རང་ལ་སྐྱེས་ཙམ་ན།། ཆོས་སྐུར་མ་ཤེས་གཏི་མུག་པས།། མེད་པའི་ཡུལ་ལ ཆགས་སྡང་སྐྱེས།། འཁོར་བའི་མཐའ་ལ་ཟད་པ་མེད།། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཆོས་སྐུ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་བཀའ་བགྲོས་པའི་དོན། རིན་པོ་ཆེ་ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུད་ལས་ལྷའི་བུའི་སེམས ཀྱི་རྟོག་པ་བསལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ང་དགུ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོ་ཡིས།། རྒྱུད་བདག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ།། རང་རིག་རྟོགས་དོན་འདི་སྐད་གསོལ།། ཀུན་བཟང་གདམས་ངག་འདི ཕོག་པས།། བདག་དོན་རྟོགས་པ་འདི་ལྟར་ཤར།། ཡུལ་དང་སེམས་ནི་ཅིར་སྣང་ཡང།། འཁྲུལ་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ལས།། དོན་ལ་མེད་པར་རང་ཡིད་ཆེས།། ལུང་ལྡན་གདམས་ངག་ཟིན་ཙམ་ན།། གང་ཡང མི་འགལ་ཆོས་སྐུར་ཤེས།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཇི་བཞིན་པ་ལ་དོན་གྱིས་ཟིན།། མ་བཅོས་པ་ལ་དྲན་པ་གསལ།། ཡིད་ཆེས་དོན་ལ་འགྱུར་བ་མེད།། མ་འགགས་པ་ལ་བཟུང་རྒྱུ་མེད།། འགྲོ་འོང་མེད པར་རང་སར་གནས།། ཤེས་པ་གསལ་ལ་མནོ་བསམ་བྲལ།། དེ་ཙམ་ཉིད་ན་བསྒོམ་དུ་མེད།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཉི་ཤར་མུན་གྲིབ་མེད་པ་བཞིན།། གནས་ལུགས་གཞི་དང་ཕྲད་པའི་ཚེ།། འཁྲུལ་མེད ཤེས་པ་ཡུལ་དང་བྲལ།། བསམས་ནས་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།། གདོད་ནས་མེད་པ་ཀུན་གྱི་གཞི།། དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་ཀུན་བཟང་ཐུགས།། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་གཅིག། དེ་ཕྱིར་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཡིན།། འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ནམ་མཁའ་འདྲ།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཆོས་སྐུ་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་ཙམ་ན།། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་ལ།། བཟང་པོར་སོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར།། བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་ཐ་སྙད་བྲལ།། བྱིང རྒོད་གཉིས་ཀྱང་རང་བྱུང་ཀློང།། མ་རིག་མེད་པས་ཡེ་ཤེས་ཀློང།། དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་ཤེས་རབ་གསལ།། བཞག་དང་ལངས་པ་མེད་པའི
Chinese
被所知障所遮蔽，实相并非法身佛。此外，眷属们仔细听。本来就存在的自性心，是声闻缘觉各自清净的眷属。智慧浅薄而积累资粮，如同镜子显现自己的容貌。当视其为化身时，因为不了解法身的影像，为了净化恶念而生起敬信。若不认识法身，则会见到六师外道。有习气烦恼的障碍，因此不了解本来的存在之基。如同看到海市蜃楼而追逐水一样。此外，听闻总集之精华。六道一切有情众生，只要生起五毒，因为不了解法身而愚痴，对不存在的境生起贪嗔，轮回没有尽头。诸佛的密意在于将法身汇聚为一的教诲之义。出自《宝性功德俱生续》，消除天子心之分别的章节，即第五十九品。 此后，普贤王如来，向续部之主金刚萨埵，如此请问证悟自明之义：领受普贤的教诲后，我证悟自利是这样显现的：无论境与心显现为何，都是由错乱的意念所分别，实际上相信其并不存在。一旦掌握了具足传承的教诲，便知晓一切皆不相违，即是法身。此外，听闻总集之精华。如实地被意义所掌握，在无造作中忆念清晰，确信意义不会改变，在无阻碍中没有可执持之物，无有来去而安住于自处，觉性清晰而无有思虑，仅此而已，无需修持。此外，听闻总集之精华。如同太阳升起没有黑暗一样，当与实相之基相遇时，无有错乱，觉性脱离对境。并非思虑后不存在，而是本来就不存在的万物之基。证悟此即是普贤的意，三世诸佛的密意唯一。因此，明点唯一，无有迁变如同虚空。此外，听闻总集之精华。一旦证悟法身智慧，对于当下的觉性，因为没有变得更好，所以脱离了修与不修的言说。沉寂和散乱二者也是自生之空性。因为没有无明，所以是智慧之空性。因此，自生智慧清晰，无有安住和起立。
English
Obscured by the obscuration of knowledge, the reality is not the Dharmakaya Buddha. Furthermore, listen carefully, all you attendants. The very nature of mind that has always been present, is the retinue of Hearers and Solitary Realizers, each pure in themselves. Because of accumulating merit with inferior wisdom, like a mirror holding its own reflection. When seeing that as the Nirmanakaya, because not understanding the image of the Dharmakaya, out of faith, one practices to purify bad thoughts. If one does not recognize the Dharmakaya, one sees the six heretical teachers. There are habitual afflictions and obscurations, therefore, one does not understand the basis of primordial existence. It is like seeing water in a mirage and pursuing it. Furthermore, listen to the essence of the gathering. All sentient beings in the six realms, as soon as the five poisons arise within them, because of not understanding the Dharmakaya, they become deluded, and attachment and aversion arise towards non-existent objects. Samsara has no end. The meaning of the teaching that all Buddhas' intentions converge into one Dharmakaya. From the Tantra of the Precious Source of All Qualities, the chapter on dispelling the thoughts of the son of the gods, the fifty-ninth. Then, Kuntuzangpo (Samantabhadra), the all-knowing king, to the master of the tantra, Vajrasattva, requested the meaning of realizing self-awareness, saying: Having received this instruction of Kuntuzangpo, this is how the realization of self-benefit dawned: Whatever appears as objects and mind, is analyzed by the deluded mind, but in reality, one believes that it does not exist. As soon as one grasps the instruction with valid transmission, one knows that nothing is contradictory, it is the Dharmakaya. Furthermore, listen to the essence of the gathering. As it is, it is grasped by meaning, in the uncorrected, mindfulness is clear, faith in meaning does not change, in the unobstructed, there is nothing to grasp, without going or coming, it abides in its own place, awareness is clear and free from thought, just that, there is no need to meditate. Furthermore, listen to the essence of the gathering. Like the sun rising without darkness, when meeting the basis of reality, without delusion, awareness is separated from objects. It is not that it does not exist after thinking about it, but the basis of all things that have never existed. Realizing this is the mind of Kuntuzangpo, the intention of the Buddhas of the three times is one. Therefore, the bindu is the only one, unchanging like the sky. Furthermore, listen to the essence of the gathering. As soon as one realizes the wisdom of the Dharmakaya, in this very present awareness, because it has not become better, it is free from the terms of meditation and non-meditation. Dullness and excitement are also self-arisen space. Because there is no ignorance, it is the space of wisdom. Therefore, self-arisen wisdom is clear, without abiding or rising.