Tibetan
གོས།། མ་ཞེན་བློ་ལ་བརྟེན་མི་དགོས།། ནམ་ལངས་ཉི་མ་ཤར་བ་འདྲ།། འཁོར་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཤེས་ན།། མྱ་ངན་འདས་པ་བསྒྲུབ་མི་དགོས།། རེ་དོགས་མེད་པའི་གདེང་ལྡན་ན།། ཤི་བ་མི་ལྡོག ཡིད་ཆེས་འདྲ།། སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཤེས་ན།། ཚོགས་བསགས་བསྙེན་བསྒྲུབ་བྱ་མི་དགོས།། གཏེར་ཆེན་རྙེད་པས་སོ་ནམ་མི་དགོས་འདྲ།། མ་བསྒོམས་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཤེས་ན།། རྩེ་གཅིག་བསྒོམ་ན་དོན དང་བྲལ།། མ་བསྒོམས་ཆོས་སྐུ་གཞི་དང་མཐུན།། དོན་མི་གཉེར་ལ་དགྲ་མེད་འདྲ།། གཉེན་པོ་མི་མཐུན་གྲངས་མང་ཡང།། རྩ་བ་རང་རིག་ཆོས་སྐུར་གཅིག། དེ་ལས་གཞན་པའི་གདམས་ངག་མེད།། ངེས་དོན་རྒྱུད ནས་དེ་སྐད་གསུངས།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། དེ་ཕྱིར་ལ་ཟློས་འདི་ཤེས་པས།། གང་ཡང་མ་ཡིན་ཆོས་སྐུར་གསལ།། དེ་ཙམ་ཉིད་ན་དམིགས་འཛིན་མེད།། རང་ཡིན་གང་དགར་ཡེ་ཤེས ཤར།། ཉི་ཤར་མུན་གྲིབ་བརླག་པ་འདྲ།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། གཉེན་པོ་དང་ནི་མི་མཐུན་པ།། སྙིང་རྗེ་ཞེ་སྡང་གཉིས་ཀ་ལ།། ཆོས་ཉིད་ཁྱབ་པར་གཅིག་པའི་ཕྱིར།། བླང་དོར་མེད་པའི་དོན་ཤེས ན།། དུག་སྤངས་པ་དང་སྤྱོད་པ་ཀུན།། ཆོད་སྐུ་སྤྱོད་པའི་གདེང་ལྡན་པས།། གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་གཞི་དང་མཐུན།། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཆོས་སྐུ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་བཀའ་བགྲོས་པའི་དོན། རིན པོ་ཆེ་ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུད་ལས།ལ་ཟློའི་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་དྲུག་པའོ།།།། རང་ཤར་ཡོན་ཏན་བཀའ་སྩལ་པ།། ཕྱི་རྐྱེན་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་བས།། འཇུག་པ་ཀུན་ཏུ་ཚེར་བ་ མེད།། ནང་དུ་གོལ་མེད་རང་ཤར་བས།། མངལ་དུ་མི་འཇུག་ལུས་མི་ལེན།། རང་ཤར་སྤྱོད་པ་ཕྱེ་བ་ཡིན།། རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཆོམས།། ལ་ཟློའི་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་བས།། ཕྱི་ཡི་ཀུན་བརྟགས་མ་སྤངས དག།དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཀུན་བརྟགས་དེ་དག་རང་སྟོང་ཕྱིར།། འཁོར་བའི་སྐྱེ་བ་ལེན་མི་སྲིད།། མ་བསླད་རིག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། དུས་གསུམ་འགྱུར་མེད་རང་བྱུང་ལ།། ཅི་ཡང་མཁྱེན་པ་རང་བྱུང་སྐུ།། ངོ་སྤྲོད་རང་ཤར་རྣམ་པ་གཉིས།། རྩ་བ་བཞི་ཤེས་ཆོས་སྐུར་གཅིག། དེ་དྲུག་དབྱེ་བས་གོལ་ས་ཆོད།། སངས་རྒྱས་ཐུགས་དང་རྣལ་འབྱོར་སེམས།། གཅིག་ཏུ་ཤེས་པས་གཉིས་སུ་མེད།། ཀུན་བརྟགས་མ་རིག་གཏན སྟོང་ཕྱིར།། ཉམ་པ་མེད་པས་ལྟུང་མི་སྲིད།། ལུས་དང་མ་བྲལ་བུདྡྷར་འགྱུར།། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཆོས་སྐུ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་བཀའ་བགྲོས་པའི་དོན། རིན་པོ་ཆེ་ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུད ལས།ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་གྱི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་ཀུན་རིག་སྟོན་པས་ཡིས།། ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་རྟོགས་པ་ཡི།། ཉམས་ཀྱི་རིམ་པ་བཀའ་སྩལ་པ།། མཐའ་དབུས་མེད་པའི་ རིག་པ་ཡིས།། བློ་ཡི་གཏིང་གདེང་དེ་རྙེད་ཕྱིར།། མཐའ་ནི་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་དང།། ཡིན་དང་མིན་དང་དག་མ་དག། ཕྱི་དང་ནང་དང་སྣོད་བཅུད་དང།། སངས་རྒྱས་དང་ནི་སེམས་ཅན་དང།། མཐོ་རིས་ངན་སོང དགེ་དང་སྡིག།འཁོར་བ་མྱ་ངན་བདེ་དང་སྡུག། བཟང་ངན་ཆེ་ཆུང་མཐོ་དམན་དང།། བསྒོམ་དང་མ་བསྒོམས་ཞེན་མ་ཞེན།། ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དང་འགྲིབ་མི་འགྲིབ།། ཕན་དང་གནོད་པ་ལ་སོགས་པའི།། ཐ་སྙད་ གཉིས་གཉིས་བསྡུས་པ་ཀུན།། མཐའ་བསལ་དབུ་མ་མི་འགྲུབ་པས།། ཕྱོགས་རེའི་ཞེན་པ་གཞི་ལ་མེད།། མ་ཞེན་བློ་ཡི་འཛིན་པ་བྲལ།། དེ་ཕྱིར་ཆོས་དབྱིངས་མཐའ་དབུས་བྲལ།། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ ཉོན།། ཡེ་ནས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། སྒྲོ་དང་སྐུར་བ་གང་ལ་གདབ།། གང་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཤེས་ན།། ཞེན་དང་མ་ཞེན་ལ་སོགས་བྲལ།། གང་དྲན་གཞི་དང་མི་འགལ་ན།། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི གཞི་དང་ཕྲད།། ཞེ་འདོད་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ས།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་ལ།། དཔག་དང་གཞལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར།། ཅི་ལའང་མི་གནས་ནམ་མཁའ་འདྲ།། ངེས་ལུང་ལྡན པས་དེ་ལྟར་གོ།། མཐའ་རྣམས་གཞི་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར།། གང་ཡང་མི་སྤངས་སྒྲོ་མི་གདགས།། ཞེན་མེད་སྟོང་པར་སྐུར་མི་གདབ།། གང་ཡང་རང་རིག་ཆོས་སྐུ་ལ།། གདམས་ངག་མེད་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས།། མནོས ཤིང་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་གོལ།། མ་མནོས་དྲན་པ་གོལ་བ་མེད།། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། མཐའ་ཡི་འཛིན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས།། མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ཉམས་ཀྱི་མཆོག། ཆེད་དུ་མ་བསྒོམས་དོན་དུ ཟབ།། བསྒོམ་པའི་ཤེས་པ་དཔག་པའི་ཕྱིར།། ཞེ་ལ་མ་མནོས་སྡུག་བསྔལ་བྲལ།། ཚིག་ཏུ་མ་སྨྲས་བརྗོད་ལས་འདས།། དེ་དོན་གོལ་བར་མིང་འདོགས་བཞིན།། རྟོགས་པ་ཤར་ནས་བསྒོམ་མི་དགོས།། ཤེས་པ གསལ་ལ་ཁ་དོག་མེད།། རང་ཡན་བཞག་པས་མཐའ་དབུས་མེད།། གྱི་ནར་བཞག་པས་ཆོས་སྐུར་གསལ།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། སྡེ་སྣོད་ཆོས་ལ་མཉན་མི་ལངས།། ཐ་སྙད་ཆོས་ལ་བཤད་མཐའ ཟད།། ཚིག་གི་ན་ཡམ་བྲིས་མི་ཟིན།། འཇིག་རྟེན་གཏམ་ལ་ཟད་པ་མེད།། ངེས་པ་དོན་གྱི་རིག་པ་ནི།། རིགས་དང་བཤལ་དང་འོས་པ་དང།། འཐད་དང་མ་ནོར་དོན་དང་ལྡན།། ངེས་དོན་བཀའ་ནི་ཡིད་ཆེས ཁུངས།། རིག་པ་ཉམས
Chinese
衣服啊！不必依赖执着的思想，犹如天亮太阳升起一般。如果明白轮回是法性，就不必修证寂灭涅槃。如果具有无有希冀的自信，死亡不会逆转，犹如确信一般。如果明白众生即是佛，就不必积累资粮和修持。犹如获得宝藏，不必耕作一般。如果明白不修即是法性，若专注修持则毫无意义。不修即是法身，与基相合。不追求意义，犹如没有敌人一般。对治不同，数量虽多，根本自明是法身一。除此之外，没有其他的诀窍。从了义续部中如此宣说。再听闻汇集之精华。因此，了知此等反复，任何皆非，于法身中显现。仅此而已，无有执着。自性本然，随意任运，智慧生起。犹如日出，黑暗消散一般。再次听闻汇集之精华。对治与不相符者，慈悲与嗔恨二者，法性周遍，故为一。若知无取舍之义，舍弃毒物与一切行为，以具足修持法身之自信，无论如何行事，皆与基相合。诸佛之意，汇集于法身一之中所作之商议之义。出自《珍宝功德生起续》中，显示啦字智慧自生之章节，即第四十六品。 自生功德所宣说。外缘智慧自生故，进入一切无有荆棘。内里无误自生故，不入胎藏不取身。自生行持已分别。一切分别念一时断。啦字智慧自生故，外之分别念不需断除。再次听闻汇集之精华。分别念彼等自性空故，不可能取轮回之生。无垢觉性是法身。三时不变自生者，无所不知自生身。认识自生二种相。了知四根为法身一。以六种分别断除歧途。诸佛之心与瑜伽士之心，以知为一故无有二。分别念无明恒常空故，无有衰损故不可能堕落。不离身体即成佛。诸佛之意，汇集于法身一之中所作之商议之义。珍宝
English
Clothes! There is no need to rely on an attached mind. It is like the sun rising at dawn. If you know that samsara is the nature of reality, there is no need to strive for nirvana. If you have confidence without hope or fear, death will not reverse, like faith. If you know that sentient beings are Buddhas, there is no need to accumulate merit and practice. It is like finding a great treasure, there is no need to farm. If you know that non-meditation is the nature of reality, then single-pointed meditation is meaningless. Non-meditation is the Dharmakaya, in accordance with the ground. Not seeking meaning is like having no enemy. Although there are many different antidotes, the root, self-awareness, is one with the Dharmakaya. There is no other instruction than that. Thus it is spoken in the definitive tantras. Again, listen to the essence of the gathering. Therefore, by knowing these repetitions, nothing whatsoever is not clear in the Dharmakaya. Just that, there is no grasping. Self-being, whatever is desired, wisdom arises. Like the sun rising, darkness is dispelled. Again, listen to the essence of the gathering. Antidotes and those that are incompatible, compassion and hatred, both, because the nature of reality pervades, are one. If you know the meaning of no acceptance or rejection, abandoning poison and all actions, with the confidence of practicing the Dharmakaya, however you act, it is in accordance with the ground. The intention of all Buddhas, the meaning of deliberating on gathering into one Dharmakaya. From the Tantra of the Precious Source of All Qualities, the chapter on showing the self-arisen wisdom of Laza, the forty-sixth. The self-arisen qualities are bestowed. Because external conditions are self-arisen wisdom, entering everywhere there are no thorns. Because internally there is no error, self-arisen, one does not enter the womb, does not take a body. Self-arisen conduct is distinguished. All thoughts are cut off at once. Because the self-arisen wisdom of Laza, external conceptualizations do not need to be abandoned. Again, listen to the essence of the gathering. Because those conceptualizations are empty in themselves, it is impossible to take birth in samsara. Unstained awareness is the Dharmakaya. Unchanging in the three times, self-arisen, all-knowing, self-arisen body. Introduction, self-arisen, two aspects. Knowing the four roots is one Dharmakaya. By distinguishing these six, one cuts off the path of error. The mind of the Buddhas and the mind of the yogis, by knowing as one, there is no two. Because conceptualized ignorance is always empty, because there is no deterioration, it is impossible to fall. Without separating from the body, one becomes a Buddha. The intention of all Buddhas, the meaning of deliberating on gathering into one Dharmakaya. Precious
Chinese
名为功德皆生之续中，开示智慧自生功德品第四十七。 之后，普明导师开示了智慧自生之证悟的体验次第，为了以无有边际的觉性，获得智慧的深邃坚定，对于有无、常断，是与非、净与不净，外与内、器与有情，佛与有情，善趣恶趣、善与恶，轮回涅槃、乐与苦，好坏、大小、高低，修与不修、执着与不执着，功德过失、增与不增，利益与损害等等，所有二二归纳的名相，因为破除边执才能成就中观，所以对任何一方的执着在根本上都不存在，不执着，心识的执取便会脱离。因此，法界无有边际。再者，金刚萨埵谛听，对于本初即不存在的法性，又将安立何种增益与诽谤呢？如果了知任何显现皆是法性，便会脱离执着与不执着等等。如果任何忆念皆不违背根本，便与无修之根本相合。因为没有希求，便能成佛。再者，谛听总集之精华，对于当下的这个觉性，因为超越了度量与衡量，不住于任何处，如同虚空一般。因为具有确定的教证，所以应当如此理解。因为一切边执在根本上都不存在，所以不舍弃任何，也不安立增益。不执着，也不诽谤空性。对于自明自知的法身，没有口诀的人们，所有思虑与造作皆是错谬，不思虑则忆念不会错谬。再者，金刚萨埵谛听，以各种边执的特征来认识觉性，乃是体验之殊胜。不特意修持，意义深邃。修持的心识因为是度量的缘故，内心不思虑便能脱离痛苦，不说于言语，便超越了言说。如同将名字安立于错谬之意义上一般，证悟生起便不需要修持。觉性明澈而没有颜色，安住于自如便没有边际，安住于自然便显现为法身。再者，谛听总集之精华，对于三藏之法听闻不够，对于名相之法讲述不尽，文字的笔画书写不完，世间的话语没有穷尽。确定意义的觉性，具有理、辨、适宜，合理、无误、意义。确定意义的教言是信赖之源，觉性体验。
English
In the tantra called "The Source of All Qualities," the forty-seventh chapter is the chapter on showing the qualities of self-arisen wisdom. Then, the teacher Kunrig spoke about the stages of experience in the realization of self-arisen wisdom: In order to find the depth and confidence of the mind through awareness that has no beginning or end, all the terms that are grouped in pairs, such as existence and non-existence, permanence and annihilation, yes and no, pure and impure, outer and inner, container and contents, Buddha and sentient beings, higher and lower realms, virtue and vice, samsara and nirvana, happiness and suffering, good and bad, big and small, high and low, meditation and non-meditation, attachment and non-attachment, qualities and faults, increase and decrease, benefit and harm, etc., are such that the middle way is not accomplished by eliminating extremes. Therefore, attachment to any one side does not exist at the root. Non-attachment is the separation of the mind from grasping. Therefore, the dharmadhatu is without beginning or end. Furthermore, Vajrasattva, listen! To what can one apply imputation or denial in the nature of things that has never existed? If one knows that whatever appears is the nature of things, then one is free from attachment and non-attachment, and so on. If whatever one remembers does not contradict the root, then one is united with the root of non-meditation. Because there is no desire, one becomes a Buddha. Furthermore, listen to the essence of the collection: Because this present awareness transcends measure and estimation, it does not abide in anything, like the sky. Because it possesses definite scriptural authority, it should be understood in this way. Because all extremes do not exist at the root, one does not abandon anything or apply imputation. Without attachment, one does not impute to emptiness. For those who do not have the instructions for the self-aware dharmakaya, all thoughts and actions are mistaken. Without thinking, there is no mistaken recollection. Furthermore, Vajrasattva, listen! Knowing the characteristics of various extreme grasps is the best of experience. Without deliberate meditation, the meaning is profound. Because the mind of meditation is measurement, not thinking in the mind is freedom from suffering. Not speaking in words is transcendence of speech. Like giving a name to a mistaken meaning, once realization arises, there is no need to meditate. Awareness is clear and without color. By leaving it as it is, there is no beginning or end. By leaving it naturally, it is clear as the dharmakaya. Furthermore, listen to the essence of the collection: Listening to the Tripitaka is not enough. There is no end to explaining the dharma of terms. The strokes of letters cannot be completely written. There is no end to worldly talk. The awareness of definite meaning possesses reason, discrimination, suitability, rationality, non-error, and meaning. The words of definite meaning are the source of trust. The experience of awareness.