Tibetan
བས།། སང་ངེ་ས་ལེ་འཕོ་འགྱུར མེད།། ཀ་ཤིའི་རས་ཀྱིས་རིན་ཆེན་འདྲ།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། དེ་དག་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདུས།། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་ལ།། ཡིད་ཆེས་གདེང་ལྡན་མ་རིག་སངས།། རང་བྱུང་ཀློང་དུ་ཡེ་ཤེས རྒྱས།། རིག་པའི་ངང་ལ་ཆོས་སྐུ་ཞོག། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཆོས་སྐུ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་བཀའ་བགྲོས་པའི་དོན། རིན་པོ་ཆེ་ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུད་ལས། ལྟ་བ་མདོར་བསྡུས ཏེ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སོ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས།། དད་ལྡན་འཁོར་གྱི་དོན་ཆེད་དུ།། ཀུན་རིག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ།། བདེན་པའི་དགོངས་དོན་འདི་སྐད་གསོལ།། རང་གི་རིག་པ་ངོས ཟིན་ན།། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བཀའ་རྟགས་ཀྱིས།། མན་ངག་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་གང།། ཆོས་སྐུའི་ངོ་འདི་ཇི་ལྟར་སྤྲད།། ཆོས་སྐུ་སྤྲད་པའི་ཡོན་ཏན་གང།། དྲུག་གཉིས་མཚོན་པའི་ཉམས་དང་ནི།། མན་ངག་གོལ་མེད་ལ ཟློས་དང།། ཉམས་མྱོང་བཀའ་རྟགས་བསྡུས་པ་ནི།། ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཤད་དུ་གསོལ།། དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས།། འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། འཁོར་འདས་བར་དོའི་གཞི་ཉིད་ནི།། སྐྱེ་ཤི གཉིས་ཀྱི་བར་དོ་ལ།། ཆོས་སྐུ་གཏན་ལ་དབབ་བའི་ཕྱིར།། སྤྱི་ཡི་ཀུན་གཞིའི་གཞི་ཆ་ལ།། སྦྱོར་བ་རྐྱེན་གྱིས་སྔ་ཕྱིར་བསྒྲིབས།། ལུང་ལྡན་ངེས་པའི་གདམས་ངག་གིས།། དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ངོས་བཟུང་ཕྱིར།། ཤན་ཕྱེ ལ་ནི་ངོ་སྤྲོད་དེ།། ཟུང་བཞི་ཡ་བདུན་དོན་ཤེས་བྱ།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། སྔ་ཕྱིའི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ།། བསམ་པ་མ་འཁྲུལ་དངོས་པོ་འཁྲུལ།། སྔར་གྱི་དགེ་སྡིག་ཅི་བྱས་དྲན།། མི་ཤིའི་ཁ་དོག་དྲན་པ འདྲ།། ཕྱི་ཡི་ཉོན་མོངས་གློ་བུར་བ།། ད་གདོད་ཅི་བྱ་མནོ་བ་ནི།། དངོས་པོ་མ་འཁྲུལ་བསམ་པ་འཁྲུལ།། ཐག་པ་སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པ་འདྲ།། ཡུལ་སེམས་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ནི།། བསམ་དངོས་གཉིས་ཀ་འཁྲུལ་པའི ཕྱིར།། མེད་ལ་ཡོད་རྟོག་སྔ་ཕྱི་འདྲེས།། རི་བོང་རཝ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་འདྲ།། སྐྱེ་བོས་འཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་ཀུན།། གཉིས་ཀ་མ་འཁྲུལ་དོན་ལ་རྟོགས།། གང་བྱེད་ལྟ་བས་མ་ཟིན་ཕྱིར།། ཟླ་བ་དཀར་ཀྱང་མུན་ཡོད་འདྲ།། ཟུང བཞི་ཞེས་ནི་དེ་ལ་བྱ།། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། བླ་མ་ངེས་ལུང་ལྡན་པ་ལ།། དད་ལྡན་ཤེས་རབ་ཅན་ཕྲད་དུས།། དངོས་པོ་མ་འཁྲུལ་རིག་པ་ལ།། བསམ་པ་མ་འཁྲུལ་ཡེ་ཤེས་ཏེ།། གཉིས་ཀ་མ་འཁྲུལ་རང རིག་སྐུ།། ལྟ་བ་གདེངས་ཟིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། དེ་དོ
Chinese
བས།། 澄澈明亮，无有变迁。犹如喀什米尔的丝绸般珍贵。再次谛听积聚之精要。彼等之体性汇聚为一。于此当下之觉性中，具足信心与把握，无明得以清醒。于自生之界中，智慧增长。于觉性之境中，安住法身。诸佛之意，于法身一味中汇聚之义。出自《宝性功德聚》续中，略示见解之第三十四品。之后，金刚萨埵为了具信眷属之利益，向普明法王，如此请问真实之意：若已证悟自之觉性，以体验之印证，诀窍之义有何差别？法身之面目如何指示？指示法身之功德为何？以六二之数象征之体验，以及诀窍无谬之复述，还有体验印证之汇集，祈请普明导师开示。听闻此番请问之义后，向聚集之眷属开示道：轮回涅槃中阴之基础，于生与死二者之中阴，为了确定法身，于共同之阿赖耶之基础部分，以习气因缘遮蔽了先后。以具足传承之确定诀窍，为了证悟意义之阿赖耶，区分开来乃是开示，双四与单七之义应知晓。再次谛听积聚之精要。所谓先后之习气，思虑未错乱而事物错乱。回忆起先前所作之善恶。如同回忆起已逝之颜色。外在之烦恼是突发的，如今开始思索该做什么，这是事物未错乱而思虑错乱。如同将绳子错认为蛇。境与心执着的分别念，因为思虑与事物二者皆错乱，无有而执有，先后混杂。如同思辨兔角。众生当下所作的一切，二者皆未错乱，于意义上有所领悟。因为所作之事未被见解所摄持，如同月亮洁白却仍有黑暗。所谓双四即是指此。再次谛听，金刚萨埵。于具足传承之确定上师处，当与具信且有智慧者相遇时，事物未错乱之觉性上，思虑未错乱之智慧，二者皆未错乱乃是自明之身。见解已具把握，任运成就。此乃
English
Va! Clear and bright, without change. Like precious Kashmiri silk. Again, listen to the essence of accumulation. Their nature is gathered into one. In this very moment of awareness, with faith and confidence, ignorance is awakened. In the realm of self-arising, wisdom increases. In the state of awareness, abide in the Dharmakaya. The meaning of all Buddhas' intentions gathered into the oneness of Dharmakaya. From the Tantra of the Precious Source of All Qualities, the thirty-fourth chapter, which briefly shows the view. Then, Vajrasattva, for the benefit of the faithful retinue, to the All-Knowing King of Dharma, requested the true meaning as follows: If one has realized one's own awareness, what is the difference in the meaning of the key points by the seal of experience? How is the face of the Dharmakaya shown? What is the merit of showing the Dharmakaya? The experience symbolized by the number six and two, and the unerring repetition of the key points, and the collection of experiential seals, please explain, All-Knowing Teacher. Having heard the meaning of this request, he spoke to the assembled retinue: The basis of samsara, nirvana, and the bardo, in the bardo between birth and death, in order to establish the Dharmakaya, in the basic part of the common Alaya, the habits and conditions obscure the before and after. With the certain key points of the lineage, in order to realize the Alaya of meaning, distinguishing is the introduction, the meaning of double four and single seven should be known. Again, listen to the essence of accumulation. The so-called habits of before and after, thoughts are not confused but things are confused. Remembering the good and bad deeds done before. Like remembering the color of the deceased. External afflictions are sudden, now starting to think about what to do, this is things are not confused but thoughts are confused. Like mistaking a rope for a snake. The conceptualization of grasping objects and mind, because both thoughts and things are confused, grasping existence in non-existence, the before and after are mixed. Like speculating on rabbit horns. All the actions that beings do at the moment, both are not confused, and there is understanding in meaning. Because what is done is not grasped by the view, like the moon is white but there is still darkness. The so-called double four refers to this. Again, listen, Vajrasattva. In the presence of a qualified and certain lama with lineage, when meeting a faithful and wise person, in the awareness where things are not confused, the wisdom where thoughts are not confused, both are not confused is the self-illuminating body. The view is confident and spontaneously accomplished. This is
Tibetan
ན་གཅིག་ཤེས་མངོན་སངས་རྒྱས།། ཡ་བདུན་ཞེས་ནི་དེ་ལ་བྱ།། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཆོས་སྐུ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་བཀའ་བགྲོས་པའི་དོན། རིན་པོ་ཆེ་ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུད་ལས། དོན་གྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སོ་ལྔ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཡིས།། རང་བྱུང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི།། ཆོས་སྐུ་ངོ་སྤྲོད་བཀའ་སྩལ་པ།། ཤན་དབྱེ་ངོས བཟུང་ལ་བཟླས་ཏེ།། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་ཤན་དབྱེ་བ།། སྔར་གྱི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ།། སྔོན་བྱས་ད་ལྟ་གང་དྲན་པ།། ཡུལ་ལ་གཟུང་འཛིན་བརྟས་པ་ལ།། དམ་པར་ཞེན་ནས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས།། དེ་ཕྱིར་འཁོར་བའི ས་བོན་ཡིན།། ཕྱིས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཞེས་བྱ་བ།། མ་རིག་རྒྱུ་ལས་རྒྱུར་བྱུང་སེམས།། དེ་ལྟས་ཀུན་གཞི་སྨིན་པ་ལས།། དེ་བསྐྱེད་ཚོགས་བརྒྱད་བདེ་སྡུག་བྱུང།། སྔ་ཕྱི་གཉིས་འདུས་སྒོ་ལྔའི་ཡུལ།། སྣ ཚོགས་སྤྲོས་པའི་རྟོག་པ་དེ།། དེ་ལ་ཞེན་ཕྱིར་ཆོས་བརྒྱད་འབྱུང།། དེ་ཡི་ཉེས་པས་འཁོར་བ་སྨིན།། ལུང་ལྡན་ངེས་པའི་གདམས་ངག་གིས།། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ངོས་བཟུང་ནས།། ད་ལྟའི་ལུས་སེམས་འདི་ཉིད ལ།། རྟེན་བཅས་གཞི་ལྡན་ཡོད་པའི་ཕྱིར།། འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་དངས་མ་ནི།། སྙིང་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ།། རྟེན་བཅས་གཟུགས་ཀྱི་ནང་ནས་ནི།། ཙིཏྟ་རིན་ཆེན་གཞལ་ཡས་ཁང།། གུར་ཕུབ་འདྲ་བའི་ནང་ཤེད ན།། ཆོས་སྐུ་བཞི་ལྡན་ཡོད་པ་དེ།། ཡིད་ཀྱི་ཁྲོ་དང་དུང་ཀ་ཡིས།། མ་རིག་སྔ་ཕྱིའི་བ་རྒྱས་བསྒྲིབས།། དེ་ཉིད་མཐོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར།། བླ་མ་ངེས་པའི་གདམས་ངག་གིས།། ཀུན་བཟང་རིག་པའི་མཚོན་རྣོན དེས།། མ་རིག་བརྒྱ་རྩ་ད་ནས་གཅོད།། སྔ་ཕྱིར་ངན་རྟོག་མེད་པ་ནི།། ཧརིག་གེ་ས་ལེ་སིང་ངེ་ཐལ།། ད་ལྟའི་ཤེས་པའི་འདི་ཉིད་ལ།། ཆོས་སྐུ་བཞི་ལྡན་ངོས་བཟུང་ངོ།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། དཔེར་ན་མིག གི་འབྲས་བུ་བཞིན།། ཧརིག་གེ་བ་ལ་དྲན་པས་ཟིན།། ཡེ་རེ་བ་ལ་ཤེས་པ་དལ།། རང་རིག་ཞེན་མེད་གདེང་གིས་གསལ།། སྤྲིན་མེད་སྟོན་ཀའི་ནམ་མཁའ་བཞིན།། སིང་ངེ་བ་ལ་མཐའ་དབུས་མེད།། གང་གི་མནོ བསམ་མ་བཏང་ཕྱིར།། བྱིང་རྨུགས་སྤྲོས་པ་གང་ཡང་མེད།། ཉི་མ་གཟའ་བྲལ་ལྷང་ངེ་བཞིན།། ས་ལེ་བ་ལ་འགྱུར་བ་མེད།། བདེ་ལ་མི་རྟོག་རྒྱུན་དུ་གནས།། དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་འགྱུར་བ་མེད།། གཡའ་མེད་མེ་ལོང བྱད་བལྟ་བཞིན།། ཝ་ལེ་བ་ལ་དངོས་པོ་མེད།། དེ་ཙམ་ཉིད་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། གཞི་ལ་ཡུལ་མེད་རྟོགས་པས་ཆོག། དེ་དག་དབྱེ་བ་རྣམ་བཞི་ལ།། རང་རིག་ཡེ་ཤེས
Chinese
刹那知一即现证菩提， 称为“呀敦”即是此义。 诸佛之意于法身一体中汇集而商议之义。 出自《宝性功德皆生续》中， 阐述意义差别的章节，即第三十五品。 之后，普明导师以， 自生觉性之智慧， 开示法身之面目， 分辨认识而修习， 瑜伽士之分辨， 称为往昔之习气， 先前所作如今所忆， 于境上执取坚固者， 执著为殊胜而恒时观察， 因此乃轮回之种子。 称为后来之烦恼者， 乃从无明之因中生起之心， 因此，阿赖耶识成熟后， 生起彼之八识聚苦乐。 先后二者汇集五根之境， 种种戏论之分别念， 因执著于彼而生起八法， 以彼之过患而成熟轮回。 以具足传承之决定性口诀， 认识自明之智慧后， 于如今此身心之上， 以具依处具基础之故， 五大种之精华即， 心乃法轮之上， 以具依处之色身之中， 心识乃珍宝宫殿， 如帐篷覆盖之内部力量中， 具有四法身者， 以意之嗔怒与犹豫， 遮蔽先后无明之黑暗。 为了能见彼， 以上师决定性之口诀， 以普贤觉性之利刃， 从今斩断百种无明。 先后无有恶分别念即， 哈日嘎给，萨列，辛额，脱。 于如今此觉性之上， 认识四法身。 彼之汇集精要谛听， 譬如眼之果实般， 哈日嘎给者，以忆念摄持， 耶热给者，以觉性舒缓， 自明无执以自信明晰， 如无云秋季之虚空般。 辛额给者，无有边际与中心， 因未舍弃任何之思虑， 无有沉没昏昧之戏论。 如日月脱离罗睺般朗然。 萨列给者，无有变异， 安乐中无分别念恒常安住， 因此乃自生无变异者。 如无垢明镜照面般， 瓦列给者，无有事物， 仅此而已即法界， 于基础无境中觉悟即可。 彼等四种差别中， 自明智慧，
English
Knowing one instantly realizes enlightenment. It is called "Ya Dun," which is its meaning. The meaning of all Buddhas' intentions gathering and deliberating in the one Dharmakaya. From the Tantra of the Precious Source of All Qualities, the thirty-fifth chapter, which explains the differences in meaning. Then, the All-Knowing Teacher, With the wisdom of self-arisen awareness, Bestowed the introduction to the Dharmakaya, Discriminating, recognizing, and practicing, The yogi's discrimination, Called the past imprints, Whatever was done before is now remembered, On objects, grasping is strengthened, Holding onto it as supreme and constantly contemplating, Therefore, it is the seed of samsara. Called later afflictions, The mind arising from the cause of ignorance, Therefore, from the ripening of the Alaya, The eight aggregates of happiness and suffering arise. The union of past and future, the objects of the five senses, The diverse conceptual thoughts of proliferation, Because of attachment to them, the eight worldly dharmas arise, By their faults, samsara ripens. With the definitive instructions of a qualified lineage, Recognizing self-awareness wisdom, On this very body and mind now, Because it has a basis and foundation, The essence of the five elements is, The heart is on the wheel of Dharma, Within the dependent physical body, Citta is a precious palace, In the inner strength like a tent, The one with the four Dharmakayas, With the mind's anger and hesitation, Obscures the darkness of past and future ignorance. In order to see that, With the definitive instructions of the Lama, With the sharp weapon of Kunsang's awareness, From now on, cut off the hundred forms of ignorance. Without bad thoughts in the past and future, Harigage, Sale, Singe, Tal. On this very awareness now, Recognize the four Dharmakayas. Listen to the essence of that gathering, Like the fruit of the eye, Harigage is held by mindfulness, Yerege is relaxed by awareness, Self-awareness is clear with confidence, Like the cloudless autumn sky. Singe has no beginning or end, Because no thought is abandoned, There is no sinking or dullness. Like the sun free from Rahu, Sale has no change, Unwavering in bliss, it constantly abides, Therefore, it is self-arisen and unchanging. Like looking at a face in a spotless mirror, Wale has no object, That alone is the Dharmadhatu, It is enough to realize that the basis has no object. Among those four distinctions, Self-awareness wisdom,