Tibetan
མེད་པའི་རིག་པ་ལ།། གཞི་ལ་ཕྱོགས་སུ་ཞེན་པ་བཟློག། སྙོམས་བྱེད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི།། ལྟ་བའི་གདེང་གིས་ཟིན་པས་བཟློག། གདམས་ངག་རང་གྲོལ་དྲན་པ ཡིས།། ལྔ་ཕྱི་དུས་གསུམ་འཁྲུལ་པ་བཟློག། ཆོས་སྐུ་གཅིག་ཏུ་རྫོགས་པ་ཡིས།། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་འཛིན་མཐའ་ལས་བཟློག། དགོངས་པའི་ངང་ལ་བློ་གནས་པས།། ཀུན་བརྟགས་ཕྲ་མོའི་ཆོས་ལས བཟློག།དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཡང་ཏི་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གིས།། ཐེག་དགུའི་འདོད་པའི་ཆོས་ལས་བཟློག། རྒྱུན་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་ཡིས།། རང་འདོད་ང་རྒྱལ་མཐའ་ལས་བཟློག། འཛིན་མེད་རང་ བྱུང་སྨན་ཆེན་གྱིས།། འཁོར་བའི་གཅོང་རོང་ནད་ལས་བཟློག། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། འཁྲུལ་མེད་དབྱེ་བ་རྣམ་བརྒྱད་ཀྱི།། ཞེན་འཁྲུལ་ཐམས་ཅད་གཞི་ནས་དག། དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཤེས པས།། འཁྲུལ་རྨོངས་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་སྟོངས། བུདྡྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཆོས་སྐུ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་བཀའ་བགྲོས་པའི་དོན། རིན་པོ་ཆེ་ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་གི་རྒྱུད་ལས། མ་རིག་བདུད་འཛིན་འཁྲུལ པ་བཟློག་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་ཐམ་པའོ།།།། དེ་ནས་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཐུན་མོང་ཕྱི་རྟགས་གཏན་ཚིགས་ནི།། ནམ་མཁའ་རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་ཕྱིར།། གདོད་ནས་རང་བྱུང་སྟོང་པ་ཉིད།། རྐྱེན གྱིས་གཞིག་ཅིང་གཞོམ་དུ་མེད།། དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་སྐྱེ་མེད་ཡིན།། དེ་ཡི་ངང་ལས་འབྱུང་ཆེན་བཞི།། རོལ་པ་མ་འགགས་ཅིར་ཡང་སྣང།། ལས་དང་རྐྱེན་དང་བག་ཆགས་བརྟས།། ཕན་གནོད་དགེ་སྡིག་གཉིས་སུ མཐོང།། འབྱུང་བ་མ་འགགས་ནམ་མཁའ་བཞིན།། སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར།། དེ་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད།། ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་ངང་གིས་སྟོང།། དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་རང་གི་བློ།། ཡུལ་གྱི འབྱུང་ལྔ་རིག་པ་མེད།། དེ་ཕྱིར་གཟུང་འཛིན་རང་སར་གྲོལ།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་སུ་མེད།། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ནང་བལྟས་པའི།། རང་སེམས་སྐྱེ་མེད་སྟོང་པ་ལ།། ཁ་དོག དབྱིབས་ཀྱི་མཚན་མ་མེད།། དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་སྐྱེ་བ་མེད།། རང་བྱུང་མ་སྐྱེ་ཡེ་གནས་ཡིན།། དེ་ལ་དྲན་རིག་མ་འགགས་པའི།། རིག་པ་གསལ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད།། གང་དྲན་རོལ་པ་མ་འགགས་ཤེས།། དེ་ཙམ་ཉིད ནས་ཆོས་སྐུར་ཤར།། སེམས་ཉིད་སྟོང་དང་རིག་པ་གཉིས།། སོ་སོ་མ་ཡིན་གཅིག་གི་ངང།། དེ་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད།། དེ་ལ་ཐ་དད་དབྱེར་མེད་ཅིང།། ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་ངོ་བོ་ཉིད།། སེམས་དང་རོལ་པ ར
Chinese
于无有之觉性中，遣除于基之偏执。 平等性中生犹豫，以见之定解遣除。 以诀窍自解之忆念，遣除五浊外境三时之迷乱。 以法身圆满一体性，遣除因果二取之边。 于意之自性中安住，遣除微细分别之法。 复次谛听总集之精要，仅以明点唯一法，遣除九乘之欲求法。 以无有常断偏袒，遣除自欲我慢之边。 以无执自生大药，遣除轮回痼疾之病。 今又谛听总集之精要，无谬八种差别之，所有执迷从根断。 是故通晓一法性，所有迷乱一时空。 诸佛之意趣，于法身一体中总集之意。 珍宝功德聚生续中，开示遣除无明魔执迷乱之品，第二十品竟。 之后谛听总集之精要，共同外相之理证乃，虚空自性无生故，本来即是自生空性。 不为缘所坏亦不可摧毁，是故自生无生是。 彼之自性中四大，显现无碍任运现。 业与缘及习气增，见利害善恶二者。 显现无碍如虚空，显空无二无别故，是故体性非二元。 本来无二任运空，如是了悟自之识，于境之五大无有执，是故能取所取自解脱，自性无有对境执。 复次金刚萨埵谛听，不共内观之，自心无生空性中，无有颜色形状之相。 是故自生无有生，自生无生本即住。 于彼觉知无间断，觉性光明相续不断绝。 凡所忆念显现无碍知，仅此即能现证法身。 心性空性与觉性二者，非是异体一体性。 是故体性非二元，于彼各异无分别，本智自生之体性，心与显现常相联，是故解脱常断之边。 今谛听总集之精要，所有显现总集于心，心性本来自解脱，恒常安住于大空性，是故心性无有基。 无论何处显现即于彼解脱，是故显有寂灭于自处。 以其无基故无有根，无有根故枝干净，枝干净故无果实，是故轮涅自解脱。 今谛听总集之精要，所有显现心之游舞，心性大空性之自性，于空性之自性中未动摇，然显现一切而无有自性，是故显现如幻化。 以其如幻化故非真实，以其非真实故无自性，是故迷乱显现自处灭。 今谛听总集之精要，所有显现心之游舞，心性大空性之自性，于空性之自性中未动摇，然显现一切而无有自性，是故显现如幻化。 以其如幻化故非真实，以其非真实故无自性，是故迷乱显现自处灭。 今谛听总集之精要，所有显现心之游舞，心性大空性之自性，于空性之自性中未动摇，然显现一切而无有自性，是故显现如幻化。 以其如幻化故非真实，以其非真实故无自性，是故迷乱显现自处灭。 今谛听总集之精要，所有显现心之游舞，心性大空性之自性，于空性之自性中未动摇，然显现一切而无有自性，是故显现如幻化。 以其如幻化故非真实，以其非真实故无自性，是故迷乱显现自处灭。 珍宝功德聚生续中，开示共同与不共见之品，第二十一品竟。
English
In the absence of awareness, reverse attachment to the ground. Doubts arise in equanimity, reverse them with the confidence of view. With the self-liberating remembrance of the instruction, reverse the delusion of the five outer realms and the three times. With the completion of the Dharmakaya as one, reverse the extremes of grasping at cause and effect. By abiding the mind in the state of intention, reverse the subtle phenomena of complete fabrication. Again, listen to the essence of the collection. With the single point of the essence, reverse the desired teachings of the nine vehicles. With the absence of permanence, bias, reverse the extremes of self-desire and pride. With the ungrasping, self-arisen great medicine, reverse the disease of cyclic existence. Now again, listen to the essence of the collection. The eight distinctions without delusion, all clinging delusions are cleared from the root. Therefore, by knowing one Dharmata, all delusions are emptied at once. The intention of all Buddhas is the meaning of the command to gather into one Dharmakaya. From the Tantra of the Precious Source of All Qualities, the chapter showing the reversal of the delusion of ignorance and demon-grasping is the twentieth complete chapter. Then listen to the essence of the collection. The common outer sign is the reason: Because the nature of space is unborn, it is originally self-arisen emptiness. It cannot be destroyed or broken by conditions. Therefore, it is self-arisen and unborn. From its state, the four great elements, appear unceasingly in any way. Karma, conditions, and imprints increase. Benefit and harm, virtue and sin, are seen as two. The elements are unceasing like space. Because appearance and emptiness are non-dual and inseparable, therefore, there are no two characteristics. Primordially non-dual, spontaneously empty. By realizing this, one's own mind, does not perceive the five elements of the object. Therefore, grasping and being grasped are self-liberated. There is no object of inherent existence. Again, listen, Vajrasattva. The uncommon inner view is that in one's own mind, unborn and empty, there are no signs of color or shape. Therefore, there is no self-arisen birth. Self-arisen, unborn, is eternally present. In that, the uninterrupted awareness, clear awareness is continuous. Whatever is remembered, know that appearance is unceasing. From just that, the Dharmakaya arises. Mind-essence, emptiness, and awareness, are not separate, but one state. Therefore, there are no two characteristics. In that, there is no difference or separation. The nature of self-arisen wisdom, mind and appearance are always connected. Therefore, it is liberated from the extremes of permanence and annihilation. Now listen to the essence of the collection. All appearances are gathered into the mind. Mind-essence is primordially self-liberated. Always abiding in great emptiness. Therefore, mind-essence has no basis. Wherever appearance arises, it is liberated there. Therefore, appearance and existence are cleared in their own place. Because it is without a basis, there is no root. Because there is no root, the branches are purified. Because the branches are purified, there is no fruit. Therefore, samsara and nirvana are self-liberated. Now listen to the essence of the collection. All appearances are the play of mind. Mind-essence is the state of great emptiness. Without moving from the state of emptiness, it appears in any way, but has no essence. Therefore, appearance is illusion. Because it is illusion, it is not true. Because it is not true, it has no nature. Therefore, deluded appearances are cleared in their own place. Now listen to the essence of the collection. All appearances are the play of mind. Mind-essence is the state of great emptiness. Without moving from the state of emptiness, it appears in any way, but has no essence. Therefore, appearance is illusion. Because it is illusion, it is not true. Because it is not true, it has no nature. Therefore, deluded appearances are cleared in their own place. Now listen to the essence of the collection. All appearances are the play of mind. Mind-essence is the state of great emptiness. Without moving from the state of emptiness, it appears in any way, but has no essence. Therefore, appearance is illusion. Because it is illusion, it is not true. Because it is not true, it has no nature. Therefore, deluded appearances are cleared in their own place. Now listen to the essence of the collection. All appearances are the play of mind. Mind-essence is the state of great emptiness. Without moving from the state of emptiness, it appears in any way, but has no essence. Therefore, appearance is illusion. Because it is illusion, it is not true. Because it is not true, it has no nature. Therefore, deluded appearances are cleared in their own place. From the Tantra of the Precious Source of All Qualities, the chapter showing the common and uncommon views is the twenty-first complete chapter.