Tibetan
།། དེ་མ་སྤང་བར་གྲོལ་མི་སྲིད།། དེ་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་ཀུན་གྱི་སྤངས།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ པའི་རྒྱུད་ལས།སྤང་བར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སོ་དགུ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོ་ཡིས།། གནང་བའི་དམ་ཚིག་རྣམ་པ་བཞི།། འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། དུག་སྦྲུལ་ཉེས་ བྱེད་གསོད་པ་བཞིན།། སྐུ་དགྲ་ཉེས་བྱེད་ཞིང་བཅུ་དང།། སྔགས་ལ་སྐུར་པ་ལ་སོགས་པའི།། སྡིག་ཅན་བསྒྲལ་པས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ།། དཔེར་ན་སྦྲང་བུ་བཅུད་ལེན་བཞིན།། རྣལ་འབྱོར་ཐབས་རྣམས་སྣ ཚོགས་ཀྱིས།། སེར་སྣ་ཅན་གྱི་ཟས་ནོར་ནི།། མ་བྱིན་བླངས་ལ་ཚོགས་སུ་འབུལ།། ཤིང་ཏོག་སྨིན་པའི་བཅུད་འཇིབས་བཞིན།། སྔ་ཕྱི་མ་སོང་གདེང་ལྡན་པས།། ཕོ་མོ་ཆགས་པ་ཅི་སྤྱོད་ཀྱང།། དོན་ལས་མ་འདས བདེ་བའི་གྲོགས།། བྱིས་པ་ལག་གཏོང་འདྲིད་པ་བཞིན།། ངེས་དོན་བཀའ་ལ་ཞུགས་ཆེད་དུ།། དྲང་དོན་ཆོས་ཀུན་རྫུན་དུ་སྨྲ།། གོལ་སྒྲིབ་ཕྱིར་ནི་ཉེས་བྱེད་དགེ།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། གནང་བའི་དམ ཚིག་དེ་དག་ཀྱང།། ལྟ་བས་གདེང་ལྡན་བྱ་བ་ལས།། ཐ་མལ་ཀུན་གྱིས་བྱར་མི་རུང།། དེ་ཕྱིར་གདེང་ལྡན་བློ་ཡིས་བྱ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས།གནང་བར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་བཅུ་པའོ།། སྡོམ་དུ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་བརྒྱད་པའོ།།།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས།། འདུས་པའི་ཚོགས་ལ་ཕན་ གདགས་ཕྱིར།། ཀུན་རིག་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ།། བདེན་པའི་ཚིག་གིས་འདི་སྐད་གསོལ།། མ་རིག་ཡེ་ཤེས་དབྱེ་བ་གང།། ཡུལ་སེམས་གཞི་མ་གཅིག་མི་གཅིག། རྒྱུ་འབྲས་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་གང།། བསྒོམ་དུ་ཡོད མེད་ཇི་ལྟར་ཡིན།། རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང།། ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོས་བཤད་དུ་གསོལ།། དེ་སྐད་ཞུས་པས་དོན་གསན་ནས།། འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་གནས་པ་ཡི།། མ རིག་ཡེ་ཤེས་ཁྱད་པར་ནི།། ང་ཡིས་བཤད་ཀྱིས་ད་ཉོན་ཅིག། དང་པོ་འཁོར་འདས་བར་དོ་ལ།། ཤེས་བཞིན་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གཡོས།། དེ་ཉིད་རང་དུ་ངོ་མ་ཤེས།། དེ་ཕྱིར་གང་གི་བློ་མི་འཇུག། དེ་ནི་གཏི་མུག འཁོར་བའི་གཞི།། དེ་ལ་དཔྱད་ཀྱང་མ་ཤེས་པས།། ཞི་གནས་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། དེ་ལས་ཡུལ་མེད་འཛིན་པ་ནི།། བག་ལ་ཉལ་བ་ཆ་ཕྲ་བྱུང།། དེ་ཕྱིར་རང་ལ་རང་གིས་བསྒྲིབས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ།།
Chinese
不舍弃它，解脱是不可能的。因此，这是所有瑜伽士都应舍弃的。《大圆满究竟义总集经·与虚空智慧等同续》中，第三十九品，讲述应舍弃的誓言。然后，一切明智之王，将四种授予的誓言，向聚集的眷属宣说。如同杀死毒蛇和作恶者一样，杀死身之仇敌和作恶者，以及诽谤真言等罪人，就能获得成就。譬如蜜蜂吸取精华一样，瑜伽士以各种方法，取走吝啬之人的食物和财富，未经给予而取来，供养于会供。如同吸取成熟果实的精华一样，前后不顾，具有信心的瑜伽士，无论享用男女之欲，都不会偏离正道，是安乐的助伴。如同孩子玩弄手中的东西一样，为了进入究竟义的教诲，可以虚假地说一切世俗之法。为了遮蔽过失，作恶也是善的。现在再听听总集的精要。那些授予的誓言，要以见地具有信心才能行持，普通人不能做。因此，要以具有信心的智慧来做。《大圆满究竟义总集经·与虚空智慧等同续》中，第四十品，讲述应授予的誓言。第八，总摄讲述。然后，金刚萨埵为了利益聚集的眷属，向一切明智心之王，以真实之语请问：无明与智慧的差别是什么？境与心、根本是一个还是不同？因果的意义差别是什么？禅修存在与否是怎样的？证悟与未证悟的差别是什么？请一切明智之王宣说。听闻此问后，听懂了意义，向聚集的眷属宣说：一切有情所具有的，无明与智慧的差别是，我来说，现在听着。首先，在轮回、涅槃、中阴中，觉知摇摆不定，没有被授记。没有认识到那就是自己，因此，任何人的心都不会投入。那就是愚痴，轮回的基础。即使对此进行观察也不明白，所以称为寂止无明。现在再听听总集的精要。从那之中，没有对境的执着，潜在的习气微细地产生。因此，自己被自己遮蔽。俱生无明。
English
Without abandoning it, liberation is impossible. Therefore, this is what all yogis should abandon. From the Tantra of the Great Perfection, the Quintessence of All Definitive Meanings, Equal to the Wisdom Sky, the thirty-ninth chapter, teaching the vows to be abandoned. Then, the King of All Awareness, bestowed the four kinds of vows, and declared them to the assembled retinue. Just as killing a poisonous snake and a wrongdoer, killing the enemy of the body and the wrongdoer, and those who slander mantras, etc., one obtains accomplishment by killing the sinful. Just as a bee extracts essence, yogis, through various methods, take the food and wealth of the miserly, taking what is not given and offering it in the gathering. Just as extracting the essence of a ripe fruit, without regard for before or after, the confident yogi, no matter what enjoyment of male and female desire, does not deviate from the path, is a companion of bliss. Just as a child plays with something in its hand, in order to enter the definitive meaning of the teachings, one can falsely speak of all worldly dharmas. In order to conceal faults, doing evil is also good. Now listen again to the essence of the gathering. Those vows that are bestowed, one must act with confidence in view, ordinary people cannot do. Therefore, one must do with confident wisdom. From the Tantra of the Great Perfection, the Quintessence of All Definitive Meanings, Equal to the Wisdom Sky, the fortieth chapter, teaching the vows to be bestowed. Eighth, summarizing the teachings. Then, Vajrasattva, in order to benefit the assembled retinue, to the King of All Awareness Mind, with truthful words, asked this: What is the difference between ignorance and wisdom? Are object and mind, the basis, one or different? What is the difference in the meaning of cause and effect? How is meditation existent or non-existent? What is the difference between realization and non-realization? Please, King of All Awareness, explain. Having heard this question, having understood the meaning, declared to the assembled retinue: The difference between ignorance and wisdom that all sentient beings possess is, I will tell, now listen. First, in samsara, nirvana, and bardo, awareness wavers, not being prophesied. Not recognizing that as oneself, therefore, no one's mind engages. That is delusion, the basis of samsara. Even if one examines this, one does not understand, therefore it is called quiescent ignorance. Now listen again to the essence of the gathering. From that, the clinging to no object, latent habits subtly arise. Therefore, one is obscured by oneself. Co-emergent ignorance.
Tibetan
རྒྱུ་ཡིས་རྐྱེན་ཞེས་དེ་ལ་བྱ།། རྒྱུ་དེ་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་ནི།། དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཛིན་པས་བརྟགས།། བག་ཉལ་ལངས་ལ་ཉེས་པས་འཛིན།། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ།། རྒྱུ་དང་དེ་མ་ཐག པ་ཡིས།། རྐྱེན་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཡི།། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ།། དེ་བསྐྱེད་ཤེས་པ་མངལ་དུ་འཇུག། དེས་འཛིན་ཆགས་སྡང་ཕྲ་མོ་སྐྱེས།། ནང་གི་བཟུང་བས་ཀུན་དུ་བརྟགས།། དེ་ཕྱིར་དམིགས་པའི རྐྱེན་ཞེས་བྱ།། ཆགས་སྡང་དེ་བས་རགས་སྐྱེས་པས།། ཁོང་ནས་བྱུང་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི།། བག་ཆགས་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ཡང།། རང་གི་ཡིད་ཀྱིས་དོན་རྟོག་ཞུགས།། ཡུལ་དང་ཆོས་བརྒྱད་རྣམ་པར་བརྟགས།། ང་བདག ནན་ཏན་གཟུང་འཛིན་བརྟས།། མངོན་འགྱུར་ཆགས་སྡང་ཁ་ཚང་ཕྱིར།། དམིགས་པ་བདག་པོའི་རྐྱེན་གཉིས་ཚང།། ཀུན་བརྟགས་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ལྷན་ཅིག་ཀུན་བརྟགས གཉིས་འཛོམ་པས།། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན།། དེ་བསྐྱེད་ཚོགས་བརྒྱད་ཁ་ཚང་བས།། འཁོར་བར་འཁྱམས་ཞེས་དེ་ལ་བྱ།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི།། རང་སེམས ངོ་བོ་རྟོགས་ལས་བྱུང།། ཡེ་ནི་རང་བྱུང་ཀུན་གྱི་གཞི།། ཤེས་ནི་ལུང་ལྡན་ངེས་པའི་དོན།། ཟུང་དུ་འཛོམ་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཡིན།། སྨན་དང་སྨན་པ་འཛོམ་པ་འདྲ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས།མ་རིག་ཡེ་ཤེས་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་གཅིག་པའོ།།།། དེ་ནས་ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོ་ཡིས།། ཡུལ་སེམས་དབྱེ་བ་བཀའ་སྩལ་པ།། སྣང་ཞིང་ སྲིད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན།། འཁྲུལ་སེམས་བག་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར།། སྣང་བའི་ཞེན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང།། ངོ་བོ་ཡུལ་དུ་གྲུབ་པ་མེད།། དེ་ཕྱིར་སྣང་བ་ལོག་འཁྲུལ་ཡིན།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། རང་གི སེམས་ནི་འཁྲུལ་བའི་དཔེ།། ཐག་སྦྲུལ་ཐོ་ཡོར་མི་བཞིན་དུ།། མེད་ལ་ཡོད་འཛིན་ཀུན་ཏུ་བརྟགས།། ས་ཆུ་མེ་རླུང་འབྱུང་བ་བཞི།། འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་བརྟས་པ་ཡིས།། དངོས་སུ་སྣང་ཡང་དོན་དུ་མེད།། དེ་ཕྱིར ཡུལ་འདི་རྟེན་མེད་པར།། རྨོངས་པ་ཀུན་ནི་དམ་པར་འཛིན།། ལོག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་ཕུང།། སྤྲེ་འདྲའི་ལུང་གིས་བསླད་པས་ཕུང།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། རང་རིག་ཆོས་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ལ།། འཁྲུལ པའི་རྐྱེན་བཞིས་མ་བསྐྱེད་པས།། ཀུན་གཞི་མེད་ཕྱིར་སེམས་ཀྱང་མེད།། ཡུལ་སེམས་གཉིས་ཀ་གཞི་མེད་དེ།། དེ་ཕྱིར་གཞི་མེད་ཆོས་སྐུ་ལ།། རང་རིག་ཡེ
Chinese
因即是缘，是如此说的。彼因极其迅速，以其当下执持而观察。习气生起，因过失而执持，是名当下缘。因与当下者，二缘双运，俱生无明，彼生识，入于胎。彼执著，生起微细贪嗔。以内之所取而普皆观察，是故名为所缘缘。贪嗔由此而生粗大，从内而生，乃至外境，习气境之显现亦，自心入于义思。境与八法分别观察，我与我所，勤恳执取而观察。显现贪嗔圆满故，所缘与增上二缘具足，名为遍计无明。今又谛听积聚之精要。俱生遍计，二者聚合故，是阿赖耶识。彼生八识聚圆满故，名为流转轮回。今又谛听金刚萨埵。诸佛之智慧，从自心体性证悟而生。耶（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是自生一切之基，谢（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是具足圣教决定之义。双运故是为耶谢（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。如药与医师之聚合。大圆满一切决定义皆汇集于此。耶谢（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）与虚空等性之续中，开示无明与智慧之差别品第四十一终。此后，一切明智王，开示境与心之差别。显现与有之诸法皆，以是错乱心之习气故，显现之执著虽有种种，然其体性于境中无有成立。是故显现是颠倒错乱。今又谛听积聚之精要。自心是错乱之譬喻，如绳蛇、树桩、人一般，于无而执有，普皆观察。地水火风四大，以错乱之习气增长故，虽显现为实有，然实则无有。是故，此境无有依凭，愚昧者皆执持为真实。随逐邪道而坏灭，以似是而非之圣教所欺而坏灭。今又谛听金刚萨埵。于自明法身智慧，未生起错乱之四缘故，以无有阿赖耶识故，心亦无有。境与心二者皆无有基，是故于无基法身中，自明耶
English
That is called cause as condition. That cause is very fast, it is observed by holding it immediately. Latency arises and holds due to faults. It is called the immediately preceding condition. By the cause and the immediately preceding, the two conditions are combined, the co-emergent ignorance, it generates consciousness and enters the womb. It holds and generates subtle attachment and aversion. It is universally observed by the grasped within, therefore it is called the objective condition. Attachment and aversion arise more coarsely than that, arising from within, and also the appearance of the habitual realm of external objects, one's own mind enters into the meaning of thought. The realm and the eight dharmas are distinctly observed, I and mine, diligently grasping and observing. Because manifest attachment and aversion are complete, the objective and dominant two conditions are complete, it is called the imputational ignorance. Now also listen to the essence of accumulation. Co-emergent imputation, because the two are combined, it is the alaya consciousness. Because it generates the complete eight aggregates, it is called wandering in samsara. Now also listen to Vajrasattva. The wisdom of all Buddhas arises from realizing the nature of one's own mind. Ye (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) is the basis of all self-arising, She (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) is the meaning of definite meaning with scripture. Because of the union, it is Yeshe (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning). Like the combination of medicine and doctor. All the definitive meanings of the Great Perfection are gathered here. From the tantra of Yeshe (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) equal to space, the forty-first chapter explaining the difference between ignorance and wisdom ends. Then, the All-Knowing King, taught the difference between object and mind. All phenomena of appearance and existence, because they are the habits of the deluded mind, although there are various attachments to appearances, their essence is not established in the object. Therefore, appearance is a reversed delusion. Now also listen to the essence of accumulation. One's own mind is an example of delusion, like a rope snake, a stump, a person, universally observing the holding of existence in non-existence. The four elements of earth, water, fire, and wind, because the habits of delusion are increased, although they appear to be real, in reality they are not. Therefore, this object has no support, and all fools hold it as true. Destroyed by following the wrong path, destroyed by being deceived by seemingly sacred teachings. Now also listen to Vajrasattva. In the self-aware Dharmakaya wisdom, because the four conditions of delusion have not arisen, because there is no alaya, there is also no mind. Both object and mind have no basis, therefore in the baseless Dharmakaya, self-aware Ye