Tibetan
ལ་དུ་མེད་པའི་ཤུགས་ལས་བྱུང།། ཆོས་སྐུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ནི།། རྟག་ཆད་གཉིས་དང་བྲལ་བར་གནས།། ཐེག་པ་གཞན་དུ་ཞིབ་བསྟན་ཕྱིར།། ངེས་དོན་སྐབས་སུ་ངས་མ བཤད།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས་ཐེག་པ་སྤྱི་དང་མི་འགལ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་ཉེར་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར རྣམས་ལ།། ཡང་ཏི་རང་གཞུང་བཀའ་སྩལ་པ།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ལ།། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང།། ཡང་དག་དོན་དུ་མི་འདོད་ཕྱིར།། ཡེ་ཤེས་གཞན་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནི།། དུས་གསུམ་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་ལ།། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང།། ཐོག་མ་མེད་ཀྱང་ཐ་མ་ཡོད།། དེ་ཕྱིར་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན།། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་དུས་ཙམ་ན།། ཀུན་གཞིའི རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ།། གཉེན་པོས་བསྐྱེད་པས་གནས་འགྱུར་གྱིས།། ཡེ་ཤེས་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད།། ངེས་དོན་ཡང་ཏིའི་མིང་གིས་ནི།། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་དུས་ན་ཡང།། རང་བྱུང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།། ཆོས་སྐུ ཁྱད་པར་ཡེ་གནས་ཕྱིར།། སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་ཐོབ་དུས་ན།། ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་གནས།། དང་པོ་རྒྱལ་བའི་བཀའ་འདི་ཡང།། ཐོག་མའི་བྱུང་ཚུལ་མ་ཤེས་ན།། ད་ལྟ་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་མི་ཤེས།། ལམ་གྱི་ཐེ ཚོམ་མི་ཆོད་བཞིན།། ཚི་ཆད་པ་ཡི་སེམས་སུ་འགྱུར།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ཀུན་བཟང་ཐུགས་ཀྱི་ཉིང་ཁུ་འདི།། སྤྲུལ་པ་བཞི་ཡི་ཐུགས་བརྒྱུད་ནས།། གདམས་ངག་མ་ཆད་གསང་བའི་བཀའ།། ཨུ་རྒྱན ཡུལ་ནས་རིམ་བརྒྱུད་ནས།། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ངེས་པ་གཅིག། དུས་ཀྱི་ཐ་མ་དེང་སང་ནས།། བོད་ཀྱི་མཐའ་འཁོབ་ཡུལ་དུ་འབྱུང།། དེ་ཕྱིར་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་ལས།། ཆོས་ནི་གཞན་ན་ཡོད་མི་སྲིད།། ད་ཡང འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། འོ་ན་ཁྱེད་ཀྱི་འདོད་པ་དེ།། སེམས་ཅན་ལས་ནི་སངས་རྒྱས་པ།། དེ་ཉིད་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ།། ངེས་དོན་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ།། མ་རྟོགས་བག་ཆགས་བཅས་པ་དང།། རྟོགས་པ་བག ཆགས་བྲལ་བ་ཡང།། ཁྱད་པར་ཐ་དད་སྣང་གྱུར་ཀྱང།། དོན་ལ་རྒྱུ་འབྲས་རིམ་གྱིས་མེད།། ངོ་བོ་གཞི་ཡིས་ཆོས་སྐུ་དང།། རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་གཉིས།། ངོ་བོ་གཞི་ལ་ཐ་དད་མེད།། ཉི་མ རང་གི་ངོ་བོ་ལ།། མུན་སྒྲིབ་གྲང་བ་གང་ཡང་མེད།། གློ་བུར་སྤྲིན་གྱིས་བསྒྲིབས་ཙམ་ན།། ཉི་འོད་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།། ངོ་བོ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་ལྟར།། རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་
Chinese
不由自主的力量而生。法身如明镜，远离常断二边而存在。为了在其他乘中详细阐述，所以在胜义谛的场合我不说。大圆满包含一切胜义谛，从与虚空智慧无别的续部中，开示了与共同乘不相违背的第二十三章。之后，对聚集的眷属们，又赐予了谛自宗的教言。对于自生智慧法身，明镜般的智慧，也不认为是真实义，对于其他的智慧，更何必说呢？现在再听金刚萨埵，自生大智慧，于三时中不变异，明镜般的智慧，虽无始却有终，因此是因缘所生。三界轮回之时，在阿赖耶识的显现中，以对治所生而使处所转变，也没有叫做智慧的名字。以胜义谛的扬提之名，即使在三界轮回之时，自生自性之身，法身，特别是一直存在，获得成佛果位之时，智慧法身也存在。最初诸佛的教言也是，如果不知道最初的生起方式，现在就不知道修持的方法，就像无法断除道上的疑惑一样，会变成断灭的见解。现在再听金刚萨埵，普贤心髓的精髓，从四身的化身心传，不间断的口诀秘密教言，从邬金（乌仗那）地方依次相传，成佛的果位是确定的。时代的末期从现在开始，将在藏地的边地出现。因此，从究竟的法身中，法不可能存在于其他地方。现在再听聚集的心髓，那么您的意愿是，众生从烦恼中成佛，那不是变化吗？胜义谛不是变化，未证悟的具有习气和证悟的没有习气，虽然显现出差别，但实际上没有因果次第。本体是基的法身和证悟的智慧法身二者，本体基上没有差别。太阳的自性中，没有任何黑暗、遮蔽和寒冷。只是突然被云遮蔽的时候，并不是没有阳光，就像本体没有增减一样，证悟与未证悟的差别。
English
It arises from an involuntary force. The Dharmakaya, like a mirror, exists free from the two extremes of permanence and annihilation. Because of elaborating in other vehicles, I do not speak about the definitive meaning in this context. The Great Perfection encompasses all definitive meanings. From the tantra that is inseparable from the wisdom of space, the twenty-third chapter is taught, which does not contradict the common vehicle. Then, to the assembled retinue, the teachings of the Yangti self-doctrine were bestowed again. For the self-arisen wisdom Dharmakaya, the mirror-like wisdom is not considered the true meaning, so what need is there to speak of other wisdoms? Now listen again, Vajrasattva. The great self-arisen wisdom does not change in the three times, and the mirror-like wisdom, although without beginning, has an end. Therefore, it arises from conditions. At the time of the three realms of samsara, in the manifestation of the alaya consciousness, the place is transformed by what is produced by the antidote, and there is not even a name called wisdom. By the name of Yangti of definitive meaning, even at the time of the three realms of samsara, the self-arisen essence body, the Dharmakaya, especially exists primordially. When the fruit of Buddhahood is attained, the wisdom Dharmakaya also exists. The first words of the Buddhas are also, if you do not know the initial way of arising, then you do not know the method of practice now, just as you cannot cut off doubts on the path, it will become a mind of annihilation. Now listen again, Vajrasattva. This essence of the heart of Kunsang, from the heart transmission of the four bodies, the unbroken oral secret teachings, from the land of Oddiyana (乌仗那) are transmitted in succession, the fruit of Buddhahood is certain. The end of the era, from now on, will appear in the borderlands of Tibet. Therefore, from the ultimate Dharmakaya, the Dharma cannot exist elsewhere. Now listen again to the essence of the assembly, so your wish is that sentient beings attain Buddhahood from afflictions, is that not a change? Definitive meaning is not change, the unawakened with habitual tendencies and the awakened without habitual tendencies, although differences appear, in reality there is no causal sequence. The Dharmakaya that is the essence of the ground and the wisdom Dharmakaya of realization, there is no difference in the essence of the ground. In the nature of the sun, there is no darkness, obscuration, or cold. Just when it is suddenly obscured by clouds, it is not that there is no sunlight, just as the essence has no increase or decrease, the difference between realization and non-realization.
Tibetan
ལས།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན གཅིག་པའི་ཕྱིར།། གཞི་ལ་དུས་གསུམ་འགྱུར་མེད་ཡིན།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ལུང་ལྡན་བསྟན་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན།། དེ་དུས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཕྱིར།། ངོ་བོ་དག་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད།། སྐྱེ་འགག་མེད་པར་རྒྱུན་དུ་གནས།། སེམས་ཅན་དུས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ལ།། དེ་ལས་འཕེལ་བ་རྡུལ་ཙམ་མེད།། དེ་ཕྱིར་ཡང་དག་ཡོད་པར་བཤད།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། འོ་ན་དུས་གསུམ་མི་འགྱུར་ཡང།། ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུར་འདོད་པ་དེ།། ལུང་རིགས་གཉིས་དང་འགལ་བ་དང།། སྡུད་པའི་རྟོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར།། ཡོད་ན་རྟག་ཆད་ཁྱད་ཅི་ཡོད།། དེ་ཡང་དོན་དང་མི་འགལ་ཏེ།། ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུར་འདུས་པ དེ།། བསྡུས་ནས་འདུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།། ཉི་འོད་བུ་རམ་མངར་བ་བཞིན།། དུས་གཅིག་རྫོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། རང་བཞིན་ངང་གིས་གནས་པ་བཞིན།། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་འདུས་མ་ཡིན་པས།། ལུང་དང་རིགས་པ་ཅི་ལ འགལ།། ཁ་དོག་དབྱིབས་སུ་མེད་པ་ལ།། རྟག་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཅི་ལ་གོས།། མི་འགྱུར་ཡེ་ནས་གནས་པ་ལ།། རྟག་ཅེས་ཟེར་ན་རྟག་དཀའ་བས།། ཆོས་སྐུ་འགྱུར་མེད་འདོད་ཐོག་ཡིན།། ཆོས་སྐུ་རྒྱུན་དུ་ཡེ་ཡོད ཕྱིར།། ཆད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཡེ་མ་གོས།། དངོས་པོ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར།། རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་ང་ལ་མེད།། དེ་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་གཉིས་ཀར་གནས།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ཆོས་འདི་མཆོག་ཏུ་གསང་བ ཡིས།། སྒོ་ལྔ་དག་གིས་སྤྱོད་ཡུལ་མིན།། དེ་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་བརྗོད་ལས་འདས།། བརྟགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀུན་དང་བྲལ།། དེ་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས།། རང་བྱུང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ།། ཚིག་གིས་མཚོན་པ་ཐམས ཅད་ནོར།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཡང་ཏི་ཤན་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉེར་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཡིས།། འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། ཉན་ཐོས་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་གཞུང།། ཚེ་ནི་སྔ་མ་ཡང་སྔ་ལ།། དགེ་སྡིག་ལས་ནི་གང་བྱས་པ།། ད་ལྟ་ལུས་ནི་བླངས་པ་ལ།། བདེ་སྡུག་གཉིས་ནི་དུས་འདིར་འབྱུང།། ཕྱི་མ འཁོར་བར་ལྟུང་དོགས་ནས།། སྡིག་སྤང་དགེ་བ་སྤྱད་བྱས་ནས།། འབྲས་བུ་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་ཐོབ།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། རྒྱུ་རྐྱེན་འཚོགས་པའི་དགེ་སྤྱད་ན།། ལས་དེས་འབྲས་བུ་ཐོབ་དུས་ནི།། གཞན དོན་མཐར་ཕྱིན་འགྲུབ་པ་ཡི།། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་དུ།། མཐོ་རིས་གནས་ལ་རྟེན་བཅས་ཏེ།། ལྷ་དང་མི་ཡི་
Chinese
因此，佛與有情眾生是一體的緣故，本基在三時中是不變的。現在再聽金剛薩埵，具足經文教義，通達一切。那時為了果是成佛的緣故，本質上沒有增減，無生無滅，恆常存在。有情眾生的時之法身上，從它之上沒有絲毫增長，因此宣說真實存在。現在再聽總集的精華，如果三時不變，一切都認為是法身，那與經文和理證二者相違背，並且因為變成積聚的妄念，如果存在，常斷有何差別？那也與意義不相違背，一切都總集於法身，那不是積聚後才總集的，如同陽光、紅糖的甜味一樣，一時圓滿就是法身，如自性自然安住一般，不是因緣聚合，怎麼會與經文和理證相違背呢？在沒有顏色形狀上，怎麼會有常有的過失沾染呢？在不變本來安住上，如果說常，常也很難，法身是不變的，是所希望的。法身恆常本來存在，因此沒有斷滅的過失沾染。因為事物沒有相狀的緣故，恆常堅固對我來說是不存在的，因此無過失，二者兼具。現在再聽金剛薩埵，此法極為隱秘，不是五根的行境，因此法身超越言說，遠離一切思維的言辭，因此超越心的境界，對於自生覺性的智慧，用語言來表示都是錯誤的。大圓滿一切究竟意義總集，智慧與虛空等同的續部中，又分說了樣提賢的章節，即第二十四章。然後，遍知者導師，對總集的眷屬們開示說：聲聞的道和果的教義，生命是前一世又前一世，善惡業無論做什麼，現在所取的身體上，安樂痛苦二者在此時產生。害怕來世墮入輪迴，斷惡行善之後，獲得天人的果位。現在再聽總集的精華，如果修持因緣聚合的善行，那業獲得果報的時候，就是他利究竟成辦的時候，獲得成佛的果位時，依止於高處的住所，天與人的
English
Therefore, since the Buddha and sentient beings are one, the ground is immutable in the three times. Now listen again, Vajrasattva, with scriptures and teachings, knowing all. At that time, because the result is to become a Buddha, there is no increase or decrease in essence, no birth and no death, and it exists constantly. On the Dharmakaya of sentient beings' time, there is not a bit of increase from it, so it is said to be truly existent. Now listen again to the essence of the collection, if the three times are immutable, and everything is considered the Dharmakaya, then it contradicts both the scriptures and reason, and because it becomes the delusion of accumulation, if it exists, what is the difference between permanence and annihilation? That is also not contradictory to the meaning, everything is collected in the Dharmakaya, it is not collected after accumulation, like the sweetness of sunlight and brown sugar, the Dharmakaya is perfect at one time, like the nature naturally abides, it is not a collection of causes and conditions, how can it contradict the scriptures and reason? On the absence of color and shape, how can the fault of permanence be stained? On the immutable original abode, if you say permanence, permanence is also difficult, the Dharmakaya is immutable, which is what is desired. The Dharmakaya is constant and originally exists, so there is no fault of annihilation stained. Because things have no characteristics, constant firmness does not exist for me, so there is no fault, both are possessed. Now listen again, Vajrasattva, this Dharma is extremely secret, not the realm of the five senses, so the Dharmakaya transcends words, far from all thoughts of words, so it transcends the realm of the mind, for the wisdom of self-born awareness, it is wrong to express it in words. The Great Perfection, the collection of all ultimate meanings, in the tantra where wisdom is equal to the sky, also separately explains the chapter of Yang Ti Xian, which is the twenty-fourth chapter. Then, the omniscient teacher, taught to the assembled retinue: The teachings of the path and fruit of the Shravakas, life is the previous life and the previous life, whatever good and evil deeds are done, on the body taken now, happiness and suffering arise at this time. Fearing to fall into samsara in the next life, after abandoning evil and practicing good, one obtains the fruit of the position of gods and humans. Now listen again to the essence of the collection, if you practice the good deeds of the collection of causes and conditions, when that karma obtains the fruit, it is when the benefit of others is ultimately accomplished, when you obtain the fruit of becoming a Buddha, relying on the abode of the high place, the gods and humans