Tibetan
་ཡིས་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ཡིན།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཀྱི་དཔེ་དབྱེ་བསྟན་པའི ལེའུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།།།། དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ།། ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཆོས་རྗེ་ཡིས།། ཚོགས་བརྒྱད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་ནི།། དད་ཉན་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། འཁོར་བ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བ་ནི།། ཡུལ་དང་སེམས་ནི་གཉིས་སུ་འདུས།། ཡུལ་ཀྱང་རང་སེམས་འཁྲུལ་པ་སྟེ།། སེམས་ནི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ལ།། སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལྔ་བཅུ་གཅིག། རྩ་བ་ཀུན་གཞི་ཉིད་དུ་འདུས།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ ཉོན།། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཡོད་ལུགས་ནི།། ཕྱི་བལྟས་པ་དང་ནང་བལྟས་དང།། གཉིས་ཀར་བལྟས་པའི་ཤེས་པ་དང།། བཅོས་དགོས་པ་དང་མི་དགོས་དང།། རྟག་ཆད་བྲལ་དང་ངོ་བོར་གནས།། ཡང་དག་ཡོད དང་བྱིན་བརླབ་ཏུ།། ལེན་དུ་ཕྱེ་ནས་བསྟན་པའི་དོན།། ཚོགས་བརྒྱད་སེམས་སུ་སྣང་བ་དང།། འཁོར་བའི་བག་ཆགས་བརྟགས་པའི་ཕྱིར།། ངེས་དོན་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་པས།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ ཉོན།། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ངོ་བོ་ནི།། ཡུལ་སྣང་ཙམ་ན་ཤེས་པ་སྐྱེ།། ཡུལ་མི་སྣང་ན་ཤེས་པ་འགགས།། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ངོ་བོ་ནི།། ཡུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་སེམས་པའི་ཕྱིར།། ཆགས་སྡང་ལོག་རྟོག་དག་ཏུ་འཛིན།། རྣམ རྟོག་སྣ་ཚོགས་ངོ་བོར་སྣང།། ཉོན་མོངས་ཡིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི།། ནང་དུ་ཞེན་པ་དམ་པར་འཛིན།། རྟག་ཏུ་འཛིན་པ་ངར་འཛིན་བྱེད།། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ངོ་བོ་ནི།། མ་རྟོགས་ཐ་མལ་དུས་ཙམ་ན།། རྣམ་རྟོག་རྒྱས་ཤིང རིག་པ་བསྒྲིབ།། རྟོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་ཙམ་ན།། མ་རིག་བསྒྲིབས་ཤིང་ཡེ་ཤེས་རྒྱས།། གཞན་དུ་དེ་དང་མཚུངས་པར་ནི།། ཚོགས་བདུན་སྐྱེས་ན་འཕེལ་བར་སྣང།། ཚོགས་དྲུག་འགགས་ན་བསྒྲིབས་པར་སྣང།། དེས་ན་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱང།། ཡང་དག་མ་ཡིན་འཁོར་བའི་ཆོས།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། སེམས་ཅན་མོས་པ་ཐ་དད་པས།། གང་ཟག་བློ་ཡི་རིམ་པ་ལ།། གནས་འགྱུར་ཆོས་སུ་བསྟན་པ་ཡང།། བཀྲི་དྲང་ལྡེམ་དགོངས་ཙམ་དུ་བསྟན།། དེའི་སྐྱོན་ཡོན་ཁྱད་པར་ནི།། འབྱུང་བ་མེ་ཆུའི་དཔེ་བཞིན་དུ།། ཡེ་ཤེས་ལོག་རྟོག་ཁྱད་པར་ཀྱིས།། ཤེས་པ་ཀུན་གཞི་མཚན་ཉིད་ནི།། རྒྱུ་རྐྱེན་གཉེན་པོས་འཇིག་པ་དང།། དུས་གསུམ་མི་རྟག་འགྱུར་བ་དང།། བག་ཆགས་མཚན་མའི་རྟེན་བྱེད་པས།། ཡང་དག་མ་ཡིན་འཁོར་བའི་རྒྱུ།། ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན།། དེ་དག་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀུན།། མ་རིག་རྐྱེན་ལས་
Chinese
以（དབྱེ་བ་，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）来显示区别。 大圆满一切究竟意义汇集，与虚空智慧等同之续部中，心之比喻差别显示之第十八章。 此后，对于聚集的众眷属，全知导师法王说，八识是错乱之显现，对具信听闻之眷属如此教诲：轮回的根本是，境与心二者聚合。境也是自心之错乱显现，心即是八识聚，以及五十一心所法，根本汇集于阿赖耶识。现在再听金刚萨埵，一切有情皆具之理是，外观、内观，以及二者兼顾之觉知，需要调整与无需调整，离常断及安住自性，真实存在与加持中，分开接受而显示之义是，八识显现为心，以及为了考察轮回之习气，并非究竟之精华。现在再听汇集之精华，五根识之自性是，境显现之时生起觉知，境不显现之时觉知止息。意识之自性是，为了思念各种境之显现，执着为贪嗔邪念等。各种分别念显现为自性。烦恼意之自性是，于内执着为殊胜，恒常执着而生我执。阿赖耶识之自性是，未证悟之平凡时刻，分别念增长，而遮蔽明觉。证悟显现之时，无明被遮蔽，智慧增长。其他方面与之相同的是，七识生起则显现增长，六识止息则显现被遮蔽。因此，八识聚也是，非真实之轮回法。现在再听汇集之精华，有情意乐各异，对于补特伽罗心智之次第，所显示之转境之法，也只是为了引导、调伏、随机应变而已。彼之过患功德差别是，如地水火风之比喻一般，以智慧与邪念之差别，觉知阿赖耶识之体性是，因缘对治所坏灭，三时无常变异，以及作为习气名相之所依，故非真实乃轮回之因。现在再听轮回之精华，彼等八识聚一切，皆由无明为缘。
English
It shows the distinction with (དབྱེ་བ་, Devanagari: , Romanization: , Meaning: distinction). In the tantra of the Great Perfection, which gathers all definitive meanings, equal to the wisdom of the sky, the eighteenth chapter on showing the distinctions of the mind's metaphors. Then, to the assembled gatherings, the omniscient teacher Dharma Lord said that the eight consciousnesses are mistaken appearances, and he taught the faithful listeners thus: The root of samsara is the aggregation of object and mind. The object is also a mistaken appearance of one's own mind, and the mind is the eight consciousnesses, as well as the fifty-one mental factors, the root of which is collected in the alaya consciousness. Now listen again, Vajrasattva, the way all sentient beings have it is, external observation, internal observation, and the awareness of observing both, needing adjustment and not needing adjustment, being free from permanence and annihilation and abiding in essence, truly existing and in blessings, the meaning of separating and showing to receive is, the eight consciousnesses appear as mind, and for the sake of examining the habits of samsara, it is not the ultimate essence. Now listen again to the essence of the gathering, the nature of the five sense consciousnesses is, awareness arises when an object appears, and awareness ceases when an object does not appear. The nature of the mind consciousness is, because of thinking about various appearances of objects, it clings to attachment, aversion, wrong thoughts, etc. Various conceptual thoughts appear as nature. The nature of the afflicted mind is, it clings to the inner as supreme, and constantly clings to self. The nature of the alaya consciousness is, in the ordinary time of non-realization, conceptual thoughts increase and obscure awareness. When realization manifests, ignorance is obscured and wisdom increases. Otherwise, similar to that, when the seven consciousnesses arise, they appear to increase, and when the six consciousnesses cease, they appear to be obscured. Therefore, the eight consciousnesses are also, not the true Dharma of samsara. Now listen again to the essence of the gathering, because sentient beings have different interests, for the stages of the individual's mind, the Dharma of changing states that is shown is also, only shown as guiding, taming, and adapting. The difference between its faults and virtues is, like the example of earth, water, fire, and wind, with the difference between wisdom and wrong thoughts, the characteristic of knowing the alaya consciousness is, it is destroyed by causes, conditions, and antidotes, it is impermanent and changing in the three times, and it is the basis for the habits and signs, therefore it is not true, but the cause of samsara. Now listen again to the essence of samsara, all those eight consciousnesses, all from the condition of ignorance.