Tibetan
་པར་ཟུང།། ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན་རང་བྱུང་དེ།། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཡོད་མོད་ཀྱང།། མ་རྟོགས་ཕྱིར་ན་ཡེ་ཤེས་མིན།། ལོང་བ་མིག་མཁན་མ་རྙེད་འདྲ།། རང་བྱུང་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ།། གནས་འགྱུར་ཡེ་ཤེས ལྔར་འདོད་པ།། རྐྱེན་གྱིས་འགྱུར་ཕྱིར་རང་བྱུང་མིན།། ར་གན་གསེར་དུ་འཛིན་པ་འདྲ།། ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་མ་ཡིན་པ།། ཡིད་གཉིས་ཀུན་གཞི་གློ་བུར་རྐྱེན།། ཡིད་འཁྲུལ་ཕྱིར་ན་གཉིས་ཀ་མིན།། རི་བོང་ར་ཡི་ཁ དོག་འདྲ།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལུགས་ནི།། ཤེས་རབ་ལྷག་མཐོང་ལས་བྱུང་བ།། ཡེ་ནས་གནས་པའི་རང་བྱུང་དེ།། ལུང་ལྡན་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར།། རང་བྱུང་ཡེ ཤེས་འཛོམ་པ་ནི།། མར་གྱི་ཡང་ཞུན་ལྟ་བུར་གསུངས།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བའི་ཡང་སྙིང། ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དགུ་པའོ།། །། དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ།། ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ།། ལུང་ལྡན་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས།། རང་སེམས་སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུ་ནི།། བསྟན་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཤེས།། མ་བསྟན་བར་དུ་ཤེས་མི སྲིད།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་འོད་པོ་ཆེ།། འགྲོ་འོང་མེད་པར་འཁོར་བ་བརླག། མ་རིག་ལོག་པས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད།། འཁོར་བ་རུ་བཟློག་མྱ་ངན་འདས།། ཡེ་ཤེས་མ་བསྒོམས་ལྷུན་གྱིས གྲུབ།། དོན་དང་མཐུན་པར་ཉམས་མྱོང་སྐྱེ།། བསྒོམས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ།། དེ་ཕྱིར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་གཅེས།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བའི་ཡང་སྙིང། ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། ཐ་མ་འཁོར་བ་རང བརླག་ཏུ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་པའོ།།།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས།། ཀུན་རིག་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ།། ཡིད་ཀྱི་དྲན་པ་འདི་སྐད་གསོལ།། ངེས་པའི་དོན་མཐུན་གདམས་ངག་གིས།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ མཆོག་གང།། སྣང་བ་ཆོས་དབྱིངས་ཇི་ལྟར་ལགས།། རང་སེམས་ཆོས་སྐུ་ཇི་ལྟར་སྤྲད།། འབྲལ་མེད་མཐུན་འཇུག་ཇི་ལྟར་སྤྱད།། གསང་བ་རྣམ་བཞིའི་གནང་བཀག་གང།། བསྒོམ་མེད་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་བཟླ།། མཉམ པའི་རྒྱལ་པོས་བཤད་དུ་གསོལ།། ཞུས་པའི་དོན་གསན་བཀའ་སྩལ་པ།། ང་ཡི་ཆོས་ཉིད་གནས་ལུགས་ནི།། སེམས་ཅན་མེད་པའི་གོང་རོལ་དུ།། བག་ཆགས་མ་བསགས་ལུས་མ་བླངས།། སངས་རྒྱས་མེད་པའི་སྔོན རོལ་དུ།། རྟོགས་པ་མ་བཞག་བྱང་མ་ཆུབ།། འཁོར་འདས་མ་རིག་ཀུན་གྱི་གཞི།། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། དངོས་མེད་སེམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི།། འདུས་མ་བྱས་པའི་གཉུག
Chinese
于彼处持之。非为智慧之自生者，虽于一切有情皆有之，然因未证故非为智慧。如盲者不得眼医相似。无有自生之智慧者，谓为处所转变之五智慧，因缘所变故非为自生。如认铜为金相似。非为自生之智慧者，乃为二心、阿赖耶识、忽然而生之缘。因心识迷乱故二者皆非。如兔角之颜色相似。自生智慧之存在方式者，乃为由胜观智慧所生者。本即存在之自生者，以具足经教之因缘而证悟之故。自生智慧圆满者，如酥油之再炼般宣说。大圆满见之精要，于虚空广阔之续中，开示自生之智慧之差别品第十九。之后，于聚集之眷属众，昆利嘉王如是宣说。以具足经教之上师之口诀，若指示自心之精要法身，则当下即可了知。若未指示，则不可能了知。今又谛听聚集之精要。自明智慧大光明，无有来去而摧毁轮回。以无明之颠倒而生起智慧。轮回逆转则寂灭。未修之智慧任运成就。与意义相符而生起体验。纵然修习亦生起彼智慧。是故当极珍重分别念。大圆满见之精要，于虚空广阔之续中，开示最终轮回自灭之品第二十。之后，金刚萨埵，于昆利嘉心之王前，以意念如是祈请。以契合决定意义之口诀，本体性之胜妙身为何？显现法界为何如是？自心法身如何相遇？无离合一如何行持？四种秘密之开许禁制为何？于无修之中如何修持？祈请平等之王宣说。听闻所请之义而如是宣说。我之法性存在方式者，于无有情之前，未积习气，未取身体。于无有佛陀之前，未立证悟，未成菩提。轮回、涅槃、无明一切之基。彼亦金刚萨埵谛听。无实有之心之精要者，乃为无为之本性。
English
Hold it there. That which is self-born, not wisdom, although it exists in all sentient beings, is not wisdom because it is not realized. It is like a blind person not finding an eye doctor. That wisdom without self-birth, which is considered the five wisdoms of changing places, is not self-born because it is changed by conditions. It is like mistaking copper for gold. That which is not self-born wisdom is dualistic mind, Alaya consciousness, and sudden causes. Because of the delusion of mind, neither is true. It is like the color of a rabbit's horn. The way self-born wisdom exists is that it arises from the wisdom of insight. That which is self-born, which has existed from the beginning, is realized through the conditions of possessing scriptures. The perfection of self-born wisdom is spoken of as being like the re-refining of butter. The essence of the Great Perfection view, in the tantra of the vast expanse of space, is the nineteenth chapter, which shows the distinctions of self-born wisdom. Then, to the assembled retinue, King Kunrig spoke thus. With the oral instructions of a qualified lama, if the essence of one's own mind, the Dharmakaya, is shown, it will be understood immediately. If it is not shown, it is impossible to understand. Now listen to the essence of the assembly again. The great light of self-awareness wisdom destroys samsara without coming or going. Wisdom arises from the reversal of ignorance. Reversing samsara leads to nirvana. Uncultivated wisdom is spontaneously accomplished. Experience arises in accordance with the meaning. Even if cultivated, that wisdom arises. Therefore, conceptual thought should be highly valued. The essence of the Great Perfection view, in the tantra of the vast expanse of space, is the twentieth chapter, which shows the ultimate self-destruction of samsara. Then, Vajrasattva, to the King of Kunrig's Mind, prayed with this thought. With the oral instructions that accord with the definitive meaning, what is the supreme essence of the Svabhavikakaya? How is the appearance of the Dharmadhatu? How does one's own mind meet the Dharmakaya? How is inseparable union practiced? What are the permissions and prohibitions of the four secrets? How is it practiced in non-meditation? Please, King of Equality, explain. Hearing the meaning of the request, he spoke thus. My Dharmata, the way of being, is that before there were sentient beings, no habitual patterns were accumulated, and no body was taken. Before there were Buddhas, no realization was established, and no enlightenment was attained. The basis of all of samsara, nirvana, and ignorance. Listen also, Vajrasattva. The essence of the insubstantial mind is the unconditioned nature.
Tibetan
་མ་ལ།། བཟང་ངན་རྣམ་རྟོག་གཏིང ནས་མེད།། རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན།། མ་རིག་མེད་པའི་རང་འབྱུང་ནི།། མི་སྲིད་ཕུང་པོ་ག་ལ་སྐྱེ།། ལུས་མེད་ཆོས་སྐུ་འགྱུར་མེད་དེ།། རང་འབྱུང་སངས་རྒྱས་ཡང་དག་ཡོད།། ཐ་སྙད་མིང་བས་ང་སྔའི ཕྱིར།། ཡོད་ཅིང་རྟག་པར་སྒྲོ་མ་འདོགས།། སྟོང་པ་ཉིད་པས་ང་སྔའི་ཕྱིར།། ང་ལ་མེད་པར་སྐུར་མ་འདེབས།། འབྱུང་བཞི་མ་འབྲེལ་རིག་པ་ལ།། སྒྲིབ་བྱེད་མེད་པར་རང་གསལ་འདི།། དུས་གསུམ་གཅིག་པ་ཤེས པའི་རྒྱུན།། མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་ད་ལྟ་ཉིད།། དེ་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན།། རང་བྱུང་སྐུ་ལ་སྐྱེ་འཆི་མེད།། དེ་ཕྱིར་འཁོར་བ་ལྟུང་མ་མྱོང།། དོན་མ་རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མེད།། དེ་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདས་མ་མྱོང།། རང གསལ་ང་ཉིད་ཀུན་གྱི་མེས།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། དངོས་པོ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་འདྲ།། མི་འགྱུར་སྲ་བས་རྡོ་རྗེ་འདྲ།། སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཨ་དང་འདྲ།། དོན་མ་ཡིན་ཕྱིར་དཔེ་འདི་བསྟན།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི སྐུ་མཆོག་ནི།། དངོས་པོ་མཐའ་བྲལ་ཉོན་མོངས་ལྡོག། སྟོང་པའི་མཐའ་བྲལ་ངོ་བོ་ཉིད།། གཉིས་ཀ་ལས་བཟློག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། དེ་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན།། མཚན་ཉིད་ཕྱིར་བལྟས་འདྲ་བ མེད།། རྒྱལ་པོ་གདུང་ཆང་བུ་བཞིན་དུ།། ཁ་དོག་འདི་འདྲ་མཚོན་མི་ནུས།། གདོད་ནས་དཔེ་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། ནང་དུ་བསམ་པའི་ཡིད་མེད་དེ།། ནམ་མཁའ་ལྕགས་ཀྱིས་བྱུག་པ་བཞིན།། རིག་ཚོར་རྣམ་པ་ཅིར་ཡང སྣང།། དྲན་པ་ཉིད་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀློང།། ཡུལ་གྱི་སྣང་གྲག་འདི་ཉིད་ལ།། ཉི་མ་ཤར་ནས་མུན་མེད་ལྟར།། ད་ལྟའི་རང་སེམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། དེ་ལ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་མེད།། འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད ལ།། ཏིལ་ལ་མར་གྱིས་ཁྱབ་པ་བཞིན།། རང་སེམས་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཆོས་སྐུས་ཁྱབ།། ཡེ་ནས་དོན་དང་མི་བྲལ་བའི།། ལུང་ལྡན་རྐྱེན་གྱིས་རང་སེམས་རྟོགས།། ནོར་བུ་རིན་ཆེན འོད་བཞིན་དུ།། ཡེ་ཤེས་དག་པ་འཆར་ནུབ་མེད།། འཁོར་བ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང།། མིན་པ་ཙམ་གྱི་མི་སྤངས་པར།། ཡང་དག་དོན་དུ་མི་བྱའི་ཕྱིར།། དགག་བསྒྲུབ་མེད་པ་ཙམ་དུ་བཞག། མྱ་ངན་འདས་པའི ཆོས་ཀུན་ཀྱང།། ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་མི་བླང་བར།། སེམས་ཅན་གདུལ་ཕྱིར་མ་གཏོགས་པར།། ཆེད་དུ་མི་བསྒྲུབ་བཏང་སྙོམས་བཞག། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བའི་ཡང་སྙིང། ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། རིག་པ་མ་བསླད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའོ
Chinese
嘛拉！好坏分别念，从根无有。无因无缘之精髓。无有无明之自生，不可能之蕴聚怎会生？无身法身不变异，自生佛陀真实有。名言名称于我先，有且恒常莫妄加。空性之体于我先，莫谤我为无所有。不依四元素之觉性，无有遮蔽而自明，三时一体知之续，不生不灭即当下。彼亦为轮之精髓谛听。自生身无生无死，是故轮回未曾堕。未悟实义之佛陀无，是故涅槃未曾历。自明我即一切父，今亦谛听汇聚之精髓。无事物故如虚空，不变坚固如金刚。无生故如阿（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）。非实义故示此喻。本体性之胜妙身，远离事物断烦恼。远离空边之本体，二者皆离法身也。彼亦为轮之精髓谛听。体性外观无相似，如国王血统之琼浆，此等颜色无法喻。本初无喻法身也。内中无有思虑之心，如虚空以铁涂抹般，觉知显现为何样。忆念即是智慧之界。于此境之显现声响上，如日出而无黑暗，当下自心即法身。彼上无有轮回之自性。六道众生皆具足，如芝麻遍满油般，自心智慧菩提心，善逝心髓法身遍。本初不离实义者，具足传承因缘悟自心。如珍宝光芒般，清净智慧无有起落。轮回之体性亦，非仅不舍弃非彼等，不作真实义之故，安住于无有取舍。涅槃之诸法亦，非仅取彼等为是，为调伏众生之外，不特意修持安住舍。大圆满见之精髓，于虚空广阔之续中，未染污觉性开示本体身之品，第二十一。
English
Mala! Good and bad discriminations are fundamentally absent. It is the essence without cause or condition. The self-arising that lacks ignorance, how could the impossible aggregates arise? The formless Dharmakaya is immutable, the self-arising Buddha is truly present. Since the term 'I' precedes names, do not falsely attribute existence and permanence to it. Since emptiness precedes 'I', do not slander 'I' as non-existent. In the awareness that is unrelated to the four elements, this self-illumination without obscuration, the continuity of knowing the three times as one, is unborn and uncreated, the present moment itself. Listen to the essence of that wheel as well. The self-arising body has no birth or death, therefore it has never fallen into samsara. There is no Buddha who has not realized the meaning, therefore he has never experienced nirvana. The self-illuminating 'I' is the father of all, now listen to the essence of the gathering. Because it is without substance, it is like space. Because it is immutable and solid, it is like a vajra. Because it is unborn, it is like A（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）. This metaphor is shown because it is not the real meaning. The supreme body of essential nature is free from things and reverses afflictions. The essential nature is free from the extreme of emptiness. The Dharmakaya is reversed from both. Listen to the essence of that wheel as well. There is no similarity in outward appearance. Like the royal lineage's fine wine, such a color cannot be represented. The Dharmakaya is primordially without comparison. There is no mind of thought within, like space smeared with iron. Awareness and perception appear in various ways. Memory itself is the expanse of wisdom. On this very appearance and sound of objects, like the sun rising and dispelling darkness, the present self-mind is the Dharmakaya. It has no nature of samsara. All sentient beings of the six realms, like sesame seeds pervaded with oil, the wisdom of self-mind, bodhichitta, the Sugata's essence pervades the Dharmakaya. From the beginning, those who are inseparable from meaning, realize their own mind through the circumstances of possessing lineage. Like the light of a precious jewel, pure wisdom has no rising or setting. The characteristics of samsara are also, not abandoning them merely because they are not, because they are not to be made into the true meaning, abide in the mere absence of affirmation and negation. All the dharmas of nirvana are also, not accepting them merely because they are, except for taming sentient beings, do not deliberately cultivate and abide in equanimity. The innermost essence of the Great Perfection's view, from the Tantra of the Vast Expanse of Space, the chapter on showing the essential body of uncorrupted awareness, the twenty-first.