Tibetan
ནམ་མཁའ་བཞིན།། དུས་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་ནི།། ཆོས་སྐུ་ཡེ ཤེས་ཡང་དག་ཡོད།། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་གཞན་དག་ནི།། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ།། གཟའ་སྐར་རྒྱ་མཚོ་ཇི་བཞིན་དུ།། རྩོལ་དུ་མེད་པར་ཤུགས་ལས་འབྱུང།། ཆོས་སྐུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ནི།། རྟག་ཆད་གཉིས དང་བྲལ་བར་གནས།། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། དེ་ཕྱིར་དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད།། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་གཞན་དག་ནི།། རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས། ཐེག་པ་གཞན་དུ་ཞིབ་བསྟན་གྱིས།། ངེས་དོན སྐབས་སུ་ངས་མ་བཤད།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་འདུས་པ་ལས།། ཐེག་པ་སྤྱི་དང་རང་གི་འགལ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ།། ཡང་ཏི་རང་གཞུང བཀའ་སྩལ་པ།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་ལ།། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང།། ཡང་དག་དོན་དུ་མི་འདོད་ཕྱིར།། ཡེ་ཤེས་གཞན་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ ནི།། དུས་གསུམ་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་ལ།། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང།། ཐོག་མ་མེད་ཀྱང་ཐ་མ་ཡོད།། དེ་ཕྱིར་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན།། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་དུས་ཙམ་ན།། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ ལ།། གཉེན་པོས་བསྐྱེད་པའི་གནས་འགྱུར་གྱི།། ཡེ་ཤེས་བྱ་བའི་མིང་ཡང་མེད།། ངེས་དོན་ཡང་ཏིའི་གཞུང་གིས་ནི།། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་དུས་ན་ཡང།། རང་བྱུང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།། ཆོས་སྐུ་ཁྱབ་པ་ཡེ་གནས ཕྱིར།། སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་ཐོབ་དུས་ན།། ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་གནས།། དེ་ཕྱིར་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་ལ།། ཆོས་ནི་གཞན་ན་ཡོད་མི་སྲིད།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་དེ།། སེམས་ཅན ལས་ནི་སངས་རྒྱས་པས།། དེ་ཉིད་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ།། ངེས་དོན་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ།། མ་རྟོགས་བག་ཆགས་བཅས་པ་དང།། རྟོགས་པ་བག་ཆགས་བྲལ་བའི་ཕྱིར།། ཁྱད་པར་ཐ་དད་སྣང་གྱུར་ཀྱང།། དོན་ལ རྒྱུ་འབྲས་རིམ་གྱིས་མེད།། ངོ་བོ་གཞི་ཡི་ཆོས་སྐུ་དང།། རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་གཉིས།། ངོ་བོའི་གཞི་ལ་ཐ་དད་མེད།། ཉི་མ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ།། མུན་གྲིབ་གྲང་བ་གང་ཡང་མེད།། གློ་བུར་སྤྲིན་གྱིས་བསྒྲིབས་ཙམ ན།། ཉི་འོད་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།། ངོ་བོ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་ལྟར།། རྟོགས་མ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས།། སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་གཅིག་པའི་ཕྱིར།། གཞི་ལ་དུས་གསུམ་འགྱུར་མེད་ཡིན།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས དཔའ་ཉོན།། ལུང་ལྡན་བསྟན་པས་ཐམས་ཅད་མ
Chinese
如虚空般，三时无有聚散，法身智慧真实存在。身与智慧等其他，乃是加持所生，如星辰大海般，不需勤作自然而生。法身如明镜，安住于断常二边。本体自性任运成就，因此三时无有变迁。身与智慧等其他，安住于断常二边的体性。于其他乘中已详述，于此了义之时我未说。大圆满了义总集中，开显了显宗与密宗自宗相违之品第十三。 此后，于总集之眷属众，又赐予扬提自宗之教言。自生智慧法身，以及如明镜般的智慧，因不欲作为真实义，对于其他智慧何须言说？今又金刚萨埵谛听，自生大智慧，于三时中不会改变，如明镜般的智慧，虽无有起始却有终结，因此是因缘所生。三界轮回之时，于阿赖耶识上，以对治所生的处所转变之，智慧之名亦无有。了义扬提之经中说，于三界轮回之时，自生体性之身，法身遍布本自存在之故，证得成佛果位之时，智慧法身即存在。因此胜义法身上，法不可能存在于其他处。今又金刚萨埵谛听，那么你的观点是，有情由业而成就佛陀，那它本身不是会改变吗？了义是不改变的，因为未证悟的习气具足与，证悟的习气脱离之故，虽然显现差别不同，但实际上没有因果次第。本体基之法身与，证悟智慧法身二者，于本体基上没有差别。太阳的自本体性上，没有任何黑暗寒冷，仅仅是突然被云遮蔽时，并非没有阳光，如同本体没有增减般，由证悟与未证悟的差别，有情与佛陀是一体的缘故，基上三时不变。今又金刚萨埵谛听，具足教证的教法全部……
English
Like the sky, the three times are without gathering and dispersing, the Dharmakaya wisdom truly exists. Body and wisdom and others, are born from blessings, like stars and oceans, they arise naturally without effort. The Dharmakaya is like a mirror, abiding free from the two extremes of permanence and annihilation. Its essence is spontaneously accomplished, therefore the three times are without change. Body and wisdom and others, abide in the nature of the two extremes of permanence and annihilation. It has been described in detail in other vehicles, I have not spoken about it at this definitive time. In the Great Perfection Definitive Meaning Collection, the thirteenth chapter reveals the contradictions between the general teachings and one's own teachings. Thereafter, to the assembled retinue, the teachings of Yangti's own tradition were bestowed. The self-born wisdom Dharmakaya, and the mirror-like wisdom, since they are not desired as the true meaning, what need is there to speak of other wisdoms? Now again, Vajrasattva, listen! The great self-born wisdom, does not change in the three times, and the mirror-like wisdom, although without beginning, has an end. Therefore, it arises from conditions. At the time of the three realms of samsara, on the Alaya consciousness, there is no name for wisdom, which is the transformation of the place produced by the antidote. In the definitive meaning Yangti's scripture, it is said that even at the time of the three realms of samsara, the self-born essence body, the Dharmakaya is pervasive and inherently exists, so when the fruit of Buddhahood is attained, the wisdom Dharmakaya exists. Therefore, on the ultimate Dharmakaya, Dharma cannot exist elsewhere. Now again, Vajrasattva, listen! So your view is that sentient beings become Buddhas through karma, doesn't that itself change? The definitive meaning is unchanging, because of the presence of habits of non-realization and the absence of habits of realization, although differences appear, in reality there is no causal sequence. The Dharmakaya of the essence base and the Dharmakaya of realization wisdom, on the essence base there is no difference. In the nature of the sun itself, there is no darkness or cold, just as when it is suddenly obscured by clouds, it is not that there is no sunlight, just as the essence does not increase or decrease, due to the difference between realization and non-realization, sentient beings and Buddhas are one, so on the base the three times are unchanging. Now again, Vajrasattva, listen! All the teachings with scriptural authority...
Tibetan
ཁྱེན།། དེ་དུས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཕྱིར།། ངོ་བོ་དག་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད།། སྐྱེ་འགག་མེད་པར་རྒྱུན་དུ་གནས།། སེམས་ཅན་དུས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ལས།། དེ་ལས འཕེལ་བ་རྡུལ་ཙམ་མེད།། དེ་ཕྱིར་ཡང་དག་ངས་བཤད་ཉོན།། དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། འོ་ན་དུས་གསུམ་མི་འགྱུར་ཅིང།། ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུར་འདོད་པ་དེ།། ལུང་རིག་གཉིས་དང་འགལ བ་དང།། སྡུད་པའི་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར།། འོ་ན་རྟག་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད།། དེ་ཡང་དོན་དང་མི་འགལ་ཏེ།། ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུར་འདུས་པ་དེ།། བསྡུས་ནས་འདུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།། ཉི་འོད་བུ་རམ་མངར་བ བཞིན།། དུས་གཅིག་རྫོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། རང་བཞིན་ངང་གིས་གནས་པ་བཞིན།། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་འདུས་མ་ཡིན་པས།། ལུང་དང་རིགས་པར་ཅི་ལ་འགལ།། ཁ་དོག་དབྱིབས་སུ་མེད་པ་ལ།། རྟག་པའི་སྐྱོན་གྱིས ཅི་ལ་གོས།། མི་འགྱུར་ཡེ་ནས་གནས་པ་ལ།། རྟག་ཅེས་ཟེར་ན་རྟག་དཀའ་བས།། ཆོས་སྐུ་རྒྱུན་དུ་ཡེ་ཡོད་ཕྱིར།། ཆད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ང་མ་གོས།། དངོས་པོ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར།། རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་ང་ལ མེད།། དེ་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་གཉིས་ཀར་གནས།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ཆོས་ཉིད་མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་ཕྱིར།། སྒོ་ལྔ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན།། དེ་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་བརྗོད་ལས་འདས།། བཏགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀུན དང་བྲལ།། དེ་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས།། རང་བྱུང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ།། ཚིག་གི་མཚོན་པ་ཐམས་ཅད་ནོར།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་འདུས་པ་ལས། ཡང་ཏི་རང་དོན་ཤན་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ བཅུ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཡིས།། འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། ཉན་ཐོས་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་གཞུང།། ཚེ་འདིའི་སྔ་མ་ཡང་སྔ་ལ།། དགེ་སྡིག་ལས་ནི་གང་བྱས་པས།། ད ལྟའི་ལུས་འདི་བླངས་པ་ལ།། བདེ་སྡུག་གཉིས་ཀ་དུས་འདིར་འབྱུང།། ཕྱི་མ་འཁོར་བར་ལྷུང་དོགས་ནས།། སྡིག་སྤང་དགེ་བ་སྤྱད་བྱས་ན།། འབྲས་བུ་ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་ཐོབ།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། རྒྱུ རྐྱེན་ཚོགས་པའི་དགེ་སྤྱད་ནས།། ལས་དེའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་དུས་ནི།། གཞན་དོན་མཐར་ཕྱིན་གྲུབ་པ་ལས།། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་དུ།། མཐོ་རིས་འབྲས་བུ་གནས་རྟེན་བཅས།། ལྷ་དང་མི་ཡི་ཐེམ་སྐས ལ།། རིམ་པར་འཛེགས་ནས་སངས་རྒྱས་འབྱུང།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། ཁྱོད་ནི་ཡང་ཏི་རྫོགས་ཆེན་པ།། རྟོགས་པ་གཅིག་པུས་ཆོག་ཟེར་ན།། རྒྱུ་རྐྱེན་མ་ཚོགས་འབྲས་བུ་འདོད།། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི
Chinese
知晓！那时为了果位成佛，本体无有增减，不生不灭恒常住。众生时之法身中，从中增益微尘许也无。因此谛听我之如实说，再听总集之精要。若谓三时不变，一切皆为法身，此与经论正理相违，且成积聚之觉悟故。若尔，与常有何差别？此与意义不相违，一切汇集于法身，并非汇集后之汇集，如日光蔗糖之甜美，一时圆满法身，如自性任运而住，非因缘聚合故，于经论正理有何相违？于无色无形者，常有之过失有何沾染？于不变本住者，若言为常则常难，法身恒时本有故，断灭之过失不能染污我。因无事物相状之故，恒常坚固于我无有。是故无过二者皆安住。今又谛听金刚萨埵，因法性极秘密之故，非五根之行境。是故法身超离言说，远离一切施设之名言。是故超离心之境。于自生觉性之智慧，一切言词之诠释皆错谬。《大圆满究竟义总集》中，阳提自义分别品第十四竟。尔后，普明导师，对总集之眷属开示道：声闻道与果之教义，此生之前更早之前，善恶业无论作何，因此而取此等之身，苦乐二者于此时显现。虑及来世堕轮回，若已断恶行善，则得天人之果位。今又谛听总集之精要，由因缘聚合行善后，于彼业之果成熟时，较之圆满成办他利，证得果位成佛时，连同高处之果位处所，于天与人之阶梯上，次第攀登而生佛。今又谛听总集之精要，汝谓阳提大圆满，仅以一悟足矣，不集因缘而欲求果，于空性
English
Know! At that time, for the sake of the fruit of Buddhahood, the essence is without increase or decrease, it abides continuously without arising or ceasing. From the Dharmakaya of sentient beings' time, there is not even a mote of increase from it. Therefore, listen to my true words. Listen also to the essence of the gathering. If it is said that the three times are unchanging, and that everything is considered the Dharmakaya, this contradicts both scripture and reason, and because it becomes an accumulation of realization. If so, what is the difference from permanence? This is not contrary to the meaning, that everything is gathered into the Dharmakaya, it is not a gathering after gathering, like the sweetness of sunlight and sugarcane, the Dharmakaya is complete at once, like naturally abiding, not a collection of causes and conditions, so how does it contradict scripture and reason? For that which has no color or shape, how is it stained by the fault of permanence? For that which is unchanging and has always existed, if it is said to be permanent, then permanence is difficult, because the Dharmakaya is always originally present, the fault of annihilation does not stain me. Because there is no object or characteristic, permanence and solidity do not exist for me. Therefore, both are free from fault and abide. Now listen again to Vajrasattva, because the nature of reality is supremely secret, it is not the object of the five senses. Therefore, the Dharmakaya is beyond expression, free from all imputed terms. Therefore, it is beyond the realm of mind. For the wisdom of self-arisen awareness, all verbal representations are mistaken. The fourteenth chapter, 'Distinguishing the Meaning of Yangti Itself,' from 'The Great Perfection Definitive Meaning Gathering' is complete. Then, the teacher Kunrig, spoke to the assembly of the gathering: The doctrine of the Hearers' path and its fruit, earlier than this life, even earlier, whatever good or evil deeds have been done, because of this, this body has been taken, both happiness and suffering arise at this time. Fearing falling into samsara in the future, if one abandons evil and practices virtue, one will attain the state of gods and humans. Now listen again to the essence of the gathering, after accumulating causes and conditions and practicing virtue, when the fruit of that action ripens, rather than completely accomplishing the benefit of others, when the fruit of Buddhahood is attained, together with the place of the fruit in the higher realms, on the ladder of gods and humans, one ascends step by step and becomes a Buddha. Now listen again to the essence of the gathering, you say that Yangti is the Great Perfection, that one realization is enough, desiring the fruit without gathering causes and conditions, in emptiness.