Tibetan
དོང་སྣང།། གསེར་སྐུ་མཆོད་རྟེན་བྱས་ཙམ་ན།། ཚོགས་བསགས་རྟེན་དུ་འགྱུར་བའི ཕྱིར།། གསེར་ཀྱང་བཟང་པོའི་རྫས་སུ་མཐོང།། ཡེ་ཤེས་ཅན་གྱི་ངོ་གང་ལ།། ཡུལ་ཀྱང་ཞིང་ཁམས་རྣམ་པར་དག། རིན་ཆེན་གསེར་གྱི་ངོ་གང་ལ།། གསེར་གྱི་རྒྱུ་ལ་བཟང་ངན་མེད།། དེ་བཞིན་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ ལ།། སྣང་དང་མི་སྣང་གཞི་ལ་མེད།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། སྣ་ཚོགས་དར་གྱི་ཚོགས་རྣམས་ལ།། ཟ་འོག་སྣམ་བུ་བྱས་ཙམ་ན།། སྣ་ཚོགས་དར་གྱི་མིང་དང་བྲལ།། ཟ་འོག་སྣམ་བུར་གཅིག་པ ལྟར།། ཆོས་སྐུ་རང་གི་སེམས་ཡིན་ཀྱང།། ལུང་ལྡན་རྐྱེན་གྱིས་བསྟན་ཙམ་ན།། སྣ་ཚོགས་འཛིན་པའི་སེམས་དང་བྲལ།། ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཆེན་པོར་འདུས།། དཔེར་ན་སྨན་དུག་གཞི་གཅིག་ལ།། ལ་ལའི་སྨན་ལ ལ་ལའི་དུག།དེ་བཞིན་ངེས་དོན་ཆོས་འདི་ལ།། ལ་ལའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ལའི་དམྱལ།། ཧ་ལ་ནག་པོའི་དུག་དག་ཀྱང།། ཐབས་མཁས་བཟའ་ལེགས་སྨན་གྱི་མཆོག། དེ་བཞིན་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ཡང།། ཉོན་མོངས་ རང་སར་གྲོལ་ཙམ་ན།། དེ་ནི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན།། སྨན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་བཅུད་ལེན་ཀྱང།། ཐབས་ལ་མི་མཁས་བཟའ་ཉེས་ན།། ཧ་ལ་ནག་པོའི་དུག་དང་འདྲ།། རང་ལ་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང།། ལུང་མེད འཁྲུལ་པའི་དབང་སོང་ཚེ།། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་དུག་ལྔ་ཡིན།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ས་འོག་གནས་པའི་རིན་ཆེན་གསེར།། ངོ་མ་ཤེས་ན་རྡོ་དང་འདྲ།། དེ་བཞིན་རང་ལ་ཡོད་པའི་དོན།། རྟོགས་པ མེད་པའི་འཁྲུལ་རྟོག་སེམས།། ངོ་ཤེས་ཕྲད་ན་མི་ཟད་གཏེར།། དགོས་འདོད་རེ་བ་དེ་ལས་བྱུང།། ངེས་དོན་ཆོས་སྐུ་རྟོགས་ཙམ་ན།། བྱིན་རླབས་ནོར་བུའི་ཚུལ་དུ་འབྱུང།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ ཉོན།། མཁའ་ལ་གཟའ་སྐར་ཤར་བ་དང།། ཆུ་ནང་དག་གི་གཟུགས་བརྙན་ནི།། གཅིག་པ་མ་ཡིན་སོ་སོ་མིན།། དེ་བཞིན་རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་དང།། རིག་པའི་རྩལ་དུ་སྣང་བ་གཉིས།། ལྡོག་བཅས་ཐ་དད་ངོ་བོ གཅིག།རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་འདུས་པ་ལས་དཔེ་དོན་འདུས་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།།།། དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ། ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ།། རྒྱུ་རྐྱེན་མ་བསྐྱེད་རང་བྱུང་ ལ།། གསལ་འགྲིབ་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་ཡིན།། རྩོལ་སྒྲུབ་དག་ལས་མ་བྱུང་བས།། རང་བྱུང་ལམ་ལ་རག་མ་ལུས།། ཡུལ་ལས་མ་བྱུང་ཡེ་གནས་ཏེ།། ལུང་ལྡན་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་པས་ཆོག། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ ཉོན།། ཡང་དག་ཆོས་སྐུ་འདུས་པ་འདི།། རང་ལ་ཡོད་ཀྱིས་གཞན་མ་བལྟ།། ཆོས་ཉིད་ངང་ལས་ཐུགས་མ་བ
Chinese
དོང་སྣང་། 塑造金像佛塔时，为了积聚资粮成为所依，黄金也被视为上好的物质。对于具有智慧的人来说，一切处所皆为清净刹土。对于珍贵黄金的本体来说，黄金的材质没有好坏之分。同样，对于法身的本体来说，显现与不显现没有根本依据。现在再听听积聚的精要。在各种丝绸的集合中，一旦制成锦缎，就脱离了各种丝绸的名称，就像锦缎成为一体一样。虽然法身是自心，但一旦通过具足传承的因缘来指示，就脱离了执着各种事物的分别心，融入唯一的明点之中。例如，药物和毒药的基础是相同的，有些是药物，有些是毒药。同样，对于这究竟的佛法来说，有些是菩提，有些是地狱。即使是黑色的哈拉毒药，如果善于运用方法，也能成为最好的药物。同样，贪欲和嗔恨等烦恼，一旦在自身解脱，那就是自生智慧。即使是药王精华，如果不善于运用方法，食用不当，也和黑色的哈拉毒药一样。安住于自身的法性，一旦没有传承，被错觉所控制，贪欲等就成为五毒。现在再听金刚萨埵。埋藏在地下的珍贵黄金，如果不知道它的本质，就和石头一样。同样，存在于自身之中的意义，如果不能证悟，就会产生错觉和妄念。一旦认识了它的本质，就会成为取之不尽的宝藏，一切所需所愿都从中产生。一旦证悟了究竟的法身，就会以加持宝珠的方式显现。现在再听听积聚的精要。天空中的日月星辰，以及水中的倒影，既不是一体，也不是分离。同样，觉性的法王，以及觉性的妙用显现，具有周遍性，是各异的，本体是一。大圆满究竟心髓中，开示譬喻与意义积聚的第八品到此结束。之后，对积聚的眷属们，全知国王开示说：不依赖因缘，自然产生的，没有明暗变化的，是智慧。由于不是通过勤作努力而产生的，所以完全不依赖自生之道。不是从外境产生的，本来就存在，只需通过具足传承的因缘来证悟即可。现在再听金刚萨埵。这真实不虚的法身积聚，存在于自身，不要向外寻求。不要从法性的自性中动摇心意。
English
Dongnang. When a golden statue or stupa is made, it is to accumulate merit as a support. Gold is also seen as a good substance. For those with wisdom, all places are pure lands. For the essence of precious gold, there is no good or bad in the material of gold. Similarly, for the essence of the Dharmakaya, there is no basis for appearance or non-appearance. Now listen to the essence of gathering. In the collection of various silks, once made into brocade, it is separated from the names of various silks, just as brocade becomes one. Although the Dharmakaya is one's own mind, once shown through the cause of lineage, it is separated from the mind that grasps various things, and merges into the single bindu. For example, the basis of medicine and poison is the same, some are medicine, some are poison. Similarly, for this definitive Dharma, some are enlightenment, some are hell. Even the black Hala poison, if skillfully used, can become the best medicine. Similarly, attachment and hatred, once liberated in their own place, are self-born wisdom. Even the essence of the king of medicines, if not skillfully used and improperly consumed, is like the black Hala poison. The Dharma nature that abides in oneself, once without lineage and controlled by delusion, attachment and so on become the five poisons. Now listen to Vajrasattva again. The precious gold buried underground, if you do not know its essence, is like a stone. Similarly, the meaning that exists in oneself, if one cannot realize it, will produce illusion and delusion. Once you recognize its essence, it will become an inexhaustible treasure, and all needs and desires will arise from it. Once the definitive Dharmakaya is realized, it will appear in the form of a blessing jewel. Now listen to the essence of gathering again. The sun, moon, and stars in the sky, and the reflections in the water, are neither one nor separate. Similarly, the king of awareness and the appearance of the play of awareness are pervasive, different, and one in essence. The eighth chapter of the Great Perfection Definitive Meaning Gathering, which explains the gathering of metaphors and meanings, ends here. Then, to the assembly of the Gathering, the All-Knowing King said: Not dependent on causes and conditions, naturally arising, without clarity or obscurity, is wisdom. Because it is not produced through effort, it does not depend on the self-born path at all. Not produced from external objects, it exists primordially, it is enough to realize it through the cause of lineage. Now listen to Vajrasattva again. This true and infallible Dharmakaya Gathering exists in oneself, do not look outside. Do not waver the mind from the nature of Dharma.
Tibetan
ཅོས།། ལྟ་བའི་དོན་ལ་བརྗེད་མ་ངས།། སྒོམ་པའི་ངང་ལ་དྲན་མ་གསལ།། སྤྱོད་པའི་ཆོས་ལ་བཅོས་མ བསླད།། དམ་ཚིག་གཞུང་ལ་འཚུར་མ་རྐྱེན།། འབྲས་བུའི་ཆོས་ལ་རྟགས་མ་རིང།། ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན།། འགྲོ་ས་མེད་ཀྱིས་ཙེན་ནེར་འདུག། ཡེ་ནས་ཡིན་གྱིས་གཟོད་མ་འཚོལ།། འཁོར་བའི་ཆོས་ལ་ངོས མ་འཛིན།། སྣང་བའི་ཡུལ་ལ་ཞེན་མ་ཆེ།། འཇིག་རྟེན་གཏམ་ལ་བློ་མ་རྣོ།། ནམ་མཁའ་དག་ལ་བགོས་མ་བྱེད།། རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལ་ཤེད་མ་བྱུང།། སློབ་དཔོན་དག་ལ་འགྲས་མ་འཛུག། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ལས།དོན་གྱི་བསྡུ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།།།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས།། འདུས་པའི་འཁོར་ལ་ཕན་གདགས་ཕྱིར། ཀུན་རིགས་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ།། ཡིད་ཀྱི་ དྲན་པས་འདི་སྐད་གསོལ།། མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ།། ཕྱི་ནང་གསང་སྔགས་སྒྲིབ་པ་གང།། ཐབས་མེད་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟར་རྫོགས།། ཐེག་ཆེན་ཀུན་དང་མི་འདྲ་གང།། རྫོགས་ཆེན་རང་གཞུང་དབྱེ་བ དང།། ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་གྱིས།། ཐེག་པ་གཞན་སུན་ཇི་ལྟར་གདོན།། ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཤད་དུ་གསོལ།། དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས།། འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ།། འགྲོ་དྲུག སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ།། ཕུང་པོ་ལྔ་ཡིས་ཀུན་ཁྱབ་སྟེ།། སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི།། སོ་སོའི་དབྱེ་བ་ངས་བཤད་ཀྱིས།། དང་པོ་སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས།། ཕུང་པོ་ལྔ་རུ་འདོད་པའི་གཞུང།། སེམས་ཙམ་ཐེག ཆེན་པ་ན་རེ།། ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་མ་གཏོགས་པའི།། ཆོས་ནི་གཞན་ནས་ཡོད་མིན་ཕྱིར།། ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ཡང་དག་ཡོད།། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན།། རྒྱུ་ཡི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ཀྱང།། ལྷར་ནི་མ་ཤེས་དད་པ་ཡིས།། ས དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི།། ལམ་ལ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་བྱས་ནས།། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་གྱིས།། སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སྦྱང་སྟེ།། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ལྡན་ནི།། རང་གི་དོན་དམ་ངེས་པ ཡིན།། འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་དུས་ན་ནི།། སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་བཞི་རུ་འདོད།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ཕུང་པོ་ལྔ་རུ་འདོད་པ་དེ།། ཡང་དག་དོན་དམ་མ་ཡིན་ཏེ།། དུ་མར་སྣང་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད།། གཉེན པོས་བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་ཡོད་ཕྱིར།། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་ཡོད་པར།། ཡང་དག་དོན་དུ་འདོད་པ་འཁྲུལ།། མི་དང་ཐོ་ཡོར་ཐག་སྦྲུལ་བཞིན།། འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ཕུང པོ་ལྔ་ཡི་དབྱེ་བ་དང།། མཚན་ཉིད་སོ་སོར་ཐ་ད
Chinese
法！ 见解之义莫忘失， 修行之时莫昏沉， 行为之法莫掺假， 誓言之基莫违背， 果之法则莫迟疑， 如今再听轮涅要， 无处可去而禅定， 本来如是莫另寻， 轮回之法莫执着， 显现之境莫贪恋， 世间俗语莫锐意， 虚空之中莫分割， 胜者之教莫强辩， 师长之前莫争执。 大圆满一切要义汇集，开显意义总摄之品第九竟。 之后金刚萨埵为利乐聚集之眷属， 以忆念向普贤心王请问： 宗乘见地如何错谬？ 内外密咒之障蔽为何？ 无方便之功德如何圆满？ 与诸大乘有何不同？ 大圆满自宗之差别， 道与果之差异， 如何驳斥其他宗派？ 祈请普贤导师开示。 听闻请问之义后， 向聚集之眷属开示： 六道一切有情， 皆为五蕴所遍布， 共同与各自之体性， 我将宣说各自之差别。 首先共同之体性， 认为五蕴之宗义， 唯识宗大乘说， 除了五蕴之外， 别无他法存在， 因此五蕴真实存在。 如今再听聚集之要义， 作为因之五蕴， 若不视为本尊，以信心， 以施等波罗蜜多之， 道上次第修持后， 以无分别禅定， 清净二种障蔽， 具足方便与智慧二者， 乃是自之胜义谛。 获得果之时， 称为三身四智。 如今再听金刚萨埵， 认为五蕴者， 并非真实胜义谛， 虽然显现众多，然由因缘所生， 由于能以对治而修正转变， 认为仅是世俗幻化， 乃是错谬地认为真实。 如人误绳为蛇， 确信是错觉无疑。 如今再听金刚萨埵， 五蕴之差别与， 各自体性之不
English
Dharma! Do not forget the meaning of view, Do not be unclear in the state of meditation, Do not adulterate the Dharma of conduct, Do not transgress the basis of vows, Do not delay the law of fruit. Now listen to the essence of cyclic existence and nirvana, Abide in meditation without anywhere to go, Do not seek originality by being original, Do not cling to the Dharma of cyclic existence, Do not be too attached to the realm of appearances, Do not be sharp-witted in worldly talk, Do not divide the sky, Do not argue with the words of the Victorious Ones, Do not quarrel with the teachers. The Great Perfection gathers all the essential meanings, and the ninth chapter, which shows the collection of meanings, is complete. Then Vajrasattva, in order to benefit the assembled retinue, Asked the King of Mind, Kuntuzangpo, with the memory of his mind: How are the characteristics of the Vehicle confused? What are the obscurations of the inner and outer mantras? How are the qualities without means perfected? What is the difference between it and all the Great Vehicles? The difference between the Great Perfection's own tradition, The difference between the path and the fruit, How do you refute other schools? Please explain, Kuntuzangpo, the teacher. After hearing the meaning of the question, He spoke to the assembled retinue: All sentient beings in the six realms Are pervaded by the five aggregates, The common and individual characteristics, I will explain the differences between them. First, the common characteristics, The doctrine that believes in the five aggregates, The Mind-Only Great Vehicle says, Apart from the five aggregates, There is no other Dharma, Therefore, the five aggregates are truly existent. Now listen to the essence of the gathering, The five aggregates of cause, If you do not regard them as deities, with faith, By giving and other perfections, After practicing the path in stages, With non-conceptual samadhi, Purify the two obscurations, Possessing both means and wisdom, Is one's own ultimate truth. When the fruit is obtained, It is called the three bodies and four wisdoms. Now listen again, Vajrasattva, Those who believe in the five aggregates, Are not the true ultimate truth, Although they appear numerous, they are produced by conditions, Because they can be corrected and transformed by antidotes, Believing that they are merely conventional illusions, Is mistakenly believing in reality. Like mistaking a rope for a snake, There is no doubt that it is an illusion. Now listen again, Vajrasattva, The differences between the five aggregates and, The distinct characteristics of each