Tibetan
་མ་ནས་དེ་ལྟར་གནས་པའི་འདུག་ཚུལ་ཤེས་བྱ་བབས་ཀྱིས་གྲུབ། །གཞི་ནི་ཀུན་གྱི་བྱུང་ཁུངས་སྤྱི་ས་ཉིད། །ལམ་ནི་རང་སྣང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བར་དོ་ལ་དབང་པོ་འབྲིང་སངས་རྒྱ་བར་དོའི་ཡུལ། །འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔ། །རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་འཁོར་འདས་ཟང་ཐལ་ཉིད། །རྟོགས་ཚུལ་གཞི་གནས་ཀྱི་རིག་པ་སྣང་བ་གཏིང་རྫོགས་ཏེ། །འོད་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་གདངས། །ཁ་དོག་ལྔ་ཉིད་འབྱུང་བའི་ས་ལ་སོགས་པའི་གདངས། །ཡུལ་ནི་རྣམ་པར་དག་པས་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའོ། །དངོས་པོ་བེམས་པོ་ལས་ལོག་སྟོང་པ་ཉིད། །རིག་པ་ལ་བརྗོད་པས་སྟོང་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་མེད། །ངོ་བོ་ཀ་དག་དྲི་མ་མེད་པ་བརྗོད་གཞི་བྲལ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་འཆར་སྒོ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་ཅིར་སྣང་རྫོགས། །ཐུགས་རྗེས་སེམས་ཅན་ལ་ཀུན་ཁྱབ་རང་ཤར་བའོ། །ང་ནི་མ་བྱས་པར་ཤུགས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། །རང་བཞིན་མ་བཅོས་ཀུན་ཡེ་ནས་སྣང་བ་སྣང་བ། །བདག་ཉིད་ཡུལ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་གདལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཀུན་ཆུབ་བོ། །མ་རིག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཀ་དག་དྲི་མ་རང་དག་སྟེ། །ལྷུན་གྲུབ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །སྤྱི་སའི་གཞི་ནི་མ་རིག་པ་གསུམ་དང་རྐྱེན་བཞི་འཁྲུལ་པར་སྣང་། །འདི་ཀུན་གནས་ལུགས་དེའི་དོན་གཞི་ལ་བབས་ཀྱིས་གྲུབ་པས་རང་རྫོགས་ཕྱིར། །རང་གི་ལུས་ལས་གཞན་ནས་བཙལ་བས་ རྙེད་མི་འགྱུར། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་རང་ལུས་ལ། །ཆོས་སྐུ་རང་རིག་སེམས་ཉིད་སྟོང་། །ལོངས་སྐུ་སྣ་ཚོགས་སྒོ་ལྔ་སྣང་བ་ཉིད། །མདོ་སྡེ་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་རྟོགས་པ་ལ། །འདུལ་བ་རང་གི་ལུས་ངག་འཁྲུལ་སྣང་འདུལ། །མངོན་པ་སེམས་ཉིད་རིག་པ་ལུ་གུ་རྒྱུད་རྟོགས་པར་མངོན། །ཕལ་ཆེར་སྣང་རྫོགས་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པ། །སེམས་ཉིད་བརྗོད་པའི་གཞིར་གྱུར་ཐམས་ཅད་ཡོད། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ཀུན་ལས་འཕགས་ཕྱིར་ཀུན་གྱིས་བཀུར། །གཞི་ལས་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ལ་ཁྱད་མེད་མ་གཡོས་གནས་བརྟན་ཉིད། །བདེ་བའི་སྣ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འདྲེན་པས་བདེ་བ་བསྐྱེད་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཉིད། །མ་ལུས་རིག་པར་རྫོགས་པས་ཀུན་འབྱུང་བ། །འགྱུར་བ་མེད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བར་དོར་མི་གྲོལ་མི་སྲིད་དོ། །ལམ་ཞེས་བྱ། །གང་ལ་ཡང་རག་མ་ལུས་པའི་རིག་པ་རྐྱེན་དང་བྲལ་བས་འགོག་པ་ཉིད། །རང་བྱུང་ཡིན་ཕྱིར་ཟག་བཅས་དང་། །གཞི་ཉིད་ལ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བས་ཟག་མེད་ཉིད། །ཡེ་ནས་རིག་པ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་ཕྱིར་ས་ལས་འདས། །མ་རིག་པས་སྦགས་པས་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་གནས་སོ། །རིག་པ་དེ་ཉིད་བརྗོད་པའི་གཞི་ཡིན་སྟོན་པ་དང་། །མི་འགྱུར་གནས་པ་དབྱིངས་དང་འབྱུང་ཚོགས་ཡེ་ཤེས་འཁོར། །ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་རྟོགས་ཕྱིར་དུས་ཀྱང་ཡིན། །རིག་སེམས་ལུས་ལ་ཐམས་ཅད་རྫོགས། །དེའི་ཕྱིར་ན་དོན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ལ་རྫོགས་པར་བསྟན་པའོ། །རང་ལ་དེ་ཉིད་རྫོགས་ཕྱིར་གཞན་ནས་ནི། །བཙལ་མི་དགོས་པར་བསྟན། རང་ལས་བྱུང་བས་བཙལ་བས་རྙེད་པའི་གནས་མེད་དོ། །དེ་ནས་བསམ་པ་དང་བྲལ་བས་སེམས་མེད་རིག་པ་ཡིས། །བརྗོད་པས་སྟོང་པས་ཆོས་མེད་ལུས་ལ་འདི་སྐད་གསོལ། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རང་ལ་ཐམས་ཅད་ཡེ་རྫོགས་པས། །ཚིག་དང་ཡི་གེ་འདི་ལྟར་སྤྲོས་པ་བརྡར་བཀོད་པའི། །ཆོས་ལ་དགོས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཚིག་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོས་བཟུང་། དེ་ཕྱིར་ཆོས་མེད་ལུས་འདི་ལ། །རང་གི་ལུས་ལ་ཚིག་མེད་པར་བསྟན། སེམས་དེ་ཇི་ལྟར་དགོས་པ་འགྱུར། །ཞེ་ན། སེམས་དེ་མེད་ན་བེམ་ པོས་ནི། །བསྐྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མ་བསྐྱེད་དོན་རྣམས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་། །དེ་ཉིད་དྲན་བསམ་སེམས་མེད་ན། །དུར་ཁྲོད་རོ་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད། །ཡང་ན་ནམ་མཁའ་ཇི་བཞིན་འོན་ཏེ་སྟོང་པར་ཐལ་ནོ། །དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་ན་སྟོང་པས་ནི། །ཐུགས་རྗེས་སེམས་ཅན་དོན་ནི་ཇི་ལྟར་འབྱུང་། །སྟེ་མི་འབྱུང་བར་ཐལ། དེ་ཉིད་རིགས་པ་མ་ལེགས་ན། །བདག་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་གཙོ་བོས་བཀའ་སྩོལ་ཅིག །དེ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་མེད་སྣང་བ་ནས། །ཆོས་མེད་གཞི་གནས་ཀྱི་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །སེམས་མེད་དྲན་བསམ་བདག་རྟོག་བྲལ་བའི་འཁོར་གྱིས་ཉོན། །སེམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྡུད་པས་འདུས་ཚོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །དྲི་མ་ཉིད་དང་ཡང་སྦགས་པས། །ཉོན་མོངས་དངོས་ཡིན། ཀུན་གཞི་སྡུད་པའི་སེམས་ལ་སོགས། །ཚོགས་པས་ལུས་སུ་གྲུབ། དྲི་མའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་གྲངས་སུ་གྱུར་པས་ན། །སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ། །སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཀུན་གྱི་གཞི། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཡིན། །ཡུལ་གཟུང་བ་ཡིན་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཡང་ནས་ཡང་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །སེམས་དེ་སེམས་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོས་ཟིན་ན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་སར་དག་བྲལ་ན་སངས་རྒྱས་ས། །ལུས་ཅན་སེམས་ཅན་ཀྱི་ཀུན་གྱི་དྲི་མ་ཟད། །འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་སེམས་མེད་ན་འཁོར་བར་མི་ནུས་སེམས་དེས་འགྲོ། །དེ་མེད་འགྲོ་བར་ནུས་མེད་དེ། །དེ་ནས་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་བསྟན། དེ་ཕྱིར
Chinese
从无始以来，如此安住的行持，以所知降临而成就。 基是万物的生源，共同的处所。 道是自显法性的中阴，以中等根器于中阴境地成佛之境。 果是三身五智。 证悟是智慧，轮涅通彻无碍。 证悟之方式是，基位之觉性，显现彻底圆满。 光是五种智慧的音声。 五种颜色即是地等五大的音声。 境是完全清净，法性空性。 事物从物质性中返回，即是空性。 对觉性而言，因是空性，故无戏论。 本体是本来清净，无垢，离言诠。 自性是任运自成，具足八种显现之门，一切显现皆圆满。 以慈悲心对众生，普皆周遍，自然显现。 我乃不作而自然生起， 自性不造作，一切本自显现，显现。 自性遍布一切境，广大，于本体中一切通达。 远离无明的本来清净，垢染自清净， 为任运自成佛与种种众生生起之因。 共同处所之基，乃是三无明与四缘而显现错乱。 此一切安住之实义，以基位降临而成就，故自圆满。 从自身之外寻求， 不会寻得。 化身在于自身。 法身是自明，心性空。 报身是种种五根门显现。 经部是证悟法性深奥。 律部是调伏自身语之错乱显现。 论部是心性觉性如缕相续而证悟。 大体上，显现圆满一切皆是自明。 心性成为言说之基础，一切皆有。 觉性之本体超胜一切，故为一切所敬。 从基位而言，佛与众生无有差别，不动摇，安住稳固。 安乐之端由痛苦所牵引，为生安乐故即是痛苦。 无余圆满于觉性，故一切生起。 因无有改变，故一切众生不可能在中阴解脱。 名为道。 于任何皆不依赖，无余之觉性远离因缘，即是灭。 因是自生，故为有漏。 基位本身远离戏论，故为无漏。 本自觉性即是获得法身，故超越地。 因无明所染污，故为有垢而安住。 觉性本身即是言说之基
English
From beginningless time, such abiding conduct is accomplished by the descent of knowable objects. The ground is the common source of all things, the common place. The path is the bardo of self-appearing dharmata, the realm of becoming a Buddha in the bardo with medium faculties. The fruit is the three kayas and five wisdoms. Realization is wisdom, the thorough penetration of samsara and nirvana. The way of realization is that the awareness of the ground state, appearance is completely fulfilled. Light is the resonance of the five wisdoms. The five colors themselves are the resonance of the elements such as earth. The object is completely pure, the emptiness of dharmata. Things return from materiality, which is emptiness itself. For awareness, because it is empty, there is no elaboration. The essence is primordial purity, without impurity, free from the basis of expression. The nature is spontaneously accomplished, possessing eight doors of manifestation, everything that appears is complete. With compassion for sentient beings, all-pervasive, naturally arising. I am born from the force without being made, The nature is uncreated, everything is primordially appearing, appearing. Self pervades all realms, vast, everything is understood in essence. Free from ignorance, primordial purity, impurity is self-purified, Because of the spontaneous arising of Buddhas and various sentient beings. The ground of the common place is that the three ignorances and four conditions appear as delusion. All of this abiding reality is accomplished by the descent to the ground, therefore it is self-complete. Seeking from outside one's own body, Will not be found. The nirmanakaya is in one's own body. The dharmakaya is self-awareness, the emptiness of mind itself. The sambhogakaya is the appearance of various five sense doors. The sutra section is the realization of the profound dharmata. The vinaya section is the taming of the deluded appearances of one's own body and speech. The abhidharma section is the realization of the mind itself, the continuous thread of awareness. In general, the complete appearance of everything is self-awareness. The nature of mind becomes the basis of expression, everything exists. The essence of awareness is superior to all, therefore it is revered by all. From the ground, there is no difference between Buddhas and sentient beings, unmoving, abiding steadfast. The tip of happiness is drawn by suffering, therefore suffering itself is for generating happiness. Completely perfected in awareness, therefore everything arises. Because there is no change, it is impossible for all sentient beings to be liberated in the bardo. It is called the path. Not relying on anything, the complete awareness is free from conditions, which is cessation itself. Because it is self-arisen, it is contaminated. The ground itself is free from elaboration, therefore it is uncontaminated. Primordial awareness itself is the attainment of the dharmakaya, therefore it transcends the ground. Because it is defiled by ignorance, it abides with impurity. Awareness itself is the basis of expression
Chinese
是导师啊！不变安住的法界与五蕴智慧轮，特别是通达那本身，为了证悟也是时机。觉性心于身皆圆满。因此，所有这些意义都显示在自性中圆满。自身圆满那本身，因此无需从他处寻。显示不由他处寻。从自身生起，寻亦无所得之处。之后，以离于思念之心，无心之觉性，以言说空性，于无有法的身祈请说：如此显现的轮回与涅槃之诸法，一切于自身皆本自圆满，如此以词句文字铺陈表达，于法无有需要。认识超越言词之智慧。因此，于此无有法的身，显示自身无有言词。心如何成为需要呢？如果说：若无心，则物质不能生起，不生起之诸法如何产生？若无彼之忆念思惟心，与坟地之尸体有何差别？或者如虚空一般，岂非落入空性之过？若彼为空性，则空性以慈悲如何利益有情？即不应理。若彼理不善，祈请金刚持主尊赐予开示。之后，从无有对境之显现等，无有法的基处导师赐予开示：无心、离于忆念思惟我执之眷属谛听。心是聚集烦恼，是聚集生起之处，因与垢染相杂，是烦恼之实体。阿赖耶识等聚集之心，聚集而成为身体。垢染之烦恼障，所知障成为无数，心与智慧之差别，智者应知其意义。心是所有习气之基础，是具身者之垢染，是所取之境，心是能执持者，因此是反复轮回之自性。若能认识超越心的智慧，则一切显现于自性清净，即是成佛。具身有情的一切垢染止息。众生若无心则不能于轮回中流转，由心而流转。若无彼则无有流转之能力。之后，显示为轮回之法。因此
English
Is the teacher! The unchanging abiding Dharmadhatu and the aggregation of five wisdom wheels, especially understanding that itself, it is also the time for realization. All awareness and mind are complete in the body. Therefore, all these meanings are shown to be complete in their essence. Since that itself is complete in oneself, there is no need to seek it from elsewhere. It is shown that there is no need to seek it from elsewhere. Since it arises from oneself, there is no place to be found by seeking. Then, with a mind free from thought, the awareness of no-mind, with emptiness of speech, pray to the body without Dharma, saying: All the phenomena of samsara and nirvana that appear in this way are all inherently complete in oneself, so there is no need for Dharma to be expressed in words and letters in this way. Recognize the wisdom that transcends words. Therefore, in this body without Dharma, it is shown that one's own body has no words. How does the mind become necessary? If you say: If there is no mind, then matter cannot arise, how do things that do not arise come about? If there is no memory, thought, or mind, what is the difference between it and a corpse in a cemetery? Or like the sky, wouldn't it be a fault to fall into emptiness? If that is emptiness, then how does emptiness benefit sentient beings with compassion? That is, it is unreasonable. If that reason is not good, please, Vajradhara, the chief lord, give instructions. Then, from the appearance of objects without form, etc., the teacher of the basis of no-Dharma gave instructions: Listen, retinue of no-mind, free from memory, thought, and self-grasping. Mind is the collection of afflictions, the place where aggregates arise, and because it is mixed with impurities, it is the substance of afflictions. The mind that gathers the alaya, etc., gathers and becomes the body. The obscuration of defilement and afflictions, the obscuration of knowledge becomes countless, the difference between mind and wisdom, the wise should know its meaning. Mind is the basis of all habits, it is the defilement of embodied beings, it is the object to be grasped, and mind is the one who holds, therefore it is the nature of repeated samsara. If one can recognize the wisdom that transcends the mind, then all appearances will be pure in their own place, which is becoming a Buddha. All the defilements of embodied sentient beings cease. If beings have no mind, they cannot wander in samsara, they wander by mind. Without it, there is no ability to wander. Then, it is shown as the Dharma of samsara. Therefore