Tibetan
གདངས་པས། །བསྒོམ་ཞིང་བཅོས་པའི་ཚིག་ལས་གྲོལ། །བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སངས་མི་རྒྱ། འཁོར་འདས་གཉིས་ནི་རང་རྫོགས་པས། །རིག་པ་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པས་འཁོར་བ་མ་རྙེད། རིག་སྟོང་རང་གྲོལ་ལྟ་བ་ཆེ། །སྣང་བ་རྣམས་ནི་ཅེར་རང་སོར་བཞག་པས། །མ་བཅོས་རང་བྱུང་སྤྱོད་པ་ཆེ། །ཡེ་ནས་ཏིང་འཛིན་འདུ་འབྲལ་མེད་རང་གསལ་ནས། །ཡེངས་པ་མེད་པ་དོན་དེ་ཉིད་ལས་མི་འགྱུར་ནས་བསྒོམས་པའི་གདེང་། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དམིགས་མེད་པས། །འབད་མེད་དུ་གཏང་གཞག་མེད་པའི་ཡུལ་གཞན་ལ་མི་དམིགས་པས་སྦྱིན་པ་རྫོགས། །རང་རིག་ཡེ་ནས་ཀ་དག་ཏུ་ཡོད་པས་རྣམ་རྟོག་དྲི་མེད་ཕྱིར། །མ་བསྒྲིབས་པར་ཆོས་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ནས་བསྲུང་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རང་ལུས་ཡིན། །ཆོས་སྐུ་གདངས་དང་བྲལ་བས་ན། །བསྒོམ་པའི་རྒྱུ་མེད་གཞན་གྱི་ཡུལ་རང་དུ་གྲོལ་བས་བཟོད་པ་ཉིད། །བྱ་བྱེད་འབད་པ་ལས་འདས་པས་འབྲལ་མ་མྱོང་བའི་རིག་པ་ལ། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་རྩོལ་མི་དགོས་པས་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །ཡེ་ནས་རིག་ཅིང་དེའི་དོན་ལ་བསམ་དུ་མེད་བསམ་བྲལ་བས། །ཡོན་ཏན་ཡེ་ནས་རང་རྫོགས་སེམས་ཉིད་བསྟན། །ལུ་གུ་རྒྱུད་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཡོད་པས་ཐོགས་མེད་པས། །ཐོགས་མེད་གསལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ཀྱང་དེ་མི་རྙེད་ཉིད། །ཉོན་མོངས་པས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་རིག་པ་ལ། །ཆོས་སྐུ་རང་རྫོགས་ཡེ་ནས་གཞི་ལ་ཡོད་པས་སྟོབས་དང་ལྡན། །ཡེ་ནས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ལ་ཡོད་པས། །མ་བཏབ་རང་རྫོགས་གཞན་ལ་ཡིད་མི་སྨོན་སྨོན་ལམ་ཉིད། །སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རིག་པ་གནས་ཕྱིར། །འཛིན་མེད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་བདག་ཏུ་མ་བཟུང་བས་རང་། ། རིག་པས་རིག་པའི་དབང་དུ་འདུས་སྣང་བ་དབང་བསྒྱུར་བས། །སེམས་ཉིད་སྟོང་པའི་ཐབས་དང་ལྡན། །འདས་པ་ཡེ་ཤེས་རིག་པ་བག་ཆགས་ལ་མི་གནས་པས་དགེ་བ་བཅུ་ཡིས་སྐྱོབ་ཏུ་མེད་ངོ་བོ་བཅུ། །བྱ་དང་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་རྫོགས། །ཐབས་ནི་རང་གསང་ཡེ་ནས་རང་ལ་ཡོད་པས་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་མཚོན་མི་དགོས་ཡེ་ཤེས་ལ། །ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་རང་ཤར་ཡིན་པས་རང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ཀྱང་ཕུང་པོའི་གཏིང་མི་རྙེད་ཀྱི་སྐུ། །དབྱིངས་ནི་ཁྱབ་ཆེན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཤར་ཡེ་ཤེས་ཡུལ། །རིག་པ་ཤེས་བྱ་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་སྐུ་རུ་སྣང་བར་གྲོལ། །སྐུ་གསུམ་གསུམ་མམ་ལྔའི་གྲངས་ལས་འདས་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་པོ། །ཡེ་ཤེས་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་ཉིད། །ཡེ་ཐོག
Chinese
以音声故，从修习和造作之语解脱。 以人为之法不能成佛，轮回涅槃二者乃自圆满。 觉性本自成佛，故未曾寻得轮回，觉空自解脱，见地大。 诸显现皆直视而安住自位，不作修饰，任运自成，行持大。 本来自性禅定无集散，自明，无有散乱，不离彼义，乃修习之把握。 觉性之体性，无有境与有境之执着，无勤任运，无舍取，不缘于他境，故布施圆满。 自觉本自清净，故无有分别垢染。 无有遮蔽，超越诸法，本自远离守护之戒律，乃自性。 法身离于音声，故无有修习之因，他境自解脱，乃安忍。 超越能作所作之勤作，于未曾分离之觉性，无有改变，不需功用，乃精进。 本自觉了，且其义不可思议，离于思，故功德本自圆满，指示心性。 明点脉乃现量存在，故无有阻碍。 以无碍明智观察亦不可得。 烦恼不能压伏之觉性，法身自圆满，本自存在于基，故具力。 本自具足任运自成，故不需造作，本自圆满，不希求他者，乃发愿。 空性智慧，自无实有之觉性安住故，无执明智，未执境为实有故，自性。 觉性摄持觉性，显现自在转变故，心性具足空性之方便。 过去智慧觉性不住于习气，故十善不能救护，十种体性。 能作与所作之法皆圆满。 方便乃自密，本自存在于自身，故不需上师口诀指示之智慧。 智慧空性乃自生，故以自之智慧观察亦不可得蕴之深处之身。 界乃广大，一切显现皆于法界中显现之智慧境。 觉性所知显现为色法，一切皆解脱为觉性之身。 三身或五身超越数量，唯一佛陀。 具足五种智慧之体性。 原始。
English
By the power of sound, liberated from the words of meditation and fabrication. By artificial Dharma, one does not attain Buddhahood. Samsara and Nirvana are self-perfected. Since awareness is inherently enlightened, samsara is not found. Rigpa (རིག་པ་，觉性) is self-liberated, the view is great. All appearances are left as they are, naturally. Unfabricated, spontaneous action is great. From the beginning, Samadhi (ཏིང་འཛིན་，梵文：samādhi，三摩地，禅定) is without gathering or scattering, self-luminous. Without distraction, it does not change from that very meaning, hence the confidence of meditation. The essence of awareness is without object or subject. Effortlessly, without acceptance or rejection, not fixating on other objects, hence generosity is perfected. Self-awareness is primordially pure, hence without the stain of conceptual thought. Unobstructed, beyond Dharma, inherently free from the need to protect, morality is its own body. Since Dharmakaya (ཆོས་སྐུ་，梵文：dharmakāya，法身) is free from sound, There is no cause for meditation, other's realm is self-liberated, hence patience itself. Beyond action and effort, in the awareness that has never been separated, Without change, no effort is needed, hence diligence. Primordially aware, and its meaning is beyond thought, beyond conception, Qualities are inherently self-perfected, the nature of mind is shown. The lineage of luminous clarity is manifestly present, hence without obstruction. Even when examined with unobstructed clear wisdom, it is not found. Awareness that is not overwhelmed by afflictions, Dharmakaya (ཆོས་སྐུ་，梵文：dharmakāya，法身) is self-perfected, inherently present in the ground, hence possessing power. Inherently present as spontaneously accomplished, Uncreated, self-perfected, not desiring others, is aspiration itself. Since the emptiness of wisdom, the awareness without inherent existence, abides, Unattached clear wisdom, not grasping objects as real, is self. When awareness gathers the power of awareness, appearances are transformed at will, The nature of mind possesses the skillful means of emptiness. Past wisdom awareness does not abide in habitual tendencies, hence the ten virtues cannot save, the ten essences. The phenomena of action and agent are all perfected. Skillful means is self-secret, inherently present within oneself, hence wisdom does not need to be pointed out by the guru's instructions. The emptiness of wisdom is self-arisen, hence even when examined with one's own wisdom, the depth of the aggregates is not found. The expanse is vast, all appearances arise in the realm of Dharma, the object of wisdom. All that appears as knowable form is liberated as the body of awareness. The three or five bodies are beyond number, the only Buddha. Possessing the nature of the five wisdoms. Primordial.