Tibetan
་པར་རྟོག་པ་ཀུན་དག་པས། །མ་འཁྲུལ་པ་ཡི་སངས་རྒྱས་སོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བཤད། །ཡང་དག་ཆོས་ཉིད་སྒྲ་ལས་ཐལ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཡི་གེ་མེད། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་འོད་འབར། །ཆོས་ཉིད་དག་པས་བཀྲ་ཤིས་མཛེས། །ལྟ་བ་འཇིགས་བྲལ་སེང་རྩལ་རྫོགས། །རང་རིག་སྨིན་པས་རྫོགས་རང་བྱུང་། །ལུ་གུ་རྒྱུད་འདྲེལ་མུ་ཏིག་ཕྲེང་། །ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་ནོར་ཕྲ་བཀོད། །རང་གནས་སྟོང་པའི་སྙིང་མེ་ལོང་། །གོལ་ས་རང་གཅོད་ཐུགས་མེ་ལོང་། །གཞན་ལས་མ་བྱུང་རང་ཤར་ཉིད། །རང་བྱུང་ཡིན་པས་རང་གྲོལ་ལ། །དབྱིངས་སུ་གཅིག་པས་ཀློང་ཡང་དྲུག །ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ་རིན་ཆེན་སྤུངས། །རང་རིག་བསྟན་པས་ངོ་སྤྲོད་སྤྲས། །སྣང་བ་དག་པས་ཉི་ཟླ་སྦྱོར། །རིག་པ་སྨིན་ཕྱིར་སྐུ་གདུང་འབར། །འདི་དག་རྣམས་ཀྱང་གཞི་ལས་ཤར། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཉིད་བརྗོད་མེད་པས། །ཐ་སྙད་ཚིག་གི་གཞི་མར་ཤར། །ཚིག་བརྗོད་རིམ་པས་རྣམ་དག་པས། །དེ་ལྟར་བརྗོད་མེད་པ་ལ་གནས། །དེ་ཕྱིར་ཚིག་རིམ་མཐའ་ཟད་པའོ། །གཞན་ཡང་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཉིད་བཤད། །གནད་ཀྱིས་གྲོལ་བས་འབད་རྩོལ་ཟད། །ཡེ་ ནས་གྲོལ་བས་བསྐྱར་མི་དགོས། །རང་གྲོལ་ཡིན་པས་གཉེན་པོ་མེད། །ཅེར་གྲོལ་ཡིན་པས་མཐོང་སར་ཡལ། །ཡོངས་སུ་གྲོལ་བས་རང་བཞིན་དག །དུས་ཀྱི་གྲོལ་བས་གོམས་མི་དགོས། །རང་བཞིན་གྲོལ་བས་མ་བཅོས་པའོ། །གྲོལ་ཞེས་ཐ་སྙད་ཙམ་ཉིད་དེ། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་སུ་ཡི་ཆོས། །དེ་ལ་གྲོལ་ཞེས་སུ་ལ་དམིགས། །ཁམས་གསུམ་འཇུག་པ་སུ་ལ་སྲིད། །སྲིད་མཐའ་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་བྱ་བྲལ་ཆོས་ཉིད་ནི། །བྱ་བ་མེད་པས་གྲོལ་བ་ལ། །བྱུང་བ་མེད་པས་གནས་མེད་པའོ། །འགྲོ་བ་མེད་པས་འོང་འཁོར་ཟད། །བྱས་བྱུང་གཅིག་དང་གཉིས་མེད་པའོ། །ཐ་སྙད་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཡང་མེད། །ཡོད་མེད་ལས་ཀྱི་འཇུག་པས་སྟོང་། །ཡེ་ནས་འབྲས་བུ་བློ་བྲལ་ཉིད། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་ཀུན་འདས་པའོ། །ཞེས་སྒྲ་ཐལ་འགྱུར་ཆེན་པོ་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ལས། ཆོས་ཉིད་བཀོད་པ་སེམས་སྣང་གི་རྩ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་པས། །ཆོས་སྐུ་བརྗོད་པ་མེད་པ་ལས། །ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལས། །བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གཞི་མ་ལས། །རང་བྱུང་བཀོད་པ་དོན་གྱི་ཚིག །སྟོན་པའི་ལྗགས་ལས་འོད་འཕྲོས་ཚུལ། །སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མེད་པར་ཤར། །དེ་ལ་ལྷ་དབང་གིས་གསོལ་པ། །ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འཁྲུལ་མེད་བདག །ལྟ་དང་བསྒོམ་པའི་བཀོད་པ་ཉིད། །གང་གིས་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་
Chinese
以清净一切分别念，是无谬误之佛陀。此外宣说续部的法性，真实法性从声音中超越。自之体性无有文字，自明智慧灯光炽燃。以法性清净而吉祥美好，见解无惧圆满狮力。自明成熟而圆满自生，如连珠不断之摩尼宝串。体验之显现陈设珍宝，自处空性之心镜。自断歧途之心镜，非由他生乃自显现。因是自生故而自解脱，于法界一味故而界亦六。功德圆满如珍宝堆，以自明开示而装饰认识。显现清净而日月交融，为使觉性成熟而身躯燃烧。这些也皆从基始显现，如是法性不可言说，于名言语句之基始显现。语词次第而极清净，如是安住于不可言说。因此语词次第穷尽。此外宣说解脱之法性，以要诀解脱而勤作穷尽。 从本解脱故无需重复，因是自解脱故无有对治。因是赤裸解脱故于所见处消失，因是完全解脱故自性清净。以时之解脱故无需串习，因是自性解脱故无有造作。解脱仅是名言而已，是觉悟与未觉悟谁之法？于彼解脱向谁而观？三界之行于谁而有？有边解脱之法性也。此外无为之法性是，以无有作为而解脱，以无有生起而无有处所。以无有行进而往来轮转穷尽，所作所生一与二皆无有。名言错乱之少许亦无有，有无业之行进空无。从本以来果离心意，言说思念表达皆超越。如是出自大声续，诸法一切之根本中，开示法性陈设乃心识显现之根本的章节，即第四品。之后以自性极清净，从法身不可言说中，从法性离戏虚空中，从不可言说之基始中，自生陈设意义之语，从开示者之舌中光芒放射之相，不由谁作而显现。于此，天神自在祈请道，奇哉世尊无谬误之主，观与修之陈设，将由谁而执持
English
With the purification of all conceptual thoughts, is the Buddha without error. Furthermore, the Dharma-nature of the tantra is explained. The true Dharma-nature transcends from sound. The essence of oneself is without letters. The lamp of self-awareness and wisdom blazes. With the purity of Dharma-nature, it is auspicious and beautiful. The view is fearless, complete with the strength of a lion. Self-awareness ripens, and completeness arises spontaneously. Like a string of pearls connected in a lineage. The appearance of experience arranges jewels. The heart mirror of emptiness in its own place. The heart mirror that cuts off deviations on its own. It is not born from others, but arises on its own. Because it is self-born, it is self-liberated. Being one in the sphere, the expanse is also six. Qualities are complete, a pile of jewels. By teaching self-awareness, recognition is adorned. Appearances are pure, and the sun and moon unite. For the sake of ripening awareness, the body blazes. All of these also arise from the ground. Thus, the Dharma-nature is inexpressible. It arises as the basis of nominal words. Words are expressed in order and are completely pure. Thus, it abides in the inexpressible. Therefore, the order of words is exhausted. Furthermore, the Dharma-nature of liberation is explained. With the key point of liberation, effort is exhausted. Since it is liberated from the beginning, there is no need to repeat it. Since it is self-liberated, there is no antidote. Since it is nakedly liberated, it disappears in the place of seeing. Since it is completely liberated, its nature is pure. With the liberation of time, there is no need to habituate. Since it is self-nature liberated, it is unconditioned. Liberation is just a mere term. Is it the Dharma of realization or non-realization? To whom does one aim for liberation? To whom is there the activity of the three realms? It is the Dharma-nature of liberation from the end of existence. Furthermore, the Dharma-nature of non-action is, with no action, liberation. With no arising, there is no place. With no going, coming and going are exhausted. What is done and what arises are one and not two. There is not even a slight confusion of terms. It is empty of the activity of existence and non-existence. From the beginning, the fruit is beyond mind. Speech, thought, and expression are all transcended. Thus, from the Great Sound Tantra, the root of all Dharmas, the chapter on showing the root of the Dharma-nature arrangement, the appearance of mind, is the fourth chapter. Then, with self-nature completely pure, from the inexpressible Dharmakaya, from the Dharma-nature, the empty sky free from elaboration, from the inexpressible basis, the words of self-born arrangement meaning, the manner in which light radiates from the tongue of the teacher, arises without being made by anyone. To this, the god Indra prayed, "Alas, Lord, infallible master, the arrangement of view and meditation, by whom will it be held?"