Chinese
地界现量之差别，根识敏锐无钝性，一切有情皆佛陀，不住余处真实也。有身尽被心所遍，非佛有情亦非有，犹如种子生果实，自之自性本性要。非是言词所能诠，根识对境现明相，直视即是
English
Due to the distinctiveness of the manifest earth itself, and because the faculties are sharp and without dullness, all sentient beings are none other than Buddhas; they do not abide elsewhere, truly. Because embodied beings are pervaded by mind, there is no Buddha who is not a sentient being. Like a fruit from a seed, the essence of one's own nature and inherent quality is not something that can be expressed by words. Because the faculties clearly appear in their objects, directly seeing
Tibetan
།ཇི་ལྟ་མཁྱེན་པའི་དགོངས་པ་གང་། །ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་སྡོམ་གཅིག་གང་། །འདི་དག་བདག་གིས་སྔར་མ་འཚལ། །སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་གསུངས། །ནམ་མཁའ་མི་འབྱེད་བར་སྣང་ནས། །སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མེད་པའི་ཚིག །རང་བཞིན་རྟོག་པ་གང་མེད་པར། །བརྗོད་མེད་བསམ་དག་སྒྲ་ལས་ཀྱང་། །ཚིག་གི་རྒྱལ་པོ་འདི་དག་ནི། །སྟོན་པས་གསུངས་པའི་ཚུལ་དུ་ཤར། །དྲིས་ལན་དང་པོ་ལ་ནང་གསེས་བཅུས་བསྟན། ཆོས་ཉིད་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ། །དུས་ཀྱི་གནས་དང་རང་བཞིན་དང་། །འཕོ་བ་ངེས་པའི་ཚད་ཀྱིས་གནས། །ཡེ་ནས་གནས་དང་འབད་པ་དང་། །རྐྱེན་དང་རྒྱུ་རྐྱེན་བར་སྐབས་སོ། །དུས་ཀྱི་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །དབྱར་དགུན་སྟོན་དཔྱིད་ཆ་བཞི་ལས། །སྟོན་གྱི་དང་པོར་ཕུང་པོ་དང་། །ཁམས་དང་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པའོ། །འདི་དུས་རྟེན་འདྲེལ་ཟབ་མོ་བསྟན། །ཟླ་བ་མར་གྱི་དགུ་དང་བརྒྱད། །ཡར་གྱི་བཅུ་བཞི་ལྔ་ལ་གནས། །ཞག་ནི་བཅུ་གཉིས་ཆ་ཡི་ཕྱེད། །ཉི་མའི་དུས་ཀྱང་བཅུ་གཉིས་ལ། །ཆ་ཡི་རྣམ་པ་བཞི་ལ་གནས། །འདི་དུས་ཆོས་ཉིད་སྦྱང་སྦྱར་ཡང་བྱུང་བར་བྱའོ། །རང་བཞིན་དུ་ནི་གནས་པ་དག །ཕྱི་རོལ་ཡུལ་དང་ནང་གི་སེམས། །བར་གྱི་དབུགས་ལ་གནས་པ་སྟེ། །འདི་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱ། །འཕོ་བ་ངེས་པའི་ཚད་གནས་ནི། །འགྱུ་བ་ཆེན་པོའི་རླུང་དག་གིས། །སོ་སོའི་གནས་སྐབས་འགྱུ་ཚད་ལ། །ལྔ་བརྒྱ་དག་ལ་རེ་རེ་ཉིད། །ཆོས་ཉིད་གནས་པའི་འཕོ་བ་སྟེ། །རྟོག་པ་འཛིན་པ་སྟོང་ཚིགས་ལའོ། །རིགས་དྲུག་སོ་སོའི་ལྟུང་བའི་གནས། །རླུང་གི་འགྱུ་བའི་མཚམས་སྦྱར་བཟུང་། །དེ་ལ་སེམས་ཉིད་གནས་པའི་ཐབས། །ལྔ་བརྒྱའི་དུས་ནས་བརྩིས་ནས་ནི། །སོ་སོའི་དགེ་བའི་སྦྱོར་ཁ་འབད། །འདི་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་ཉོན་མོངས་འགྱུར། །སོ་སོའི་རླུང་གི་མཚམས་ནས་བཟུང་། ། ཚེ་ཚད་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡང་། །རླུང་གི་འགྱུར་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །སྣང་བ་མེད་པ་ཐོག་མའི་དུས། །རང་བཞིན་བཅོས་པ་མེད་པར་གནས། །དྲི་མེད་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །འབད་པས་མངོན་སུམ་གནད་གཟིར་བས། །མ་བཅོས་གཞི་ལ་གནས་པའོ། །རྐྱེན་གྱིས་གནས་པ་འབྱུང་བ་ཡི། །ལུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དག་པ་དང་། །མ་དག་པ་ཡི་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཡེ་ཤེས་གནས་པའི་བྱེད་པས་ནི། །སོ་སོའི་དུས་ཚོད་མཁས་པས་བཟུང་། །རྒྱུ་ཡིས་གནས་པའི་སེམས་དེ་ནི། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ངང་། །བཅོས་པ་མེད་ན་གནས་པ་ཡིན། །བར་སྐབས་གནས་པ་རླུང་གིས་དྲང་། །འགྱུ་བ་ཕྲ་བའི་བར་དུ་ཤེས། །འདི་
Chinese
您是如何了知的？其意为何？ 一切智慧的总集为何？ 这些我以前从未听闻。 导师大悲者开示： 从虚空不分，空中传来， 无人造作之语， 自性无有任何分别念， 不可言说，清净之意，甚至超越声音， 这些语之王者， 以导师开示之方式显现。 对第一个问题的回答，以十个部分来阐述。 所谓的“法性安住”， 以时间的安住、自性， 以及变动确定的量来安住。 本初安住、努力， 因缘、原因因缘、间隙。 时间安住的法性是： 春夏秋冬四个季节， 秋季之初，蕴、 界、智慧增长。 此时显示了甚深的缘起。 月亮下半月的初九和初八， 上半月的十四和初五安住。 时辰是十二份的一半。 太阳的时间也是十二， 安住于四种分位。 此时也应进行法性的修习。 自性安住的， 是外境和内在的心， 以及中间的气息安住。 这也应由瑜伽士所知。 变动确定的量安住是： 由大变动的风， 在各自的阶段变动量上， 五百个中每一个， 是法性安住的变动， 是执着分别念的空隙。 六道各自堕落之处， 风的变动之处结合把握， 于此心性安住之方法， 从五百的时刻开始计算， 努力各自的善妙结合。 这也会因缘而转为烦恼， 从各自的风的交界处把握。 寿命长短业的差别， 也应从风的变动中得知。 本初安住的法性是： 无有显现的初始之时， 自性无有造作而安住， 无垢之心也是如此。 通过努力，显现要害， 安住于无造作之基。 因缘安住的是五大， 身体的差别清净与， 不清净的差别， 以智慧安住的作用， 智者把握各自的时机。 以原因安住的心， 因为遍及一切，法性自然， 无有造作才能安住。 间隙安住由风引导， 了知于微细变动之间。 此
English
What is the intention of how you know? What is the single collection of all wisdoms? I have never heard of these before. The Teacher, Great Compassionate One, spoke: From the unseparated sky, from the space, Words that no one has made, Without any inherent conceptualization, Unspeakable, pure intention, even beyond sound, These king of words, Appear in the manner of the Teacher's teachings. The answer to the first question is explained in ten parts. The so-called "Dharmata Abiding," Abides by the time of abiding, nature, And the definite measure of change. Primordially abiding, effort, Condition, cause and condition, interval. The Dharmata of time abiding is: From the four seasons of spring, summer, autumn, and winter, At the beginning of autumn, the aggregates, The elements, and wisdom increase. This shows the profound dependent origination of time. The ninth and eighth of the waning moon, The fourteenth and fifth of the waxing moon abide. The hour is half of twelve parts. The time of the sun is also twelve, Abiding in four divisions. At this time, the practice of Dharmata should also be done. Those that abide in nature, Are the external objects and the inner mind, And the intermediate breath abides. This should also be known by the yogi. The definite measure of change abiding is: By the winds of great movement, In the respective stages of movement, Each of the five hundred, Is the change of Dharmata abiding, Is the gap of grasping conceptualization. The places of falling of each of the six realms, The points of movement of the wind are combined and grasped, Thereby the method of mind abiding, Starting from the time of five hundred, Strive for the respective virtuous unions. This will also turn into affliction due to conditions, Grasp from the respective wind boundaries. The difference between lifespan and karma, Should also be known from the movement of the wind. The Dharmata of primordial abiding is: At the beginning of no appearance, Nature abides without fabrication, The stainless mind is also the same. Through effort, manifest the key points, Abiding in the unfabricated ground. What abides by condition is the elements, The difference between the pure and, The impure differences of the body, By the function of wisdom abiding, The wise grasp the respective times. The mind that abides by cause, Because it pervades all, the nature of Dharma, It abides if there is no fabrication. Interval abiding is guided by the wind, Know between subtle movements. This
Tibetan
ནི་ཡེ་ཤེས་གནད་འདུས་པའོ། །དྲིས་ལན་གཉིས་པ་དོན་བརྒྱད་བསྟན་པ། དེ་ལས་འཁྲུལ་པ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན། །ཆ་དང་ཡན་ལག་ལས་ཉིད་དང་། །མ་སྨིན་རྣམ་རྟོག་འཁོར་བའོ། །མ་རིག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །བདག་ཉིད་གཅིག་པས་འཁྲུལ་རྩ་བྱས། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་རྟོག་པ་གཉིས། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པས་ཡུལ་དུ་གྱུར། །རྐྱེན་ནི་རྣམ་པ་བཞི་དག་གིས། །འདུས་ཤིང་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ། །ཆ་ནི་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པས། །འཁྲུལ་ཡུལ་ཆ་ལ་བཅུ་གཉིས་ཕྲི། །སྨིན་པས་ལོ་དང་བྱེད་ལས་སོ། །ཡན་ལག་སྤྲོས་པ་ཐ་དད་ལས། །ཐམས་ཅད་མིང་གི་བྱེ་བྲག་ཏུ། །འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ལ་རྣམ་གཉིས་འགྱུར། །ལས་ཀྱིས་འདོད་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས། །གཟུགས་མེད་ཁམས་ཏེ་རྣམ་གསུམ་བྱེད། །མ་སྨིན་པ་ནི་རིགས་དྲུག་གཟུགས། །མིང་དང་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་འགྱུར། །རྣམ་རྟོག་བག་ལ་ཉལ་བ་དང་། །ཀུན་ནས་ལྡང་དང་ཁྱབ་ཚུལ་ལོ། །འཁོར་བ་ཞེས་པ་མཚུངས་པ་དང་། །ཚོགས་པའི་ལས་ཏེ་སྡུད་དང་མཆེད། །རྫོགས་དང་བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་ཞེས་མིང་ཙམ་ལས། །རྟོག་འཛིན་བྱེད་པའི་རྟགས་དང་ནི། །ཚོགས་ཤིང་སྡུད་པའི་བྱེད་པ་ཅན། །མིང་གི་བྱེ་བྲག་གིས་བརྟགས་སོ། །དྲིས་ལན་གསུམ་པ་དོན་དགུ་བསྟན་པ། འཁྲུལ་ པའི་རྒྱུ་ནི་མ་རིག་པ། །གཞི་དང་ཤེས་པ་སྦགས་པ་དང་། །གཟུང་དང་དབང་པོ་འཁོར་ཚུལ་ལོ། །རྐྱེན་ནི་ཡུལ་དང་གཟུང་ཆ་ལས། །མཐའ་དང་མཐའ་ཡི་བྱེད་པ་དང་། །གཅིག་མ་ཤེས་པ་དམིགས་རྟེན་ནོ། །གཞི་ནི་གང་ཡང་འབྱེད་མེད་ཅིང་། །ངེས་པ་མེད་པ་ཙམ་ལས་སོ། །ཤེས་པ་འཇུ་དང་ཡལ་བ་དང་། །མཆེད་པར་འཛིན་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །སྦགས་པ་དྲི་མར་འཛིན་པ་སྟེ། །ཤེས་བྱས་རང་རྒྱུད་བཅིང་བའོ། །གཟུང་བ་མ་ཡིན་ས་ལ་ཡང་། །བདེན་པས་དམ་དུ་བཅིང་བའོ། །དབང་པོ་ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་ཆས། །རྟག་འཛིན་ཡུལ་དེར་སྣང་བའོ། །འཁོར་ཚུལ་གཅིག་པར་ཤེས་པས་ནི། །རྣམ་རྟོག་གཉིས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གོ། །མཐའ་ཡི་བྱེད་པ་ལས་དང་རྒྱུ། །འབྱུང་བ་དབང་པོའི་ལས་སུ་འགྱུར། །གཅིག་མ་ཤེས་པ་ཀ་དག་ལས། །ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་མ་ཤེས་པས། །རྒྱུ་དང་མཚུངས་པའི་ཉེར་ལེན་ནོ། །དམིགས་པའི་རྟེན་ནི་ཁ་དོག་ལས། །གཉིས་ཆ་ཕྲ་བའི་འགྱུ་རྟེན་གྱིས། །འཁོར་བ་ལས་ཀྱི་དམིགས་གྱུར་ཏོ། །དྲིས་ལན་བཞི་པ་དོན་བརྒྱད་བསྟན་པ། མཚན་ཉིད་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ནི། །ཡོད་དང་མེད་དང་སྣང་བ་དང་། །གསལ་དང་སྟོང་པ་རགས་པ་འཛིན། །རྣམ་ཤེས་འཛིན་པའི་གཟུགས་ཅན་ནོ། །ཡོད་པ་དངོས་པོའི་བྱེད་པ་ཅན། །སྣང་དང
Chinese
是智慧之精要汇集。第二个问题的回答，阐述了八个要点：由此产生的错觉，其原因和条件，部分和肢体，业力本身，以及未成熟的分别念的轮回。无明有三种形态：本体唯一，是错觉的根源；俱生，产生两种念头；遍计，成为对象。条件有四种：通过聚集和执持，被称为错觉。部分是指行等，错觉的对象有十二个部分。成熟是指年龄和作用。肢体是从扩展的差异中产生的，一切都是名称的差别。错觉的对象有两种变化：业力产生欲界和色界，以及无色界，共三种。未成熟的是六道众生的形象，名称和差别各不相同。分别念是习气、生起和遍布的方式。轮回是指相似、聚集的业力，即收集和增长，圆满和各种差别。因此，错觉仅仅是名称，是进行分别执着的标志，是具有聚集和收集作用的，通过名称的差别来推测的。第三个问题的回答，阐述了九个要点：错觉的原因是无明，基础和意识的染污，所取和根基的轮转方式。条件是对象和所取的部分，边际和边际的作用，不了解唯一和所缘的依据。基础是没有任何区分，仅仅是没有确定性。意识是执取、遗忘和扩展。染污是执着于污垢，被所知束缚了自己的相续。所取即使不是真实，也因真实而紧紧束缚。根基是对象和意识的部分，恒常执着于显现的那个对象。轮转的方式是通过认识到唯一，两种分别念融合。边际的作用是业力和因，产生是根基的作用。不了解唯一，从原始清净中，不了解法性自性，是与因相同的近取因。所缘的依据是从颜色开始，通过两种细微的运动依据，成为轮回业力的所缘。第四个问题的回答，阐述了八个要点：认识特征的差别是存在和不存在，显现和不显现，清晰和空性，执着于粗大，是执着于名色的有色之物。存在是具有事物的作用，显
English
It is the essence of wisdom gathered together. The answer to the second question explains eight points: From this arises illusion, its causes and conditions, parts and limbs, karma itself, and the cycle of immature conceptualizations. Ignorance has three forms: its essence is one, it is the root of illusion; co-emergent, it produces two thoughts; imputed, it becomes an object. Conditions are of four kinds: through gathering and holding, it is called illusion. Parts refer to formations and so on, the object of illusion has twelve parts. Maturation refers to age and action. Limbs arise from the expansion of differences, everything is a distinction of names. The object of illusion has two kinds of changes: karma produces the desire realm and the form realm, and the formless realm, a total of three. Immature are the forms of the six realms of beings, names and distinctions are different. Conceptualization is habituation, arising, and the way of pervasion. Samsara refers to similarity, the karma of gathering, that is, collecting and increasing, completion and various differences. Therefore, illusion is merely a name, it is a sign of engaging in conceptual clinging, it has the function of gathering and collecting, it is inferred through the distinction of names. The answer to the third question explains nine points: The cause of illusion is ignorance, the basis and the defilement of consciousness, the object and the way the senses revolve. The conditions are the object and the part of the object, the edge and the function of the edge, not knowing the one and the basis of the object. The basis is without any distinction, it is merely without certainty. Consciousness is grasping, forgetting, and holding on to expansion. Defilement is clinging to impurity, being bound by what is knowable to one's own continuum. The object, even if it is not real, is tightly bound by reality. The senses are the object and the part of consciousness, constantly clinging to the object that appears there. The way of revolving is through knowing the one, the two conceptualizations merge. The function of the edge is action and cause, arising becomes the function of the senses. Not knowing the one, from primordial purity, not knowing the nature of reality itself, is the proximate cause similar to the cause. The basis of the object is from color, through the basis of the subtle movement of the two parts, it becomes the object of the karma of samsara. The answer to the fourth question explains eight points: The distinction of recognizing characteristics is existence and non-existence, appearance and non-appearance, clarity and emptiness, clinging to the gross, it is a colored object that clings to consciousness. Existence has the function of things, appear