Tibetan
ན་པར་གཟུང།། ཚོར་རྐྱེན་དེ་འདོད་དེ་ལ་སྲེད་པར་གཟུང།། སྲེད་རྐྱེན་དབང་གིས་བླང་དང་ལེན་པར་གཟུང།། ལེན་པའི་དབང་གིས་བྱ་བྱེད་སྲིད་པར གཟུང།། སྲིད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡན་ལག་སྐྱེས་པ་དེ།། སྐྱེ་བའི་ཡིན་སྙམ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པར་གཟུང།། ཡན་ལག་སྐད་ཅིག་འགྱུར་བ་རྒས་པར་གཟུང།། འགྱུར་བའི་ནུས་མཐའ་ཟད་པ་ཤི་བར་གཟུང།། དེ་ལྟར་ཡན་ལག སྐད་ཅིག་རྣམ་གྲངས་ལ།། རྟེན་འབྲེལ་འབྱུང་བའི་འཁོར་ལོའི་མིང་དུ་གཟུང།། གཟུང་བའི་བག་ཆགས་བརྟས་པ་རྟེན་འབྲེལ་སྣང།། སྣང་བའི་དབང་གིས་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་དང།། སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་དེ་ཡིས བསྐྱེད་པར་མཐོང།། མཐོང་བའི་བག་ཆགས་སྡུག་བསྔལ་བརྟས་ནས་གནས།། གནས་པའི་སྡུག་བསྔལ་སྤང་ཕྱིར་རང་ཉིད་ཀྱིས།། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་སྒོ་ནས་རང་འཇུག་སྟེ།། ལུགས་དང་མཐུན་དང་ལུགས་ལ བཟློག་པའོ།། རྟོགས་ལྟ་གང་ཟག་བདག་མེད་རྟོགས་སྟེང་དུ།། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་བདག་མེད་རྟོགས།། བསྲུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་སྲུང།། སྤྱོད་པའི་འཕྲིན་ལས་རང་དོན་གཞན་འགའ ཙམ།། ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་འགེགས་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་སྒོམ།། གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ངེས་པར་ཐོབ་པ་ནི།། དབང་པོ་རབ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཡི།། ཚངས་པ་མདུན་ན་འདོན་གྱི་ས་ཐོབ་བོ།། དབང་པོ་འབྲིང་ནི འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ཁྲོད།། དབང་པོ་ཐ་མ་ངན་སོང་གསུམ་འཁྱམ་མོ།། རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། རང་སངས་རྒྱས་འཁྲུལ་སྣང་གི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་པའོ།།།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས དཔའ་ཡིས།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། སེམས་སུ་འཁྲུལ་པའི་འདྲ་གཞི་གང་ལས་འཁྲུལ།། སེམས་འཁྲུལ་དེ་ལ་སེམས་ཙམ་སྣང་བ་ཡི།། ལྟ་སྤྱོད་འབྲས་བུའི་ངེས་པ་གང་ཐོབ་དང།། ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ལྟར སྣང་བའི་དངོས་པོ་འདི།། གང་གིས་མིང་བཏགས་སྣང་བ་ཇི་ལྟ་བུ།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡིས།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ།། ཆོས་སྐུ་རང་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་མ་རྟོགས་པས།། རང་བྱུང ཡེ་ཤེས་ཟེར་གྱི་ཡན་ལག་ག།སྟོན་པའི་རང་བཞིན་རང་རིག་མིང་མེད་ལ།། རྩལ་གྱི་ཡན་ལག་འཁོར་ལོ་གསུམ་སྐྱེས་པས།། རང་རིག་རང་གསལ་སེམས་ཀྱི་མིང་དུ་གཟུང།། གཟུང་བའི་འཁོར་ལོ་གསུམ་ཀྱང་ སེམས་སུ་གཟུང།། སེམས་སུ་སྣང་བའི་འཁྲུལ་ལུགས་སྣང་བ་ནི།། རང་རིག་རང་གསལ་རྒྱ་མ་ཆད་པ་དེ།། ཀུན་གྱི་རྟེན་དང་གསོག་པའི་གཞི་གཟུང་བས།། གཟུང་བའི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་མིང་དུ་སྣང།། རང རིག་སྐད་ཅིག་རིག་པར་སྐྱེས་པ་དེས།། རང་རིག་སེམས་ལ་ནང་དུ་ཁ་བལྟས་ཏེ།། ང་ཡི་ཡིན་སྙམ་རང་གཟུང་ངར་འཛིན་ཏེ།། ངར་འཛིན་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་ཡིད་དུ་གཟུང།། གཟུང་བའི་བག་ཆགས ཉོན་མོངས་ཡིད་དུ་སྣང།། ཡན་ལག་རང་རིག་རིག་པར་སྐྱེས་པ་དེས།། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ལ་ཁ་བལྟས་ཏེ།། རྟོག་ཅིང་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ལ།། ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་སྙམ་ཡིད་དུ་གཟུང།། གཟུང་བའི བག་ཆགས་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པར་སྣང།། ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་སྐྱེས་པས།། ཡུལ་གྱི་དབང་གིས་སྒོ་སྒོར་སྐྱེས་པ་ལ།། སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པར་གཟུང།། གཟུང་བའི་བག་ཆགས་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པར སྣང།། དེ་ལྟར་སེམས་སུ་སེམས་འཁྲུལ་སྣང་བའོ།། སེམས་སུ་སྣང་བའི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ནི།། རང་རིག་རང་གསལ་རང་རིག་ཉམས་མྱོང་བའི།། གསལ་བྱེད་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་རྒྱུ་འབྲས་ཅན།། སེམས་ཅན་དུས་ན ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་དེ།། སྐད་ཅིག་མི་རྟག་རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པར་འདོད།། ཚོགས་དྲུག་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པས་མི་རྟག་སྟེ།། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་སེམས་སུ་སྣང་བར་འདོད།། སངས་རྒྱས་དུས་ན་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཏེ།། སྣ་ཚོགས སྣང་ཡང་རྟོག་པ་མེད་པར་འདོད།། དཔེར་ན་ལྐུགས་པས་རོ་མྱོང་བ་དང་མཚུངས།། བདེ་གཤེགས་དུས་ཀྱི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལ།། སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་རྣམ་པ་གནོད་བྱེད་པས།། སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་བརྫུན་པ་ཡིན་པར འདོད།། རྗེས་ཐོབ་དུས་ལ་རྟོག་པ་མངའ་བ་དང།། ཕ་རོལ་ཡུལ་ལྟར་འཁྲུལ་ནས་སྣང་བ་ནི།། རིག་མེད་རིག་མ་སྐྱེས་པའི་རྩལ་བྱུང་དང།། ཡན་ལག་རིག་སྐྱེས་རིག་པར་བྱུང་བ་ལ།། འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ སྐྱེས་པ་ལས།། འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་མཚན་མ་ཕྲ་མོར་གཟུང།། གཟུང་བའི་བག་ཆགས་འབྱུང་བ་ལྔར་སྣང་བས།། སྣང་བས་རང་རིག་རང་སེམས་བསྒྲིབས་པ་དེས།། ཕྱི་རོལ་ཡུལ་མེད་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ།། མེད་ཀྱང འཁྲུལ་ནས་སྣང་བར་མཐོང་བ་དེ།། དཔེར་ན་མིག་དེ་རབ་རིབ་ཚོད་དང་མཚུངས།། བདེན་གཉིས་སྒོར་འཇུག་བདག་མེད་རྣམ་གཉིས་རྟོགས།། བསྲུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་སྲུང།། སྤྱོད་པའི་འཕྲིན་ལས གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྤྱོད།། སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ཕ་རོལ་བཅུ་པོ་སྒྲུབས།། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་རིག་རང་གསལ་བསྒོམ།། སེམས་ཙམ་འབྲས་བུའི་ངེས་པ་ཐོབ་པ་ནི།། དབང་པོ་རབ་ནི་མི་ཆེ་ལྷ་གནས་རིག། རིགས་ལྔ་ས་ཡི དང་པོར་བསྟན་པ་སྟེ།། གཙོ་བོ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་སྐུ་བཞུགས་པས།། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཞལ་ནི་མཐོང་ཞེས་བྱ།། དབང་པོ་འབྲིང་ནི་བསམ་ག
Chinese
执取那（事物）。因感受之缘而欲求，执取于彼（感受）而生贪。因贪欲之缘而取和受。因取受之缘而执取于作为和有。因有之缘而生出肢体，执取那（肢体）为是生，认为是生。执取肢体刹那变化为老。执取变化的力量耗尽为死。如是肢体，于刹那之种种，执取为缘起生起的轮转之名。执取的习气增长，显现缘起。因显现之故，内外情器，以及种种痛苦，见为由此所生。见之习气，痛苦增长而住。为舍弃安住之痛苦，自己从十二缘起之门而自入，与法相顺，亦与法相违。于证悟之见，于证悟补特伽罗无我之上，证悟法界之一分无我。守护之律仪，守护二百五十戒。行持之事业，仅为自利及少许利他。修习遮止六识境之等持。成就之果，必定获得者，上根者得初禅之梵天前导之位。中根者于无想之中。下根者漂泊于三恶道。于《宝积大经》中，自佛幻相品第十五。
English
Grasp that (thing). Due to the condition of feeling, desire arises; grasp onto that (feeling) and become attached. Due to the condition of attachment, take and receive. Due to the condition of taking and receiving, grasp onto action and existence. Due to the condition of existence, limbs are born; grasp that (limbs) as being born, consider it to be birth. Grasp the momentary change of limbs as aging. Grasp the exhaustion of the power of change as death. Thus, limbs, in various moments, are grasped as the name of the wheel of interdependent origination. The habit of grasping increases, and interdependent origination appears. Due to the appearance, inner and outer environments and beings, as well as various sufferings, are seen as arising from this. The habit of seeing, suffering increases and abides. In order to abandon the abiding suffering, one enters oneself through the door of the twelve interdependent originations, in accordance with the Dharma and also in opposition to the Dharma. In the view of realization, upon the realization of the selflessness of the individual, realize the selflessness of one part of the realm of Dharma. The discipline of guarding, guard the two hundred and fifty precepts. The activity of conduct, only for self-benefit and a little for the benefit of others. Meditate on the samadhi that prevents the six consciousnesses from obstructing the objects. The fruit of accomplishment, what is certainly obtained, the superior faculty obtains the position of the Brahma leader of the first dhyana. The intermediate faculty is in the realm of non-perception. The inferior faculty wanders in the three lower realms. From the Great Extensive Jewel Heap Sutra, the fifteenth chapter, the Illusion of the Solitary Buddha.
Chinese
当刹那智慧生起时，自知向内观照自心，认为“这是我的”，执着于自所执，将此执着视为烦恼。所执的习气，显现为烦恼。当支分自知智慧生起时，向内外观照对境，在生起分别与思辨的智慧时，认为这是意识而执持。所执的习气，显现为意识。意识在外境生起时，因外境的力量而在诸门生起，认为这是五根识而执持。所执的习气，显现为五根识。如是，心于心中错乱显现。心中显现的见之自性，是自知自明，是自知体验的，显明者不依赖他者，具有因果。众生之时，阿赖耶识，刹那无常，却恒常地认为是常。六聚生灭，故为无常，内外二者都认为是心中显现。成佛之时，是无分别智慧，虽然显现种种，却认为没有分别。譬如哑巴尝味道。如来之时的无分别智慧，种种显现的相状会造成损害，因此认为种种显现是虚假的。后得位时具有分别，并且像外境一样错乱显现，这是无明未生智慧的功用，以及支分智慧生起为智慧。从三轮的分别生起，执持五大的微细相状。所执的习气显现为五大，由于显现遮蔽了自知自心，外境本不存在，却在无境与有境中，明明没有却错乱地显现，这就像眼睛患了白内障一样。进入二谛之门，了悟二种无我。守护之律仪，守护二十种戒律。行持之事业，为利他而行持。修持三十七道品与十度波罗蜜。禅修自心之体性，自知自明。获得唯识果位的定解，上根者能知晓人天居所。五部如来初地时显现，主尊是不空成就佛身安住，因此称为能见善逝之面容。中根者是思...
English
When the wisdom of a moment arises, self-awareness looks inward at its own mind, thinking "this is mine," clinging to what is grasped as self, and holding this clinging as affliction. The habitual patterns of what is grasped appear as affliction. When the wisdom of a branch of self-awareness arises, looking inward and outward at objects, when the wisdom of discrimination and contemplation arises, it is held as the mind-consciousness. The habitual patterns of what is grasped appear as mind-consciousness. When mind-consciousness arises in external objects, due to the power of objects, it arises in the senses, and it is held that this is the arising of the five sense consciousnesses. The habitual patterns of what is grasped appear as the five sense consciousnesses. Thus, mind is confusedly appearing in mind. The nature of the view that appears in the mind is self-knowing, self-illuminating, and the experience of self-awareness. The illuminator does not depend on others and has cause and effect. In the time of sentient beings, the alaya-consciousness is momentary and impermanent, but it is constantly thought to be permanent. The six aggregates arise and cease, so they are impermanent, and both inner and outer are thought to appear in the mind. At the time of enlightenment, it is non-conceptual wisdom, and although various things appear, it is thought that there is no conceptualization. It is like a mute person tasting a flavor. In the non-conceptual wisdom of the Sugata's time, the appearances of various forms are harmful, so it is thought that various appearances are false. In the post-attainment state, there is conceptualization, and it appears as if it is confused with external objects. This is the function of the ignorance of not having arisen wisdom, and the arising of the branch of wisdom as wisdom. From the arising of the conceptualizations of the three wheels, the subtle characteristics of the five elements are grasped. The habitual patterns of what is grasped appear as the five elements, and because the appearances obscure self-knowing and self-mind, external objects do not exist, but in the absence of objects and in the presence of objects, even though they do not exist, they are seen as appearing confusedly. This is like the eyes having cataracts. Entering the gate of the two truths, realizing the two types of selflessness. The discipline of protection, protecting the twenty precepts. The activity of conduct, acting for the benefit of others. Practicing the thirty-seven factors of enlightenment and the ten perfections. Meditating on the nature of one's own mind, self-knowing and self-illuminating. Obtaining the definitive understanding of the result of mind-only, the superior faculty knows the abodes of humans and gods. The five families of Buddhas appear in the first bhumi, the main deity is the body of Amoghasiddhi Buddha abiding, therefore it is called seeing the face of the Sugata. The intermediate faculty is thought...