Tibetan
ཇི་ལྟ་བུ།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས དཔའ་ལ།། ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལས།། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཅིར་ཡང་སྣང་བ་དེ།། སྣང་བ་དེ་དང་སྐུ་ཡི་ངོ་བོ་གཉིས།། གཅིག་ཏུ་མ་མཐོང་ཐ་དད་མཐོང་བ་དེས།། ཐ་དད་སྣང་བས་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད བྱས།། དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ལས།། ཕྱི་ཉིད་སྟོང་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་མཐོང།། ནང་གི་རིག་པ་གང་དུ་མ་གྲུབ་པས།། རིག་པ་དེ་ཡང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་མཐོང།། རིག་པ་ཉིད་དང་རིག་པའི་རྩལ་དེ ལ།། མུ་སྟེགས་ཕྱལ་པ་འཁྲུལ་པའི་འདྲ་གཞི་བྱས།། རིག་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་གནས་པ་དང།། རིག་པའི་རང་འོད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིས།། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པར་གནས་པ་དང།། སེམས་དེས་ཡུལ་ཡང སྟོང་པར་མཐོང་བ་ཡིས།། དེ་གཉིས་འདྲ་མཐུན་རིགས་མཐུན་འདྲ་བ་འདུས་པ་ཡིས།། དེ་ཡིས་མུ་སྟེགས་འཁྲུལ་པའི་འདྲ་གཞི་བྱས།། སེམས་དེའི་རང་བཞིན་བཙལ་ཀྱང་མི་རྙེད་པས།། སེམས་དེའི་ངོ་བོ་གང་ཡང་མ གྲུབ་པས།། གང་གིས་བྱ་རུ་མེད་ཅིང་བྱེད་རྒྱུ་མེད་པར་རྟོགས།། སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཀྱང།། སྣང་བ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་སེམས་ལ་གོས་པ་མེད།། སེམས་དང་ཡུལ་ནི་ཐ་དད་གཉིས་སུ རྟོགས།། སེམས་དེའི་ངོ་བོ་བལྟར་མེད་བསྒོམ་དུ་མེད།། སེམས་ལ་གོས་པ་མེད་པས་ཡུལ་ཉིད་གང་དགར་སྤྱད།། རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་རྟོགས།། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ལྟར་གནས་པ་ཡིན།། རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར རྟོགས་པ་བྱུང་བའི་མུ་སྟེགས་ཡིན།། རྟོགས་པ་དེ་ལྟར་འབྱུང་བས་འབྱུང་བའི་མུ་སྟེགས་ཡིན།། འབྲས་བུ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པས་བྱུང་ནས་གནས་པའི་མུ་སྟེགས་ཡིན།། རྒྱུ་ཉིད་ཕྱལ་བར་བྱུང་བས་རྟོགས་ཕྱལ་བྱུང།། རྟོགས པ་ཕྱལ་པ་བྱུང་བས་ལྟ་བསྒོམ་ཕྱལ་པ་བྱུང།། འབྲས་བུ་ཕྱལ་པ་བྱུང་ནས་གནས་པ་ཡིན།། རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། མུ་སྟེགས་ཕྱལ་པ་འཁྲུལ་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉེར་དྲུག་པའོ།།།། སྡུད་པའི་གསང དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེས།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་དང་ནི།། རྐྱེན་དང་འཁྲུལ་པའི་འདྲ་གཞི་དང།། ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་པ་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟ་བུ།། སྟོན་པའི་སྟོན པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ།། ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི།། སྐུ་ཡི་རྩལ་ཉིད་མ་འགགས་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ལ།། ངོ་བོ་མ་མཐོང་རྩལ་ཉིད་མཐོང་བ ལ།།
Chinese
如何是好？ 导师之导师普贤王如来， 向集密金刚萨埵， 从法身自性一无所有中， 什么也不是，却显现一切， 显现之物与身之体性二者， 未能见为一体，见为相异， 由相异显现而生起错乱之因。 从彼生起之显现本身中， 外在视为空性，如虚空一般。 内在之觉性无处可得， 故觉性亦视为空性一般。 于觉性本身与觉性之力量， 成为外道邪见错乱之蓝本。 觉性之体性安住于空性中， 觉性之自光无有自性， 心之自性安住于空性中， 心亦视境为空性。 彼二相似，同类相聚， 因此成为外道错乱之蓝本。 彼心之自性，寻之不得， 彼心之体性，一无所成， 故了知无有能作者与所作。 显现之诸法，全部无余， 无论显现如何，皆不沾染于心。 心与境，了知为相异二者， 彼心之体性，不可见亦不可修。 因心不染著，故境可随意享用。 如是了知从因所生之生起。 心之体性即如是安住。 了知从因所生，是生起之邪见。 如是生起之了知，是生起之邪见。 如是成就之果，是从生至住之邪见。 因本身发生错误，故了知错误。 因了知错误，故见修行错误。 果从错误而生并安住。 于《珍宝广大经》中，外道邪见错乱之第二十六品。 集密金刚萨埵， 向导师之导师普贤王如来， 声闻部毗婆沙宗错乱之因， 缘，错乱之蓝本， 见修行果如何？ 导师之导师普贤王如来， 向集密金刚萨埵， 声闻部毗婆沙宗错乱之因即是， 身之力量不间断，显现种种， 不见体性，仅见力量。
English
How is it? The teacher of teachers, Samantabhadra, To the Guhyasamaja Vajrasattva, From the Dharmakaya's nature of utter emptiness, It is nothing, yet appears as everything, That appearance and the essence of the body, Not seeing them as one, but seeing them as distinct, By the appearance of distinctness, the cause of confusion arises. From that very appearance that arises from it, The outer is seen as emptiness, like the sky. Since inner awareness is not established anywhere, That awareness is also seen as like the sky. On awareness itself and the power of awareness, It becomes the blueprint for the confusion of nihilistic heretics. The essence of awareness abiding in emptiness, And the self-radiance of awareness being without inherent existence, The nature of mind abiding in emptiness, And the mind seeing objects as empty, Those two being similar, of the same kind, gathering together, Therefore, it becomes the blueprint for the confusion of heretics. Since that mind's nature cannot be found even when sought, Since that mind's essence is not established in any way, Therefore, it is realized that there is no agent or object. All phenomena of appearance, completely without exception, No matter how they appear, they do not stain the mind. The mind and objects are realized as two distinct entities, That mind's essence cannot be seen or meditated upon. Since the mind is unstained, objects can be enjoyed as desired. Thus, understanding the arising that comes from causes. The essence of mind abides in that way. Understanding arising from causes is the heresy of arising. Understanding arising in that way is the heresy of arising. The result being accomplished in that way is the heresy of arising and abiding. Since the cause itself arises falsely, understanding arises falsely. Since false understanding arises, view and meditation arise falsely. The result arises and abides from falsehood. From the Tantra of the Greatly Expanded Jewel, the twenty-sixth chapter on the confusion of nihilistic heretics. The Guhyasamaja Vajrasattva, To the teacher of teachers, Samantabhadra, What are the causes, conditions, blueprint for confusion, View, meditation, conduct, and result of the Shravaka Vaibhashika? The teacher of teachers, Samantabhadra, To the Guhyasamaja Vajrasattva, The very cause of the Shravaka Vaibhashika's confusion is, The power of the body itself, unceasingly appearing in various ways, Not seeing the essence, but only seeing the power.
Tibetan
ཉན་ཐོས་དེ་ཡི་མཐོང་སྟངས་གསུམ་དུ་ཤར།། སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཕྲ་རབ་རྡུལ་དུ་མཐོང།། དེ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པས་ཆ་ཤས་མེད་པར་མཐོང།། དེ་ལས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པས་རྡུལ་ལས་གྲུབ་པར མཐོང།། དེ་གཉིས་འདྲ་མཐུན་རིགས་འདྲ་འདུས་པ་ལས།། ཉན་ཐོས་དག་གི་རྒྱུ་དང་འདྲ་གཞི་བྱས།། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡང།། ཕྲ་རབ་རྡུལ་ལས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པར་རྟོགས།། གཡོ་བའི་རྡུལ རྣམས་དུ་མ་ཚོགས་པ་ལས།། རླུང་གི་སྣང་བ་ལྟ་བུར་ཤར་བ་ཡིན།། སྡུད་པའི་རྡུལ་རྣམས་དུ་མ་ཚོགས་པ་ལ།། ཆུ་ཡི་སྣང་བ་ལྟ་བུར་གྲུབ་པ་ཡིན།། སྲ་བའི་རྡུལ་རྣམས་དུ་མ་ཚོགས་པ་ལས།། ས་ཡི་སྣང་བ་ལྟ་བུར བྱུང་བ་ཡིས།། སྨིན་པའི་རྡུལ་རྣམས་དུ་མ་ཚོགས་པ་ལས།། མེ་ཡི་སྣང་བ་ལྟ་བུར་གྲུབ་པ་ཡིན།། བརྟན་པའི་རྡུལ་གྱིས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིས།། ཟླུམ་སྒོར་ཡང་ཟུམ་བསྒོམ་ཆ་ཤས་མེད་པར་གནས་པ་ལ།། སྣང་བ་ཐམས ཅད་རྡུལ་གྱིས་སྣང་བ་ཡིན།། རྡུལ་དེ་རང་རང་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་མི་སྣང་ཡང།། མ་འདྲེས་དབྱིབས་སུ་འདུས་པས་སྣང་བ་ཡིན།། དཔེར་ན་གཡག་རྔ་ནེ་སེང་ལྟ་བུ་ཡིན།། སོར་མོ་མ་འདྲེས་དབྱིབས་སུ་སྣང་བ ཡིན།། དེ་ལས་མ་རྟོགས་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད།། གསལ་བའི་རྡུལ་དང་མུན་པའི་རྡུལ་ཉིད་ཀྱིས།། ཉིན་དང་མཚན་དུ་སྣང་བ་བྱུང་བ་པོ།། བཅུད་ཀྱི་སྣང་བ་ཀུན་ཀྱང་རྡུལ་ལས་གྲུབ།། གསལ་བའི་རྡུལ་དེ་རིག་པར ཤར་བ་ལས།། འབྱུང་བའི་རྡུལ་གྱི་སྦུབས་སུ་ཆུད་པས་ན།། ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་ཡིན།། རྡུལ་གཅིག་སྟེང་ནས་རྡུལ་གནས་པས།། རྡུལ་ལས་མ་གྲུབ་གང་ཡང་མེད།། རྡུལ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ན།། དེ རྟོགས་པ་ཡི་ལྟ་བ་ཡིན།། རྡུལ་དེའི་མཚན་ཉིད་བརྟན་པར་སྒོམ་པས་ན།། མུན་པའི་རྡུལ་ལས་གྲོལ་བས་ན།། གསལ་བའི་རྡུལ་ཉིད་སྣང་བ་ལས།། རྡུལ་དེ་སྣང་བ་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ན།། ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་དག་ལ བརྟེན་པ་ན།། འབྱུང་བའི་རྡུལ་དེ་བག་ཆགས་དག་པར་འདོད།། འབྱུང་བའི་རྡུལ་དེའི་བག་ཆགས་དག་པ་ཡིས།། འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡི་འབྲས་བུ་འཐོང།། རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། ཉན་ཐོས་བྱེ བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ཉེར་བདུན་པའོ།།།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེས།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། ཉན་ཐོས་མདོ་སྡེ་པ་ཡི་བལྟ་བ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དང།། འཁྲུལ་པའི འདྲ་གཞི་རྟོགས་པའི་བལྟ་བ་དང།། ཉམས་ཀྱི་སྒོམ་པ་སྤྱོད་པའི་འབྲས་བུ་གང།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས།། སྡུད་པའི་གསང་ད
Chinese
声闻之见显现为三： 种种显现见为极微尘。 彼无自性故，见为无分。 彼成一切故，见为尘所成。 彼二相似同类聚集故， 作为声闻等的因和相似之基础。 外内器情显现为二者， 亦了知一切由极微尘所成。 动摇之尘众多聚集时， 如风之显现般生起。 聚合之尘众多聚集时， 如水之显现般形成。 坚硬之尘众多聚集时， 如地之显现般出现。 成熟之尘众多聚集时， 如火之显现般形成。 稳固之尘遍布一切故， 圆形亦收缩，禅修无分而安住时， 一切显现皆为尘之显现。 彼尘各自之特征虽不显现， 然以不混杂之形状聚集而显现。 譬如牦牛尾和尼星一般。 手指不混杂而显现形状。 彼之外无有未领悟之显现。 光明之尘与黑暗之尘即是， 成为显现昼夜者。 一切有情之显现亦由尘所成。 光明之尘于觉性中显现时， 因陷入生起之尘的空隙中， 故显现五蕴等。 一尘之上安住一尘， 故无有非尘所成者。 知晓彼尘之特征时， 彼乃领悟之见。 稳固禅修彼尘之特征故， 从黑暗之尘中解脱故， 光明之尘自身显现故， 获得彼尘显现稳固之时， 依靠沐浴和洁净等， 欲使生起之尘的习气清净。 因生起之尘的习气清净， 故获得圣者阿罗汉之果。 《大宝广博经》中，声闻分别说品第二十七竟。 聚集之秘密自在金刚萨埵， 于导师之导师普贤王如来前， 声闻经部派之见，错谬之因， 与错谬之相似基础，领悟之见， 以及修习之禅修，行持之果等， 导师之导师普贤王如来， 聚集之秘密
English
The view of the Hearers appears in three ways: Various appearances are seen as minute particles. Because it lacks inherent existence, it is seen as indivisible. Because everything is formed from it, it is seen as formed from particles. Because these two are similar and of the same kind, they gather together, Serving as the cause and similar basis for the Hearers. The outer and inner worlds, appearing as two aspects, are also understood to be formed entirely from minute particles. When numerous moving particles gather together, they arise like the appearance of wind. When numerous gathering particles come together, they are formed like the appearance of water. When numerous solid particles gather together, they arise like the appearance of earth. When numerous ripening particles gather together, they are formed like the appearance of fire. Because stable particles pervade everything, when one meditates on round shapes, shrinking and indivisible, all appearances are the appearance of particles. Although the individual characteristics of those particles do not appear, they appear because they gather in unmixed shapes. For example, like a yak's tail or a ne-se grass. The fingers appear in unmixed shapes. There is no appearance that is not understood from this. It is through the clear particles and the dark particles that the appearances of day and night occur. All appearances of sentient beings are also formed from particles. When the clear particle appears in awareness, because it is trapped in the spaces of the arising particles, the five aggregates and so forth appear. Because one particle rests upon another, there is nothing that is not formed from particles. When one knows the characteristics of those particles, that is the view of understanding. Because one steadily meditates on the characteristics of those particles, because one is liberated from the dark particles, because the clear particle itself appears, when one obtains stability in the appearance of those particles, by relying on bathing and cleansing, one desires to purify the habitual tendencies of the arising particles. Because the habitual tendencies of the arising particles are purified, one obtains the fruit of the noble Arhat. From the Great Extensive Jewel Sutra, the twenty-seventh chapter, "The Chapter on the Hearers' Specific Teachings," is complete. The Secret Empowerment of Gathering, Vajrasattva, to the Teacher of Teachers, Samantabhadra, the Hearers' Sutra School's view, the very cause of delusion, and the similar basis of delusion, the view of understanding, as well as the practice of meditation and the fruit of conduct, the Teacher of Teachers, Samantabhadra, the Secret of Gathering