Tibetan
་པའི་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།། གཞན་གྱི་འཁྲུལ་པས་སྐུ་ཉིད་བསྒྲིབས་པ་མིན།། འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་དེ་དག ནི།། ཡིན་པ་བཞག་ནས་མིན་པར་བཟུང་བས་འཁྲུལ།། དཔེར་ན་མཐོ་ཡོར་དག་ལ་མི་རུ་བཟུང་བའམ།། ཐག་པ་དག་ལས་སྦྲུལ་གྱི་བློ་བཞིན་ནོ།། རྒྱུ་ཉིད་རང་ལས་བྱུང་བའི་འཁྲུལ་པ་ནི།། སྐུ་དང་སྐུ་ལས་བྱུང་བ་མ ཤེས་པར།། དེ་ཉིད་སོ་སོར་སྣང་བར་བཟུང་བ་ཡིས།། བཟུང་བའི་བག་ཆགས་འདྲ་མཐུན་རིགས་མཐུན་ལ།། གཉིས་སུ་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན།། དཔེར་ན་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ཉི་མའི་འོད་དེ་ཡང།། འོད་དང ཉི་མར་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ།། དེ་དང་དེ་ལས་བྱུང་བར་མ་ཤེས་སོ།། རྐྱེན་ཉིད་གཞན་ལས་བྱུང་བའི་འཁྲུལ་པ་ནི།། སྐུ་ཡི་རང་བཞིན་ཡུལ་དུ་མེད་པ་ལ།། ཡུལ་དུ་ཆེད་ན་བཟུང་བས་འཁྲུལ་པ ཡིན།། དཔེར་ན་སྨྀག་རྒྱུའི་ཆུ་ཡི་ཕུང་པོ་དེ།། མེད་ཀྱང་ཆུ་རུ་མཐོང་བ་བཞིན།། འབྲས་བུ་མ་རིག་པ་ཡི་འཁྲུལ་པ་ནི།། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ།། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་གཉིས་སྣང་ཡང།། དེ་ཡི་བག ཆགས་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བར་སྣང།། སྐྲ་ཟླ་ལ་སོགས་མེད་མཐོང་བཞིན།། རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། འཁྲུལ་གཞི་བརྟག་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།།།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས དཔའ་དེས།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བའི་སྣང་བ་འདི་དག་ཀུན།། གང་ལས་གང་བྱུང་ཚད་ཅི་གང་གི་སྒོ།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ སེམས་དཔའ་ལ།། རིག་པ་མ་གཡོས་རིག་པ་རང་གསལ་བས།། དེ་ལས་བྱུང་བའི་རིག་པ་སྣ་ཚོགས་ནི།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡན་ལག་ཆ་ཕྲ་མོ།། གཡོ་མི་གཡོ་ལས་ཡིད་ཙམ་ཟེར་གཡོས་པས།། སྔར་གཡོ་མ་མྱོང་ཕྱིས ཉིད་གཡོས་པ་ཡིས།། རིག་པ་རང་གསལ་འོད་དང་ཆས་ནས་བྱུང།། རིག་པ་རང་ལས་བྱུང་བའི་འོད་དེ་ལ།། ཡིན་མིན་ཡིན་གདེང་ངེས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས།། འོད་དང་རིག་པ་གཉིས་སུ་སོ་སོར་སྣང།། རིག་པ་རང་གི འོད་ཉིད་ཡུལ་དུ་བཟུང།བཟུང་བའི་བག་ཆགས་ཞེན་ཅིང་བལྟས་པ་ཡིས།། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་སྣང་བའོ།། རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། འཁྲུལ་པ་མདོར་བསྡུས་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དགུ་ པའོ།།།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེས།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། ཆོས་སྐུ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རིག་མེད་དེ།། དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་མ་འགགས་ཅིར་ཡང་སྣང།། ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་གཅིག སྣང་བ་དེ་དག་ལ།། ཆོས་
Chinese
迷惑之分别名为，非由他之迷惑而障蔽自身。迷惑之自性，乃是立是为非而执取故迷。譬如于高杆执取为人，或如绳索生起蛇之念。由自因而生之迷惑者，于身与身所生不知，由执取彼等显现为各别，执取之习气相似种类同，由执取为二故名为迷惑。譬如日之精华日之光，执取光与日故名为迷惑，未识彼与彼所生。缘起由他而生之迷惑者，身之自性于境中无有，于境中特意执取故为迷惑。譬如阳焰之水聚，虽无亦见为水。果即无明之迷惑者，诸法皆无二元，然显现外内器情二元，彼之习气显现三界轮回，如见毛发月亮等本无之物。出自《宝积大经》，观察迷惑之品第十八。 摄持之秘密主金刚萨埵，向能仁之能仁普贤王如来，请问：此等名为迷惑之显现，从何而生？量有多少？门为何？能仁之能仁普贤王如来，向摄持之秘密主金刚萨埵开示：觉性不摇，觉性自明，由此所生之觉性种种，乃自生智慧之支分细微部分。动与不动，由意之微动而摇动，先前未曾摇动，其后由摇动，觉性自明与光相合而生。觉性自生之光，生起是与非、是之定解之觉受。光与觉性二者各别显现。觉性自之光执取为境，由执取之习气贪执而观看，显现为境与有境二者。出自《宝积大经》，迷惑简略之品第十九。 摄持之秘密主金刚萨埵，向能仁之能仁普贤王如来请问：法身自生智慧无有觉性，彼之功德无碍显现一切，功德之一分显现彼等，法
English
The distinction of delusion is not that one's own body is obscured by the delusion of others. The nature of what is called delusion is that it is delusion because it takes what is as what is not. For example, taking a high pole for a person, or like the mind of a snake from a rope. The delusion that arises from one's own cause is not knowing the body and what arises from the body. By taking them as appearing separately, the imprints of grasping are similar, of the same kind, and of the same lineage. It is called delusion because it is taken as two. For example, the essence of the sun, the light of the sun, is called delusion because it is taken as light and sun. It is not known that it arises from that and that. The delusion that arises from other conditions is that the nature of the body is not in the object, but it is delusion because it is intentionally taken as an object. For example, the mass of water in a mirage, even though it does not exist, is seen as water. The delusion of ignorance as a result is that all phenomena are non-dual, but the outer and inner realms of existence appear as two. The imprints of that appear as the three realms of samsara, like seeing non-existent things such as hair and the moon. From the Great Jewel Accumulation Sutra, the eighteenth chapter, Examination of the Basis of Delusion. The secret lord Vajrasattva, the gatherer, asked the teacher of teachers, Samantabhadra: "From what do all these appearances called delusion arise? What is their measure? What is their gate?" The teacher of teachers, Samantabhadra, revealed to the secret lord Vajrasattva, the gatherer: "Since awareness does not move, awareness is self-illuminating, the various kinds of awareness that arise from that are subtle parts of self-born wisdom. From moving and not moving, it is agitated by a slight movement of mind. Since it had not moved before, it moved later. Awareness, self-illuminating, arises in union with light. In that light that arises from awareness itself, the knowledge of certainty of what is and is not arises. Light and awareness appear separately as two. Awareness itself grasps its own light as an object. By the habit of grasping, clinging and looking, the object and the subject appear as two." From the Great Jewel Accumulation Sutra, the nineteenth chapter, Abridged Delusion. The secret lord Vajrasattva, the gatherer, asked the teacher of teachers, Samantabhadra: "The Dharmakaya, self-born wisdom, is without awareness. Its qualities are unceasing and appear in every way. One aspect of the qualities appears as those, the Dharma\
Tibetan
སྐུ་གསལ་དངས་མི་གཡོ་མི་འགྱུར་རྒྱ་མ་ཆད།། དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་སོ་སོར་སྣང་བ་ལས། ཁ་དོག་རྣམ་འབྱུང་རྣམ་ལྔ་གྲུབ་པ་གང།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས།། སྡུད་པའི་གསང དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ།། གསལ་བ་ཁ་དོག་དཀར་པོར་མཐོང།། དངས་པ་ཁ་དོག་དམར་པོར་མཐོང།། མི་གཡོ་ཁ་དོག་སྔོན་པོར་མཐོང།། མི་འགྱུར་ཁ་དོག་ནག་པོར་མཐོང།། མི་འགྱུར་ས་ཡིན་སྙམ་སྟེ་ས་རུ བཟུང།། བཟུང་བའི་བག་ཆགས་སྲ་བ་ས་རུ་སྣང།། གསལ་བ་མེ་ཡིན་སྙམ་སྟེ་མེ་རུ་བཟུང།། བཟུང་བའི་བག་ཆགས་སྨིན་པ་མེ་རུ་སྣང།། དངས་པ་ཆུ་ཡིན་སྙམ་སྟེ་ཆུ་རུ་བཟུང།། བཟུང་བའི་བག་ཆགས་སྡུད་པར བྱེད་པ་ཆུ་རུ་སྣང།། མི་གཡོ་རླུང་ཡིན་སྙམ་སྟེ་རླུང་དུ་བཟུང།། བཟུང་བའི་བག་ཆགས་གཡོ་བྱེད་རླུང་དུ་བཟུང།། རྒྱ་མ་ཆད་པ་ནམ་མཁའ་དག་ཏུ་བཟུང།། བཟུང་བའི་བག་ཆགས་གོ་འབྱེད་ནམ་མཁར་སྣང།། དེ རྣམས་རིགས་མཐུན་འདྲ་མཐུན་འདུ་བ་འདས་པ་ཡིས།། འབྱུང་བ་རྣམ་ལྔ་ཁ་དོག་རྣམ་ལྔ་ཡང།། བྱུང་དང་འབྱུང་དང་བྱུང་ནས་གནས་པ་ལ།། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་དང།། འདུ་བྱེད་རྣམ་པར ཤེས་པ་ཡང།། འདྲ་ཞིང་དེ་ལས་འཁྲུལ་པ་ཡིན།། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང།། ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་རྣམ་ལྔ་ཡང།། འདྲ་གཞི་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན།། གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ།། རེག་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ རྣམས་ཀུན།། ཞིང་གཅིག་དང་ལས་འཁྲུལ་པའོ།། རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། འཁྲུལ་གཞི་རྩ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་པའོ།།།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེས།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ བཟང་པོ་ལ།བཅུད་དུ་གྲུབ་པའི་སྣང་བ་འདི་དག་ཀུན།། ཕོ་མོ་མ་ནིང་རང་རྒྱུད་སོ་སོ་དང།། ལུས་གང་འཁྲུལ་པ་གང་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ལགས།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་ སེམས་དཔའ་ལ།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡན་ལག་རིག་སྐྱེས་དེ།། སྔར་གཡོས་མ་མྱོང་ཕྱི་ཉིད་གཡོས་པ་ལས།། རིག་པ་དེ་ཉིད་འོད་དང་ཆས་པ་ལས།། རང་ལས་བྱུང་བའི་སྣང་བར་མ་རྟོགས་པར།། སྣང་བའི་འོད་ལ ཡུལ་དུ་བཟུང་བ་ཡིས།། འོད་དེ་གཅིག་ཏུ་མཐོང་བས་གཟུགས་སུ་བཟུང།། བཟུང་བ་རང་གིས་གཟུགས་ཀྱིས་བག་ཆགས་སྣང།། འོད་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཚོར་བར་བཟུང།། བཟུང་བ་རང་གིས་ཚོར་བའི་བག ཆགས་སྣང།། འོད་དེ་མཚན་མར་མཐོང་བས་འདུ་ཤེས་བཟུང།། བཟུང་བ་རང་གིས་འདུ་ཤེས་མཚན་མར་གསལ།། གསལ་བའི་བག་ཆགས་འདུ་ཤེས་ཉིད་དུ་སྣང།། འོད་དེ་གཡོ་བར་མཐོང་བས་འདུ་བྱེད་
Chinese
身光明亮不摇不变无有间断， 彼之功德各自显现之故， 颜色五蕴五种成就为何？ 导师之导师普贤如来彼， 于摄集之秘密灌顶金刚萨埵， 明亮见为白色， 澄澈见为红色， 不摇见为蓝色， 不变见为黑色， 不变以为是地而执取于地， 执取之习气坚硬显现为地， 明亮以为是火而执取于火， 执取之习气成熟显现为火， 澄澈以为是水而执取于水， 执取之习气摄集而作用显现为水， 不摇以为是风而执取于风， 执取之习气摇动作用执取于风， 无有间断执取于虚空之中， 执取之习气开解显现于虚空， 彼等同类相似聚合消逝之故， 五大种颜色五种亦， 生起与生起与生起而安住时， 色与受与想与， 行与识亦， 相似且由此而迷乱。 贪欲嗔恚愚痴与， 我慢嫉妒五种亦， 相似之基由此而生。 色与声与香与味， 触等之境皆， 一处与业而迷乱也。 珍宝广大增盛续中， 迷乱之基根本品第二十竟。 摄集之秘密灌顶金刚萨埵彼， 于导师之导师普贤如来， 精华成就之显现此等皆， 男女非男非女自性各自与， 身何迷乱以何而迷乱耶？ 导师之导师普贤如来彼， 于摄集之秘密灌顶金刚萨埵， 自生智慧支分觉性生起彼， 先前未曾动摇之后始动摇故， 觉性彼者与光相合故， 于自生之显现未曾了悟， 于显现之光上执取为境故， 光彼见为一体而执取为色， 执取自身以色之习气显现， 由光而体验故执取为受， 执取自身以受之习气显现， 光彼见为相而执取为想， 执取自身以想之相而明， 明之习气显现为想自身， 光彼见为动摇而执取为行，
English
Body clear, radiant, unmoving, unchanging, without interruption, Because its qualities appear separately, What are the five colors and five elements that are accomplished? The teacher of teachers, the Primordial Buddha Samantabhadra, To the secret empowerment Vajrasattva of gathering, Brightness is seen as white, Clarity is seen as red, Unmoving is seen as blue, Unchanging is seen as black, Unchanging, thinking it is earth, grasps it as earth, The habit of grasping, hardness, appears as earth, Brightness, thinking it is fire, grasps it as fire, The habit of grasping, ripeness, appears as fire, Clarity, thinking it is water, grasps it as water, The habit of grasping, gathering, acts and appears as water, Unmoving, thinking it is wind, grasps it as wind, The habit of grasping, moving action, grasps it as wind, Without interruption, grasps it as pure space, The habit of grasping, opening understanding, appears in space, Because those of similar kind, alike, gather and pass away, The five elements and the five colors also, Arise and arise and arise and then abide, Form and feeling and perception and, Formation and consciousness also, Are similar and confused from that. Desire, hatred, delusion, and, Pride, jealousy, the five also, The basis of similarity arises from that. Form and sound and smell and taste, Touch and so forth, all the objects, Are confused from one field and karma. From the Tantra of the Great Increase of Jewels, The twentieth chapter, the Root of Confusion, is complete. The secret empowerment Vajrasattva of gathering, To the teacher of teachers, the Primordial Buddha Samantabhadra, All these appearances that are accomplished as essence, Male, female, hermaphrodite, self-nature, each and, What body is confused, in what way is it confused? The teacher of teachers, the Primordial Buddha Samantabhadra, To the secret empowerment Vajrasattva of gathering, That self-born wisdom, the limb of awareness that arises, Because it had not moved before, but moved later, Because that awareness is adorned with light, Without realizing that it is an appearance arising from itself, Because it grasps the light of appearance as an object, Seeing that light as one, it grasps it as form, The grasping itself, the habit of form appears, Experiencing it from the light, it grasps it as feeling, The grasping itself, the habit of feeling appears, Seeing that light as a sign, it grasps it as perception, The grasping itself, the sign of perception is clear, The habit of clarity appears as perception itself, Seeing that light as moving, it grasps it as formation,