Tibetan
ན་ལ་ཡོད་མོད་ཀྱང་། །མ་རྟོགས་ཕྱིར་ན་ཡེ་ཤེས་མིན། །མིག་མཁན་མེད་པའི་ལོང་པ་འདྲ། །རང་བྱུང་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས། །གནས་འགྱུར་ཡེ་ཤེས་ལྔ་འདོད་པ། །རྐྱེན་གྱིས་འབྱུང་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་མིན། ཁུད་ལ་བསེ་རུ་ཟིན་པ་འདྲ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་ཡིན་པ་ནི། ཁྲེས་རབ་ལྷག་མཐོང་རང་བྱུང་ཤར། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་རང་བྱུང་དེ། །ལུང་ལྡན་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །རང་ཤརཡེཤེསའཇོམས་པ་ནི། །མར་གྱི་ཡང་ཞུན་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཉི་མ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་འདྲ། །ཡེ་ནི་འོད་གསལ་རང་བཞིན་ལ། ཁྲེས་ནི་རིག་པ་འགག་པ་མེད། །ཡེ་ཤེས་དོན་དུ་དེ་བཤད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་དང་། །དབྱེ་བ་55༄༅། །རྣམ་གྲངས་བཅས་པ་དང་། །མཚོན་པའི་དཔེ་དང་སྦྱར་བཤད་པ། །ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་སྙིང་པོ་འོད་གསལ་བ། །མི་རྟོག་རང་བཞིན་རྣམ་དག་པས། །གཞི་གནས་ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་འོད་གསལ་ལོ། །སྐུ་དང་སྦྱར་ན་ཆོས་སྐུ་ཟང་ཐལ་སྐུ། །རིག་པ་སྦྱར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །འདུག་ཚུལ་སྦྱར་ན་རང་གསལ་འོད། །སྣ་ཚོགས་འོད་འབར་མཚན་འཛིན་པ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་རྟག་ཆད་འདས། །ཕྱི་ནང་མེད་པ་ཟང་ཐལ་འོད། །སྙིང་པོར་འབྱུང་བ་ཡེ་ཤེས་དོན་དུ་བཤད། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་པ་ཡེ་ཉིད་རང་གི་དོན། །དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ཚིག་གི་དོན་བཤད་པ། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ནི། །རིག་པ་རང་དག་ཟང་ཐལ་འོད་གསལ་ལ། །གཞི་གནས་འབྱུང་རུང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་བྱ། །དེ་ཉིད་སྟོང་པས་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་སོ། །འགག་མེད་གསལ་བས་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ཡིན། །རིག་སྟོང་དབྱེར་མེད་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དོན། །གཉིས་མེད་སྐུ་གསུམ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོགས་མེད་བྱ་བ་གྲུབ། །དེ་ལྟར་སོ་སོར་བསྟན་ཡང་གདོས་བཅས་མེད། །མི་གནས་ཡེ་ཤེས་བྱ་བར་བསྟན་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་རང་ལ་རང་རིག་པ། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །འབྱེད་པ་མེད་པས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་དོན་མི་འདའ་འདའ་ཀ་ཐུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གཞི་གནས་ཡེ་ཤེས་དཔེ་ནི་ས་གཞི་ལྟར། །ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་དཔེ་ནི་ནམ་མཁའ་56ལྟར། །མེ་འོ་ང་ཡེ་ཤེས་དཔེ་ནི་མེ་ལོང་གཡའ་དག་ལྟར། །སོ་སོར་རྟོག་པ་རྒྱ་མཚོའི་གཟའ་སྐར་ལྟར། །བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དཔེ་ནི་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ལྟར། །མི་གནས་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ཆུ་ཟླ་ལྟར། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་མན་ཤེལ་ལྟ་བུ་སྟེ། །འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་དཔེ་ནི་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་ཁྲིམས་འདྲ། །ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་གཞི་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །ལྟོས་མེད་སྟོང་པ
Chinese
虽在然处，因未证悟故非为智慧，如无眼者之盲人。彼无自生之智慧，欲求五处转变之智慧，因由缘而生故非为智慧，如于坑中得珊瑚。自生智慧本初即是，无勤任运现前自生。本初安住之自生者，以具足传承之缘而证悟故。自现智慧摧毁者，如酥油之再融，如日离云。本初即是光明自性，无勤即是觉性无断绝。彼说为智慧之义。智慧之体性、定义，以及差别，连同种类，以及所表之譬喻而合说。智慧之体性，心要光明，不分别之自性，极清净故，基位智慧自生光明也。与身合则法身本来清净身，与觉性合则自性即是，与安住方式合则自明光。种种光明炽燃持相，自性任运成就，超离常断，无内外之本来清净光。于心要中生起，说为智慧之义。智慧之名为耶（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）即是自之义，彼即是知，说为词之义。彼之差别显示者，觉性自净本来清净光明，基位生起可能，以大智慧而作。彼即是空性，故为法界智慧。无断绝之明，如镜子一般。觉空无别，平等性智慧之义。无二之三身，各自证悟之智慧也。觉性之智慧，无碍事业成就。如是各自显示，然无有实体。不住智慧显示为事业。如是知晓，于自而自觉，于觉性智慧中显示。无有分别故，为自生智慧。彼义不离，阿达尔卡（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）心之智慧也。基位智慧之譬喻如地基，法界智慧之譬喻如虚空，明点智慧之譬喻如明镜离垢，各别分别如大海之星辰，事业成就之智慧譬喻如日之精华，不住智慧彼如水中之月，自证智慧如摩尼宝珠，阿达尔卡（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）智慧之譬喻如国王之律法。一切生起之基即是智慧。无待空性
English
Although it exists in that place, it is not wisdom because it is not realized, like a blind person without eyes. That wisdom without self-arising, desiring the five wisdoms of changing places, is not wisdom because it arises from conditions, like obtaining coral in a pit. Self-arising wisdom is inherently so, effortlessly and spontaneously arising. That self-arising one who has always been present is realized through the conditions of possessing lineage. Destroying self-appearing wisdom is like re-melting butter, like the sun free from clouds. Inherently, it is the nature of clear light, effortlessly is the uninterrupted awareness. That is said to be the meaning of wisdom. The nature and definition of wisdom, as well as its distinctions, along with its types, and the metaphors that represent it, are explained together. The nature of wisdom, the essence is clear light, the nature of non-discrimination, because it is utterly pure, the ground wisdom is self-arising clear light. When combined with the body, it is the Dharmakaya, the completely pure body. When combined with awareness, it is the nature itself. When combined with the way of dwelling, it is self-illuminating light. Various lights blaze, holding characteristics, the nature is spontaneously accomplished, transcending permanence and annihilation, the inherently pure light without inside or outside. Arising in the essence, it is said to be the meaning of wisdom. The name of wisdom, 'Ye' (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) is the meaning of self, that is knowing, said to be the meaning of the word. The display of its distinctions is that awareness is self-purifying, inherently pure clear light, the ground is capable of arising, acting with great wisdom. That is emptiness, therefore it is the Dharmadhatu wisdom. Uninterrupted clarity, like a mirror. Awareness and emptiness are inseparable, the meaning of equality wisdom. The non-dual three bodies, the wisdom of realizing each separately. The wisdom of awareness, unobstructed activity accomplished. Although shown separately like this, there is no substance. Non-abiding wisdom is shown as activity. Knowing like this, self-aware in oneself, it is shown in the wisdom of awareness. Without separation, it is self-arising wisdom. That meaning does not depart, Adaka (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) is the wisdom of the heart. The metaphor for ground wisdom is like the earth, the metaphor for Dharmadhatu wisdom is like the sky, the metaphor for the wisdom of Bindu is like a clear mirror free from stains, separate distinctions are like the stars in the ocean, the metaphor for the wisdom of accomplished activity is like the essence of the sun, that non-abiding wisdom is like the moon in water, self-aware wisdom is like a Mani jewel, the metaphor for Adaka (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) wisdom is like the law of a king. The basis from which all arises is wisdom. Unconditional emptiness.