Tibetan
།། དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ།། ཇི་ལྟར་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་ནི།། ཟླ་བའི་དཀྱིལ འཁོར་མ་སྤྲོས་ལྟར།། མ་འདྲེས་གསལ་ཕྱིར་དེ་དང་འདྲ།། ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་དེ་རུ་གནས།། དེ་ལས་སྤྲོས་པ་ཐ་དད་སྣང།། ཨེ་མ་ཧོ་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་བ།། ངོ་མཚར་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་དོན།། དེ་ཕྱིར་དོན་ལ་ངོ མཚར་ཆེ།། ཡེ་ཤེས་རིག་པ་རང་སྣང་བས།། ཐིག་ལེ་མཚན་ཉིད་ཡེ་ནས་ཆུབ།། ཆེ་བའི་རྒྱན་གྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན།། གཉེན་པོ་མེད་པས་ཡེ་ནས་ཆེ།། སྤང་བྱ་མེད་པས་ཡེ་ནས་གསལ།། གཉིས་མེད་བྲལ་བས་ཐ་དད མེད།། འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི།། མཚན་མའི་དངོས་པོ་ཀུན་ལས་འདས།། བློ་ཡི་ཡུལ་དུ་དེ་མ་གྲུབ།། དེ་ལ་དམིགས་ནས་དེ་དོན་སྐྱེ།། དེ་ཕྱིར་དེ་ལ་ཨེ་མ་ཧོ།། དེ་ཉིད་ཡུལ་དེ་མ་ཡིན་ན།། དེ་དོན་ཐབས་དང བྲལ་བའི་ཕྱིར།། མཚོན་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་བསྟན།། རྟོགས་པའི་རིག་པ་བློ་ལ་སྐྱེ།། དེ་ཕྱིར་གཞི་ལས་མ་གཡོས་པས།། མཐར་ཕྱིན་གཞི་ལས་གཡོས་པ་མེད།། དེས་ན་ཀུན་གྱི་ཡང་རྩེ་སྟེ།། ཐེག་པ་ཀུན་གྱི་ཡང རྩེའོ།། ལྟ་བ་ཀུན་གྱི་ཡང་རབ་བོ།། ཐབས་རྒྱལ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འོ།། གོང་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུའོ།། ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། སྐལ་ལྡན་རྣམས་ཁོ་ཐག་ཆོད་པར་གྱུར་ཏོ། ཁ་ས་མན་ཏ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ པའི་རྒྱུད་ལས།རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཀུན་གྱི་ཡང་རྩེར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་བཅུ་དྲུག་པའོ།།།། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། ཨེ་མ་ཧོ་ཀུན་བཟང་རྫོགས་པ་ ཆེ།། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི།། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་བདག། ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་དཔལ་དུ་ཤར།། གསལ་ལ་མི་གཡོ་སྣ་ཚོགས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། ཆགས་པ་མེད་པ་པདྨའི་སྦྱན།། བརྩལ་བ་མེད་པ རྫོགས་སངས་རྒྱས།། སྐལ་ལྡན་རྣམས་ལ་བཤད་དུ་གསོལ།། ཅེས་ཞུས་སོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས་དགོངས་པ་སློང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཛད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད ཀྱི་གདམས་ངག་སྒྲུབས་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པ།། ལུང་ཕོག་པ་གསུངས་སོ།། རྟོག་དཔྱོད་རྣམ་དག་གཉིས་མེད་ཆོས་དབྱིངས་ལ།། རྟོག་པའི་བློ་ལ་པི་ཏ་ཅི་ཞིག་བསླུས།། གཉིས་མེད་བདེ་ཆེན་སེམས་ཅན ཀུན་སྤྱོད་པ།། འཁྲུལ་པས་ནོར་བའི་ལམ་དུ་བརྟགས་པ་ཡང།། གང་དུ་བསྟན་པའི་ལམ་ཆེན་དེ་ལས་མི་ཉམས་པས།། མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ཤེས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྗེ།། ཕྱི་དང་ནང་ཀུན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། རྣམ པར་དག་པའི་སྤྱོད་
Chinese
然后，普贤（昆图桑波）说了这样的话： 正如心性自性， 如无造作的月轮。 不杂清明故，与此相似。 一切的自性，在于此处。 从中显现各种造作。 唉玛吙！智慧自显现， 乃伟大奇妙生起之义。 因此，意义上甚奇妙。 智慧觉性自显现， 明点特征本自证悟。 以伟大庄严而善加庄严， 无有对治故，本自伟大。 无有舍弃故，本自清明。 远离二元，故无差别。 无有聚散之智慧， 超越一切相之事物。 于意识境中，此不成立。 缘于此，而生起此义。 因此，对此唉玛吙！ 若此非彼境， 则此义与方便分离故， 显示表诠方便之口诀， 觉悟之觉性于意识中生起。 因此，从基位未动摇故， 究竟从基位未动摇。 因此，乃一切之顶峰， 乃一切乘之顶峰。 乃一切见之最胜。 乃胜方便之王。 乃无上之果。 如是宣说。 具缘者皆得决定。 卡萨曼达与虚空边际相等之续中，开显证悟为智慧之五种智慧一切顶峰之品第五十六竟。 然后，菩萨金刚（多吉森华）如此请问： 唉玛吙！普贤大圆满， 一切如来之， 身语意之金刚主， 一切功德之光辉显现， 清明不摇，任运成就。 无有贪执，莲花之眼， 无有勤作，圆满正觉， 祈请为具缘者宣说。 如是祈请。 然后，薄伽梵吉祥普贤如来彼者，作意发起之等持，一切如来之口诀于修续中宣说。 授记之语宣说。 离于分别之清净无二法界中， 于分别之意识，以皮塔欺骗了什么？ 无二大乐有情众生所行， 以错乱而误入歧途者亦， 于何处所显示之大道，不离彼故， 知为大平等，乃一切佛之主。 外与内一切法界， 清净之行
English
Then, Samantabhadra (Kuntu Zangpo) spoke these words: Just like the essence of mind's nature, Like the unelaborated mandala of the moon. Undistorted and clear, hence similar to that. The nature of all resides therein. From that, various elaborations appear. Emaho! Wisdom's self-appearance, Is the meaning of great wonder arising. Therefore, in meaning, it is greatly wondrous. Wisdom's awareness self-appearing, The essence of thigle is inherently realized. Adorned with great ornaments, Without an antidote, it is inherently great. Without anything to abandon, it is inherently clear. Free from duality, hence without difference. The wisdom without gathering or scattering, Transcends all objects of characteristics. In the realm of mind, it is not established. By focusing on that, that meaning arises. Therefore, to that, Emaho! If that is not that object, Then that meaning is separated from skillful means, Showing the oral instructions of expressive skillful means, The awareness of realization arises in the mind. Therefore, since it does not move from the ground, The ultimate does not move from the ground. Therefore, it is the pinnacle of all, It is the pinnacle of all vehicles. It is the most excellent of all views. It is the king of victorious methods. It is the unsurpassed fruit. Thus, he spoke. The fortunate ones were all convinced. From the Tantra of Kasa Manta, equal to the edge of space, the chapter, the fifty-sixth, which shows the pinnacle of all five wisdoms, which reveals realization as wisdom, is complete. Then, the Bodhisattva Vajra (Dorje Sempa) asked: Emaho! Samantabhadra, the Great Perfection, Of all the Tathagatas, The Vajra Lord of body, speech, and mind, The splendor of all qualities shines forth, Clear and unwavering, spontaneously accomplished. Without attachment, lotus eyes, Without effort, perfect enlightenment, Pray tell for the fortunate ones. Thus he requested. Then, the Bhagavan, the glorious Samantabhadra, entered into the samadhi of awakening intention, and spoke the oral instructions of all the Tathagatas in the Sadhana Tantra. The words of prophecy were spoken. In the pure, non-dual Dharmadhatu, free from conceptualization, What has Pita deceived in the conceptual mind? The non-dual great bliss that sentient beings practice, Even those who are mistaken and have strayed onto the wrong path, Because the great path shown in whatever place does not diminish from that, Know it as great equality, the lord of all Buddhas. Outer and inner, all Dharmadhatu, The pure conduct
Tibetan
ཡུལ་ལ།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་མེད་དེ།། ལམ་གྱི་བཅོས་སུ་ག་ལ་ཡོད།། བུས་པ་བསླུས་པ་ཆོས་སྤྱོད་རྟོག་པའི་ལམ་ལ་བཙུད་པ་ནི།། ཕྱིན་པའི་ལམ་མེད་རྟོག་པའི་དུས་ཀྱང་མེད།། ཆོས ཉིད་ཆོས་ཚོལ་རྙེད་པར་ག་ལ་འགྱུར།། ང་དང་བདག་ཏུ་བརྟགས་པས་མུ་སྟེགས་འཁྲུལ་པའི་ལམ།། སྒྲུབ་མེད་རྩལ་སྤྲུགས་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡི།། བྱ་མེད་ལྷུན་རྫོགས་གུ་པི་པ་ག་ལ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། དཔེར་ན གཅན་གཟན་གྱི་རྒྱལ་བོས་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དུ་མཆོངས་པས།གླང་ཆེན་ལ་སོགས་པ་སྟོབས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱི་གནོན་ཅིང་བརྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ།། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་གདམས་ངག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ ལུང་ཕོག་པས།དམན་པའི་ཐེག་པས་ལྟ་བ་སྤྱི་རྒྱ་བརླབས་ཀྱིས་བཅད། ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། དེ་ནས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་རྣམས་མཚན་མ་རང་གྲོལ་དུ་གྱུར་ཏོ།། བསྔགས་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུར་ཤར་ ཏོ།། བགྲོད་བ་མེད་པའི་ལམ་བྱང་ངོ། ཁ་ས་མན་ཏ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ལྟ་བསྒོམ་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་བཅུ་བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ དེས།མཉམ་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ།། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། ཨེ་མ་ཧོ་ཀུན་བཟང་རྫོགས་པ་ཆེ།། སྒོམ་དུ་མེད་པའི་དོན་དེ་ལ།། མཉམ་པར་བཞག་པ་ཇི་ལྟ་བུ།། ཞེས་ གླེངས་སོ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ།། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བ་སྒོམ་དུ་མེད་པ་ནི།། ཀུན་བཟངས་རྫོགས་ཆེན་ང་ཡི་སྒོམ་པ་ནི།། ང་ནི་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མིན།། ང་ཡིས་མ་བཅོས ཡེ་ནས་ཀུན་ལ་གསལ་བར་ཁྱབ།། འོ་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ལུང་བསྟན་པ།། ང་ལ་ཐོས་པའི་སྟོན་པ་རྣམ་གསུམ་གྱིས།། ང་ལས་ཤར་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། ཉོན་མོངས་ལྔ་ཡི་དྲི་མ་རང་ལ་གཟུང་འཛིན་བྱེད་ཟེར ནས།། མ་བཅོས་མི་འཇིགས་སྤོང་འགེགས་བརྟུལ་ཞུགས་བསྒོམས།། ལུང་བསྟན་དེ་ཡིས་བཅོས་མེད་དོན་དང་འགལ།། ལོག་པ་བཞི་ལ་སྤྲུལ་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཡིས།། འཁོར་དུ་བཀོད་ནས་བྱིན་རླབས་ལུང་བསྟན པས།། གཉིས་མེད་རྩོལ་བྲལ་བདེ་བ་ཐོབ་མི་འགྱུར།། ཨེ་མ་ཧོ། ང་ལས་མངོན་དུ་ཤར་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། བདེན་གཉིས་ལྟ་བས་དོན་སྤྱོད་རྣལ་འབྱོར་པས།། ཉོན་མོངས་ལྔ་ཡི་དྲི་མ་སྐྱེ་ཟེར་ནས།། ས་རྣམས་རིམ པར་སྦྱོང་ཞིང་བགྲོད་པ་ལས།། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཕྱེ་བའི་རྟོག་སྤྱོད་ཀྱིས།། མེད་ལས་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཡོད་འཛིན་ཅིང།། སྤྲུལ་བའི་སྐུ་ཡིས་ལུང་བསྟན་རྟོག་དཔྱོད་
Chinese
处所啊！ 佛与有情无二别， 道之造作又何有？ 欺骗孩童，引入行持分别道， 无有可行之路，亦无分别之时。 法性岂能以寻法而得？ 执着我与我所，乃外道之歧途。 无修无勤无愿求， 无作任运，古比巴何在？ 如是说。 譬如，猛兽之王跃入虚空， 则大象等一切力者皆被威慑而昏厥。 如是，若闻胜者之窍诀大圆满之教， 则下劣乘之见解，皆被总纲扼杀。 如是教敕。 其后，具缘之眷属，皆成自解脱之相。 无赞叹之果显现。 无行之路现前。 卡萨曼达与虚空边际等同之续中，见修果圆满品第五十七竟。 其后，薄伽梵吉祥普贤王如来，安住于平等大圆满中。 金刚萨埵如是请问： 诶玛吙！普贤大圆满， 于无修之义中， 如何安住耶？ 如是启请。 普贤王如来如是说： 金刚萨埵，无见无修者， 乃普贤大圆满我之修持。 我非所修之境与能修者， 我未曾造作，本自明澈周遍一切。 然则，应修之授记， 我所听闻之三位导师， 云于我所生起之法性上， 五毒之垢染，自取能所执。 修持无作无惧，舍弃遮止，苦行。 彼授记与无造作之义相违。 以化身之大悲，于四颠倒， 安置眷属，以加持授记， 不能获得无二离勤之乐。 诶玛吙！于我所显现之法性上， 以二谛之见，行持瑜伽士， 云五毒之垢染生起， 次第清净诸地而行持， 以分别胜义世俗之分别行持， 于无中执有如幻， 化身之授记作分别
English
Place, ah! Buddha and sentient beings are non-dual, What need is there for artificiality in the path? Deceiving children, leading them onto the path of conceptual practice, There is no path to tread, nor time for conceptualization. How can Dharma-nature be found by seeking Dharma? Clinging to "I" and "mine" is the mistaken path of non-Buddhists. Without practice, without effort, without aspiration, Without action, spontaneously perfect, where is Gupi-pa? Thus it is said. For example, when the king of beasts leaps into the sky, All powerful beings such as elephants are overwhelmed and faint. Likewise, when the oral instructions of the victorious Great Perfection are imparted, The views of inferior vehicles are cut off by the general principle. Thus it was commanded. Thereafter, the fortunate retinue became self-liberated signs. The unpraiseworthy fruit manifested. The path without traversing dawned. From the Tantra of Khasa Manta, equal to the limits of space, the fifty-seventh chapter, the Perfection of View, Meditation, and Fruit, is complete. Then, the Bhagavan, glorious Samantabhadra, abided in the Great Perfection of Equality. The Bodhisattva Vajra asked thus: Emaho! Samantabhadra, Great Perfection, In the meaning of non-meditation, How is it to abide equally? Thus he inquired. Samantabhadra said thus: Bodhisattva Vajra, the non-seeing, non-meditating, is the meditation of me, Samantabhadra, the Great Perfection. I am neither the object of meditation nor the meditator, I have not fabricated, I am inherently clear and pervasive to all. However, the prophecies of what should be meditated upon, By the three teachers I have heard, saying that on the Dharma-nature arising from me, the defilements of the five poisons grasp at self and other. Meditate on the unmade, fearless, abandoning, obstructing, asceticism. That prophecy contradicts the meaning of the unmade. With the compassion of the emanation body, towards the four inversions, placing them in the retinue, with the blessing of prophecy, the non-dual, effortless bliss will not be attained. Emaho! On the Dharma-nature manifestly arising from me, with the view of the two truths, the practitioner of meaning and action, saying that the defilements of the five poisons arise, progressing by purifying the grounds in sequence, with the conceptual practice of separating ultimate and conventional, holding onto existence as mere illusion from non-existence, the prophecy of the emanation body makes distinctions.