Tibetan
ང་ཡངས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། རྣམ་དག་ལམ་ཆེན་ཀུན་སྒྲོལ་ཕྱིར།། མི་སྐྱེ་མི་འགགས་ཅིར་མི་དགོངས།། བྱམས་པས་དོན་ཉིད་རྣམ་སྦྱང ཕྱིར།། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅིར་མི་མཛད།། ཆེ་བས་ཆེ་བའི་ཟབ་མོ་ཡིས།། ཡོན་ཏན་ཅིར་ཡང་བསྔགས་པ་མེད།། བསམ་གཏན་ཉིད་པས་བསམ་དུ་མེད།། མ་བསམས་མ་སྦྱངས་ཆོས་ཉིད་དེ།། རྣམ་རྟོག་ཉིད་ལ་ཡེ་ཤེས སྐྱེ།། བྱུང་བའི་སྒོ་མོར་མིང་བཏགས་ཏེ།། སེམས་ཀྱི་དབེན་པས་ལམ་ཚོལ་ཞིང།། དགོན་པའི་རྒྱུད་དུ་དབེན་འཛིན་ཅིང།། བཏགས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་འགྱུར་བསྒོམ།། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་མིང བཏགས་ཏེ།། དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀར་རྣམ་པར་སྤེལ།། འཇིག་རྟེན་འདི་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས།། བླང་དོར་བྲོད་པ་མཆོག་ཏུ་སྐྱེ།། ཆགས་དང་མ་ཆགས་ཚིག་གི་ལམ།། དབུ་མ་བཞིན་ཏེ་བྲག་ཆ་འདྲ།། བདེ་དང་སྡུག བསྔལ་རྒྱུ་མཐུན་ཞིང།། འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་སེམས་དཔས་གསུངས།། འདོད་ཆགས་ཞེས་སྡང་གཏི་མུག་དང།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལས་བྱུང།། ཀུན་སྤྱོད་ཡོན་ཏན་རྣམ་ལྔ་ཡང།། ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ཀྱིས རྒྱན་ཅེས་གསུངས།། ནམ་མཁའ་རྟོག་པ་སྐྱེ་མེད་ཅིང།། རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ནམ་མཁའ་འདྲ།། མི་ཆགས་ནམ་མཁའི་བསྔོ་བ་ལས།། རང་དོན་ཆེན་པོ་ནམ་མཁའ་འབྱུང།། རྟོག་མེད་མཉམ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། གཟུང་བས མི་ཟན་ཆུ་ཟླ་འདྲ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རོལ་བ་ཡིས།། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཟབ་ཏུ་བསྟན།། འདི་ནི་ཨི་དང་མཛེས་པའི་ཏ།། པ་དང་ཡན་ལག་སྤྲོས་པ་བཞིན།། འཇིག་རྟེན་ཡོངས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས།། སངས་རྒྱས་གསུང་གི ཟབ་མོ་འབྱུང།། ཨེ་མ་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་འདི།། བཙལ་བས་རྙེད་པའི་གནས་མེད་དེ།། དྲུག་གི་ཆོས་བཞིན་ཡུལ་མེད་པས།། སྟོང་པས་ནམ་མཁའ་སྙེག་པ་བཞིན།། གོང་ནས་གོང་དུ་ཚངས་པའི་ལམ།། བྱ བྲལ་ཆོས་དང་འཐུན་པ་མེད།། ཅི་སྟེ་ལམ་ལ་བགྲོད་འགྱུར་ན།། ནམ་མཁའི་མཐའ་བཞིན་ཐུགས་པ་མེད།། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་དེ་ཡི་ཕྱིར།། དེ་ལ་དེ་བསྟན་དེ་ཡང་ཐོབ།། དེ་ཡི་སྙིང་པོ་དེ་བས་ན།། དེ་ལས་དེ་འབྱུང་ངོ མཚར་ཆེ།། སྔོན་གྱི་དེ་དང་ད་ལྟའི་དེ།། དེ་བཞིན་དེ་ཡི་གནས་སུ་ཆེ།། དེ་ལྟར་དེ་ཡི་ལམ་འདྲ་བར།། དེ་ནི་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ནོ།། དེ་དང་འདྲ་བ་ཡོངས་ཀྱི་ལམ།། ཟླ་བ་ལས་བྱུང་རྟེན་དང་བཅས།། ཀུན་གྱི་མཉམ ཉིད་ཡིན་པ་ལ།། ཕྱོགས་སུ་བལྟས་པས་གྲུབ་པ་མེད།། ད་ལྟའི་བདེ་དང་ཕྱི་མའི་བདེ།། མངོན་སུམ་པ་དང་རྒྱབ་ནས་བྱུང།། དེ་ཡང་རྣམ་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པས།། དེ་ལ་བརྟེན་པར་མི་བྱའོ།། དུས་གསུམ་གཅིག་སྟེ་ཁྱད
Chinese
我，广阔的法界啊！为了完全救度清净的大道，为何不思不生不灭之理？为了以慈爱彻底清净实义，为何不作大悲？以伟大中的伟大之深奥，功德无以赞叹。以禅定本身，不可思议。不思不修，乃是法性。于分别念本身，生起智慧。于生起之门上，安立名称，以心的寂静寻求道路。于寂静的传承中，执持寂静，若安立名称，则修习转为分别。于因与果上，安立名称，于善与恶二者，皆增长。从此世间生起啊！取舍之渴望，最为强烈地生起。贪执与不贪执，言词之道，如中观一般，如同山崖。快乐与痛苦，痛苦之因相同，众生之怙主菩萨所说。贪欲、嗔恨、愚痴，皆从菩提萨埵之道生起。一切行为功德等五者，法性界是庄严，如是说。虚空之念，无生，念本身如同虚空。不执著虚空的布施，自利广大，虚空生起。无念平等法身，不可执持，如水中月。以普贤王如来的嬉戏，甚深地显示了ཨཱ་ལི་（藏文，梵文天城体：आलि，梵文罗马拟音：āli，汉语字面意思：阿黎）ཀཱ་ལི་（藏文，梵文天城体：कालि，梵文罗马拟音：kāli，汉语字面意思：嘎黎）。此乃ཨི་（藏文，梵文天城体：इ，梵文罗马拟音：i，汉语字面意思：伊）与美丽的ཏ་（藏文，梵文天城体：त，梵文罗马拟音：ta，汉语字面意思：达），པ་（藏文，梵文天城体：प，梵文罗马拟音：pa，汉语字面意思：巴）与支分，如四种戏论。从整个世间的行境中，生起佛语的甚深。唉玛，此佛陀的行境，以寻觅而无所得之处，如六种法一般，无有处所，如以空性追逐虚空。从上到上，梵天之路，与有为之法不相合。若于道上行走，如虚空之边际，无有穷尽。如是，如是，为此之故，于此示彼，彼亦得之。彼之精要，因此之故，从此生彼，甚为稀有。往昔之彼与现在之彼，如是，于彼之处广大。如是，彼之道路相似，彼乃彼之自性。与彼相似的一切道路，从月亮生起，具足所依。于一切的平等性中，向一方观察，不能成立。现在的快乐与未来的快乐，现前与背后生起。彼亦是分别的过失，不应依赖于彼。三时为一，差别
English
I, the vast expanse of the Dharma realm! In order to completely liberate the pure great path, why not contemplate the principle of non-arising and non-ceasing? In order to thoroughly purify the true meaning with loving-kindness, why not practice great compassion? With the profoundness of the great among the great, merits cannot be praised. With meditation itself, it is inconceivable. Unthought and uncultivated, it is the nature of Dharma. In the very thought of discrimination, wisdom arises. On the gate of arising, names are established, and the path is sought with the solitude of the mind. In the lineage of solitude, solitude is held, and if names are established, then meditation transforms into discrimination. On cause and effect, names are established, and both virtue and vice are increased. From this world, it arises! The desire for acceptance and rejection arises most strongly. Attachment and non-attachment, the path of words, like the Middle Way, is like a cliff. Happiness and suffering, the cause of suffering is the same, as said by the protector of beings, the Bodhisattva. Desire, hatred, and ignorance all arise from the path of the Bodhisattva. All actions, merits, and the five aspects, the Dharma realm is adorned, so it is said. The thought of space is unborn, and thought itself is like space. The dedication of non-attachment to space, the great benefit for oneself, space arises. The non-conceptual, equal Dharma body, cannot be grasped, like the moon in water. Through the play of Samantabhadra, Āli and Kāli are profoundly revealed. This is I and the beautiful Ta, Pa and the limbs, like the four elaborations. From the realm of activity of the entire world, the profoundness of the Buddha's speech arises. Alas, this realm of activity of the Buddha, there is no place to be found by searching, like the six dharmas, there is no place, like chasing space with emptiness. From above to above, the path of Brahma, is not in harmony with conditioned dharmas. If one were to walk on the path, like the edge of space, there would be no end. Thus, thus, for this reason, here it is shown there, and it is also obtained. The essence of that, therefore, from that, that arises, it is very wonderful. The past that and the present that, thus, in that place it is vast. Thus, that path is similar, that is the nature of that. All paths similar to that, arise from the moon, with support. In the equality of all, looking in one direction, it cannot be established. The present happiness and the future happiness, manifest and arising from behind. That is also a fault of discrimination, one should not rely on that. The three times are one, difference
Tibetan
པར་མེད།། སྔོན་མེད་ཕྱིས་མེད་གདོད་ནས་བྱུང།། ཆོས་སྐུས་ཁྱབ་པས་གཅིག་པའི་ཕྱིར།། ཆེ་བའི་ཆེན་པོར་རང་བཞིན་གནས།། སྲིད་པ་གསུམ་ན་སྦྱོང་བ་ཡང།། མིང་ཙམ་སྒྱུ་མར་སྣང་བ་སྟེ།། འཁོར་ལོ་སྒྱུར་བའི གནས་ཆེན་ཡང།། སྒྱུ་མ་སྦྱོང་བའི་བསྟི་གནས་ཡིན།། རྣམ་སྦྱོང་དུས་ལ་ལྟོས་པ་རྣམས།། དུས་དེར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ།། མ་བྲལ་སྨོན་པས་སྤྱོད་པས་ན།། སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་གསུང་བ་བཞིན།། གཅིག་སྟེ་རྣམ པ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད།། རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའི་བྱ་ལམ་གནས།། མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་སྙིང་པོ་ལ།། སྒྲོ་བཏགས་ཆོས་ཀུན་ག་ལ་ཡོད།། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ཕྱི་ཉིད་ནང།། ཟབ་མོའི་ཆ་ཤས་རྟོག་ཡུལ་མེད།། དེ་བས་ཏིང་འཛིན མཉམ་དང་བྲལ།། འདི་ལ་ཐ་ཚིག་ཕྱི་དང་ནང།། རང་བཞིན་ཕུང་པོ་ཁམས་བཞིན་གནས།། དུས་གསུམ་འདི་དང་མི་འབྲལ་བས།། ཐ་ཚིགས་མིང་དུ་བཏགས་པ་མེད།། མི་གཡོ་བ་ནི་སྐུ་ཡི་རྒྱ།། མི བསྐྱོད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།། མི་ལེན་པས་ནི་བདག་མེད་ཅིང།། མི་འདོར་ཚིག་བྲལ་མཉམ་ཉིད་དོ།། གང་དང་གང་གི་གང་དུ་ཡང།། ཀུན་འཁོལ་ཀུན་སྤྱོད་བདག་ལས་བྱུང།། འདི་ལ་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་ཅེས།། མཉམ པའི་རྒྱལ་པོས་ཡོངས་མ་གསུངས།། དེ་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་དྲག་ཤུལ་གྱི།། གནས་སུ་བྱ་བ་མིང་མེད་དེ།། ཨ་དང་པར་ནི་རྣམ་ལྡན་ན།། སྒྱུ་མའི་བདེ་བ་འབྱུང་བར་འདོད།། རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པས།། ཇི་ལྟར བཏགས་པ་དེ་ང་སྟེ།། སྣང་འདོད་རྩོལ་སེམས་བདེ་བ་ཡང།། དེ་ནི་དེ་སྒྲིབ་སྐྱོན་ཆེན་ཡིན།། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ཀུན་གྱི་སྒོ།། ཆ་ལུགས་བསྒོམས་པས་ཆུ་ཟླ་བཞིན།། མ་གོས་མ་ཆགས་འབྱུང་འགྱུར་ཡང།། བསྒོམས པས་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བཞིན།། དཀྱིལ་འཁོར་ཁྲོ་གཉེར་ཆ་ལུགས་ཀྱིས། ཁྲོ་བདག་ཆེན་པོའི་ལུས་བཟུང་ནས།། ཡི་གེ་སྔོན་དུ་བྱུང་ན་ཡང།། ཞི་བ་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་མིན།། ཉོན་མོངས་པ་ཡི་དབང་གིས་ནི།། ཏ ལའི་མགོ་བོ་བཅད་པ་དང།། ས་བོན་མེ་རུ་བསྲེགས་པ་ཡང།། དེ་ཡི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་སྟོན།། རྣམ་གྲངས་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་ཡངས་པ།། གང་ལྟར་དཔྱད་ཀྱང་མེ་ཏོག་སྐྱེ།། མཚན་མ་མེད་པའི་དབང་གིས་ན།། བསྟི གནས་དེ་ལས་འབྱུང་མི་འགྱུར།། གླེང་བྲལ་འདི་ལ་གང་གནས་པ།། རྣལ་འབྱོར་དེ་ནི་སྐལ་བ་བཟང།། བདག་དང་གཞན་དོན་མི་བྱེད་པས།། སྒྱུ་མ་ལྷུན་གྲུབ་ཡུལ་ལ་རོལ།། ལྷག་མ་མེད་པར་ཡོངས་སུ རྫོགས།། འགྱུར་བ་མ་ཡིན་དྲང་པོར་གནས།། ནམ་མཁའ་བཞིན་ཏེ་མཐའ་མཉམ་ཞིང།། གཞན་ལ་ལྟོས་འགྱུར་ཆོས་མ་ཡིན།། ལྷུན་གྱིས་གནས་པའི
Chinese
无有形象。 先前无有，其后亦无，本来即生。 以法身遍布故，为一之故。 于伟大之大中，自性而住。 于三有中，清净亦是。 仅仅是名字，显现如幻。 转轮之大处亦是。 清净幻化之根本处。 种种清净依赖于时者。 于彼时出现，不会改变。 不离以愿而行故。 如是宣说空性之体性。 一也，然种种全然无有。 瑜伽士安住于虚空之鸟道。 于未生未成之精华中。 于何处有增益之诸法？ 内外二者，皆为外性内。 甚深之分，非是思维之境。 因此禅定，远离平等。 于此，外与内之词语。 如自性蕴界般安住。 三时与此不分离故。 未曾安立词语为名。 不动者乃是身之印。 不移动者乃是智慧。 不取者乃是无我。 不舍弃，离言平等也。 于何者与何者之何处。 一切流转，一切行持，从我而生。 于此，男人女人。 平等之国王未曾宣说。 于彼，苦行猛烈之。 处所，事业无有名称。 阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）与帕（藏文：པ，梵文天城体：प，梵文罗马拟音：pa，汉语字面意思：帕）乃是具足。 欲求幻化之安乐生起。 自性不决定为一故。 如何安立，彼即是我。 显现欲求，勤作心意，安乐亦是。 彼乃是彼之遮蔽，乃是大过患。 菩提支分一切之门。 以仪轨修习，如水中月。 不染不著，纵然生灭。 修习后，如孩童之行境。 坛城忿怒颦眉之仪轨。 执持忿怒主尊之身相后。 纵然文字先出现。 亦非得见寂静彼性。 以烦恼之力量。 砍断塔拉之头颅等。 种子焚烧于火中亦是。 显示不为彼所转。 名相百千广大。 无论如何观察，亦生鲜花。 以无有相之力量。 不会从根本处生起。 于此离言之处，何者安住。 彼瑜伽士乃是贤善。 不作自他之义故。 受用幻化任运之境。 无有剩余而圆满。 非是改变，正直而住。 如虚空般，平等而无边。 非是依赖于他而改变之法。 任运而住。
English
Without image. Previously without, and afterwards without, inherently arising. Because of being pervaded by the Dharmakaya, because of being one. In the great of greatness, abiding in its own nature. Even purification in the three realms. Is merely a name, appearing as illusion. The great place of the wheel-turner is also. The fundamental place for purifying illusion. Those who rely on time for purification. Will not change in occurring at that time. Because of acting with inseparable aspiration. It is proclaimed as the characteristic of emptiness. It is one, yet all forms are completely absent. The yogi abides in the path of birds in the sky. In the essence of the unborn and uncreated. Where are all the imputed dharmas? Both outer and inner are the inner nature of the outer. The profound part is not an object of thought. Therefore, samadhi is separate from equality. In this, the words outer and inner. Abide like the nature of aggregates and elements. Because the three times are inseparable from this. The word has not been established as a name. The immovable is the seal of the body. The unmoving is wisdom. The non-accepting is selflessness. The non-abandoning is equality beyond words. In what, of what, and where. All flow, all actions arise from me. In this, male and female. The king of equality has not fully proclaimed. In that, the asceticism of fierceness. The place, the activity has no name. A（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：A） and Pa（藏文：པ，梵文天城体：प，梵文罗马拟音：pa，汉语字面意思：Pa） are complete. It is desired that the bliss of illusion arises. Because the nature is not determined as one. However it is established, that is me. Appearance, desire, effort, mind, and even bliss. That is its obscuration, a great fault. The door of all the limbs of enlightenment. By meditating on the demeanor, like the moon in water. Even though it is unstained and unattached, arising and ceasing. After meditating, like the realm of children. The demeanor of the mandala's wrathful frown. After holding the body of the great wrathful lord. Even if the letters appear first. The peacefulness of that itself is not seen. By the power of afflictions. Cutting off the head of Tara, etc. Burning the seed in the fire is also. It shows that it does not change by its power. The extensive hundreds and thousands of categories. However one examines, flowers grow. By the power of having no characteristics. It will not arise from that fundamental place. In this place beyond discussion, whoever abides. That yogi is virtuous. Because he does not act for the sake of self and others. He enjoys the realm of spontaneously accomplished illusion. Completely perfected without remainder. It is not change, it abides upright. Like the sky, it is equal and boundless. It is not a dharma that depends on others and changes. Abiding spontaneously.