Tibetan
ས་མེད།། སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་ལ།། དམིགས་པའི་ཡུལ་འདས་གཅིག་ཅེས་བགྲང་དུ་མེད།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ བགྲང་ཞིང་མཚོན་དུ་མེད།། སེམས་ཀྱི་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་གང་བྱུང་ན།། དེ་དག་གང་བྱས་གང་དུ་སྣང།། སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་རྣམས།། གསལ་ལ་རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ཤར།། དེ་ཉིད མངོན་དུ་ཕྱུང་ནས་སྣང་བ་གང།། ཆེན་པོ་ལྔ་ནི་རིགས་དྲུག་སྣང་བ་དང།། དེ་ཡི་དོན་མཛད་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ནི།། སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དག་ཏུ་བྱུང་ནས་བསྟན།། ཅེས་གསུངས་སོ།། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་ཆེན པོས་འདི་སྐད་ཅེས་གླེངས་སོ།། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལངས་ནས།། རང་དང་ཆོས་རྣམས་མ་ཤེས་ནས།། ཀུན་བཟང་ཁྱོད་ཀྱི་འཁོར་དུ་འདུས།། ཞུ་དམིགས་སྣང་དང་མི་མྱོང་བས།། ཀུན་བཟང་ཉིད་ཀྱིས་བཀའ སྩལ་པ།། ཆོས་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་ནི།། སེམས་ལུང་ཆེན་པོ་འདི་ལ་སྣ?ང།། གཅིག་དང་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ནི།། རྣམ་གྲངས་མདོ་འདི་ཇི་ལྟར་ལགས།། ཞེས་ཞུ?ས་སོ།། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག། ཀྱེ། ང་ནི་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། ང་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན།། ང་ནི་ཐུགས་རྗེའི་ངོ་བོ་སྟེ།། གང་དང་གང་ལ་དེ་མོས་པ།། གང་གི་དོན་དེ་བྱེད་པའི་ཕྱིར།། ང་ཡི ལས་ཀྱི་དོན་བསྟན་གྱིས།། གང་ཞིག་གང་ལ་དེ་དབང་གིས།། གང་ལ་གང་མོས་དེ་ལ་ནི།། ཆོས་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པའི་ཕྱིར།། རང་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་བསྟན།། མཚན་མའི་གྲངས་ལ་དེ་སྦྱོར དགའ།། གང་ཞིག་དེ་ལ་གང་མེད་ན།། གང་ལ་དེ་མོས་དེ་དག་ལ།། ང་ཡིས་བྱས་པའི་སྣ་ཚོགས་གང།། དེ་དང་དེ་དག་སྣ་ཚོགས་པ།། བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་དེ་དག་བསྟན།། དེ་ཡང་ང་ཡི་རང་བཞིན་བསྟན།། གཅིག ནི་ང་ཉིད་སྙིང་པོ་སྟེ།། གཉིས་བྱུང་སྣ་ཚོགས་ང་ཡིས་བྱས།། གྲངས་ཀྱི་མདོ་ན་ཀུན་བྲལ་ཡང།། གཅིག་དང་གཉིས་དང་བསམ་ཡས་གྲུབ།། མཐའ་ནི་བརྗོད་མེད་བརྗོད་མི་ལང།། བརྗོད་མེད་སྙིང་པོ་གཅིག་ཏུ བསྟན།། གཅིག་ནི་ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བྱས་པའི་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས།། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་བསྟན།། ཀུན་རྫོབ་དམ་པའི་དོན་གཉིས་ཀྱིས།། དཔེ་དོན་རྟགས་དང་གཏན་ཚིགས་གསུམ།། ངེས་དང དྲང་དོན་སྒོ་གཉིས་བཤད།། རྒྱུ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ།། འབྲས་བུ་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་རྒྱུ་འབྲེལ་ནས།། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་མིང་འདོགས་ཏེ།། རྒྱུ་འབྲས་དཔེ་དོན་དེ་རུ བཏགས།། དེ་དག་དྲང་བའི་ལུང་བཤད་དེ།།
Chinese
无处所。如离戏虚空般本然安住，无可计数，超越所缘之境。菩提心亦不可计数，不可诠释。心中所造之诸法，无论何者生起，彼等所作何处显现？显现世间器情，诸佛菩萨等，皆于明澈觉性之本体中显现。彼性显现，所显为何？五大乃六道之显现，彼之义利，二种色身，乃由心之形相显现而示现。如是说。其后，大菩萨如是说道：最初发起菩提心，因不了解自与诸法，聚集于普贤（梵文：Samantabhadra）您之眷属中，因未曾体验请问之境与显现，普贤（梵文：Samantabhadra）您亲自垂赐教言，诸法集于一体，于此心之大论中显现？显现一与二，此名相经典如何？如是请问。大菩萨谛听！奇哉！我乃本来自成。我乃一切佛之，本自成就之精华。我乃大悲之本体，于何者何事彼所喜乐，为成办何者之义利故，请示我事业之义利。何者于何者彼所支配，于何者何事彼所喜乐，于彼等，为诸法集于一体之故，示现自生菩提心性。于名相之数中，彼系连结所喜。何者于彼无何者，于何者彼所喜乐于彼等，我所作之种种，彼与彼等种种，不可言说彼等示现。彼亦示现我之自性。一，乃我自身之精华，二生起种种我所作。于数之经典中，虽远离一切，然一与二与无数成就。边际不可言说，不可尽言。不可言说之精华示现为一。一乃普作菩提心。所作之法乃二种形相。示现因与果之本体。以世俗谛与胜义谛二者，譬喻、意义、理证与根据三者，了义与不了义二门宣说。因乃五大。果乃三界有情。三界有情由因缘连结，果名安立为佛陀，因果譬喻意义于彼处安立。彼等乃正直之教言宣说。
English
Without location. Abiding primordially like the uncontrived sky, it cannot be counted as one, transcending the realm of objects. Bodhicitta cannot be counted or expressed. Whatever phenomena arise from the actions of the mind, wherever they are made, where do they appear? The appearing world, its contents, Buddhas, and sentient beings all arise in the essence of clear awareness. When that nature is manifested, what appears? The five great elements are the appearance of the six realms, and their benefit, the two form bodies, are shown as manifestations of the mind. Thus it is said. Then, the great Bodhisattva spoke as follows: Initially, upon arousing Bodhicitta, not understanding oneself and phenomena, gathered in the retinue of Samantabhadra, because of not experiencing the object of inquiry and appearance, Samantabhadra himself bestowed teachings, phenomena gathered into one, does it appear in this great treatise of the mind? Showing one and two, how is this named sutra? Thus asked. Great Bodhisattva, listen! Alas! I am spontaneously accomplished from the beginning. I am the essence of spontaneous accomplishment of all Buddhas. I am the nature of great compassion, whatever and whatever pleases them, for the sake of accomplishing whatever meaning, please show me the meaning of my actions. Whatever is dominated by whatever, whatever pleases whatever, for the sake of phenomena gathering into one, the self-born Bodhicitta nature is shown. In the number of names, it is joyful to connect them. Whatever lacks whatever in it, whatever pleases them, whatever I have done, those and those various things, are inexpressible, those are shown. That also shows my nature. One is my own essence, two arise, various things are done by me. In the sutra of numbers, although separated from all, one and two and countless are accomplished. The limit is inexpressible, beyond words. The inexpressible essence is shown as one. One is the all-creating Bodhicitta. The created phenomena are two forms. Showing the nature of cause and effect. With the two truths, conventional and ultimate, three examples, meanings, proofs, and reasons, the two doors of definitive and provisional meanings are explained. The cause is the five great elements. The result is sentient beings of the three realms. Sentient beings of the three realms are connected by cause and conditions, the result is named Buddha, cause and effect, example and meaning are established there. Those are the straight teachings explained.
Tibetan
རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བར་བྱ།། ཆེན་པོ་ལྔ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས།། བྱས་པའི་ཆོས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀུན།། སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་མངོན་གསལ་ཏེ།། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས ཏེ།། མ་རིག་ལོག་རྟོག་གཟུག་འཛིན་གྱིས།། ཡུལ་དྲུག་ཆོས་ལ་ངེས་བརྟགས་པ།། འཇིག་པ་དྲུག་དང་རྟེན་པ་དྲུག། འཇིག་རྟེན་ཞེས་སུ་བཤད་པ་ཡིན།། ཡུལ་དྲུག་ཆགས་པ་དྲུག་རྟེན་ནས།། དམན་པའི་སྡུག་བསྔལ ཡ་ང་ལ།། མྱ་ངན་མྱ་ངན་ཞེས་སུ་བཤད།། དེ་ཉིད་གང་དང་བྲལ་གྱུར་པ།། ཡུལ་དྲུག་དངོས་པོ་མི་རྟག་ཅིང།། རྐྱེན་དྲུག་གནས་སུ་མི་གཤེགས་གསལ།། སྡུག་བསྔལ་དྲུག་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར།། མྱ་ངན་འདས་པ ཞེས་པར་བརྗོད།། ཇི་བཞིན་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ།། མ་བཙལ་རང་བྱུང་ཤར་བ་ཡི།། ཆེན་པོ་ལྔ་དང་བྱས་སྣང་ཀུན།། རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་ལྟར་སྣང།། དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོས་ཀྱང།། དམིགས་མེད་ངོ་བོ འབད་པ་མེད།། མཚན་ཉིད་རྗེས་སུ་འཛིན་ལྟར་སྣང།། རང་ཤར་བ་ཡི་ཆེན་པོ་ལྔས།། ཆོས་ཀུན་སྐྱེད་པའི་སྙིང་པོ་བྱེད།། དེ་ཡིས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས།། རང་བྱུང་ང་ཡིན་མི་རྟོག་པར།། སྤྱོད་པའི་ལམ་དེར གྱུར་བལྟས་ནས།། རྒྱུ་འབྲས་འབྲས་བུ་བྱུང་བར་འདོད།། རྒྱུ་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན།། འབྲས་བུ་གང་ཐོབ་ཐེག་པར་བཤད།། སྤོང་བགེགས་སྦྱོང་བ་ལ་སོགས་པའི།། བྱེད་རྩོལ་དགག་བསྒྲུབ་མེད་པའི རྒྱུ།། འབྲས་བུ་ཞེས་སུ་བཏགས་པ་ཡིན།། སྙིང་པོ་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུར་བཤད།། རང་བཞིན་སྙིང་པོ་དེ་ལས་ནི།། སྐྱེ་འཇིག་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས།། མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེར་ཞུགས་པ་ཡིན།། སྐུ གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི།། ཕྱག་རྒྱ་རྟེན་དང་རྟེན་པར་འབར།། སྙིང་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ།། ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཡི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ།། བླང་དོར་བྱེད་རྩོལ་འདོད་སྦྱོང་གིས།། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟོག་པ་བྲལ།། སེམས་ཀྱི་རིམ རྩལ་སྙིང་པོ་གྲུབ།། བདག་ཉིད་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ལྟ།། གང་ལ་མི་བརྟེན་གཞན་མི་ཚོལ།། སྐུལ་བའི་སྙིང་པོ་རང་ལས་བྱུང།། མི་གཡོ་རྫོགས་པའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས།། ངང་གི་བྱ་མེད་འཕྲིན་ལས་འདས།། མི་རྩོལ བདེ་བའི་འཕྲིན་ལས་བཀོད།། བསྐལ་པ་གསུམ་དང་མི་ཚེ་བདུན།། ཟླ་དྲུག་ལོ་གཅིག་ཟླ་བཅུ་དྲུག། བསྟི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་རྩོལ་བྱེད་པ།། བྱེད་རྩོལ་བཅོས་མའི་ཐེག་པ་ཡིན།། བྱ་མེད་རྣལ་མའི་དོན་བསྟན པ།། མི་རྩོལ་ལྷུན་གྲུབ་བདེ་བར་གནས།། འདི་ལ་མ་རྫོགས་གང་ཡང་མེད།། གཅིག་རྫོགས་ཀུན་རྫོགས་ཡོངས་རྫོགས་པས།། བྱ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས
Chinese
应当分为两种。 五大是因缘所生， 一切有为法， 心性自生而显现。 不证悟如是性， 由于无明邪念执着， 对六境之法进行确定考察， 六毁坏和六依处， 被称为世间。 依于六境六执着， 下劣的痛苦和悲伤， 被称为忧伤。 远离那一切， 六境事物无常， 六缘不往他处明显， 由于超越六苦， 被称为寂灭。 如实不求菩提心， 自生显现的， 五大和一切有为显现， 似乎执持自己的体性。 如是菩提心也， 无所缘的自性，无勤作， 似乎随顺执持体性。 自显现的五大， 做生一切法的精华， 由它所生的众生们， 不思择是自生我， 观待成为行持的道， 认为有因果果。 名为因， 所得之果说为乘。 舍弃、障碍、清净等等， 无有作为、勤作、遮止、成办之因， 名为果。 精华从因中说为果。 从自性精华中， 从无生灭的自性中， 进入不变的金刚。 身语意之智慧， 手印依处和所依处燃。 精华是空性， 手印是它的世俗谛， 舍取、作为、勤作、欲求、清净， 远离二谛之分别。 心的次第，功用精华成就， 如自性界和智慧。 不依赖于任何，不寻求其他， 策励的精华从自身生。 以不动圆满的禅定， 自然无为超越事业， 不勤作，安乐的事业。 三劫和七世， 六个月一年十六个月， 以处所时机勤作， 作为勤作是造作的乘。 开示无为真实的义， 不勤作任运成就安乐住。 此中无有未圆满， 一圆满一切圆满完全圆满， 事业圆满。
English
It should be divided into two types. The five great elements are caused by causes and conditions, All conditioned dharmas, The nature of mind is self-arisen and manifest. Not realizing suchness, Due to ignorance, wrong thoughts, and clinging, Determining and examining the six objects of dharma, The six destructions and six supports, Are called the world. Based on the six objects and six attachments, The inferior suffering and sorrow, Are called grief. Being separated from that, The six objects are impermanent, The six conditions do not go elsewhere clearly, Because of transcending the six sufferings, It is called Nirvana. As it is, without seeking the essence of enlightenment, The self-arisen manifestation, The five great elements and all conditioned appearances, Seem to hold their own characteristics. Likewise, the essence of enlightenment also, Objectless nature, without effort, Seems to follow and hold the characteristics. The self-manifested five great elements, Make the essence of generating all dharmas, The sentient beings born from it, Without thinking that it is the self-born I, Looking at it as the path of practice, They believe that there are cause, effect, and result. It is named as cause, The obtained result is said to be the vehicle. Abandoning, obstacles, purification, and so on, The cause without action, effort, cessation, and accomplishment, Is named as result. The essence is said to be the result from the cause. From the essence of self-nature, From the nature of no birth and death, Entering the immutable Vajra. The wisdom of body, speech, and mind, The mudra, support, and supported blaze. The essence is emptiness, The mudra is its conventional truth, Abandoning, taking, acting, striving, desire, purification, Free from the conceptualization of the two truths. The stages of mind, the essence of function is accomplished, Like the self-nature realm and wisdom. Not relying on anything, not seeking others, The essence of motivation arises from oneself. With the immovable and complete samadhi, Naturally effortless, transcending activity, Without effort, arranging the activity of bliss. Three kalpas and seven lifetimes, Six months, one year, sixteen months, Making effort with the place and time, Acting and striving is the artificial vehicle. Showing the meaning of the unconditioned true reality, Without effort, spontaneously accomplishing, abiding in bliss. There is nothing incomplete in this, One complete, all complete, completely complete, Activity is perfectly complete.