Tibetan
་བསྒོམ་པའི་ཡིད་ཀྱིས་འཇུག། རང་བཞིན་ལམ་དེར་འཁྲུལ པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མེད།། ཇི་བཞིན་པ་ཞེས་རྣམ་རྟོག་དེ་བཞིན་རྟགས་བསྒོམ་པ།། བདེ་བ་ཆེན་པོས་འདོད་པས་ཆགས་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ།། མི་གཡོ་རང་བཞིན་གནས་པས་སྨན་ཆེན་མ་བྱས་ན།། མཐོ་རིས བགྲོད་པའི་རྒྱུ་དེས་ཉོན་མོངས་ཟིན་པར་འགྱུར།། ལམ་མེད་ལམ་དུ་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱི་ནད་ཆེ་བ།། ཕྱིན་པར་འདོད་པས་རི་དྭགས་སྨིག་སྒྱུ་སྙེག་པ་ལྟར།། རྙེད་པའི་ཡུལ་མེད་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལས་མི་འབྱུང ཞིང།། ས་བཅུར་ལྟོས་པའི་གནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སྒྲིབ་པ་ཡིན།། ཤིན་ཏུ་མྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་བསམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྟག་ཏུ་འདྲེས་ཤིང་དབྱེར་མེད་ལ།། དོན་དམ་ཆོས་ཤེས་བཤད པ་རྟག་ཏུ་རྡུལ་ཙམ་མེད།། འཁྲུལ་དང་བྱང་ཆུབ་ལམ་དེ་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་མེད།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དང་ཚིག་གི་ཐ་སྙད་བྲལ།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མི་རྟོག་ཀུན་ཏུ་རང་བཞིན་གནས།། བྱ་བྲལ་ཡུལ་ལ་མི་གནས གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་མེད།། སྐུ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པས་བསྣན་པའི་ཆོས་མེད་དེ།། མཐའ་ལ་ཐུགས་པ་མེད་པས་དབྱིངས་ལ་བྲི་བ་མེད།། ཆོས་ཀྱི་རོལ་པས་ཉམ་ཐག་ལྷག་པའི་གནས་མེད་དེ།། སྟོར་བར་མི་དགོས བཟའ་བ་མེད།། རྒྱ་མཚོ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་ལ།། ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བར་བྱེད།། ཡོན་ཏན་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ།། བསྡུ་བའི་གནས་སུ་ངེས་པ་མེད། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་དེ་མ་ཐག། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ པོ་ཆེན་པོར་འབྱུང།། སྣང་བ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བཞིན།། མི་རྟོག་ནམ་མཁའི་མཐའ་ལྟར་ཡངས།། རྟོག་སྒོམ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་པས།། མངོན་སུམ་ཐོབ་པར་འདོད་ནས་རྟག་ཏུ་རྒྱུ་ལ་བསྒོམ།། བསྒོམ ཆགས་བདེ་བ་དེ་ལས་མཉམ་པའི་དོན་མི་འབྱུང།། སངས་རྒྱས་མེད་པས་སངས་རྒྱས་མིང་ཡང་མེད།། སངས་རྒྱས་སྟོན་པས་མིང་དུ་བཏགས་པས་ནོར།། སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་ཐོབ་བྱེད་ནོར་བའི་ལམ།། དོན རྣམས་ཇི་བཞིན་མི་བསྐྱོད་དེ།། བྱ་བ་མེད་པས་གྲོལ་བས་གྲོལ།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བཙལ་མེད་པས།། གྲོལ་ནས་གྲོལ་བའི་ལམ་ཡང་བསྟོན།། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ཅོམ་ལྡན་འདས།། ཆུབ་པར་གནས་པས་བཅོམ་ལྡན འདས།། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྣམ་བརྟགས་ཀྱང།། གྲོལ་བ་རང་བྱུང་གཞན་ལས་མིན།། ཆེ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྙེད་དཀའ་བ།། ཤེས་རབ་ཐབས་ལ་བརྟེན་པས་འགྲུབ།། མིང་ཙམ་གཞན་ལས་འདི་འདྲ་ཡང།། མངོན་སུམ་བདེ བ་རང་ལས་བྱུང།། ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དགའ་བ་མིན།། ཡོན་ཏན་ཀུན་དང་སྟོབས་ཀྱི་རྣམས།། ཇི་བཞིན་རྟོགས་པ་ཕྲ་བ་ལས།
Chinese
以禅修之心而入。 于自性之道迷谬，故无一切智。 如是者，谓之分别念，如是修习征相。 以大乐欲求，乃是贪着之道。 若不以不动自性而住，未作大药。 以趋往天界之因，将为烦恼所染。 于无道中入道者，其病甚大。 如欲前往，逐鹿寻幻影。 无所得之境，不生于三界之中。 观待十地之境，亦是菩提之障。 甚速之智慧，远离一切思念。 法与非法，恒常混杂无别离。 若说胜义法，恒常无有丝毫。 迷谬与菩提之道，不得证悟。 自生智慧，远离自性与言词。 自生智慧，无分别，周遍自性而住。 离戏于境不住，无有对治可修。 一身体性周遍，故无有增益之法。 于边际无有触及，故于法界无有减损。 以法之嬉戏，衰弱无有剩余之境。 无需遗失，无需食用。 如海一般，本然安住。 诸法生起种种。 功德等同虚空之边际。 无有定于摄集之处。菩提心之当下。 生起大禅定王。 如显现之大海。 无分别，如虚空之边际般广阔。 以分别禅修法身，无有差别无有意义。 若欲现前获得，恒常于因上禅修。 禅修贪着之乐，从中不生平等之义。 无有佛陀，故亦无有佛陀之名。 以佛陀宣说，立名乃是错谬。 从他处获得佛陀，乃是错谬之道。 诸义如是而不动摇。 以无有作为，解脱而解脱。 自生智慧，无有寻觅。 故宣说解脱后解脱之道。 大种世尊（藏文：ཅོམ་ལྡན་འདས།，梵文天城体：भगवत्，梵文罗马拟音：bhagavat，汉语字面意思：薄伽梵）。 以证悟而住，故为世尊（藏文：བཅོམ་ལྡན འདས།，梵文天城体：भगवत्，梵文罗马拟音：bhagavat，汉语字面意思：薄伽梵）。 纵然颠倒分别。 解脱自生，非由他生。 大智慧，难寻觅。 依于智慧方便而成就。 仅是名称，虽与他者相似。 然现前之乐，自生。 大神通，非是欢喜。 功德一切与力之类。 如实证悟，从微细处生。
English
Entering with a meditative mind. Being mistaken on the path of self-nature, there is no omniscience. Such is called conceptual thought, thus meditating on signs. Desiring great bliss is the path of attachment. If one does not abide in the unwavering self-nature, without making the great medicine, The cause of going to higher realms will be tainted by afflictions. Those who enter the pathless path have a great illness. Like wanting to go and chasing after the mirage of a deer. There is no place to be found, it does not arise from the three realms. The state that depends on the ten bhumis is also an obscuration to enlightenment. The wisdom that is extremely swift is free from all thoughts. Dharma and non-dharma are always mixed and inseparable. If one speaks of ultimate dharma, there is never a speck of dust. The path of delusion and enlightenment is not attained. Self-born wisdom is free from self-nature and words. Self-born wisdom is non-conceptual, always abiding in its own nature. Free from action, not abiding in objects, there is no antidote to be cultivated. The nature of one body pervades all, so there is no added dharma. There is no touching the edge, so there is no decrease in the dharmadhatu. With the play of dharma, exhausted, there is no remaining state. No need to lose, no need to eat. Like the ocean, it is naturally abiding. All dharmas arise in various ways. Qualities are equal to the edge of the sky. There is no certainty in a place of collection. Immediately upon the heart of enlightenment. The great king of samadhi arises. Like the great ocean of appearances. Non-conceptual, as vast as the edge of the sky. Since the conceptual meditation of the dharmakaya has no difference and no meaning, If you want to obtain it directly, always meditate on the cause. Meditating on the pleasure of attachment does not bring about the meaning of equality. There is no Buddha, so there is no name of Buddha. To name it by the Buddha's teaching is a mistake. To obtain Buddhahood from another is a mistaken path. The meanings are as they are and do not move. By having no action, liberation is liberated. Self-born wisdom is not sought. Therefore, the path of liberation after liberation is also taught. The great elements, the Bhagavan (Tibetan: ཅོམ་ལྡན་འདས།，Sanskrit Devanagari: भगवत्，Sanskrit Romanization: bhagavat, literal Chinese meaning: Bhagavan). Because he abides in enlightenment, he is the Bhagavan (Tibetan: བཅོམ་ལྡན འདས།，Sanskrit Devanagari: भगवत्，Sanskrit Romanization: bhagavat, literal Chinese meaning: Bhagavan). Even if you think perversely, Liberation is self-born, not from another. Great wisdom is difficult to find. It is accomplished by relying on wisdom and means. Even if it is just a name, similar to others, But the pleasure of manifestation arises from oneself. Great miracles are not joy. All qualities and kinds of power. Realizing as it is, arises from the subtle.
Tibetan
། དེ་མ་ཐག་ཏུ་རང་ལས་བྱུང།། སྣང་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི།། མ་བཙལ་བཞག་པས བསྒོམ་པ་ཡིན།། དེ་དང་དེར་ནི་རྣམ་བཙལ་ན།། དེ་ལས་དེ་བཞིན་དེ་མི་འབྱུང།། མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི།། རྣ་དབང་གཞན་ལས་ཐོས་མི་འགྱུར།། དེ་བཞིན་ལྕེ་ཡི་དབང་པོས་ཀྱང།། དེ་ལ་བརྗོད་དུ་རྡུལ ཙམ་མེད།། འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ཀུན་ཏུ་ཆུབ་པས་རྣམ་པར་རོལ།། དེ་ལས་བསྐྱོད་པ་མེད་བཞིན་དུ།། ནམ་མཁའི་མཐའ་བཞིན་མཉམ་པར་གནས། ཁྱད་པར་ཅིར་ཡང་མཚུངས་པ་ལས།། ལས སོ་ཞེས་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས།། ཅི་སྟེ་ལས་ཀྱི་དབང་གྱུར་ན།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མ་ཡིན།། རྒྱུ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་རྐྱེན་དང་འདྲ།། མ་སྐྱེས་པས་ན་འཇིག་པ་མེད།། གདོད་ནས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ།། བཙལ་བའི་བསམ་པ དབྱིངས་མི་སྐྱོད།། ཡོན་ཏན་ཆེན་པོའི་བསམ་གཏན་ནི།། བསྡུ་བའི་གནས་སུ་ངེས་པ་མེད།། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་ཆོས་ཀུན་བཤད།། ཟིན་དང་ཆགས་དང་བྲལ་དང་ཞིང།། དངོས་པོ་མེད་དང་རྣམ་པར སྤོང།། བདུད་རྩི་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ལ།། བཟའ་བའི་ཐབས་ལ་རག་པ་མེད།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ།། སྐྱེ་ཞིང་འཕྲོ་བའི་གནས་མེད་དོ།། རྒྱུ་རྐྱེན་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ།། སྐུར་བ་བཏབ་པས་བཤད པ་ཡིན།། འཕྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་ཙམ་དུ།། མཁས་པས་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས།། འགྲོ་ལ་རྒྱུད་དུ་སྣང་བ་ལ།། དད་པའི་ལམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ།། འདོད་སྤྱོད་སྙིང་རྗེས་བརླན་པས་ན།། གང་དུ་དགའ་བར་བྱང ཆུབ་སྤྱོད།། ཤན་པ་སྨད་འཚོང་མཚམས་མེད་པ། ཁ་ན་མ་ཐོ་འཇིག་རྟེན་སྤོང།། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྩིས།། བདེ་བ་ཆེ་ལས་གཞན་མེད་དོ། ཁ་ས་མན་ཏ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ལྟ བ་གོ་འཕང་གཅོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་རྩ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་དེས། ཉེ་བའི་གནས་འཐོན་ཏེ་མོས་པའི་ལུས་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱི་མདངས་ཕྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག ཉིད།ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཞུས་སོ།། ཆོས་རྣམས་ཡེ་ནས་སྤྲོས་མེད་ལ།། བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀུན་དང་བྲལ།། མཚན་མའི་དངོས་པོ་ངང་ གིས་དངས་པ་ལ།། རྣམ་གྲངས་བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་འབྱུང།། ཞེས་གླེངས་སོ།། དེ་ནས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག། སེམས་ནི་རང་བྱུང་ངོ བོ་སྟེ།། ཇི་བཞིན་གཉིས་མེད་བདེ་ཆེན་པོ།། རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་རྣམ་པ་ཡོངས་ཀྱི
Chinese
彼即刻自生。 无显现之法性， 不寻而住即是修。 于此于彼若寻觅， 由此如是彼不生。 至极秘密之法性， 不从他耳闻。 如是舌之根， 于彼言说无尘许。 有情之苦菩提心， 普证故而享用。 彼无动摇而住， 如虚空边际般平等住。 于何亦同等之中， 分别念此乃业。 若为业所自在， 则无自生之智慧。 因性如金刚，似缘。 不生故无坏灭。 从初即菩提心要， 寻觅之念界不动。 大功德之三摩地， 无定于摄集之处。 于菩提心要说诸法， 摄持与贪著，离与寂。 无事物与弃舍。 于大甘露之自性， 不赖食用之方便。 于普贤之行境， 无生与散布之处。 因缘十二支， 以诽谤而说。 于幻化者之面目， 智者如是知。 于有情显现为相续， 于信心之道而知。 欲乐受用以悲心润泽， 于何欢喜而行菩提。 屠夫娼妓无间罪， 罪恶舍弃世间。 圆满之法算， 无有胜于大乐者。 卡萨曼达与虚空边际等同之续中，见地果位断除之品，即第四品。 其后菩萨金刚者，从近处起身，取出喜爱之身，欢喜之心之光彩，向着如来一切之主，诸法一切之自性，薄伽梵吉祥普贤，如是请问： 诸法本即无戏论， 远离言说之名相， 于自性清净之相之事物， 如何生起种种差别？ 如是请问。 其后吉祥普贤大乐者如是开示： 大菩萨谛听！ 心乃自生体性， 如实无二大乐， 具足一切相，一切种类。
English
Then, it arises immediately from itself. The nature of non-manifestation, Remaining without seeking is meditation. If one seeks in this and that, From that, as such, it does not arise. The supremely secret nature of reality, Will not be heard from another's ear. Likewise, even with the power of the tongue, There is not even a speck to be spoken about it. The suffering of beings, the mind of enlightenment, Is fully enjoyed because of complete realization. Without moving from that, It abides equally like the expanse of space. From equality in every distinction, One conceptually thinks, "This is action." If one is under the power of action, Then there is no self-born wisdom. The cause itself is like a vajra, like a condition. Because it is unborn, it is imperishable. From the beginning, the essence is enlightenment, The thought of seeking does not move from the sphere. The great quality of meditative absorption, Is not definite in a place of gathering. All dharmas are taught as the essence of enlightenment, Seizing and attachment, separation and peace. Without things and abandoning. In the nature of great nectar, It does not depend on the means of eating. In the realm of activity of Samantabhadra, There is no place for birth and scattering. The twelve branches of cause and condition, Are taught by means of denigration. Only to the face of the illusion, Let the wise know it as such. To beings, what appears as a continuum, Should be known as the path of faith. Because enjoyment is moistened with compassion, Wherever one delights, one practices enlightenment. Butchers, prostitutes, those with uninterrupted karma, Turn away from the world of misdeeds. The reckoning of the completely perfect dharma, There is nothing other than great bliss. From the Tantra of Khasamanta, equal to the edge of space, the chapter on cutting off views and levels, the fourth root. Then, the bodhisattva Vajra, arising from the near place, extracting the radiance of the mind of joy from the body of devotion, to the Lord of all the Tathagatas, the nature of all dharmas, the Bhagavan glorious Samantabhadra, asked this: Since dharmas are primordially free from elaboration, And are free from all terms of expression, In the naturally clear object of characteristics, How do various distinctions arise? Thus he spoke. Then the glorious Samantabhadra, the great bliss, spoke these words: Great Bodhisattva, listen! The mind is self-born essence, Just as it is, the non-dual great bliss, Possessing all aspects, all kinds.