Tibetan
་ཡང་རང་གི་ བཞིན་ལྟར་བྲལ།། ཀུན་མཁྱེན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིས།། བྱིན་རླབས་ཆུ་དང་ཟླ་བ་བཞིན།། འདུས་པའི་ཚོགས་ལ་བཤད་དུ་གསོལ།། ཞེས་གླེངས་སོ།། བདེ་བར་གཤེགས་པས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། རྩོལ དང་མི་རྩོལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་གཅིག།སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་མཐའ་དང་མཉམ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས་འདི་སྐད་ཅེས་ཞུས་སོ།། བདག་ཅག་འདུས་པའི་འཁོར་ཚོགས་རྣམས།། ཐོག་མ་མེད་ ནས་སེམས་ཡིན་དང།། མ་རིག་ལིང་ཏོག་སྒྲིབས་པར་འགྱུར།། ཀུན་མཁྱེན་ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཡིས།། དྲང་དོན་མ་ཡིན་ངེས་པའི་དོན།། དཀྲུགས་མེད་གསལ་བའི་དོན་དུ་བཤད།། ཅེས་གླེངས་སོ།། དེ་ནས་ཀུན་ཏུ བཟང་པོས་འཛུམ་པའི་མདངས་བསྟན་ཏེ།ཆོས་སྐུ་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་རབ་དབེན་པ།། འཁོར་བའི་རྣམ་རྟོག་ཡུལ་སྤངས་པའི།། ཡོད་དང་མེད་པའི་བྱ་བ་དབྱིངས་སུ་གཅིག། མཉམ་ཉིད་གཅིག་ལ་ལྟས་སྒྱུར་དེ་ལྟར་ སྣང།། སྣང་འདོད་རྩོལ་སེམས་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བའི་ནད།། ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་ཇི་སྙེད་སྒྲོགས་པ་ཡང།། ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་དང་ཕྱི་ནང་དམ་ཚིག་དང།། འགྲོ་ལ་འདུལ་བའི་ངོ་བོ་ཇི་སྲིད་འདོད་ལ་བསྟན།། ཐ་སྙད ཙམ་དུ་འདུལ་ཞེས་བྱ་མོད་ཀྱི།། དམ་དུ་བཅས་པའི་ཡུལ་ཡང་རྡུལ་ཙམ་མེད།། དམ་བཅས་པ་ཡི་ཡུལ་མེད་རབ་རྟོགས་ན།། དམ་དུ་བཅས་དང་སྐྱོན་མེད་ནམ་མཁའ་འདྲ།། འདོད་དགུར་སྒྱུར་ཞིང་སྙིང་རྗེ་ཐབས་མི སྤངས།། བསྒོམ་པའི་ཡུལ་མེད་དེ་ལ་བསྒོམ་པའི་གནས།། བསྒོམ་ཆགས་བདེ་བ་བདག་འཛིན་སྡུག་བསྔལ་ཡིན།། བསྒོམ་པའི་གནས་མེད་དག་ཏུ་རབ་རྟོགས་ན།། བསྒོམས་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་ཆོས་དབྱིངས་ནམ་འཁའ འདྲ།། ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ཇི་སྙེད་སྣང་བ་ཡང།། ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ལམ།། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ནི་ཡིན་ཤེས་ན།། བཟའ་ཞིང་བགྲོད་ཀྱང་ཡུལ་ནི་ག་ལ་ཡོད།། བྱ་བྱེད རྫོགས་པའི་ངང་དུ་རབ་རྟོགས་ན།། གང་ལྟར་བཟའ་ཞིང་བགྲོད་དང་ཡུལ་ལས་འདས།། བསྐལ་པ་མེད་བཞིན་ཀུན་གྱི་རེ་སྐོང་བའོ།། མཉམ་ཉིད་དང་རྟོག་ཐེག་ཆེན་འདི་དག་ནི།། ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་མ་རྫོགས་ཅོས འགའ་འང་མེད།། ཆོས་དང་གར་མ་ཆད་པའི་རང་བཞིན་ལས།། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཕྱུགས་ནས།། ཐབས་ཀྱིས་རོལ་བས་འདོད་དགུར་བསྒྱུར་བའི་དཔལ།། དེ་ལ་དེ་བཞིན་བག་ཆགས་བཟང བའང་མེད།། དེ་བཞིན་ཡེ་ནས་བདུད་རྩིས་ཟིན་པ་ལས།། བྱས་པས་ཟིན་པས་ཡོང་མི་འགྱུར་ཞེས་བཤད།། མ་ལུས་ཟིན་པར་གྱུར་ཏེ་དབྱིངས་རྟོགས་ན།། རྣམ་པ་ཀུན་བྱས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ང
Chinese
又如自己的面容般分离。全知大悲者啊，如加持之水与月亮般，请为聚集的僧众宣说。如是说道。善逝如是说道：勤奋与不勤奋，于菩提心中合一。心性与虚空无边等同。如是说。菩萨金刚如是请示：我等聚集的眷属众，从无始以来即是心，被无明障翳所遮蔽。全知您以大悲心，宣说非是正义的真实义，宣说无有错乱的清晰之义。如是说道。之后，普贤王如来显露微笑的光彩，法身本来自性清净，远离轮回的分别念境，有与没有的作为于法界中合一。于平等一味中，显现如幻之景象。希求显现的勤奋之心，是痛苦巨大的疾病。宣说多少乘的差别，也如戒律的誓言与内外三昧耶，以及调伏众生的体性，如其所愿地示现。虽然仅仅是名言上说调伏，然所立誓的对境，连微尘许也不存在。若能了知所立誓的对境不存在，则立誓与无过，如同虚空。随心所欲地转变，且不舍弃慈悲方便。无有修习的对境，那便是修习之处。贪执修习的安乐，即是执我的痛苦。若能了知无有修习的处所，则修习也无过，如同法界虚空。无论显现多少种法，所有名言皆是无上菩提道。若知精髓即是无上菩提，则即使饮食行走，对境又在哪里呢？若能了知行为圆满的状态，则无论如何饮食行走，皆已超越对境。如无量劫般满足一切愿望。此平等性与证悟大乘，周遍一切，无有丝毫未圆满之处。从不间断法与舞蹈的自性中，大悲周遍虚空界，以方便嬉戏，转变随心所欲的威德。于彼之中，亦无如是的善妙习气。如是说，本来即被甘露所摄持，并非由作为所摄持，故说不会到来。若能完全被摄持而证悟法界，则一切作为皆是无上菩提的体性。
English
Also, like separating from one's own face. All-knowing great compassionate one, like the blessing of water and the moon, please explain to the assembled sangha. Thus he spoke. The Sugata spoke as follows: Effort and non-effort are one in the mind of enlightenment. The nature of mind is equal to the extent of space. Thus he said. The Bodhisattva Vajra requested as follows: We, the assembled retinue, have been mind from the beginning, obscured by the darkness of ignorance. All-knowing one, with your great compassion, explain the definitive meaning that is not the provisional meaning, explain the meaning that is clear without confusion. Thus he spoke. Then, Samantabhadra showed the radiance of a smile, the Dharmakaya is primordially completely pure, having abandoned the realm of samsaric conceptualization, the activity of existence and non-existence is one in the sphere of reality. In the equality of oneness, appearances transform in that way. The mind of effort that desires appearance is a great disease of suffering. Even proclaiming the differences of as many vehicles as there are, such as the vows of morality and the inner and outer samaya, and the nature of taming beings, showing as much as desired. Although it is said to tame only in name, there is not even a particle of the object of the vow. If one realizes that the object of the vow does not exist, then the vow and flawlessness are like space. Transforming as desired and not abandoning compassion and skillful means. There is no object of meditation, that is the place of meditation. Attachment to meditation, comfort, and self-grasping are suffering. If one realizes that there is no place of meditation, then even meditating is flawless, like the Dharmadhatu space. Even though various phenomena appear in various ways, all terms are the supreme path of enlightenment. If one knows that the essence is supreme enlightenment, then even eating and walking, where is the object? If one realizes the state of complete action, then no matter how one eats and walks, one has transcended the object. Fulfilling all wishes like countless eons. These equality and realization great vehicles, pervade all and there is nothing incomplete. From the nature of uninterrupted Dharma and dance, great compassion pervades the realm of space, playing with skillful means, the glory of transforming as desired. In that, there are no such good habits. Thus it is said, originally seized by nectar, not seized by action, therefore it will not come. If one is completely seized and realizes the sphere, then all actions are the nature of supreme enlightenment.
Tibetan
ང།། དེ་དང་མཐུན པའི་དགོངས་སྤྱོད་བདེ་བ་ལ།། འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་མཉམ་ཞེས་གསུངས་པའོ།། ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། ཞེས་གླེངས་སོ།། དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་ཡིད བཞིན་རིན་ཆེན་དག།བགྲོད་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་སྟོན་པ།། གཞན་ནས་བཙལ་བས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།། ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པས་ན།། རང་བྱུང་ཀུན་བཟང་ཡེ་ནས་འོད་གསལ་ལ།། རྩོལ་བས་ བརྩལ་དུ་མེད་དེ་སྙིང་པོའི་དོན།། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རྟག་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང།། གཉིས་མེད་བདེ་བའི་མཆོག་སྟེ་ལྷུན་གྱི་གྲུབ།། དེ་བས་རྟག་ཆེན་དེ་ནི་འགྱུར་བ་མེད།། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ ནི།། འདི་ལས་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་རོ། ཁ་ས་མན་ཏ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཐམས་ཅད་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེས་རིག་པའི སྟན་ལས་འཐོན་ཏེ་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྦྱངས་ནས་དངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་འདུན་ནོ།། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཨུ་པ་ཧ་ར་ནས་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་ཀུན་བཟང་བདེ་ཆེན་པོ།། ཐུགས་རྗེའི་མངའ་བདག་ཡོངས་ཀྱི དཔལ།། རང་བཞིན་རྫོགས་པའི་དོན་དེ་ཉིད།། ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆོས་ཆེན་པོ།། ཀུན་གྱི་བློ་ཡིས་མ་རིག་པ།། དམན་པའི་བློ་ལ་གསལ་བར་གནས།། ཞེས་གླེངས་སོ།། དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེས འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ།། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ལུས་ཆེན་པོ།། ཡེ་ནས་རྫོགས་ལ་སྣང་བ་མེད།། བརྗོད་དུ་ཚིག་གི་ཡུལ་དང་བྲལ།། སྣང་བ་མེད་པས་མཚོན་དུ་མེད།། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དོན། ཁྱེད་ལ རབ་ཏུ་བསྟན་པར་དཀའ།། མ་རྟོགས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།། ཚིག་བྲལ་ཚིག་གིས་བརྗོད་བྱས་ན།། སྣང་ཞིང་སྲིད་པ་མ་ལུས་དང། ཁམས་གསུམ་སྟོང་གསུམ་རྣམ་གྲངས་ཆོས།། མཐའ་ཡས་མུ་མེད་ཐམས་ཅད དང།། བདེ་གཤེགས་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་དང།། མི་ཟད་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་རྣམས།། གཉིས་མེད་གཅིག་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་འཆར།། བདག་ཉིད་བྱང་སེམས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལས།། དེ་དག་ཐམས་ཅད དེ་ལས་བྱུང་བ་དང།། དེ་ལས་བྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང།། རྨད་དུ་བྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་པའི་དོན།། སྐུ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྐུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་དང།། གསུང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར དང།། ཐུགས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང།། ཆོས་ཆེན་པོ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་དོན།། བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་ཤར་བ་དེ།། དོན་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གན
Chinese
哦！与此相符的意乐安乐中，说“错与不错相同”。如是教敕。如是说。之后向普贤菩萨如是祈请：超越三界，如意宝珠啊！示导无行解脱道者，从他处寻觅不会获得，因为大明点普遍周遍，自生普贤本来光明，不需勤作，乃心要之义。普贤如来常恒普贤，无二安乐之胜乃任运成就。因此，此大常恒不变异，乃大安乐之受用圆满，此乃甚深瑜伽。喀萨曼达虚空边际等续中，一切皆示于一明点之品第二十。之后，勇士金刚从智慧之座起身，清净心之垢染，以清净之心祈愿。从无二邬波诃罗处请问：世尊普贤大乐者，慈悲之主一切之吉祥，自性圆满之义即彼，本来安住之大法，一切心识所未觉，于下劣心识中明晰安住。如是说。之后，普贤大乐者如是说：诸法一切之大身，本来圆满而无显现，言说与词语之境分离，无显现故无以表示，自性圆满大义，于汝甚难显示。为使未悟者悟入之故，以离言之词语宣说，则显现与有寂无余，以及三界三千种类法，无边无际一切，与善逝功德任运成，无尽庄严之轮等，无二唯一乃大智慧而显现。从自性菩提心奇妙者中，彼等一切从此生起，从此生起之坛城亦，乃奇妙之坛城之义。身奇妙乃身之坛城，语奇妙乃语之坛城，意奇妙乃意之坛城，大法奇妙之义。自性一切本来显现者，安住于三义之自性中。
English
O! In the ease of intention and conduct that accords with this, it is said that "mistake and non-mistake are the same." Thus, it was commanded. Thus, it was said. Then, to Samantabhadra, it was prayed thus: Transcending the three realms, O wish-fulfilling jewel! Showing the path of liberation without going. Searching from elsewhere will not be found, because the great bindu is universally pervasive. Self-born Samantabhadra is originally clear light. It is not to be strived for, it is the meaning of the essence. Vairochana, the eternal Samantabhadra. The supreme bliss of non-duality is spontaneously accomplished. Therefore, this great eternal is unchanging. The complete enjoyment of great bliss is extremely yogic from this. From the Khasamanta, the tantra equal to the edge of the sky, the twentieth chapter, which shows everything as one bindu. Then, again, the hero Vajra arose from the seat of knowledge, cleansed the defilements of the mind, and aspired with a pure mind. From the non-dual Upahara, he asked: Blessed One, Samantabhadra, great bliss! Lord of compassion, glory of all! The very meaning of perfect nature. The great Dharma that has always existed. Not understood by the minds of all. Clearly abides in the inferior mind. Thus, it was said. Then, Samantabhadra, the great bliss, said this: The great body of all Dharmas. Originally perfect and without appearance. Separate from the realm of words. Because there is no appearance, it cannot be represented. The meaning of the great perfection of nature. It is very difficult to show you. In order to make the unawakened awaken. If it is expressed in words that are free from words. Then all that appears and exists. And the three realms, three thousand kinds of Dharmas. All that is infinite and boundless. And the Sugata's qualities are spontaneously accomplished. The wheels of inexhaustible ornaments. Non-dual and one, it appears as great wisdom. From the miraculous self-nature Bodhicitta. All of them arise from that. And the mandala that arises from that. It is the meaning of the miraculous mandala. The miraculous body is the mandala of the body. The miraculous speech is the mandala of speech. The miraculous mind is the mandala of mind. The meaning of the miraculous great Dharma. The self-nature that has always arisen from everything. Abides in the nature of the three meanings.