Tibetan
་ལ་སྲིད།། རང་ལ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ།། རང་ཉིད་རང་ལ་མ་ཤར་ན།། གོང་མའི་ས་ཡི་ཡོན་ཏན་དེ།། རྣམ་གྲངས ཡིན་ཏེ་དོན་མ་ཡིན།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མ་ཤར་ན།། ས་དང་ལམ་ལ་སྤྱད་དུ་མེད།། ཐོབ་བྱ་ཐོབ་རྒྱུ་མེད་པ་ན།། ས་དང་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་མེད།། ཕྱི་ནང་ཆོས་སྐུར་མ་ཤར་ན།། སྒྲིབ་དང་བསྒྲིབས་པ་འགོག་པའི ལམ།། ཡང་དག་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པས།། གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཆོས།། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་མ་རྟོགས་ཤིང།། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་ཤར་ན།། མི་རྟོག་པ་ཉིད་བྱུང་གྱུར་ཀྱང།། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམ་གཉིས བཞིན།། དགའ་བདེའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་གྱུར་ཀྱང།། བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ལྷ་བཞིན་ནོ།། ཆོས་རྣམས་ནམ་མཁར་ཤེས་གྱུར་ཀྱང།། རིག་པ་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པ་ན།། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་བཞིན།། སྣང་བ བཀག་ནས་སྟོང་བཟུང་ན།། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་བཞིན།། ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཤེས་བཟུང་ན། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་བཞིན།། སྣང་བ་ངེས་པར་བཟུང་བ་ན།། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ལྟ་བ བཞིན།། དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ན།། སྣང་བ་སྤང་དུ་མེད་པ་ལ།། སྟོང་པ་དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད།། དབྱིངས་ཀྱི་སྣང་བ་ཅིར་ཡང་འཆར།། ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ཅིར་ཡང་གསལ།། དབྱེར་མེད་སྣང་བ་ཅིར་ཡང རོལ།། མ་བཀག་མ་བསྒྲུབས་བདེ་བའི་ངང།། མ་བཅོས་སྙིང་པོ་དེ་ཉིད་དོན།། མ་བསྒྲུབས་མཐའ་རྣམས་ཀུན་ལས་འདས།། མ་བཀག་གོལ་བའི་ས་ལམ་མེད།། འབྲས་བུ་རེ་དོགས་མེད་པ་ཡིས།། འབྱེད་པ་མེད་པ ཀུན་ཏུ་བཟང།། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི།། ཕྱི་དང་ནང་དུ་སྣང་བ་ཡང།། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འབྲེལ་པའི་བརྡའ།། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐུ།། འདི་ལས་མ་རྟོགས་གང་ཡང་མེད།། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད མཁྱེན་པ་ཡང།། མ་བཅོས་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ།། བཅོས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མེད།། སྣང་བ་མ་བཅོས་ཆོས་ཉིད་ལ།། རིག་པ་མ་བཅོས་ཡེ་ཤེས་ཉིད།། དབྱེར་མེད་ཤེས་ན་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན།། ས་ལམ སྦྱང་ན་གོལ་བའི་ལམ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་ནི།། རང་བཞིན་མ་བཅོས་པ་ལས་བྱུང།། ས་དང་ལམ་དུ་འཛིན་པ་ཀུན།། ལོག་པར་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ།། རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། སྐུ་དང་ཡེ ཤེས་ལ་ས་ལམ་བགྲོད་དུ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་དགུ་པའོ།།།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེས།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད ཀྱི།། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རང་ལ་གནས་པ་ལས།། ཕྱི་ནང་དབང་དེ་བསྐུར་བ་ཇི་ལྟ་བུ།།
Chinese
存在于自身之智慧， 若自身未对自身显现， 则上方地的功德， 仅是名称而非实义。 若自生智慧未显现， 则地与道无从运用。 若无所得与应得， 则无所谓地与道。 若内外未显现为法身， 则阻碍与被阻碍之道， 无法真实成立， 无论如何做皆是造作之法。 若未证悟法身自性， 且觉性智慧未显现， 即使生起无分别， 亦如二种等持。 即使生起乐空之智慧， 亦如二禅之天。 即使了知诸法如虚空， 若觉性执著于境， 则如虚空无边生处。 若遮止显现而执著空性， 则如无所有处生处。 若执著一切为识， 则如识无边处生处。 若执著显现为实有， 则如各自凡夫之见。 若了知法界之自性， 则于不可舍弃之显现上， 无法成立彼空性。 法界之显现可显现任何事物， 智慧之显现可明了任何事物， 无别之显现可享受任何事物。 于不遮止不成立之安乐中， 无造作之精要即是彼义。 不成立则超越一切边， 不遮止则无迷途之地道。 无有对果之希冀， 无有分别即是普贤。 此大金刚乘， 内外之显现亦是， 方便与智慧相联之表征。 乃是遍知之智慧身， 无有任何事物不能从此证悟。 一切种智亦是， 从无造作中生起， 若造作则无一切种智。 显现无造作即是法性， 觉性无造作即是智慧。 若了知无别则遍知一切智慧， 若修习地道则为迷途之道。 所谓金刚萨埵， 乃是从自性无造作中生起。 一切执著地与道者， 皆是邪分别之行境。 于《宝性大广经》中，身与智慧不可行于地道之品第四十九竟。 摄集之秘密灌顶金刚萨埵， 于能仁之能仁普贤王如来前， 三世一切佛之， 身与智慧安住于自身中， 内外之灌顶如何授予？
English
The wisdom that dwells within oneself, If it does not dawn upon oneself, Then the qualities of the higher ground, Are merely names, not real meaning. If self-born wisdom does not dawn, Then ground and path cannot be used. If there is nothing to be gained or obtained, Then there is no such thing as ground and path. If the inner and outer do not dawn as Dharmakaya, Then the path that prevents obscurations and what is obscured, Cannot be truly established, No matter what you do, it is conditioned Dharma. If the nature of Dharmakaya is not realized, And the wisdom of awareness does not dawn, Even if non-conceptualization arises, It is like the two kinds of equipoise. Even if the wisdom of bliss arises, It is like the gods of the second dhyana. Even if all dharmas are known as space, If awareness clings to objects, It is like the sphere of infinite space. If appearance is blocked and emptiness is grasped, It is like the sphere of nothingness. If everything is grasped as consciousness, It is like the sphere of infinite consciousness. If appearance is grasped as definite, It is like the views of individual ordinary people. If the nature of the expanse is known, Then on the appearance that cannot be abandoned, That emptiness cannot be established. The appearance of the expanse can appear as anything, The appearance of wisdom can clarify anything, The non-dual appearance can enjoy anything. In the bliss of not blocking and not establishing, The unconditioned essence is the meaning itself. Not established, it transcends all extremes, Not blocked, there is no straying ground and path. Without hope or fear of results, Without separation is Samantabhadra. This great Vajrayana, The inner and outer appearances are also, The symbol of the union of method and wisdom. It is the wisdom body of the all-knowing, There is nothing that cannot be realized from this. The all-knowing of all aspects is also, Arising from the unconditioned, If conditioned, there is no all-knowing. Appearance unconditioned is Dharmata, Awareness unconditioned is wisdom itself. If non-duality is known, then all wisdom is known, If ground and path are practiced, it is a straying path. What is called Vajrasattva, Arises from the unconditioned nature. All those who grasp ground and path, Are the objects of wrong conceptualization. From the Great Extensive Sutra of Preciousness, the forty-ninth chapter, which is the chapter on how body and wisdom cannot travel on ground and path, is complete. The secret empowerment of gathering, Vajrasattva, Before the Sugata of Sugatas, Samantabhadra, Of all the Buddhas of the three times, How is the inner and outer empowerment bestowed, since body and wisdom dwell within oneself?
Tibetan
སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ།། དུས་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི རྟགས།། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རང་ལས་བྱུང།། དེ་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་རྟགས།། བརྡའ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་ཉིད་མཚོན།། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དབང་གི་བརྡ།། ཕྱི་ཡི་བརྡ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི།། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས སྐྱེས།། ནང་གི་རིག་པ་ལ་བརྟེན་ནས།། ཕྱི་ཡི་སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་འཆར།། དབྱེར་མེད་རྟོགས་པ་དབང་མཆོག་ཐོབ།། རང་བྱུང་ཆོས་སྐུ་རྟོགས་ཙམ་ན།། རང་ཉིད་རང་ལ་སྐུ་ལྔ་འབྱུང།། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་སྣང་བར ཤར།། དབང་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་ནོ།། ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་མཚོན་པས།། རང་གི་ཡེ་ཤེས་དབང་དུ་གྱུར།། སྐུ་ཡི་རྟོགས་ལུགས་བསམ་མི་ཁྱབ།། ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་ལུགས་བསམ་མི་ཁྱབ།། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ བརྗོད་དུ་མེད།། སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང།། རིག་པ་ལ་བརྟེན་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པས་ན།། ཡེ་ཤེས་གང་ལྟར་བྱུང་ཡང་དབང་ཡིན་ནོ།། ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་དབང་མཆོག་དེས།། ཐབས་ནི་བསམ གྱིས་མི་ཁྱབ་པས།། ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྐྱེ།། འགག་མེད་ཆོས་སྐུར་གང་ལྟར་བལྟས་པ་ཤར།། དེ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་དབང་ཡིན་ནོ།། རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས།། དབང་ངེས་པ་བསྟན་པའི ལེའུ་སྟེ་ལྔ་བཅུ་པའོ།།།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེས།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ།། ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་རྫོགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ།། སྟོན་པའི སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ།། ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ལ།། ཐམས་ཅད་དེ་ལ་གནས་ཤིང་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ།། དབྱེར་མེད་མཉམ་པར་གནས་པས་སྦྱིན པའོ།། རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡིན།། ཆོས་སྐུ་རང་བཞིན་གོས་པ་མེད་པ་ལ།། ངོ་བོ་རང་བཞིན་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ།། གང་གིས་གོས་པ་མེད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན།། ཆོས་ཉིད་རང བཞིན་གདོད་ནས་ཞི་བ་ལས།། རང་བཞིན་ཁོང་ཁྲོ་མེད་པ་བཟོད་པ་སྟེ།། དབྱེར་མེད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའོ།། སྐྱེ་མེད་གདོད་ནས་རང་བཞིན་ཀུན་ལ་ཁྱབ།། དོན་ཐོབ་ལེ་ལོ་མེད་པ་བརྩོན་པ་སྟེ།། ཀུན ཁྱབ་དབྱེར་མེད་གནས་པ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའོ།། ཆོས་ཉིད་གདོད་ནས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་པས།། རྟོག་མེད་མཉམ་ཉིད་གནས་པ་བསམ་གཏན་ཏེ།། རང་བཞིན་ཡེངས་པ་མེད་པས་ཕ་རོལ་ཕྱིན།། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་རང བཞིན་དེ་ཉི
Chinese
导师之导师普贤王如来，对于摄集之秘密灌顶金刚萨埵，是无有三时聚散之征相，身与智慧自性生。彼即是象征之征相，依于表诠而象征意义本身，一切显现是灌顶之表诠，依靠外在之表诠，生起无分别之智慧，依靠内在之觉性，外在之显现是法性显现，无别证悟获得殊胜灌顶。仅是证悟自生法身时，自身于自身生起五身，五智之显现生起，所谓灌顶即是自性。依靠方便而象征意义，自之智慧成为灌顶，身之证悟方式不可思议，智慧生起方式不可思议，不可思议，不可言说。依靠显现法性生起，依靠觉性智慧生起之故，无论智慧如何生起皆是灌顶。方便与从方便所生之殊胜灌顶，方便不可思议之故，智慧不可思议生起，无碍法身无论如何观视皆显现，与之相应的一切皆是灌顶。出自《宝箧广大续》中，开示灌顶决定之第五十品。摄集之秘密灌顶金刚萨埵，对于导师之导师普贤王如来，法身无生之自性，如何圆满六度波罗蜜？导师之导师普贤王如来，对于摄集之秘密灌顶金刚萨埵，法性完全清净之自性，一切安住于彼且行持于彼者，以无别平等安住而布施。知晓无自性即是波罗蜜多。法身自性无有沾染，体性自性清净之戒律，以何者亦无有沾染即是戒律波罗蜜多。法性自性本来寂静，自性无有嗔恨即是安忍，无别二取不二即是波罗蜜多。无生本来之自性周遍一切，获得意义无有懈怠即是精进，周遍无别安住即是波罗蜜多。法性本来之自性完全清净之故，无有分别平等安住即是禅定，自性无有散乱即是波罗蜜多。法之身之自性彼即
English
The teacher of teachers, Samantabhadra, to the gathering secret empowerment Vajrasattva, is a sign of no gathering and scattering in the three times, the body and wisdom arise from themselves. That is the sign that symbolizes, relying on the symbol to symbolize the meaning itself, all appearances are symbols of empowerment, relying on external symbols, non-conceptual wisdom arises, relying on internal awareness, external appearances are the manifestation of Dharma nature, inseparable realization obtains supreme empowerment. Only when the self-arisen Dharmakaya is realized, the five bodies arise from oneself to oneself, the appearances of the five wisdoms arise, what is called empowerment is self-nature. Relying on skillful means to symbolize the meaning, one's own wisdom becomes empowerment, the way of realizing the body is inconceivable, the way of arising wisdom is inconceivable, inconceivable, unspeakable. Relying on appearances, Dharma nature arises, relying on awareness, wisdom arises, therefore, no matter how wisdom arises, it is empowerment. The supreme empowerment of skillful means and arising from skillful means, because skillful means are inconceivable, wisdom arises inconceivably, the unobstructed Dharmakaya appears no matter how it is viewed, everything that corresponds to it is empowerment. From the Tantra of the Great Expanding Jewel Casket, the fiftieth chapter that teaches the determination of empowerment. The gathering secret empowerment Vajrasattva, to the teacher of teachers Samantabhadra, the nature of the Dharmakaya without birth, how is the perfection of the six paramitas? The teacher of teachers Samantabhadra, to the gathering secret empowerment Vajrasattva, the nature of the Dharma nature completely pure, all who abide in it and practice in it, give with inseparable equality. Knowing no self-nature is the paramita. The Dharmakaya's self-nature is without defilement, the essence of self-nature is pure discipline, without being defiled by anything is the discipline paramita. The Dharma nature's self-nature is originally peaceful, the self-nature without anger is patience, inseparable non-duality is the paramita. The unborn original self-nature pervades all, obtaining meaning without laziness is diligence, pervasive inseparable abiding is the paramita. The Dharma nature's original self-nature is completely pure, therefore, without discrimination, equal abiding is meditation, the self-nature without distraction is the paramita. The self-nature of the Dharma body is that