Tibetan
་པ་དང།། བར་དུ་ཡིན་མིན་སྙམ་པ་དང།། ཐོག་མར་ཡིན་གདེང་ཤེས་པ་ཡིས།། སོ་མའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཡིས་བསྒྲིབས།། མ་བཅོས་པ་ཡི་སྙིང་པོ་ལ།། བྱས་པའི་བློ་ཡི་སྣང་བར་བྱུང།། འདུས བྱས་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོ་ཡིན།། ནང་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་དེ།། གསལ་ལ་མི་རྟོག་འཛིན་མེད་པས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་བཟུང་ནས་ནི།། སེམས་ལ་ཡིན་མིན་རྣམ་གསུམ་འབྱུང།། གཟུང་བ་རང་གི་སེམས་ཉིད བསྒྲིབས།། གསང་བའི་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོ་དེས།། རང་བཞིན་རྣམ་དག་འགག་པ་མེད།། མ་བཅོས་པ་ཡི་སྙིང་པོ་ལ།། བལྟར་མེད་བལྟས་ན་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ།། བསྒོམ་མེད་བསྒོམས་ན་རྟོག་པ་ཡིན།། གསང་བའི་རྒྱུ་བས བསྒྲིབས་པ་ཡིན།། དེ་ལྟར་བསྒྲིབས་ལུགས་རྣམ་གསུམ་ལ།། སྣང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བྱུང། ཆོས་སྐུ་རིག་པ་མི་གནས་པས།། སྣང་སྣོད་གཉིས་ཀྱང་ཉིད་ལྟ་བུར་སྣང་བ་བྱུང།། རིག་པ་དེ་ཉིད་མ གཡོས་པས།། བདེར་གཤེགས་ཡེ་ཤེས་སེམས་སུ་བྱུང།། རིག་པ་དེ་ཉིད་གཡོས་པ་ཡིས།། འགྲོ་དྲུག་བག་ཆགས་སེམས་སུ་བྱུང།། ཕྱི་ཡི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་གསུམ་དང།། ནང་གི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་གསུམ་དང།། གསང་བའི སྒྲིབ་པ་རྣམ་གསུམ་གྱིས།། ཆོས་སྐུ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་དེ།། ཡོད་པ་མ་མཐོང་སྟོར་བ་ཚོར།། སྟོར་བར་ཚོར་བའི་རང་བཞིན་གྱིས།། དེ་ཚེ་དབུ་མ་ཉིད་དུ་གནས།། ཐར་པའི་ལམ་སྟོར་ཉིད་དུ་གནས།། མུན་པས འཐིབས་པ་ཉིད་དུ་གནས།། སྐྱབས་མེད་མགོན་དང་བྲལ་བར་གནས།། འཁོར་བའི་ཆུ་བོས་ཁྱེར་བར་གནས།། ཉམ་ཐག་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་ཟིན།། རང་གསང་ཐབས་ཀྱིས་ཆོད་པའོ།། རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པ་ཆེན པོའི་རྒྱུད་ལས།ཆོས་སྐུ་རང་སྒྲིབ་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་གསུམ་པའོ།།།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེས།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལ།། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ ཁྲི་དང།། བཞི་སྟོང་བྱུང་བ་ཇི་ལྟ་བུ།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ།། ཆོས་སྐུ་ལས་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རིག་པ་དེ།། རིག་པ་གདངས་གསལ་དེ་ཡི་བྱིན་རླབས ལས།། ཆོས་སྐུ་ལོངས་སྐུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་བྱུང་སྟེ།། ཆོས་སྐུ་ཉིད་ལས་ངེས་པའི་དོན་བྱུང་ངོ།། ལོངས་སྐུ་དག་ལས་དྲང་བའི་དོན་བྱུང་ངོ།། སྤྲུལ་སྐུ་དག་ལས་བཀྲི་བའི་དོན་བྱུང་ངོ།། རང་བྱུང་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོ ལས།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རིག་སྐྱེས་པས།། རིག་པའི་བྱིན་རླབས་ཆེན་པོ་ལས།། བདེར་གཤེགས་སྐུ་གསུམ་ངོ་བོར་བྱུང།། དེ་ཡི་ཐུགས་རྗེའི་ཤུགས་སྐྱེས་པས།། ཆོས་སྐུ་སྒོ་མོ་མང་པོར་གསུངས།། ཉོན་མོངས་བརྒྱད ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ།། དེ་ཡི་གདུལ་བྱ་བརྒྱད་ཁྲི་དང།། བཞི་སྟོང་མང་པོར་བྱུང་བ་ཡིན།། སྣང་ཚུལ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བྱུང།། བཀྲི་དང་དྲང་དང་ངེས་པའི་དོན།། རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདུས་པ་ཡིན།། རིམ པར་བསྟན་པ་ཀུན་ཏུ་རོལ།། རྫོགས་ཆེན་ངེས་པ་གཅིག་ཏུ་བསྟན།། དོན་ལ་གཅིག་ལས་མེད་པ་ལས།། ཐ་དད་དུ་མར་བྱུང་བ་དེ།། རང་བྱུང་ཆོས་སྐུའི་བྱིན་རླབས་སོ།། རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། བསྟན པ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ལེའུ་སྟེ་ཞེ་བཞི་པའོ།།།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེས།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། ལུས་གང་འཁྲུལ་པ་རིམ་གྱིས་བཟློག་པས་ན།། སེམས་དེའི་གནས ལུགས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ལ།། སེམས་དེ་གཞག་པའི་ཐབས་དང་སེམས་དེ་བཅོས་པའི་ཐབས།། སེམས་དེ་ཟིན་པའི་རྟགས་དང་སེམས་དེའི་སྒྲིབ་པ་དག་པ་ཇི་ལྟ་བུ།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས།། སྡུད པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ།། སེམས་ཉིད་མི་རྟོག་སྟོང་པར་གནས་པ་ལ།། སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུ་སྟོང་པར་གནས་པ་དང།། སེམས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རིག་པ་སྟོང་པ་དེ། ཡང་སེམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་སྟོང པར་རིག་པ་དེ།། ཡིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོར་བྱུང་བས་ན།། རིག་པ་དེ་དང་སྟོང་པ་གཉིས་མེད་པས།། སྟོང་པ་དེ་ཡི་ངང་ལ་གཞག་པར་བྱའོ།། སེམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་དག་པ་སེམས་འཛིན་ན།། རང་རིག་རང་མིང་མེད་པ ལ།། སྐད་ཅིག་རིག་པར་རང་གསལ་དེ།། སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་གཏང་བར།། སེང་ངེ་ཡེ་རེ་གཟུང་བར་བྱའོ།། སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་སེམས་འཛིན་ནི།། སྐད་ཅིག་དང་པོའི་རིག་པ་སྟེང་བྱུང་དེ།། ཡུལ་ལ་ཤེས་པ ཧད་ཀྱིས་སྣང་བ་དེ།། རིག་པ་འཛིན་པ་མེད་པ་དེས།། ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པར་གཞག། རྒོད་ན་ཤེས་པ་བསྒྲིམས་ལ་གཞག། བྱིང་ན་ཤེས་པ་གློད་ལ་གཞག། སྣང་ན་རང་བཞིན་མེད་པར་གཞག། སྟོང་ན་འཛིན་པ མེད་པར་གཞག།སེམས་དེ་ཟིན་པའི་རྟགས་དེ་ནི།། སྒོ་ལྔ་ཡུལ་ལ་མི་སྤྱོད་ཅིང།། རྟོག་མེད་ཧད་དེ་གནས་པས་ན།། སེམས་ཀྱིས་སེམས་ནི་ཟིན་པ་ཡིན།། དེ་ཡིས་སྒྲིབ་པ་དག་པའི་རྟགས།། སྣང་བ་མིང་དང་བྲལ་ བའི་སྣང་བ་ཡིས།། བག་ཆགས་སྒྲིབ་པ་དག་པ་ཡིས།། ཡུལ་ལ་ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེ་བས།། ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་པ་དག་པ་ཡིན།། སེམས་ཀྱིས་ཆོས་སྐུ་སྤྱོད་པ་ལ།། སེམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཛིན་མེད་པས།། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ དག་པ་ཡིན།། དེ་ལ་མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་གཉིས།། གཉིས་སུ་མེད་པས་ད
Chinese
和，中间是或不是的想法，最初是确定的知识，被粗糙的法则所掩盖。在未被触及的本质上，出现了人为之心的显现。聚集是伟大的法则。内在的菩提心，清晰而不分别，没有执着，被认为是菩提心，心中出现了是、不是三种想法。所执着的是自己的心，被秘密的法身所掩盖，自性清净，没有止息。在未被触及的本质上，无可观看，若观看则是意识的境地，无可冥想，若冥想则是分别。秘密的因被掩盖。如此这般被三种方式掩盖，显现出三种景象。法身觉性不住留，显现和所显现二者都如其自身般显现。觉性本身未动摇，成为善逝智慧之心。觉性本身动摇，成为六道习气之心。外在的三种遮蔽，内在的三种遮蔽，秘密的三种遮蔽，法身如意宝，存在却未见，感受到失去。因感受到失去的自性，那时处于中观之中。解脱之道处于失去之中。黑暗处于昏暗之中。处于无依无怙，与守护者分离之中。处于被轮回之水带走之中。被可怜的痛苦所占据。以自身秘密方便而断绝。出自珍宝广大续，法身自遮蔽之章节，第四十三。
English
And, in between, the thought of whether it is or isn't, initially, the knowledge of certainty, is obscured by the coarse law. On the untouched essence, the appearance of the made-up mind arises. Gathering is the great law. The inner Bodhicitta itself, clear and non-discriminating, without clinging, is held as Bodhicitta, and three thoughts of yes, no, arise in the mind. What is clung to is one's own mind, obscured by the great secret Dharmakaya, whose nature is completely pure and without cessation. On the untouched essence, there is nothing to see, but if seen, it is the realm of the mind; there is nothing to meditate on, but if meditated on, it is discrimination. The secret cause is obscured. In this way, obscured in three ways, three kinds of appearances arise. Because the Dharmakaya awareness does not abide, both appearance and what appears arise as if they were themselves. Because that awareness itself does not move, it becomes the Sugata wisdom mind. Because that awareness itself moves, it becomes the mind of the six realms of habitual tendencies. The three external obscurations, the three internal obscurations, the three secret obscurations, that Dharmakaya wish-fulfilling jewel, exists but is not seen, and the loss is felt. Because of the nature of feeling lost, at that time it abides in the Middle Way. The path of liberation abides in loss. Darkness abides in dimness. It abides without refuge, separated from the protector. It abides carried away by the waters of samsara. It is seized by wretched suffering. It is severed by its own secret means. From the Great Extensive Jewel Tantra, the chapter on the Self-Obscuration of the Dharmakaya, the forty-third.
Chinese
因此，法身之门宣说了许多。八万四千种烦恼，其所化众生有八万和四千之多。显现为十二部经典。引导、正直和究竟之义，汇集为三种。次第教导，普皆欢喜。大圆满则唯一确定地教导。从意义上来说，本来只有一个，却显现为多种多样，这是自生法身的加持。出自《珍宝广布大续》，第四十四品，讲述教法如何产生。 聚集秘密灌顶金刚萨埵，对于导师之导师普贤王如来，身体所显现的错乱次第遣除，心之实相如何安住，安放心的方法和修正心的方法，以及抓住心的征相和心的障碍清净的情况是怎样的。导师之导师普贤王如来，对于聚集秘密灌顶金刚萨埵，心性无分别安住于空性，心性法身安住于空性，心性智慧觉性空性，又是以心识觉知智慧空性，在意识的第一个刹那生起时，觉性和空性二者无别，应当安住在空性的状态中。如果以心识清净智慧而执持心，在自明无名之中，刹那觉性自明，第二个刹那不要放过，要像“森额耶热”一样抓住。如果以心识对心识执持心，第一个刹那的觉性生起时，对境的了知“哈”地显现，以无执持觉性，对境无执持而安住。如果散乱，则收摄觉性而安住。如果昏沉，则放松觉性而安住。如果显现，则安住于无自性。如果空性，则安住于无执持。抓住心的征相是：五根不向外境运作，无分别“哈”地安住，这就是以心识抓住了心。以此，清净障碍的征相是：以显现脱离名相的显现，习气障碍清净，对外境不生起烦恼，这就是烦恼障碍清净。以心识行持法身时，心识的智慧无执持，这就是所知障碍清净。对此，有入定和后得两种，以二者无别
English
Therefore, the Dharmakaya's doors are spoken of in many ways. Eighty-four thousand afflictions, and the beings to be tamed by them are eighty-four thousand. Appearances arise as the twelve categories of scripture. Leading, direct, and definitive meanings are gathered into three aspects. Gradual teachings are enjoyed by all. The Great Perfection is taught definitively as one. In terms of meaning, it is originally only one, but it appears in many different ways. This is the blessing of the self-born Dharmakaya. From the 'Great Extensive Jewel Tantra,' the forty-fourth chapter, which tells how the teachings arose. Gathering the secret empowerment Vajrasattva, to the teacher of teachers, Samantabhadra, the gradually reversing the mistaken appearances of the body, how the true nature of the mind abides, the method of settling the mind and the method of correcting the mind, and what are the signs of grasping the mind and the purification of the mind's obscurations. The teacher of teachers, Samantabhadra, to the gathering secret empowerment Vajrasattva, the mind itself abides non-conceptually in emptiness, the mind itself, the Dharmakaya, abides in emptiness, the mind itself, the wisdom of awareness, is emptiness. Again, the mind knows the emptiness of wisdom. When the first moment of consciousness arises, awareness and emptiness are inseparable, one should abide in the state of emptiness. If one holds the mind with the purified wisdom of the mind, in self-awareness without name, the moment of awareness is self-illuminating. Do not let go in the second moment, but grasp it like 'Senge Yere.' If one holds the mind with the mind, when the awareness of the first moment arises, the knowledge of the object appears as 'Ha,' with non-grasping awareness, abide without grasping the object. If scattered, gather the awareness and abide. If dull, relax the awareness and abide. If appearing, abide in no-self-nature. If emptiness, abide in non-grasping. The sign of grasping the mind is: the five senses do not operate towards external objects, abiding 'Ha' without conceptuality, this is grasping the mind with the mind. By this, the signs of purifying obscurations are: with the appearance of appearance free from names, habitual obscurations are purified, afflictions do not arise towards external objects, this is the purification of afflictive obscurations. When the mind practices the Dharmakaya, the wisdom of the mind is without grasping, this is the purification of the obscuration of knowledge. To this, there are two: meditative equipoise and subsequent attainment, with the two being inseparable.