Tibetan
ཇི་ལྟ་བུ།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས དཔའ་ལ།། ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལས།། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཅིར་ཡང་སྣང་བ་དེ།། སྣང་བ་དེ་དང་སྐུ་ཡི་ངོ་བོ་གཉིས།། གཅིག་ཏུ་མ་མཐོང་ཐ་དད་མཐོང་བ་དེས།། ཐ་དད་སྣང་བས་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད བྱས།། དེ་ལས་བྱུང་བའི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ལས།། ཕྱི་ཉིད་སྟོང་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་མཐོང།། ནང་གི་རིག་པ་གང་དུ་མ་གྲུབ་པས།། རིག་པ་དེ་ཡང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་མཐོང།། རིག་པ་ཉིད་དང་རིག་པའི་རྩལ་དེ ལ།། མུ་སྟེགས་ཕྱལ་པ་འཁྲུལ་པའི་འདྲ་གཞི་བྱས།། རིག་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་གནས་པ་དང།། རིག་པའི་རང་འོད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིས།། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པར་གནས་པ་དང།། སེམས་དེས་ཡུལ་ཡང སྟོང་པར་མཐོང་བ་ཡིས།། དེ་གཉིས་འདྲ་མཐུན་རིགས་མཐུན་འདྲ་བ་འདུས་པ་ཡིས།། དེ་ཡིས་མུ་སྟེགས་འཁྲུལ་པའི་འདྲ་གཞི་བྱས།། སེམས་དེའི་རང་བཞིན་བཙལ་ཀྱང་མི་རྙེད་པས།། སེམས་དེའི་ངོ་བོ་གང་ཡང་མ གྲུབ་པས།། གང་གིས་བྱ་རུ་མེད་ཅིང་བྱེད་རྒྱུ་མེད་པར་རྟོགས།། སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཀྱང།། སྣང་བ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་སེམས་ལ་གོས་པ་མེད།། སེམས་དང་ཡུལ་ནི་ཐ་དད་གཉིས་སུ རྟོགས།། སེམས་དེའི་ངོ་བོ་བལྟར་མེད་བསྒོམ་དུ་མེད།། སེམས་ལ་གོས་པ་མེད་པས་ཡུལ་ཉིད་གང་དགར་སྤྱད།། རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་རྟོགས།། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ལྟར་གནས་པ་ཡིན།། རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར རྟོགས་པ་བྱུང་བའི་མུ་སྟེགས་ཡིན།། རྟོགས་པ་དེ་ལྟར་འབྱུང་བས་འབྱུང་བའི་མུ་སྟེགས་ཡིན།། འབྲས་བུ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པས་བྱུང་ནས་གནས་པའི་མུ་སྟེགས་ཡིན།། རྒྱུ་ཉིད་ཕྱལ་བར་བྱུང་བས་རྟོགས་ཕྱལ་བྱུང།། རྟོགས པ་ཕྱལ་པ་བྱུང་བས་ལྟ་བསྒོམ་ཕྱལ་པ་བྱུང།། འབྲས་བུ་ཕྱལ་པ་བྱུང་ནས་གནས་པ་ཡིན།། རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། མུ་སྟེགས་ཕྱལ་པ་འཁྲུལ་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉེར་དྲུག་པའོ།།།། སྡུད་པའི་གསང དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེས།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་དང་ནི།། རྐྱེན་དང་འཁྲུལ་པའི་འདྲ་གཞི་དང།། ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་པ་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟ་བུ།། སྟོན་པའི་སྟོན པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ།། ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི།། སྐུ་ཡི་རྩལ་ཉིད་མ་འགགས་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ལ།། ངོ་བོ་མ་མཐོང་རྩལ་ཉིད་མཐོང་བ ལ།།
Chinese
如何是好？ 导师之导师普贤王如来， 向集密灌顶金刚萨埵， 从法身自性一无所有中， 什么也不是却显现一切的那个， 显现的那个和身之本体二者， 没有视为一体而视为不同， 由不同显现而成为错乱之因。 从那之中生起的显现本身中， 外在视为空性犹如虚空。 内在的觉性在何处也不成立， 觉性也视为空性一般。 觉性本身和觉性的力量， 成为外道邪见错乱的范例。 觉性的本体安住于空性， 觉性的自光无有自性， 心的自性安住于空性， 心也视境为空性， 那二者相似、同类、相同聚集， 那成为外道错乱的范例。 心的自性即使寻找也无法找到， 心的本体什么也不成立， 以什么也无所作为、无所造作而了悟。 显现的诸法全部无余， 显现无论如何显现也不沾染心。 心和境视为不同二者。 心的本体不可见、不可修。 心不沾染，因此境随意享用。 从因生起，如此了悟生起。 心的本体如是安住。 了悟为从因生起，是生起的外道。 了悟如是生起，是生起的外道。 果如是成立，是从生起到安住的外道。 因本身错误生起，因此了悟错误生起。 了悟错误生起，因此见修行错误生起。 果错误生起而安住。 出自《宝箧大续》，外道邪见错乱品第二十六终。 集密灌顶金刚萨埵， 向导师之导师普贤王如来， 声闻分别说部错乱之因， 以及缘和错乱的范例， 见修行果如何？ 导师之导师普贤王如来， 向集密灌顶金刚萨埵， 声闻分别说部错乱之因是： 身之力量无有止息显现种种， 没有见到本体而只见到力量。
English
How is it? The Teacher of Teachers, Samantabhadra, To the Guhyabhisheka Vajrasattva, From the Dharmakaya's nature of utter emptiness, That which is nothing yet appears as everything, That appearance and the essence of the body, Not seeing them as one but seeing them as distinct, By seeing them as distinct, the very cause of delusion is made. From that very appearance that arises from it, The outer is seen as emptiness, like the sky. Since inner awareness is not established anywhere, That awareness is also seen as like the sky. Awareness itself and the power of awareness, Become the example of the delusion of heretical fools. The essence of awareness abiding in emptiness, And the self-radiance of awareness being without self-nature, The nature of mind abiding in emptiness, And the mind also seeing objects as empty, Those two being similar, of the same kind, and gathering alike, That becomes the example of the delusion of heretics. Since the nature of that mind cannot be found even when sought, Since the essence of that mind is not established in anything, It is realized as being without action and without cause. All the phenomena of appearance, without exception, No matter how they appear, do not stain the mind. The mind and objects are realized as two distinct things. The essence of that mind is unseen and unmeditated upon. Since the mind is unstained, objects are enjoyed as desired. Arising from causes, arising is realized in that way. The essence of mind abides in that way. Realizing arising from causes is the heretic of arising. Realizing arising in that way is the heretic of arising. The result being established in that way is the heretic of arising and abiding. Since the cause itself arises falsely, realization arises falsely. Since realization arises falsely, view and meditation arise falsely. The result arises falsely and abides. From the Great Tantra of the Expanding Jewel, the twenty-sixth chapter, the Delusion of Heretical Fools, is complete. The Guhyabhisheka Vajrasattva, To the Teacher of Teachers, Samantabhadra, What are the cause, condition, and example of delusion, And the view, meditation, conduct, and result of the Shravaka Vaibhashikas? The Teacher of Teachers, Samantabhadra, To the Guhyabhisheka Vajrasattva, The very cause of the delusion of the Shravaka Vaibhashikas is: The power of the body itself, unceasingly appearing in various ways, Not seeing the essence but only seeing the power.
Tibetan
ཉན་ཐོས་དེ་ཡི་མཐོང་སྟངས་གསུམ་དུ་ཤར།། སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཕྲ་རབ་རྡུལ་དུ་མཐོང།། དེ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པས་ཆ་ཤས་མེད་པར་མཐོང།། དེ་ལས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པས་རྡུལ་ལས་གྲུབ་པར མཐོང།། དེ་གཉིས་འདྲ་མཐུན་རིགས་འདྲ་འདུས་པ་ལས།། ཉན་ཐོས་དག་གི་རྒྱུ་དང་འདྲ་གཞི་བྱས།། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡང།། ཕྲ་རབ་རྡུལ་ལས་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པར་རྟོགས།། གཡོ་བའི་རྡུལ རྣམས་དུ་མ་ཚོགས་པ་ལས།། རླུང་གི་སྣང་བ་ལྟ་བུར་ཤར་བ་ཡིན།། སྡུད་པའི་རྡུལ་རྣམས་དུ་མ་ཚོགས་པ་ལ།། ཆུ་ཡི་སྣང་བ་ལྟ་བུར་གྲུབ་པ་ཡིན།། སྲ་བའི་རྡུལ་རྣམས་དུ་མ་ཚོགས་པ་ལས།། ས་ཡི་སྣང་བ་ལྟ་བུར བྱུང་བ་ཡིས།། སྨིན་པའི་རྡུལ་རྣམས་དུ་མ་ཚོགས་པ་ལས།། མེ་ཡི་སྣང་བ་ལྟ་བུར་གྲུབ་པ་ཡིན།། བརྟན་པའི་རྡུལ་གྱིས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིས།། ཟླུམ་སྒོར་ཡང་ཟུམ་བསྒོམ་ཆ་ཤས་མེད་པར་གནས་པ་ལ།། སྣང་བ་ཐམས ཅད་རྡུལ་གྱིས་སྣང་བ་ཡིན།། རྡུལ་དེ་རང་རང་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་མི་སྣང་ཡང།། མ་འདྲེས་དབྱིབས་སུ་འདུས་པས་སྣང་བ་ཡིན།། དཔེར་ན་གཡག་རྔ་ནེ་སེང་ལྟ་བུ་ཡིན།། སོར་མོ་མ་འདྲེས་དབྱིབས་སུ་སྣང་བ ཡིན།། དེ་ལས་མ་རྟོགས་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད།། གསལ་བའི་རྡུལ་དང་མུན་པའི་རྡུལ་ཉིད་ཀྱིས།། ཉིན་དང་མཚན་དུ་སྣང་བ་བྱུང་བ་པོ།། བཅུད་ཀྱི་སྣང་བ་ཀུན་ཀྱང་རྡུལ་ལས་གྲུབ།། གསལ་བའི་རྡུལ་དེ་རིག་པར ཤར་བ་ལས།། འབྱུང་བའི་རྡུལ་གྱི་སྦུབས་སུ་ཆུད་པས་ན།། ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་ཡིན།། རྡུལ་གཅིག་སྟེང་ནས་རྡུལ་གནས་པས།། རྡུལ་ལས་མ་གྲུབ་གང་ཡང་མེད།། རྡུལ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ན།། དེ རྟོགས་པ་ཡི་ལྟ་བ་ཡིན།། རྡུལ་དེའི་མཚན་ཉིད་བརྟན་པར་སྒོམ་པས་ན།། མུན་པའི་རྡུལ་ལས་གྲོལ་བས་ན།། གསལ་བའི་རྡུལ་ཉིད་སྣང་བ་ལས།། རྡུལ་དེ་སྣང་བ་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ན།། ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་དག་ལ བརྟེན་པ་ན།། འབྱུང་བའི་རྡུལ་དེ་བག་ཆགས་དག་པར་འདོད།། འབྱུང་བའི་རྡུལ་དེའི་བག་ཆགས་དག་པ་ཡིས།། འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡི་འབྲས་བུ་འཐོང།། རིན་པོ་ཆེ་རྒྱས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། ཉན་ཐོས་བྱེ བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ཉེར་བདུན་པའོ།།།། སྡུད་པའི་གསང་དབང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེས།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ།། ཉན་ཐོས་མདོ་སྡེ་པ་ཡི་བལྟ་བ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དང།། འཁྲུལ་པའི འདྲ་གཞི་རྟོགས་པའི་བལྟ་བ་དང།། ཉམས་ཀྱི་སྒོམ་པ་སྤྱོད་པའི་འབྲས་བུ་གང།། སྟོན་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས།། སྡུད་པའི་གསང་ད
Chinese
聲聞之彼的見解顯現為三種。 將各種顯現視為微細的微塵。 因為它沒有自性，所以被視為沒有部分。 因為一切都由此構成，所以被視為由微塵構成。 這兩者相似、種類相同，由聚集而成。 作為聲聞的因和相似之基礎。 外內器情顯現為二者，也了知一切由微細微塵構成。 運動的微塵多數聚集，如風的顯現般顯現。 聚集的微塵多數聚集，如水的顯現般形成。 堅硬的微塵多數聚集，由如地的顯現般產生。 成熟的微塵多數聚集，如火的顯現般形成。 穩定的微塵遍布一切，圓形也收縮，禪修無分而住。 一切顯現都是由微塵顯現。 微塵各自的特徵雖不明顯，但因不混雜地聚集為形狀而顯現。 例如犛牛尾巴和孔雀羽毛。 手指不混雜地顯現為形狀。 除此之外，沒有任何無法理解的顯現。 由清明的微塵和黑暗的微塵，產生了顯現為白天和黑夜。 一切有情的顯現也由微塵構成。 清明的微塵在覺性中顯現，因為包含在產生的微塵的空隙中，所以顯現了五蘊等。 從一個微塵之上存在著微塵，所以沒有任何不是由微塵構成的。 了解微塵的特徵，那就是通達的見解。 穩固地禪修微塵的特徵，從黑暗的微塵中解脫，因為清明的微塵顯現，當微塵的顯現獲得穩固時，依靠沐浴和清潔等，認為產生的微塵的習氣得以清淨。 由於產生的微塵的習氣得以清淨，獲得聖者阿羅漢的果位。《寶積大經》中，聲聞分別說部的章節，第二十七章完畢。 聚集的秘密灌頂金剛薩埵，向導師之導師普賢王如來，請問聲聞經部的見解，關於迷惑的因，以及迷惑的相似之基礎的見解，以及修持的禪修和行為的果，導師之導師普賢王如來，向聚集的秘密
English
The view of that Hearer appears in three ways. Various appearances are seen as minute particles. Because it has no self-nature, it is seen as having no parts. Because everything is made up of it, it is seen as being made up of particles. These two are similar, of the same kind, and arise from aggregation. They serve as the cause and basis for Hearers. The outer and inner worlds, appearing as two, are also understood to be composed of minute particles. When many moving particles gather, they appear like the appearance of wind. When many collecting particles gather, they are formed like the appearance of water. When many solid particles gather, they arise like the appearance of earth. When many ripening particles gather, they are formed like the appearance of fire. The stable particle pervades everything, and it remains without parts, contracting into a sphere, meditating. All appearances are appearances of particles. Although the characteristics of each particle are not visible, they appear because they gather into shapes without mixing. For example, like a yak tail or a peacock feather. Fingers appear as shapes without mixing. There is no appearance that cannot be understood from this. It is through clear particles and dark particles that the appearance of day and night arises. All appearances of beings are also made up of particles. When the clear particle appears in awareness, because it is contained in the space of the arising particle, the five aggregates and so on appear. Because particles exist on top of each other, there is nothing that is not made up of particles. Knowing the characteristics of that particle is the view of understanding it. By meditating steadily on the characteristics of that particle, one is liberated from the dark particles. Because the clear particle appears, when the appearance of that particle is obtained firmly, by relying on bathing and cleansing, it is thought that the habitual tendencies of the arising particle are purified. Because the habitual tendencies of the arising particle are purified, one attains the fruit of a noble Arhat. From the Great Extensive Jewel Heap Sutra, the chapter on the Hearer Vaibhashikas, the twenty-seventh is complete. The secret empowerment of gathering, Vajrasattva, to the teacher of teachers, Samantabhadra, asked about the view of the Hearer Sutra school, the cause of delusion, and the view of understanding the basis of delusion, and the fruit of the practice of meditation and conduct. The teacher of teachers, Samantabhadra, to the secret of gathering