Tibetan
གས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས། ཡེ་ཤེས་གསང་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ ཤེས་གསང་བའི་རྒྱལ་པོ།དོན་དེ་ཕྱི་རབས་བདག་གིས་ཉམས་སུ་བླངས་ན་ཇི་ལྟར་བླང་བར་བགྱི། ཞེས་གསོལ་པ་དང། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན་ཅིག། དོན་ མན་ངག་ཏུ་བཤད་དོ།། དོན་ནི་ཉམས་སུ་བླང་འདོད་པས།། དབེན་པ་ཆེན་པོའི་ས་ཕྱོགས་སུ།། ཕྱི་ནང་འབྲེལ་ཐག་བཅད་ནས་ནི།། རང་ལུས་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ལ།། ཆོས་བདུན་འབྱུང་བ་ཆ་བསྙམས་ཏེ།། དང་པོ སེམས་ཉིད་ཐ་མལ་པའི།། ཤེས་པ་ཙམ་དུ་གཞག་པར་བྱ།། མ་བཅོས་མ་བསྒྱུར་ཆོས་ཉིད་རྣལ་མ་ལ།། དངོས་པོ་མཐོང་ཐོས་མི་སྤངས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཞག། སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་མ་སྐྱེས་ཙམ་དུ་གཟུང།། དྲན པའི་ཐག་པ་དམ་པོས་བཏགས་ལ་གཞག།དེ་ལ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར།། དེ་ཡི་སེམས་ནི་སྤྲོས་གྱུར་ན།། འཕྲོ་བ་དེ་ཉིད་ལ་ནི་སེམས་གཏད་དེ།། དྲག་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་བྱའོ།། དེ་ཡི་སེམས་ནི་མི་ འཕྲོ་ན།། དེ་ལ་མ་ཡེངས་དྲག་ཏུ་བསྒོམ།། ཚད་ནི་རང་གི་ཁམས་དང་སྦྱར།། སྤྱིར་ནི་མི་རིང་ཙམ་དུ་སྒོམ།། མི་བདེ་སེམས་ནི་འཕྲོས་གྱུར་ན།། ཡང་ན་ལངས་ཏེ་བཅག་པར་བྱ།། ཡང་ན་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ འཕངས།། ཡང་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སྦ།། དེ་ཡི་སེམས་ནི་མི་འཕྲོ་ན།། དང་པོ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད།། དེ་ཡི་དུས་ན་རྟོག་པ་མེད།། མཚན་མས་ཟིལ་གྱིས་དེ་རུ་མནན།། དེ་ལ་ངོ་བོ་འདི་ལྟར་འབྱུང།། སྣ་ཚོགས སྣང་ལ་ཞེན་པ་མེད།། མ་བཅོས་ཆོས་ཉིད་གཡོས་བ་མེད།། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གསལ།། གསལ་ཙམ་ཉིད་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རགས་ཅི་བྱུང ཡང།། དེ་ཉིད་རང་བྱུང་ཉིད་དུ་ལྟ།། འབྱུང་དང་འདུས་དང་དེ་བཞིན་ཉིད།། ནམ་མཁའི་ངང་དུ་སྤྲིན་སངས་འདྲ།། རྣམ་རྟོག་མི་བསྐྱེད་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་དུ་མེད།། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས།། ཕྱི་ཡི་ཡུལ་དང འབྱུང་བ་སྙོམས།། ནང་དུ་དབུགས་ཀྱི་འགྲོ་འོང་བྲལ།། མ་བཅོས་རྣལ་མའི་དོན་ལ་ཕེབས།། བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་པར་དཀའ།། ཕྱི་ནང་ཞེན་ཆགས་རབ་ཏུ་ཆུང།། དུག་ལྔ་བགས་ཀྱིས་བཅད་པ་དང།། འདོད་པ ལྔ་དང་མཉམ་པ་ཉིད།། ཅི་ལའང་ཆགས་པ་མེད་པས་ལེན།། ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། བདེ་སྡུག་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་བདེ།། གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་བུ་རུ་འབྱུང།། བཅོ་
Chinese
གས་པའི་功德开示品第三。 之后金刚萨埵，向智慧秘密之王如此请示：世尊智慧秘密之王，此义我后世修持应如何修持？如此请示后，世尊如此开示：金刚萨埵谛听，此义以口诀宣说。欲修持此义者，于大寂静处，断绝内外联系后，于自身安乐之体性上，七法五大调匀，首先心性置于庸常之识上。不作不改，于真实法性中，不舍弃所见所闻之事物，安住于如是性中。于心之分别念未生之时摄持，以忆念之绳索紧系而安住，于此不分别之智慧将生起。彼之心若散乱，则于散乱之处系心，应猛厉精进。彼之心若不散乱，则于此不散乱而猛厉修持。量度与自之界限相合，总的来说修持不长之时。不适意之心若散乱，则又站立而折断，又或抛向虚空界，又或藏于法界中。彼之心若不散乱，则首先生起不分别之智慧。彼之时无有分别念，以相之威力于彼处镇压，于此体性如是生起。不执着于种种显现，不作意之法性不动摇，内外器情法界，无有破立之智慧明晰。仅明晰之刹那即是法身，粗细分别念无论生起何者，亦视彼为自生。生起与汇聚亦是如是性，如虚空中云雾消散般。不生分别念，智慧不可言说。如是证悟之瑜伽士，外境与五大调和，内气出入断绝，到达不作意真实之义。安乐之智慧难以言说，内外贪执极小，五毒逐渐断除，与五欲平等。于任何事物皆不执着而取舍，一切平等法界，无有苦乐故而极为安乐。其他亦如此生起，
English
The third chapter, showing the merits of breaking. Then Vajrasattva asked the King of Secret Wisdom, "O Bhagavan, King of Secret Wisdom, how should I practice this meaning in the future?" After this request, the Bhagavan replied, "Vajrasattva, listen! This meaning is explained in the oral instructions. Those who wish to practice this meaning should go to a great solitary place, cut off external and internal connections, and on the nature of their own body's bliss, balance the seven dharmas and the five elements. First, place the mind in ordinary consciousness. Without fabrication or alteration, in the true nature of reality, without abandoning the objects seen and heard, abide in suchness. Hold the mind when thoughts have not yet arisen, and bind it firmly with the rope of mindfulness. In this, non-conceptual wisdom will arise. If the mind wanders, then fix the mind on the wandering itself, and exert intense effort. If the mind does not wander, then without distraction, meditate intensely on it. The measure should be in accordance with one's own capacity, and in general, meditate for a short time. If the uncomfortable mind wanders, then either stand up and break it, or throw it into the expanse of space, or hide it in the realm of reality. If the mind does not wander, then first generate non-conceptual wisdom. At that time, there is no conceptual thought. Subdue it there with the power of signs. Then, the essence arises in this way: there is no attachment to various appearances, the unaltered nature of reality is unshaken, the outer and inner worlds are the realm of reality, and wisdom without affirmation or negation is clear. The moment of clarity itself is the Dharmakaya. Whatever coarse or subtle thoughts arise, view them as self-arisen. Arising and gathering are also suchness, like clouds dissolving in the sky. Do not generate conceptual thoughts; wisdom is inexpressible. Thus, the yogi who realizes this harmonizes the outer objects and the five elements, cuts off the inner breath, and arrives at the meaning of non-fabrication and reality. The wisdom of bliss is difficult to express, attachment to the outer and inner is very small, the five poisons are gradually cut off, and it is equal to the five desires. Since there is no attachment to anything, one takes and abandons without attachment. All is equal in the realm of reality, and since there is no suffering or happiness, it is extremely blissful. Others also arise in this way,
Tibetan
བརྒྱད་བདུད་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ དང།། ལུང་སྟོན་བཀུར་སྟི་བྱེད་པ་དང།། སྐོར་བ་བྱེད་ཅིང་སྔགས་པ་བརྗོད།། རྟོག་པ་བཟང་ངན་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང།། རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་སུ་བཤད།། ཅེས་གསུངས་སོ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་གསང་བའི རྒྱུད་ལས།ལས་དང་པོ་ལ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་གསང་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ།། ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུར་བསྟན་པ་དང།། འགྲོ་ དྲུག་གཡང་ས་བཅད་པའི་དོན་བསྟན་དུ་གསོལ།དེ་སྐད་གསོལ་བའི་ཚིག་གསན་ནས།། ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པས་བཀའ་སྩལ་པ།། ཉོན་ཅིག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གཙོ།། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།། དགེ་དང་སྡིག་པའི་ བག་ཆགས་དང།། ཉོན་མོངས་ཕྱིས་འབྱུང་ཤེས་པ་དང།། ཡུལ་གྱི་རྗེས་འབྲངས་ཤེས་པ་རྟོག་པ་ཡིས།། ཆོས་སྐུ་སླད་པས་འཁོར་བ་ཡིན།། དེ་དག་གསུམ་དུ་མ་གྱུར་པའི།། རང་གི་ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། འཛིན་པའི་རྟོག བྲལ་ཡེ་ཤེས་ལྔ།། དེ་རྟོགས་རྒྱལ་བ་ཀུན་དང་མཉམ།། འགྲོ་ཉལ་འདུག་འདོད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། དེ་ལ་གནས་པས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས།། ཞེས་གསུངས་སོ།། འགྲོ་དྲུག་གཡང་ས་གཅད་པ་ནི།། གཉིས་སུ་མེད་དང་རྒྱུ འཐུན་དང།། གཉེན་པོ་སྟོབས་ཀྱིས་བཅད་པའོ།། ཡི་དྭགས་བཀྲེས་སྐོམ་སྡུག་བསྔལ་ཡང།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ངོ་བོ་ཉིད།། སེམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཤར་བ་ལ།། བཀྲེས་དང་སྐོམ་པས་ཅི་ཞིག་གདུང།། དམྱལ་བའི་ཚ གྲང་སྡུག་བསྔལ་ཡང།། ཡེ་ཤེས་གསང་བའི་རྒྱལ་པོ་ཉིད།། དེ་ལ་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མེད།། དེས་ན་དམྱལ་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། བྱོལ་སོང་བླུན་རྨོངས་གནས་པ་ཡང།། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མ་ཆེ།། དེ་ལ་སྒྲིབ་པ མི་མངའ་ཡང།། མ་རིག་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་གསལ།། མི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ།། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འཐུན་པས།། ཡེ་ཤེས་གསང་བ་ང་ཡིས་བཤད།། ལྷ་མིན་འཐབ་རྩོད་སྡུག་བསྔལ་ཡང།། རང་བྱུང་ཡེ ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། ཞི་བ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ལ།། ཕྲག་དོག་སྡུག་བསྔལ་ངང་གིས་སྟོང།། ལྷ་ཡི་ལྟུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡང།། ལྟུང་ས་ཆོས་སྐུ་ཀུན་བཟང་གནས།། ཀུན་བཟང་ངང་ལ་ལྟུང་ས་མེད།། སྦྱིར བསྟན་ཉོན་མོངས་ལྔ་ཉིད་ཀྱང།། ཡེ་ཤེས་རོལ་བར་ཡང་དག་ཤར།། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་མེད།། ཉོན་མོངས་ལྔ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་མཆོག། སྡུག་བསྔལ་བདེ་ཆེན་ལོངས་སྤྱོད་ཡིན།། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ཡེ སངས་རྒྱས།། ཞེས་གསུངས་སོ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་གསང་བའི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་སྐུ་བསྟན་པ་དང།
Chinese
八种魔的幻化，以及，预言受到尊敬，转绕并念诵咒语，无论生起好坏念头，都说是自性的征兆。如是说。大圆满智慧秘密续中，初业所显之第四品。之后，薄伽梵智慧秘密王，金刚萨埵如是禀告：请开示智慧法身，以及，请开示断绝六道悬崖之义。听闻如是禀告之语后，智慧圆满者开示道：谛听，金刚萨埵主尊。所谓法身，善与恶的习气，以及，烦恼后生之觉知，以及，随境之觉知，以念头，法身被染污故而流转轮回。未成为彼等三者，自之本性即是法身。远离执着的念，五种智慧，证悟彼者与一切胜者同等。行住坐卧皆是法界，安住于彼而证悟法性。如是说。断绝六道悬崖，即是，无二与因相合，以及，以对治力断绝。饿鬼饥渴之痛苦，也是，金刚萨埵之自性。于心之幻化显现时，饥渴又能伤害什么？地狱寒热之痛苦，也是，智慧秘密之王本身。彼处无有地狱之痛苦。因此地狱即是法身。畜生愚昧所住之处，自明智慧之大灯。彼处虽无有遮障，然无明即是智慧明。不适与痛苦，乐与苦因相合故，智慧秘密我所说。非天争斗之痛苦，也是，自生智慧法身。寂静大乐智慧中，嫉妒痛苦自然空。天之堕落痛苦，堕落处法身普贤处。普贤自性中无有堕落处。总而言之，五种烦恼本身，亦于智慧游戏中真实显现。彼处无有烦恼痛苦。五种烦恼本身即是殊胜菩提，痛苦即是大乐受用。六道有情本即是佛。如是说。大圆满智慧秘密续中，开示法身与
English
The magical displays of the eight demons, and, prophecies are respected, circumambulating and reciting mantras, whatever good or bad thoughts arise, it is said to be a sign of one's own nature. Thus it is said. From the Great Perfection Wisdom Secret Tantra, the fourth chapter, which shows the first actions. Then, to the Bhagavan Wisdom Secret King, Vajrasattva said this: Please explain the wisdom Dharmakaya, and, please explain the meaning of cutting off the cliff of the six realms. After hearing these words of request, the wisdom perfect one said: Listen, chief Vajrasattva. What is called the Dharmakaya, the imprints of virtue and vice, and, the knowledge of arising later from afflictions, and, the knowledge that follows objects, with thoughts, the Dharmakaya is obscured, therefore it is samsara. Not becoming those three, one's own nature is the Dharmakaya. The five wisdoms free from grasping thoughts, realizing that is equal to all the victorious ones. Walking, sleeping, sitting, desiring is the realm of Dharma, abiding in that, one realizes the nature of Dharma. Thus it is said. Cutting off the cliff of the six realms is, non-duality and cause agreeing, and, cutting off with the power of the antidote. The suffering of hunger and thirst of the pretas, is also, the nature of Vajrasattva. When the emanation of mind arises, what can hunger and thirst harm? The suffering of heat and cold of hell, is also, the Wisdom Secret King himself. There is no suffering of hell there. Therefore hell is the Dharmakaya. The place where animals dwell in foolishness, the great lamp of self-aware wisdom. Although there is no obscuration there, ignorance itself is clear wisdom. Discomfort and suffering, because happiness and suffering agree in cause, the Wisdom Secret I have spoken. The suffering of fighting of the asuras, is also, the self-born wisdom Dharmakaya. In the great peace of wisdom, jealousy and suffering are naturally empty. The suffering of the fall of the gods, the place of falling is the Dharmakaya Samantabhadra. In the nature of Samantabhadra there is no place to fall. In general, the five afflictions themselves, also truly appear in the play of wisdom. There is no suffering of afflictions there. The five afflictions themselves are the supreme enlightenment, suffering is the great bliss enjoyment. The six kinds of beings are originally Buddhas. Thus it is said. From the Great Perfection Wisdom Secret Tantra, showing the Dharmakaya and