Tibetan
བཟོ་མཁས ཚུལ་ཤེས་ཀྱང།། སེམས་ཉིད་བཅོས་པར་ཡོངས་མ་གསུངས།། ཚིག་དང་ཡི་གེར་མ་བཅོས་པ།། དེ་ནི་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་དབྱིངས།། རངབཞིན་དུ་ནི་བཟང་པོ་ཞིག། ངེས་པར་ཡང་དག་བསྟན་པར་བྱའོ།། མ་བཅོས པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ལ།། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀུན་འབྱུང་བ།། བྱུང་ཙམ་ཉིད་ནས་བཅོས་སུ་མེད།། དཔེར་ན་ནམམཁའི་མཚན་ཉིད་ལ།། འཇའ་ཚོན་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ཡང།། སྣང་ཙམ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན མེད།། དེ་བཞིན་བཅོས་པ་མེད་པ་ཡིས།། སྐྱེ་དང་འགག་སྤངས་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས།། གཉིས་མེད་སོ་སོ་མ་ཡིན་པས།། སྐྱེ་བ་མེད་ལས་སྤྲོས་པ་མེད།། རང་བཞིན་མེད་པས་འཛིན་པ་མེད།། འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་ཡུམ གྱི་ཀློང།། དེ་ལ་སྐྱེ་དང་འགག་སྤངས་པའི།། ཀུན་ལ་རོལ་པས་ཡུམ་གྱི་དབྱིངས།། ཡབ་ཡུམ་གཉིས་མེད་སོ་སོ་མིན།། དེ་བཞིན་བཅོས་མེད་ཆོས་ཉིད་དེ།། སུས་ཀྱང་བཅོས་མེད་བཅོས་མི་འགྱུར།། འདི་ལྟར་རྟགས པའི་རྣལ་འབྱོར་པས།། བཅོས་མེད་ཆོས་སུ་སྤྱོད་པ་དེ།། དེ་ལྟར་ཉིན་དང་མཚན་མེད་པར།། མན་ངག་འདི་ལ་གང་གནས་པ།། སེམས་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་དོན་དང་ལྡན།། ངེས་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ།། དེ་ནི་རྟག་ཏུ་ངེས་པ ཡིན།། མན་ངག་ཀློང་ལ་གནས་པའོ།། དེ་ལ་སེམས་བཙལ་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་སྤྱོད་པ་ནི།། སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་དང་ལྡན་པ་སྟེ།། དེ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་བཙལ་བ་མེད་དེ། རང གི་རང་བཞིན་གྱི་སྙིང་པོ་མན་ངག་གི་དོན་དང་ལྡན་པས།། ཐམས་ཅད་དུ་ལེགས་པ་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་པས། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པར་སྤྱོད་པ་ནི། བཙལ་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་སྤྱོད་པ སྟེ།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིག་གར་ཡང་མ་ལུས་པར་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟར། དགོས་པ་འབྱུང་བས། མན་ངག་དང་ལྡན་པའི་དགོས་པ་ཉིད་ནི་རིག་པ་གསལ་བ་ནང་ནས་ཤར་བས། བཙལ་བ་མེད་ པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས།དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཤད་པར་བྱའོ།། བཙལ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ནི།། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་གདེང་ཆེན་ཏེ།། མ་གཡོས་པ་ཡི་དབྱིངས་ཉིད་ལ།། མ་བཅོས་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་གསལ།། མ་བཙལ་པ་ ཡི་ཡེ་ཤེས་ཤར།། ཤར་བས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཐོབ།། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པས་སེམས་ཅན་ཟད།། ཉི་མ་ཤར་བས་མུན་པ་ནུབ།། རིག་པ་གསལ་བས་མུན་པ་སྟོངས།། ཡེ་ཤེས་གསལ་བས་འཁོར་བ་དྭངས།། དེ་ལ སུས་ཀྱང་བཙལ་བ་མེད།། བཙལ་མེད་སྙིང་པོར་ཤར་བ་ལས།། རྒྱུ་འབྲས་ཅན་དུ་དེ་མ་བསྟན།། བཅོས་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་ལས།། གཉེན་པོ་ཅན་དུ་དེ་མ་བསྟན།། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལས།། འཆི་འཕོ་ཅན དུ་དེ་མ་བསྟན།། མ་གཡོས་པ་ཡི་ཤེས་པ་ལས།། འཛིན་རྟོག་ཅན་དུ་དེ་མ་བསྟན།། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལས།། ཆེ་ཆུང་ཅན་དུ་དེ་མ་བསྟན།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཤེས་པ་ལ།། གཙང་སྨེ་ཅན་དུ་དེ མ་བསྟན།། མཐའ་དབུས་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ།། ཕྱོགས་རིས་ཅན་དུ་དེ་མ་བསྟན།། དེ་ལྟར་ཤེས་པས་སེམས་ཤེས་ལ།། སེམས་ཤེས་པས་ནི་མ་བཙལ་བ།། མ་བཙལ་བས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཆེ།། ཡེ་ཤེས་དེ་ཞེས་སྤྱོད་པ ཡིན།། ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་བཙལ་བ་མེད།། སྟོང་པ་ཆེན་པོ་བཙལ་བ་མེད།། སྐྱེ་འགག་མེད་པས་བཙལ་བ་མེད།། མ་གཡོས་ཆོས་ཉིད་བཙལ་བ་མེད།། དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་སེམས་ཅན་ནི།། དེ་ནི་སྤྱོད་པ་དོན་དང ལྡན།། འདི་ལྟར་རྟོགས་པ་བཙལ་བ་མེད།། བཙལ་བ་ཉིད་ན་བཙལ་བ་མེད།། འདི་ལྟར་རྟོགས་པ་སྤྱོད་པ་ཡིན།། སྤྱོད་པ་ཉིད་ན་སྤྱོད་པ་མེད།། འདི་ལྟར་བརྩོན་པ་དོན་དང་ལྡན།། ཡེངས་མེད་བརྩོན་པ་དོན་དང ལྡན།། འདི་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ།། བཙལ་བ་མེད་པར་སུས་སྤྱོད་པ།། བརྩོན་པ་དོན་ལྡན་ཡིན་ཞེས་བྱ།། དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བསྟན།། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡང་ལུང་བསྟན།། མན་ངག་ངེས་པ ཉིད་ལུང་བསྟན།། འདི་ལྟར་སྤྱོད་པ་ཐར་པ་སྟེ།། ཐར་པ་ཉིད་ན་མ་ཐར་གནས།། དེ་ཕྱིར་བཙལ་བ་མེད་པའོ།། བཙལ་བ་མེད་པར་བཤད་པ་ཡང།། ལུས་དང་གནས་ལ་བཙལ་བ་དང།། འདུ་འཛི་གཡེང་བས་བཙལ བ་དང།། སྡུག་བསྔལ་ཕྱོགས་རིས་བཙལ་བ་དང།། གཞན་ནས་གཞན་དུ་བཙལ་བ་མེད།། དེ་བཞིན་དེ་ལ་དེ་བཞིན་བཙལ།། མན་ངག་དེ་ལ་ཉིང་ཁུར་བཙལ།། འགྱུར་མེད་དེ་ལ་ཀློང་དུ་བཙལ།། བཅོས་མེད་དེ་ལ སྤྲོས་མེད་བཙལ།། ཡིན་པའི་དོན་ལ་ངེས་པར་བཙལ།། གནས་པའི་དོན་ལ་བརྟགས་པར་བཙལ།། ཤེས་པའི་དོན་ལ་སྤྱོད་པར་བཙལ།། དེ་ནི་བཙལ་བ་མེད་པ་ཡིས།། ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ།། དེ་ལ་སེམས ཀྱི་ལྟ་བ་གང་དང་ལྡན་ན་དོན་དང་ལྡན་པ་ནི།། སེམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཡེངས་པ་མེད་པ་དང།། སེམས་ཀྱི་ལྟ་བ་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང།། སེམས་ཀྱི་ལྟ་བ་བཅོས་སུ་མེད་པ་སྟེ།། དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ལྟ་བ་མ་ཡེངས་པ ནི།། གཉེན་པོས་བཅོས་པ་མ་ཡིན། རང་གི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་ཡེངས་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཅི་ལྟར་སྤྱད་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཀློང་ཡིན་པས། ཡེངས་པ་མེད་པའོ།། སེམས་ཀྱི་ལྟ་བ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི། རང བཞིན་མི་གཡོ་བ་ལ་ཚིག་དང་ཡི་གེས་གཞན་དུ་བསྟན་པར་དཀའ་བས་གཅིག་ཀྱང་མི་འགྱུར་བའི་དོན་ནོ།། སེམས་ཀྱི་ལྟ་བ་བཅོས་པ་མེད་པ་ནི།
Chinese
工巧虽善知，然未曾说及心性之改造。 未经修饰之语词文字，彼乃无生灭之界。 自性本即是善妙，应决定如实指示。 于未作修饰之法性中，一切诸佛皆生起。 然于生起之刹那，即无从改造。 譬如虚空之体性，虽有虹彩影像之显现，然仅显现而无自性。 如是，以无修饰故，舍弃生灭之法性界。 以无二且非各别故，从无生而无戏论。 以无自性故，无执着。 以无变异故，乃母之虚空。 于彼舍弃生灭者，以于一切中嬉戏故，乃母之界。 父母无二亦非各别。 如是，此无修饰之法性，无人能修饰，亦不变易。 如是，具证悟之瑜伽士，以此无修饰之法而行持。 如是，不分昼夜，凡安住于此口诀者，心行作为皆具意义。 乃是真实之成就，彼乃恒常之确定。 安住于口诀虚空之中。 于此，以不寻觅之心而行持智慧，乃是心之体性，本即具足智慧之意义。 于此，不以因缘和合而寻觅，以自之自性心要具足口诀之意义故，于一切时皆是善妙生起之自性。 如是了知且具足证悟之行持，乃是以不寻觅之智慧而行持。 何以故？ 彼乃如意宝珠般，于一切所知皆无所遗，能生所需。 以具足口诀之所需，乃是明觉由内而生起故，乃是不寻觅而行持。 于此应如是说： 不寻觅之心性，乃是法身之大信。 于不动摇之界中，显现未修饰之法性。 未寻觅之智慧生起，由生起而获得一切诸佛。 获得诸佛而众生尽。 如日升起而黑暗消逝，明觉显现而黑暗空虚。 智慧显现而轮回清净。 于此，无人寻觅。 从不寻觅之精要生起，未曾指示彼为具有因果。 从了知无修饰，未曾指示为具有对治。
English
Although skilled in craftsmanship, the transformation of the mind itself is not fully discussed. That which is uncorrected in words and letters, that is the realm without arising or ceasing. In its own nature, it is something good. It should be definitely and correctly pointed out. In the Dharma-nature of non-correction, all Buddhas arise. From the moment of arising, there is no correction. For example, in the nature of the sky, even the appearance of rainbow images, is just appearance without self-nature. Likewise, through non-correction, the Dharma-nature realm abandons arising and ceasing. Because it is non-dual and not separate, there is no elaboration from non-arising. Because there is no self-nature, there is no grasping. Because there is no change, it is the space of the Mother. In that which abandons arising and ceasing, because of playing in everything, it is the realm of the Mother. Father and Mother are non-dual and not separate. Likewise, this uncorrected Dharma-nature, no one can correct, and it does not change. Thus, the yogi who has realization, practices in the Dharma of non-correction. Thus, without day or night, whoever abides in this instruction, their mind and actions are meaningful. It is definitely accomplished, it is always certain. Abiding in the space of the instruction. Therein, practicing wisdom without searching for the mind, is the nature of the mind, inherently possessing the meaning of wisdom. Therein, there is no searching through causes, conditions, and interdependence, because the essence of one's own nature possesses the meaning of the instruction. Because it is the nature of goodness arising in everything, practicing with knowledge and realization of such meaning, is practicing wisdom without searching. Why is that? It is like a wish-fulfilling jewel, without leaving anything un-understood, the need arises. Because the need possessing the instruction is the clarity of awareness arising from within, it is practicing without searching. Therein, it should be said thus: The mind-nature without searching, is the great confidence of the Dharmakaya. In the realm of immovability, the uncorrected Dharma-nature is clear. The wisdom without searching arises, by arising, all Buddhas are attained. By attaining Buddhas, sentient beings are exhausted. As the sun rises, darkness disappears, awareness is clear, darkness is empty. Wisdom is clear, samsara is purified. Therein, no one searches. From the essence of non-searching arising, it is not shown as having cause and effect. From knowing without correction, it is not shown as having an antidote.
Chinese
诶玛未示现。 不变之觉性中，未示现为有死有生者。 不动摇之觉性中，未示现为执取分别者。 平等性之觉性中，未示现为大小者。 普贤之觉性中，未示现为净秽者。 无边无中之觉性中，未示现为偏颇者。 如是知觉知心，心知则不寻。 不寻则大智慧，智慧即是行。 大明点无寻，大空性无寻。 无生灭故无寻，不动法性无寻。 如是知之有情，彼乃行持有义。 如是证悟无寻，寻觅之中无寻觅。 如是证悟即是行，行持之中无行持。 如是精进具意义，无散乱精进具意义。 如是证悟之瑜伽士，不寻觅而谁行持？ 当说精进具意义，彼即示现为佛陀。 薄伽梵亦复授记，口诀决定亦授记。 如是行持即解脱，解脱之中无未脱。 是故无寻觅也，说无寻觅亦复。 于身与处所寻觅，于喧嚣散乱而寻觅。 于痛苦偏颇而寻觅，不由他而向他寻觅。 如是于彼如是寻，于彼口诀寻精华。 于彼不变寻虚空，于彼无作寻无戏。 于彼是义决定寻，于彼住义考察寻。 于彼知义行持寻，彼乃无寻觅故。 当说智慧是行持，于彼心之见解，何者具足则具意义？ 心之见解无散乱，心之见解无变异，心之见解无造作。 于彼心之见解无散乱者，非以对治而修饰，乃以自之自性不散乱，彼为何耶？ 如何行持乃大乐之虚空故，无散乱也。 心之见解无变异者，自性不动摇，以言语文字难以示现为他故，无一变异之义也。 心之见解无造作者，
English
Ema, not shown. In the unchanging awareness, it is not shown as having death and birth. In the unwavering awareness, it is not shown as grasping and discriminating. In the awareness of equality, it is not shown as having large and small. In the awareness of Samantabhadra, it is not shown as having purity and impurity. In the awareness without beginning or end, it is not shown as being biased. Thus, knowing awareness knows the mind, and knowing the mind does not seek. Not seeking is great wisdom, and wisdom is practice. The great bindu is not sought, the great emptiness is not sought. Because there is no birth or cessation, it is not sought, the unwavering nature of reality is not sought. Thus, sentient beings who know this, their practice is meaningful. Thus, realization is not sought, and in seeking there is no seeking. Thus, realization is practice, and in practice there is no practice. Thus, diligence is meaningful, and undistracted diligence is meaningful. Thus, the yogi who realizes this, who practices without seeking? It is said that diligence is meaningful, and that is shown as Buddhahood itself. The Bhagavan also prophesied, and the definitive instruction was also prophesied. Thus, practice is liberation, and in liberation there is no non-liberation. Therefore, there is no seeking. It is also said that there is no seeking. Seeking in the body and place, seeking in busyness and distraction. Seeking in suffering and bias, not seeking from one to another. Thus, seek that in that way, seek the essence in that instruction. Seek space in that unchanging, seek non-fabrication in that unmade. Seek certainty in that meaning of being, seek investigation in that meaning of abiding. Seek practice in that meaning of knowing, that is because there is no seeking. It is said that wisdom is practice. In that, what view of mind, when possessed, is meaningful? The view of mind is without distraction, the view of mind is without change, the view of mind is without fabrication. In that, the view of mind without distraction is not adorned by remedies, but is undistracted by its own nature. Why is that? Because how it is practiced is the space of great bliss, there is no distraction. The view of mind without change is that the nature is unwavering, and because it is difficult to show it as other with words and letters, it is the meaning of not changing at all. The view of mind without fabrication is that