Tibetan
ཏི་མུག་ཐབས་ཀྱིས་མ་སྤྱད་ན།། དེ་བཞིན རིགས་ཀྱི་སྐུ་མི་འགྲུབ།། ཞེ་སྡང་ཐབས་ཀྱིས་མ་སྤྱད་ན།། རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱི་སྐུ་མི་འགྲུབ།། ང་རྒྱལ་ཐབས་ཀྱིས་མ་སྤྱད་ན།། རིན་ཆེན་རིགས་ཀྱི་སྐུ་མི་འགྲུབ།། འདོད་ཆགས་ཐབས་ཀྱིས་མ་སྤྱད་ན།། པདྨའི་རིགས ཀྱི་སྐུ་མི་འགྲུབ།། ཕྲག་དོག་ཐབས་ཀྱིས་མ་སྤྱད་ན།། ལས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་སྐུ་མི་འགྲུབ།། ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་ཐབས་སུ་མཉམ།། རིགས་ཀྱི་སྐུ་ལྔ་སྤྱོད་པར་འདུས།། ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་སྒྱུ་མར་སྤྱད།། རིགས་ཀྱི་སྐུ་ལྔ གཉིས་མེད་ཐབས།། ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་ཡེ་ནས་དག། རིགས་ཀྱི་སྐུ་ལྔ་གདོད་ནས་བྱུང།། ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་ནམ་མཁའི་ཁམས།། རིགས་ཀྱི་སྐུ་ལྔ་གཟའ་སྐར་ཚུལ།། ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་རྒྱ་མཚོ་བཞིན།། རིགས་ཀྱི་སྐུ་ལྔ ཉི་ཟླ་ལྟར།། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་ཟླ་དབྱེར་མེད་མཉམ།། དོན་ལ་གཉིས་མེད་ཐབས་སྤྱོད་པས།། ཉོན་མོངས་ཆོས་ལ་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད།། མན་ངག་དོན་འདི་སུས་སྤྱོད་པ།། དུས་དྲུག་ཉིན་དང་མཚན་མེད་པར།། ཕྲིན་ལས་ཆོ བར་མ་ཆགས་པས།། བརྩོན་པ་དོན་དང་ལྡན་ཞེས་བྱའོ།། དེ་ལ་བདེ་ཆེན་ཡུམ་གྱི་བྷ་ག་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་ནི། ཐམས་ཅད་དུ་བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་དེ། དཔེར་ན་གསེར་གྱི་གླིང ལ་རྡོ་བཙལ་གྱིས་མི་རྙེད་ལ།འདོད་ཆགས་ཀྱི་དགའ་བ་བསྟར་ན་གང་ལ་ཡང་མི་དགའ་བ་དང་མི་བདེ་བ་མེད་པ་བཞིན། ཆོས་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དོན་མན་ངག་ལ། འཁོར་བའི་སྐྱོན་དང་ཟུག་རྔུ་བཙལ་གྱིས་མི་ རྙེད་ལ།ཆོས་ཉིད་དགའ་བདེ་སེམས་ཀྱི་རོ་སྙོམས་སུ་བསྟར་ནས། དགའ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་མ་ཡིན་པ་དང། བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་གང་ཡང་མ་ཡིན་པ་གང་ཡང་མེད་པར་ཤེས་པས། དེ་ཉིད་བློའི་ཆགས་པར་བྱ་བའི་ ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ཡུམ་གྱི་བྷ་ག་ཡིན་ལ།དེ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ནི་ཐབས་ཏེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྩོལ་བ་དང་མ་བྲལ་བས། གཉིས་སུ་མེད་པའི་རོལ་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པ། བྲལ་ན་བྲལ་ཏེ་ལེགས་པས། བཙལ་མེད་ཀྱི་དགའ་བ་དེ་ལ་ཞུགས། སེམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་དྲན་རིག་སྐྱེས་པས། དུས་གསུམ་རིག་པའི་དབྱིངས་ལོན་པས། འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་གཟུགས་སུ་རྒྱུན་མ་ཆད། དྲན་རིག་མ་སྐྱེས་ན་མ་སྐྱེས་སུ་ཟད དེ།དྲན་མེད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཀློང་ན། འཛིན་མེད་ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ།། འགྱུར་མེད་དགའ་བ་དེའི་ཀློང་ན་བཞུགས་པས། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཤད་པར་བྱའོ།། བཙལ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི།། ཡབ་ཡུམ་གཉིས་ སུ་སྤྱོད་པ་སྟེ།། དོན་འདི་རྟོགས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་བདེའོ།། དབྱིངས་ལ་སྦྱོར་བ་ཡུམ་ཞེས་བྱའོ།། ཐབས་ལ་སྤྱོད་པས་ཡབ་ཅེས་བྱའོ།། ཉམས་སུ་ལོན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས།། བློ་ལ་བསྟར་བས་དགྱེས་པའི་རོ།། གང་ཡིན པ་ཡི་ཆོས་རྣམས་ལ།། དེ་ཡི་ཤེས་པ་དེ་བཞུགས་པས།། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐབས་སུ་སྤྱོད།། མུ་མཐའ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ལ།། དེ་ཡི་རྩོལ་བ་དེ་ཞུགས་པས།། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཐབས་སུ་སྤྱོད།། མ་སྤངས་པ་ཡི་རྒྱུ་རྣམས ལ།། རོལ་པ་ཆེན་པོའི་ཐབས་ཞུགས་པས།། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཐབས་སུ་སྤྱོད།། གཉིས་སུ་མེད་པས་དགའ་ཞེས་བྱའོ།། གསལ་བ་དགའ་བས་བདེ་ཞེས་བྱ།། ཆགས་པར་བྱ་བ་ཡུམ་ཞེས་བྱ།། དམིགས་པར་བྱ་བས ཡབ་ཅེས་བྱའོ།། གནས་པར་བྱ་བ་བྷ་གའོ།། དགའ་བདེ་སྐྱེས་པས་བྷ་གའོ།། སྤྱད་པར་བྱ་བས་བྷ་གའོ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དགའ་བའོ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་བདེ་བའོ།། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པའོ།། སྐྱེ་འགག མེད་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ།། རྣལ་འབྱོར་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པའོ།། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མཛད་སྤྱོད་དོ།། འདི་ལྟར་མན་ངག་དོན་འཆང་བ།། ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དམ་པ་འཆང།། འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་གནས པ།། བརྩོན་པ་དོན་དང་ལྡན་པའོ།། ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱའོ།། དེ་ལ་ལྟ་བ་གང་དང་ལྡན་པ་ནི།། ལྟ་བ་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་ལྟ་བ་ལ།། དེ་ཇི་ལྟར་དུ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བའོ།། དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཐོག མ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བ་དང།ཐོག་མ་ཉིད་ནས་མ་གཡོས་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་དང། ཐོག་མ་ཉིད་ནས་མ་བཅོས་ཤིང་མི་འགྱུར་ བ་དེ་བཞིན་དུ་ལྟའོ།། དེ་ནས་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཤད་པར་བྱའོ།། ཡེ་ནས་བཅོས་པ་མེད་པ་ཡི།། རང་བྱུང་སྙིང་པོ་ཡིན་པ་ལ།། དེ་བཞིན་བཙལ་བ་མེད་པ་ཡིས།། དེ་བཞིན་གཡོས་པ་མེད་པར་བཞག། དེ་བཞིན ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཤེས་ན།། གཞན་དུ་ཆོས་ཉིད་བཏགས་མི་དགོས།། མ་བཅོས་པ་ཡི་མན་ངག་ལ།། དེ་ལ་གོམས་པའི་གདེང་ཆེན་དུ།། ངེས་པར་ལུང་བསྟན་བཤད་པར་བྱའོ།། དེས་ནི་ཡིད་ཆེས་ལ་བཟླས་སོ།། སྤྱོད པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བརྩོན་པ་དོན་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་ལས།ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གང་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་ལྟ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང། རྡོ་རྗེ་སེམས་ དཔས་ཤིན་ཏུ་གདུང་བའི་མཆི་མས་ངུས་སོ།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ངལ་བསང་བའི་ཕྱིར། འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། འགྲོ་ལ་ཕན་པའི་གཙོ་ཆེན་གྱིས།། གདུང་བ་སྐྱེ་བར ཤི
Chinese
如果不用愚痴作为方便，就不能成就如来部的身。如果不用嗔恨作为方便，就不能成就金刚部的身。如果不用我慢作为方便，就不能成就宝生部的身。如果不用贪欲作为方便，就不能成就莲花部的身。如果不用嫉妒作为方便，就不能成就事业部的身。五种烦恼平等作为方便，五部佛身聚集于修行中。五种烦恼作为幻化来修行，五部佛身是无二的方便。五种烦恼本来清净，五部佛身本来就存在。五种烦恼如同虚空界，五部佛身如同星辰。五种烦恼如同大海，五部佛身如同日月。大海、水、月无别平等，实际上以无二的方便来修行，烦恼以方便来修行佛法。这个口诀的意义是谁在修行？六时没有白天和黑夜，事业任运无有间断，就称为精进具有意义。于此，以方便来修持大乐母的子宫无二，即是一切时处的安乐受用。譬如在金洲找不到石头，如果增长贪欲的快乐，就没有什么不快乐和不舒服的。在法性大乐的意义口诀中，在轮回中寻找过失和痛苦是找不到的，法性乐受平等地增长心的味道，如果知道没有什么不是快乐的受用，也没有什么不是安乐的受用，那它就成了心所执著的对象，所以是母的子宫。无二地修持它就是方便，因为一切时处都不断给予，无二的嬉戏从不间断，如果分离就分离得好，进入那无须寻找的快乐。心中时时生起忆念觉知，通达三时觉知的法界，在无有聚散的形相中永不间断。如果没有生起忆念觉知，那就只是没有生起而已。在无忆念智慧的虚空中，是无执著方便之王。安住于不变的喜乐之中，所以应该这样说：寻找无二之法，就是父与母的修行，通达此义非常安乐啊！
English
If you do not use ignorance as a means, you cannot accomplish the body of the Tathagata family. If you do not use hatred as a means, you cannot accomplish the body of the Vajra family. If you do not use pride as a means, you cannot accomplish the body of the Ratna family. If you do not use desire as a means, you cannot accomplish the body of the Padma family. If you do not use jealousy as a means, you cannot accomplish the body of the Karma family. The five afflictions are equally used as a means, and the five Buddha bodies gather in practice. The five afflictions are practiced as illusion, and the five Buddha bodies are a non-dual means. The five afflictions are originally pure, and the five Buddha bodies originally exist. The five afflictions are like the realm of space, and the five Buddha bodies are like stars. The five afflictions are like the ocean, and the five Buddha bodies are like the sun and moon. The ocean, water, and moon are inseparable and equal. In reality, by practicing the non-dual means, afflictions are practiced as Dharma through means. Who is practicing the meaning of this oral instruction? Without day and night in the six times, activities are spontaneously uninterrupted, which is called diligence with meaning. Here, the non-duality of the Bhagavat of the Great Bliss Mother is practiced as a means, which is the enjoyment of bliss in all times and places. For example, in the golden continent, stones cannot be found. If you increase the joy of desire, there will be nothing that is not joyful and uncomfortable. In the oral instruction of the meaning of the Dharma-nature Great Bliss, it is impossible to find faults and pains in samsara. The joy and bliss of Dharma-nature equally increase the taste of the mind. If you know that there is nothing that is not a joyful enjoyment and nothing that is not a blissful enjoyment, then it becomes the object of the mind's attachment, so it is the mother's womb. Practicing it non-dually is the means, because it is constantly given at all times and places, and the non-dual play is never interrupted. If separated, it is good to separate and enter that joy that does not need to be sought. When memory and awareness arise in the mind at all times, one attains the realm of awareness of the three times, and the form without gathering and scattering is never interrupted. If memory and awareness do not arise, then it is just that they have not arisen. In the space of non-memory wisdom, is the king of non-attachment means. Abiding in the unchanging joy, so it should be said: Seeking the non-dual Dharma is the practice of father and mother, understanding this meaning is very joyful!
Chinese
与空性结合称为“母”。以方便行持称为“父”。体验到则为菩提心。于心中忆念则为喜悦之味。凡是存在的诸法，彼之智慧安住其中，即以大乐作为方便行持。于无边无际的行持中，彼之精勤融入其中，即以大乐作为方便行持。于未舍弃的诸因中，融入大乐的方便，即以大乐作为方便行持。无二则称为“喜”。光明之喜则称为“乐”。应贪执的称为“母”。应专注的称为“父”。应安住的称为“巴嘎”。生起喜乐则为“巴嘎”。应行持的称为“巴嘎”。是金刚萨埵的喜。是普贤的乐。是平等性之行持。是不生不灭之事业。是瑜伽士心中的密意。是诸佛之事业。如此，持有口诀之义，持有殊胜方便之行。如此，安住于一切处，是与精进之义相合。称为方便之行。那么，与其相应的见解是什么呢？见解从最初的见解开始，如其所是地去看待它。那又是什么呢？那也是从最初开始，因为是无自性、不生，所以如实地去看待它；从最初开始，因为是不动摇、无二，所以如实地去看待它；从最初开始，因为是不造作、不变异，所以如实地去看待它。然后，就此应如此宣说：本来无有造作的，是自生之精华，如是无有寻求地，如是安住不动摇。如是若知是法性，则无需另立法性。于无造作之口诀中，对其串习生起大定解，应确定无疑地宣说授记。因此，以信心来复诵。行持一切之王，精进具义之续中，方便之行如何行持与见解之品，第四品完毕。之后，世尊如是宣说，金刚萨埵因极度悲伤而哭泣。之后，世尊为了消除金刚萨埵的忧虑，如此说道：利益有情之大主宰，生起悲伤，希
English
Union with emptiness is called "Mother." Acting with skillful means is called "Father." Experiencing it is Bodhicitta. Recalling it in the mind is the taste of joy. In all the phenomena that exist, the wisdom of that abides within, that is, practicing with great bliss as a means. In the boundless practice, the effort of that is involved, that is, practicing with great bliss as a means. In the causes that are not abandoned, the means of great enjoyment is involved, that is, practicing with great bliss as a means. Non-duality is called "Joy." Clear joy is called "Bliss." What should be desired is called "Mother." What should be focused on is called "Father." What should be dwelt in is "Bhaga." The arising of joy and bliss is "Bhaga." What should be practiced is called "Bhaga." It is the joy of Vajrasattva. It is the bliss of Samantabhadra. It is the practice of equality. It is the activity of no birth and no cessation. It is the secret intention in the heart of the yogi. It is the activity of the Buddhas. Thus, holding the meaning of the oral instructions, holding the supreme practice of skillful means. Thus, abiding in all places, it is combined with the meaning of diligence. It is called the practice of skillful means. So, what is the view that corresponds to it? The view starts from the very first view, looking at it as it is. What is that? That is also from the very beginning, because it is without self-nature and unborn, so look at it as it is; from the very beginning, because it is unwavering and non-dual, so look at it as it is; from the very beginning, because it is uncreated and unchanging, so look at it as it is. Then, one should say this about it: Originally there is no creation, it is the essence of self-born, thus without seeking, thus abide without wavering. Thus if you know it is the nature of Dharma, then there is no need to establish another nature of Dharma. In the uncreated oral instructions, with great confidence arising from familiarity with it, one should definitely declare the prophecy. Therefore, repeat it with faith. The king of all practices, from the tantra of diligence with meaning, how to practice the practice of skillful means and the chapter of view, the fourth chapter is completed. Then, the Bhagavan spoke thus, and Vajrasattva wept with tears of great sorrow. Then, in order to dispel the sorrow of Vajrasattva, the Bhagavan said this: Great lord who benefits sentient beings, the arising of sorrow, hi