Tibetan
ཕྱོགས་དང་རིགས་སུ་མི་སྣང་ན།། ང་དང་བདག་ཏུ་རྟོག་པ་ནི།། འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ་ངན་སོང་རྒྱུ།། བདག་གི་སེམས་ཉིད་བཟང་པོ་ལ།། སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད།། རྒྱུ་ལ་བཟང དང་ངན་པ་མེད།། འབྲས་བུ་གྲུབ་དང་མ་གྲུབ་མེད། ཁོམ་ལྡན་ཆེན་པོའི་བདེ་སྐྱིད་ལ།། སྡུག་བསྔལ་ཉེན་པོའི་འཕོ་འཇུག་ཅིང།། ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་བདེ་བ་ལ།། གཟུང འཛིན་རྟོག་པའི་རྫས་ཅི་ཡོད།། སངས་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་ཀྱང།། ང་ཡི་ཐབས་ལ་རབ་ཏུ་གནས།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཐབས་ཡེ་ནས་ཆེ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག པའོ།།།། དེ་ནས་ཤེས་རབ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་འདི་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། དོན་དམ་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཡི།། མ་གཡོས་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་འགགས་མེད།། ཤེས་རབ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་ཡི།། འདི་ཡི་གོང་ན་སངས་རྒྱས མེད།། ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་སྐད་ཅིག་ལ།། ཆོས་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད།། སྐྱེ་བ་མེད་པས་འགག་པ་མེད།། དམིགས་པ་མེད་པས་སྤྲོས་པ་མེད།། འདུས་མ་བྱས་པས་རྣམ་དག་དབྱིངས།། རང་བཞིན་མེད་པས བརྗོད་དང་བྲལ།། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་ཡབ་ཀྱི་ངང།། ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པས་ཡུམ་གྱི་དབྱིངས།། བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ལ།། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་གསལ།། ཀུན་གཞི་ཡུམ་གྱི་ཤེས་རབ་ལ།། རང བྱུང་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཤར།། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཀློང་དཀྱིལ་ན།། སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་འཕྱོ།། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཀློང་དཀྱིལ་ན།། ཤེས་རབ་མི་གཅིག་གསལ་བ་ནི།། ཡོངས་ལ་དབང་བསྒྱུར་རྒྱལ་པོ སྟེ།། ཐམས་ཅད་རོལ་པའི་དབང་ཕྱུག་སྟེ།། མ་འགགས་པར་ཡང་ཡེ་ཤེས་གསལ།། དེས་ན་དུག་རྣམས་ཀུན་སེལ་བ།། ནད་དོ་ཅོག་དང་བྲལ་བ་ཡིས།། བདུད་རྩི་རང་བྱུང་དཀྱིལ་འཁོརགསལ།། དབང་པོ་ཡུམ་གྱི ཤེས་རབ་ལ།། ཐབས་ཀྱི་ཞགས་པས་འབྲེལ་པ་སྐྱོང།། འབྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གདོད་ནས་དག། དུས་གསུམ་བདེ་གཤེགས་བསྐྱེད་པའི་ཡུམ།། ཡུམ་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན།། མི་སྐྱེ་མི་འགག་བརྡལ་བ་ལ།། ཀུན བཟང་ཡངས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། དག་གོ་ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས།། འཛིན་དང་བྲལ་ལོ་ཤེས་པ་མེད།། རྟོག་པ་མེད་པས་སྨྲ་བསམ་འདས།། བརྗོད་པ་མེད་པས་ནམ་མཁའི་ཚུལ།། རང་བཞིན་མེད་པས་ཆོས ཀྱི་དབྱིངས།། ཕྱོགས་བཅུར་རྒྱ་ཡོངས་མ་ཆད་པའོ།། ཕྱི་ནང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་སྣང།། དག་ལ་དྲི་མ་མེད་པའོ།། སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡི།། ཆུ་ཟླ་སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན།། མེད་པ་ཟང་མ་མ་ཡིན་ཏེ།། ཡོད་པར་ཡང ནི་མ་ཡིན་ནོ།། ཡོད་མེད་གཉིས་ལ་འདས་པ་ཡི།། རང་བཞིན་མེད་པས་ཡིད་ལ་དྲན།། ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་རྟོགས་པའི་རྟགས།། མཁའ་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་གནས་ན།། ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པའི་རྟགས།། མི གཡོ་མཉམ་གཞག་འདུས་མ་བྱས།། ཤེས་རབ་ཆེན་པོར་གྲུབ་པའི་རྟགས།། མ་ཆགས་ཐབས་ཀྱིས་ཀུན་སྤྱོད་ན།། ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་རྟགས།། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་སུ་ཡོད་པ།། ཤེས་རབ་ཆེ་བ རྟོགས་འདོད་ན།། ལེའུ་སྟེ་འདི་ལས་བཙལ་བར་བྱའོ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆེ་བ་ལ་རང་གནས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཤེས་རབ་ཡེ་ནས་ཆེ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་སྐྱོན་གྱི་རྒྱུ་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་འདི སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།། སྐྱོན་གྱི་རྒྱུ་ལས་མ་གཏོགས་པ།། སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་ཡོངས་མེད་དེ།། སྨན་མཆོག་བདུད་རྩི་འབྱུང་བ་ཡང།། དུག་ཡོད་པ་ལ་སྨན་དུ་འབྱུང།། དུག་ལ་སྨན་གྱི་རྒྱུ་མེད་པས།། ཐམས ཅད་སྨན་ལ་སྨན་མིང་མེད།། ལེགས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡང།། སྐྱོན་གྱིས་ལེགས་པ་འབྱུང་བར་བྱེད།། སྐྱོན་གྱི་མཚན་མ་ཅི་བྱུང་ཡང།། དེ་ཉིད་ལེགས་པ་ཡིན་ཤེས་ན།། གཞན་དུ་ལེགས་པ་བསྒྲུབ་མི དགོས།། དུག་ཉིད་སྨན་གྱི་དོན་ཤེས་ན།། གཞན་ནས་བདུད་རྩི་བཙལ་མི་དགོས།། སྐྱོན་ཉིད་དག་པར་མ་རྟོགས་ཤིང།། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུར་མ་རིག་ན།། དོན་དང་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་མེད།། སྨཡོན་པ་གྲིབ་མ བསྙེགས་པ་བཞིན།། བདས་ཀྱང་སླེབ་ཅིང་ཟིན་པ་མེད།། དེ་བཞིན་སྐྱོན་རྒྱུ་མི་ཤེས་པས།། བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་མི་རྙེད་ལ།། བརྟགས་པས་ཆོད་ཉིད་རྫས་སུ་གོལ།། བསྒྲུབས་པས་རྟགས་སུ་མི་སྣང་སྟེ།། དེ་ཉིད གླེན་པའི་རང་བཞིན་ཅན།། དེ་བས་དོན་འདི་གོམས་པར་བྱོས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་སྐྱོན་གྱི་རྒྱུ།། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སྐྱོན་གྱི་རྒྱུ།། སྐྱོན་གྱི་རྒྱུ་འདི་མི་ཤེས་ན།། ཡོན་ཏན་རྒྱུ་འདི་སུ་ལ་ཡོད།། སྐྱོན་གྱི་རྒྱུ་འདི་མ རིག་པ།། མ་རིག་པ་ནི་དབྱིངས་ཀྱི་མཛོད།། དེ་ཡི་གོང་ན་ཆེ་བ་མེད།། སྐྱོན་གྱི་རྒྱུ་ནི་འཛིན་རྟོག་གཉིས།། འཛིན་རྟོག་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ནི།། སྐྱོན་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཆེ་བ་མེད།། སྐྱོན་གྱི་རྒྱུ་ནི་ཉོན་མོངས་ལྔ།། ཉོན མོངས་ཡེ་ཤེས་ལྔར་སྣང་ན།། སྐྱོན་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཆེ་བ་མེད།། སྐྱོན་གྱི་རྒྱུ་ནི་རྟག་ཆད་གཉིས།། རྟག་ཆད་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ན།། སྐྱོན་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཆེ་བ་མེད།། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་བཤད་པ་ཡང།། སྐྱོན་གྱི་རྒྱུ་ལས་མ གཏོགས་པ།། གཞན་ནས་བཤད་པ་ཅི་ཡང་མེད།། ཡང་དག་ངེས་པར་དོན་བསྟན་པ།། འོང་མེད་འགྲོ་མེད་འཕོ་མེད་པ།། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་དེ་ལ་ཡོད།།
Chinese
若于方与类不显现，则于我与我所之执着，乃是错谬，是恶趣之因。我之自性善良中，无有初始与终末之佛。因上无有善与恶，果上无有成与未成。于暇满大乐中，有痛苦险难之迁变。于法性平等之乐中，有能取所取分别之物耶？所有佛之坛城，皆善安住于我之方便中。于大遍照王中，从自住之续流中，方便本自广大之品第十六。此后开示本自广大之智慧。胜义无戏论，不动法性无生灭。智慧本自广大，于此之上无有佛。以大智慧于一刹那间，能通达诸法。无生故无灭，无缘故无戏论。非造作故清净界，无自性故离言说。周遍一切故为父之体性，生一切故为母之界。于不可言说之智慧中，显现无缘之禅定。于阿赖耶母之智慧中，生起自生方便之智慧。于非造作之虚空中，心之国王智慧摇动。于无生灭之虚空中，唯一智慧之显现，乃是圆满自在之国王，乃是游戏一切之自在者，亦无阻碍地显现智慧。是故能除一切毒，远离一切疾病，甘露自生坛城显现。于根源母之智慧中，以方便之索维系。五大之国王本初即清净，三世善逝之生母，母乃智慧到彼岸，于不生不灭广大中，普贤广阔法界。清净啊！大智慧之界，离能取啊！无有能知，无分别故，离言思，不可言说故，如虚空之相，无自性故，法之界，于十方无有间断。无有内外，周遍显现，清净无垢染。显现而无自性，如水中月、幻术、阳焰。非是全无，亦非是有。超越有无二者之自性。
English
If not appearing in direction and kind, then the grasping at 'I' and 'mine' is delusion, the cause of bad migrations. In the goodness of my own mind, there is no first or last Buddha. In the cause, there is no good or bad. In the result, there is no accomplished or unaccomplished. In the great bliss of perfect leisure, there is the change of suffering and danger. In the bliss of the equality of dharma-nature, what substance is there of grasping and apprehending thought? All the mandalas of the Buddhas are perfectly present in my means. From the continuum of self-abiding in the Great Samantabhadra, the chapter on the means being primordially great is the sixteenth. Then, this wisdom being primordially great was taught. Ultimate reality is without elaboration, the unmoving dharma-nature is without arising or ceasing. Wisdom is primordially great; above this, there is no Buddha. With great wisdom, in an instant, one comprehends all dharmas. Because there is no birth, there is no cessation. Because there is no object, there is no elaboration. Because it is unconditioned, it is the pure realm. Because it is without self-nature, it is beyond expression. Because it pervades all, it is the nature of the Father. Because it generates all, it is the realm of the Mother. In wisdom that is beyond expression, clear is the samadhi without object. In the wisdom of the Mother, the basis of all, arises the wisdom of self-arisen means. In the midst of the unconditioned expanse, the wisdom of the king of mind dances. In the midst of the expanse without arising or ceasing, the clarity of the one wisdom is the king who fully controls all, the lord who plays with all. Wisdom is also clearly unceasing. Therefore, it dispels all poisons, is free from all diseases, and the self-arisen mandala of nectar is clear. In the wisdom of the Mother of the senses, the lasso of means maintains the connection. The king of the elements is primordially pure, the Mother who generates the Sugatas of the three times. The Mother is the Perfection of Wisdom, in the unborn, unceasing, and vast, Samantabhadra's vast expanse of dharma. Pure is the realm of great wisdom! Separate from grasping! There is no knowing. Because there is no thought, it is beyond speech and thought. Because it is beyond expression, it is like the nature of space. Because it is without self-nature, it is the realm of dharma. In the ten directions, the expanse is unbroken. Without inner or outer, it appears everywhere. Pure, without defilement. Appearance without self-nature is like the four: a moon in water, an illusion, a mirage. It is not utterly nonexistent, nor is it existent. The self-nature that transcends both existence and nonexistence.
Chinese
无忆念故而忆念，大智慧者证悟之征相。如虚空般平等性安住时，大智慧者遍布之征相。不摇动平等住，非造作，乃大智慧成就之征相。不执著以方便而行持时，乃获得大智慧之征相。大瑜伽士何人有，若欲证悟大智慧，当从此品寻觅之。《广大普贤王如来根本续》中，智慧本来自在之品第十七竟。之后宣说此过失之因本自广大之语。除过失之因外，其余处无有佛陀，最胜之药甘露之生起，亦于有毒者生起为药。毒无有为药之因，一切药无有药之名。一切善妙之生起，亦由过失而令善妙生起。无论生起何种过失之相，若知彼即是善妙，则无需于他处成办善妙。若知毒即是药之义，则无需于他处寻觅甘露。若未了知过失即是清净，且未认知因即是果，则无有意义与决定之理。如疯子追逐身影般，虽追赶亦不至且不得。如是，因不知过失之因，故修习亦不获果，且以分析而误解决定之实物。成办亦不显现为征相，彼即是愚笨之自性。因此，当串习此义。菩提心亦是过失之因，一切佛陀皆是过失之因。若不知此过失之因，则此功德之因于何者有？此过失之因未认知，无明乃是法界之库藏，于彼之上无有更大者。过失之因乃是能取所取二者，能取所取方便与智慧，无有比过失之因更大者。过失之因乃是五烦恼，五烦恼显现为五智慧时，无有比过失之因更大者。过失之因乃是常断二者，常断法界与智慧时，无有比过失之因更大者。所说之身与智慧，亦非除过失之因外，无有从他处所说之任何事物。真实决定宣说义，无来无去无迁变，佛陀菩提即在于此。
English
Remembering without memory, a sign of realization by great wisdom. When equality like space abides, a sign of pervasion by great wisdom. Non-moving, equal abiding, uncompounded, a sign of accomplishment in great wisdom. When acting with skillful means without attachment, a sign of obtaining great wisdom. Whoever has great yoga, if you wish to realize great wisdom, seek it in this chapter. From the Tantra of the Self-Abiding Great Samantabhadra, the Seventeenth Chapter, "Wisdom is Primordially Great," is complete. Then, the words of the cause of faults being primordially great were spoken. Apart from the cause of faults, there is no Buddha elsewhere. The arising of the supreme medicine, nectar, also arises as medicine from what is poisonous. Since poison has no cause for medicine, all medicines have no name of medicine. All goodness also arises by faults causing goodness to arise. Whatever signs of faults arise, if you know that they are goodness, then you do not need to accomplish goodness elsewhere. If you know that poison itself is the meaning of medicine, then you do not need to seek nectar elsewhere. If you do not realize that faults themselves are pure, and do not recognize the cause as the result, then there is no meaning and definite reason. Like a madman chasing a shadow, even if chased, it is not reached and not obtained. Likewise, because the cause of faults is not known, practice does not find the result, and analysis mistakes the definite substance. Accomplishment does not appear as a sign, that itself is the nature of foolishness. Therefore, familiarize yourself with this meaning. Bodhicitta is also the cause of faults, all Buddhas are the cause of faults. If you do not know this cause of faults, then who has this cause of qualities? This cause of faults is not recognized, ignorance is the treasury of the Dharmadhatu, there is nothing greater than that. The cause of faults is the two, grasping and conception, grasping and conception, means and wisdom, there is nothing greater than the cause of faults. The cause of faults is the five afflictions, when the five afflictions appear as the five wisdoms, there is nothing greater than the cause of faults. The cause of faults is the two, permanence and annihilation, when permanence and annihilation are the Dharmadhatu and wisdom, there is nothing greater than the cause of faults. What is said about the body and wisdom, also not apart from the cause of faults, there is nothing else said from elsewhere. Truly and definitely showing the meaning, without coming, without going, without changing, Buddha and Bodhi are in that.