Tibetan
ནི། །ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་བཤད། །ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །སྦྱང་ཞིང་བགྲོད་དུ་མེད་པར་མ་ཤེས་ན། །ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་སྒྲིབ་པར་བཤད། །སྦྱང་བགྲོད་མ་དགོས་ས་ལམ་ལ། །སྦྱང་ བགྲོད་མི་དགོས་མ་རྟོགས་ཏེ། །སྦྱང་ཞིང་བགྲོད་པར་བྱེད་པ་ནི། །ས་དང་ཕ་རོལ་གོལ་སར་བཤད། །གོང་འོག་རིམ་པར་འདོད་པ་ནི། །ས་དང་ཕ་རོལ་འཁྲུལ་པར་བཤད། །ལམ་གྱི་རིམ་པའི་རང་བཞིན་ནི། །བགྲོད་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན། །བགྲོད་དུ་མེད་པར་མ་ཤེས་ན། །ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པར་བཤད། །བགྲོད་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །བགྲོད་དུ་མེད་པར་མ་རྟོགས་ཏེ། །ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་ཡོད་འདོད་ན། །ལམ་གྱི་གོལ་ས་ཡིན་པར་བཤད། །བྱེ་བྲག་ལྔ་རུ་འདོད་པ་ནི། །ལམ་གྱི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་བཤད། །ཕྲ་བ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི། །གཟུང་འཛིན་དག་གི་རང་བཞིན་ཡིན། །གཟུང་འཛིན་བྲལ་བར་མ་ཤེས་ན། །ཕྲ་བ་དག་གི་སྒྲིབ་པར་བཤད། །གཟུང་འཛིན་བྲལ་བར་མ་རྟོགས་ཏེ། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་དུ་ཡོད་ལྟ་ན། །ཕྲ་རགས་གོལ་ས་ཡིན་པར་བཤད། །གཟུང་འཛིན་ཕྲ་རགས་གཉིས་སྣང་ན། །ཕྲ་བའི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་བཤད། །རྒྱུད་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ནི། །སེམས་ཆོས་གཉིས་སུ་མེད་པར་འདྲེལ། །གཉིས་མེད་འདྲེལ་བར་མ་ཤེས་ན། །རྒྱུད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པར་བཤད། །གཉིས་སུ་མེད་པར་འདྲེལ་བ་ལ། །གཉིས་མེད་འདྲེལ་བར་མ་རྟོགས་ཏེ། །སེམས་ཆོས་གཉིས་སུ་ལྟ་བ་ནི། །རྒྱུད་ཀྱི་གོལ་ས་ཡིན་པར་བཤད། །ཐ་དད་རྩེ་གཉིས་སྐྱེས་པ་ནི། །རྒྱུད་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་བཤད། །ལུང་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ནི། །གཏན་ལ་འབེབས་ཤིང་ངེས་པར་སྟོན། །གཏན་ལ་འབེབས་པར་མ་ཤེས་ན། །ལུང་གི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་པར་བཤད། །གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ལུང་དེ་ལ། །ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པར་མ་རྟོགས་ཏེ། །ཐོག་ཏུ་མི་ཕེབས་ཟེར་བ་ནི། །ལུང་གི་གོལ་ས་ཡིན་པར་བཤད། །སྒྲ་ཚིག་རང་ཐད་ཁྱེར་ནས་ནི། །དོན་དང་མི་མཐུན་ཚིག་རྗེས་འབྲང་། །ལུང་གི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་བཤད། །མན་ངག་རང་བཞིན་བསྟན་པ་ནི། །གཉིས་སྣང་མེད་པར་ལ་ཟློས་ནས། །སྤྲོས་པ་མེད་པར་མ་ཤེས་ན། །མན་ངག་དག་གི་སྒྲིབ་པ་ཡིན། །སྒྲོ་སྐུར་བྲལ་བའི་མན་ངག་ལ། །སྤྲོས་པ་མེད་པར་མ་རྟོགས་ཏེ། །སྒྲོ་སྐུར་ཡོད་པར་འདོགས་པ་ནི། །མན་ངག་དག་གི་གོལ་སར་བཤད། །སྤྲོས་པའི་མཐའ་ལ་མངོན་ཞེན་ན། །མན་ངག་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་བཤད། །དབྱེ་ན་དེ་ལྟར་ཡོད་མོད་ཀྱང་། ། བསྡུ་ན་གསུམ་ལས་མེད་པར་བཤད། །འགྲོ་སྒོ་ནོར་བས་གོལ་ས་ཡིན། །གནས་དོན་མ་རྟོགས་སྒྲིབ་པ
Chinese
是。若不知智慧是错觉，则说地与度是地与度的障碍。于不需净行之地道，若不悟不需净行，而行净行，则说是地与度的歧途。若欲上下次第，则说是地与度的错觉。道之次第自性，是不可行之自性。若不知不可行，则说是道的障碍。于不可行之自性，若不悟不可行，而欲于道可行，则说是道的歧途。若欲五种差别，则说是道的错觉。微细之自性，是能取所取之自性。若不知离能取所取，则说是微细之障碍。若不悟离能取所取，而视极微为实有之尘，则说是微细粗大之歧途。若现能取所取微细粗大二相，则说是微细的错觉。所示续之自性，是心法二者无别而相连。若不知无别相连，则说是续的障碍。于无别相连，若不悟无别相连，而视心法为二，则说是续的歧途。若生起差别二执，则说是续的错觉。语之自性是决定且 निश्चित (梵文天城体：niścita，梵文罗马拟音：niścita，汉语字面意思：决定)。若不知决定，则说是语的障碍。于决定之语，若不悟已到达究竟，而说未到达究竟，则说是语的歧途。若执着于字句表面，不符其义而随文解字，则说是语的错觉。所示口诀之自性，是无二取而反复练习，若不知无戏论，则是口诀的障碍。于离增益损减之口诀，若不悟无戏论，而妄加增益损减，则说是口诀的歧途。若执着于戏论之边，则是口诀的错觉。虽说分析则如是存在，然若总摄则说不过三种。行门错误是歧途，不悟住处之义是障碍。
English
It is said that wisdom is a delusion. If one does not know that the grounds and perfections are not to be purified and traversed, it is said to be an obscuration of the grounds and perfections. On the grounds and paths where purification and traversal are not needed, if one does not realize that purification and traversal are not needed, and engages in purification and traversal, it is said to be a wrong path of the grounds and perfections. If one desires an upper and lower sequence, it is said to be a delusion of the grounds and perfections. The nature of the sequence of the path is the nature of being untraversable. If one does not know that it is untraversable, it is said to be an obscuration of the path. If one does not realize that the nature of being untraversable is untraversable, and desires that the path is traversable, it is said to be a wrong path of the path. If one desires five distinctions, it is said to be a delusion of the path. The nature of the subtle is the nature of grasping and being grasped. If one does not know that it is free from grasping and being grasped, it is said to be an obscuration of the subtle. If one does not realize that it is free from grasping and being grasped, and views the subtle particles as truly existent dust, it is said to be a wrong path of the subtle and coarse. If the two appearances of grasping and being grasped, subtle and coarse, appear, it is said to be a delusion of the subtle. The nature of the continuum that is shown is that mind and phenomena are connected without being two. If one does not know that they are connected without being two, it is said to be an obscuration of the continuum. If one does not realize that they are connected without being two, and views mind and phenomena as two, it is said to be a wrong path of the continuum. If different two extremes arise, it is said to be a delusion of the continuum. The nature of the scripture is to ascertain and निश्चित (Sanskrit Devanagari: niścita, Sanskrit Romanization: niścita, Chinese literal meaning: certain). If one does not know that it ascertains, it is said to be an obscuration of the scripture. If one does not realize that the scripture that ascertains has reached the ultimate, and says that it has not reached the ultimate, it is said to be a wrong path of the scripture. If one takes the words and phrases literally, and follows the words without conforming to the meaning, it is said to be a delusion of the scripture. The nature of the instruction that is shown is that it is repeated without dualistic appearance, if one does not know that it is without elaboration, it is an obscuration of the instructions. If one does not realize that the instruction that is free from exaggeration and denigration is without elaboration, and falsely adds exaggeration and denigration, it is said to be a wrong path of the instructions. If one is attached to the extreme of elaboration, it is said to be a delusion of the instruction. Although it is said that there are such divisions, if one gathers them together, it is said that there are no more than three. A mistake in the way of proceeding is a wrong path, not realizing the meaning of the abiding place is an obscuration.
Tibetan
་ཡིན། །སྒོ་ལྔར་འཁྱམས་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །དཔེར་ན་དོན་ཡོད་ལམ་ཞུགས་ན། །ཤར་ན་དོན་ཡོད་ནུབ་ལ་ཕྱིན། །ནུབ་ཀྱིས་ཤར་གྱི་དོན་མི་འགྲུབ། །ལམ་རྒྱུས་མི་ཤེས་འཁྲུལ་པ་འབྱུང་། །ཞེ་འདོད་མེད་པའི་དོན་འདོད་པས། །ཞེ་འདོད་མཚན་མའི་ལམ་དུ་ཞུགས། །གོལ་ས་ཞེས་ནི་དེ་ལ་བཤད། །སྒྲོ་སྐུར་གཉིས་བྲལ་རང་བཞིན་ལ། །བརྗོད་ཡོད་རྟོག་པའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན། །ཚིག་གི་སྒྲོ་འདོགས་མ་ཆོད་འཁྲུལ། །གང་ཟག་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་ལས། །སེམས་ཁྱད་ཐེག་པ་རིམ་པ་དགུ། །མི་མཐུན་ལྟ་སྤྱོད་སོ་སོར་བཤད། །དེས་ནི་གོལ་སྒྲིབ་འཁྲུལ་པ་བྱུང་། །ཡང་དག་དོན་ལ་ཐེག་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་སྣང་གསལ་སྤུ་གྲིས་འཁྲུལ་སྣང་རྩད་ནས་གཅོད་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། སྤྱི་ཏི་ཡོ་ག་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་གོལ་སྒྲིབ་འཁྲུལ་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་པའོ།། །།ཨ་ཐ་ཨི་ཕ་དྷ་ནི་བ་ལ་མུ་སི། ས་ཀ་རི་ཨ་ཨ་སི་ཏིང་ཀ་ཡ། མ་ཧཱ་འབུ་ཏོ་ཨ་བྷ་རི་ཨ་ཏི། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །ཀུན་བཟང་ཉིད་ལ་འདི་སྐད་ཞུས། །རྫོགས་ཆེན་སྤྱི་ཏི་ཡོ་ག་ཡི། །གོལ་སྒྲིབ་འཁྲུལ་གསུམ་ལ་བཟླ་ཇི་ལྟ་བུ། །ཞེས་གསོལ་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་འདི་སྐད་གསུངས། །ཐོག་མའི་སྙིང་པོ་མ་འདི་ལ། །རྩལ་སྣང་རིག་པ་བུ་འཕྲད་པས། །མ་བུ་དབྱེར་མེད་འཕྲད་འདྲེས་པས། །སྐྱེ་མེད་ས་ཟིན་འགྱུར་མེད་རྒྱ་ཡིས་ཐེབས། །སྙིང་པོ་ཀློང་ནས་ཤར་ཙམ་ན། །སྤྱི་ཏི་ཡོ་གའི་དགོངས་པ་ལ། །ངེས་པའི་ཞེ་འདོད་མ་སྐྱེས་ན། །རྫོགས་ཆེན་སྒྲིབ་པ་མིན་པར་བཤད། །སྤྱི་ཏི་ཡོ་ག་འདི་རྟོགས་ན། །གོང་འོག་ཁྱད་པར་དབྱེ་རུ་མེད། །ཐེག་པ་དྲུག་གི་གོལ་སྒྲིབ་སྟེ། །བདེན་གཉིས་ཁ་མཚོན་བཅད་དུ་མེད། །སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་རྩིས་གདབ་མེད། །རང་བཞིན་ཤེས་པས་སྒྲིབ་པ་མེད། །འཛིན་རྟོག་གཉིས་ལས་གྲོལ་བ་ནི། །དེ་ཡི་དོན་རྟོགས་གོལ་དུ་མེད། །འཛིན་རྟོག་ཡིད་གཉིས་འཁྲུལ་པར་ཤེས། །རྩིས་གདབ་མེད་ན་འཁྲུལ་དུ་མེད། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པའི་ཆོས། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་སྒྲིབ་དུ་མེད། །གཟུང་འཛིན་ཡིད་གཉིས་མ་སྐྱེས་ན། །གོལ་དང་འཁྲུལ་པ་མེད་ པར་བཤད། །སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་མ་ནོར་ཤར། །ལྟ་བ་གོལ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཕྱོགས་ཆ་ཡ་བྲལ་མ་སྐྱེས་ན། །འཛིན་རྟོག་གོལ་སྒྲིབ་འཁྲུལ་པ་མེད། །དངོས་པོ་གང་ཡང་དབྱེ་བསལ་མེད། །དབྱེ་བསལ་གོལ་སྒྲིབ་འཁྲུལ་པ་མེད། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྩོལ་བསྒྲུབ་བྱར་མེད་པས། །བྱ་བཙལ་གོལ་སྒྲིབ་འཁྲུལ་པ་
Chinese
是。在五门中游荡是错乱。譬如进入有意义的道路，东方有意义却向西方去。西方不能成办东方的意义。不了解道路的来龙去脉，就会产生错乱。因为希求没有希求的事物，进入了希求表相的道路。那被称为歧途。对于远离增益和损减的自性，言说存在的分别念是障碍。没有断除语言的增益，就会错乱。由于众生根器的差别，心识的差别有九乘次第。分别宣说了不相同的见解和行持。因此产生了歧途、障碍和错乱。对于真实义，没有乘。如是说。珍宝光明剃刀从根斩断错乱显现，与虚空等同的续部中，对于没有证悟普贤瑜伽的众生，开示歧途、障碍和错乱的章节，第三十品。阿塔 诶帕 达尼 瓦拉 穆斯。萨卡日 阿 阿 斯丁 卡亚。玛哈 阿布托 阿巴日 阿提。之后，金刚萨埵向普贤请教：大圆满普贤瑜伽的歧途、障碍、错乱这三者如何对治？这样请问之后，普贤如是说：初始的心髓母体中，本性显现的觉性之子相遇，母子无别相遇融合，无生之地稳固，以不变的界限封印。心髓从虚空中稍微显现时，对于普贤瑜伽的意，如果没有生起决定的希求，则宣说不是大圆满的障碍。如果证悟了这个普贤瑜伽，则没有上下差别。六乘的歧途和障碍，无法用真假的利剑斩断。心髓的自性无法计算。了知自性就没有障碍。从能取和所取二者中解脱，就是了悟其意义，没有歧途。能取和所取，二元对立的心识是错乱。如果没有计算，就没有错乱。所取和能取是错乱的法。如是了知就没有障碍。如果未生起能取、所取，二元对立的心识，则宣说没有歧途和错乱。心髓的自性无谬显现。见解无歧途是菩提心。如果未生起脱离边际和部分，则没有能取所取的歧途、障碍、错乱。任何事物都没有分别。没有分别就没有歧途、障碍、错乱。身语意三者没有勤作修饰，没有能作所作的歧途、障碍、错乱。
English
It is. Wandering in the five gates is confusion. For example, if one enters a meaningful path, the east is meaningful but goes to the west. The west cannot accomplish the meaning of the east. Not understanding the ins and outs of the road will lead to confusion. Because of desiring things that are not desired, one enters the path of desiring appearances. That is called a wrong path. For the nature that is free from both addition and subtraction, saying that existence is a conceptual obscuration. If the addition of words is not cut off, it will be confused. Due to the difference in the faculties of beings, the difference in mind has nine levels of vehicles. Different views and practices are explained separately. Therefore, wrong paths, obstacles, and confusions arise. For the true meaning, there is no vehicle. So it is said. The Precious Light Razor cuts off the illusion from the root, from the tantra equal to space. For those who have not realized the Samantabhadra Yoga, the chapter on showing the wrong path, obstacles, and confusion is the thirtieth. Ata Epa Dhani Wala Musi. Sakari A A Sting Kaya. Maha Abuto Abari Ati. Then, Vajrasattva asked Samantabhadra: How to counteract the three wrong paths, obstacles, and confusions of the Great Perfection Samantabhadra Yoga? After asking this, Samantabhadra said: In the initial heart essence matrix, the son of awareness, which is the manifestation of nature, meets, and the mother and son meet and merge without separation, the ground of non-birth is stable, and it is sealed with the boundary of immutability. When the heart essence slightly appears from the void, if the determined desire does not arise for the meaning of Samantabhadra Yoga, then it is said that it is not an obstacle to the Great Perfection. If you realize this Samantabhadra Yoga, then there is no difference between top and bottom. The wrong paths and obstacles of the six vehicles cannot be cut off with the sword of truth and falsehood. The nature of the heart essence cannot be calculated. Knowing the nature has no obstacles. Liberation from the taker and the taken is to understand its meaning, there is no wrong path. The taker and the taken, the dualistic mind is confusion. If there is no calculation, there is no confusion. The taken and the taker are the nature of confusion. Knowing this, there are no obstacles. If the taker, the taken, and the dualistic mind do not arise, then it is said that there is no wrong path and confusion. The nature of the heart essence appears without error. The view without wrong path is Bodhicitta. If one does not arise separated from edges and parts, then there is no wrong path, obstacle, or confusion of the taker and the taken. There is no distinction between anything. Without distinction, there is no wrong path, obstacle, or confusion. Since body, speech, and mind have no effort to adorn, there is no wrong path, obstacle, or confusion of what can be done and what can be sought.