Tibetan
། །རྒྱུ་རུ་ཡེ་ཤེས་གཞི་གནས་མནོ། །རྐྱེན་དུ་ཡེ་ཤེས་རླུང་རྐྱེན་མནོ། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའོ། །རང་བཞིན་ཀུན་བཟང་རྒྱུ་རྐྱེན་རྩོལ་ནད་བྲལ། །རྟོགས་པས་ཀུན་བཟང་རང་གི་དེ་ཉིད་རྟོགས་གྱུར་པ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེ་ནི་དུག་གསུམ་སྐུ་གསུང་ཐུགས། །དེ་ལྟར་གྱུར་པས་ཀུན་བཟང་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་སྣང་གསལ་སྤུ་གྲི་འབར་བས་འཁྲུལ་སྣང་རྩད་ནས་གཅོད་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཡེ་ཐོག་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བཟང་མ་བྱས་པར་རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱིས་ཡེ་སངས་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།ཨ་ཐ་བྷ་རི་ནུ་ཡ་བི་ཏ་ཡ། དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་ཨི་པ་དྷ་ནི། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །ཀུན་བཟང་ཉིད་ལ་འདི་སྐད་ཞུས། །རིགས་དྲུག་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ངན་བྱས་སམ། །ཞེས་གསོལ་པ་དང་། སྟོན་པས་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །འཁྲུལ་རྒྱུ་རླུང་གི་རང་བཞིན་དེ། །གཉིས་ཀའི་གཞི་རུ་ མཉམ་པ་ལ། །རང་ས་མ་ཟིན་རླུང་འགྱུས་པས། །ཆོས་ཉིད་མ་དང་མ་འཕྲད་འགྱུར་མེད་ཀློང་དུ་མ་གྱུར་པས། །ཡེ་ཤེས་རང་ས་མ་ཟིན་པར། །འཁྲུལ་པ་རང་དུ་མ་ཆོད་དེ། །སྙིང་པོ་ཀློང་ནས་མ་ཤར་བས། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་སངས་མ་རྒྱས། །འཁྲུལ་པའི་འབྲས་བུ་རིག་པའོ། །རྒྱུ་ནི་རླུང་གི་ནུས་པ་ལ། །འབྲས་བུ་རིག་པ་ཡོད་པ་ཡི། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དོན་མ་རིག །མ་རྟོགས་མ་རིག་མུན་པར་འཐུམས། །དེ་རུ་ཡིད་འགྱུས་སེམས་སུ་འཁྲུལ། །འོད་གཟུགས་རིགས་གཟུགས་ཤ་གཟུགས་རྣམས། །རང་ས་མ་ཟིན་གསུམ་གྱིས་ལན། །ངན་མ་བྱས་ཤིང་ཐབས་ཀྱང་མ་བྱས་ཏེ། །རིག་པས་རང་ས་མ་ཟིན་འདོད་ཁམས་འཁྲུལ། །ཡིད་ཀྱིས་རང་ས་མ་ཟིན་གཟུགས་ཁམས་འཁྲུལ། །སེམས་ཀྱིས་རང་ས་མ་ཟིན་གཟུགས་མེད་འཁྲུལ། །རང་ས་མ་ཟིན་རྣམ་གསུམ་གྱིས། །ངན་པ་མ་བྱས་ཤུགས་ཀྱིས་འཁོར་བར་འཁྱམས། །དཔེར་ན་བཅུ་བདུན་མན་ཆད་ཀྱི། །ཟླ་བ་རྒྱུ་རྐྱེན་བྱེད་མེད་ཀྱང་། །ཤུགས་ཀྱིས་ཆུང་ངུ་འགྲོ་བ་ལྟར། །བྱེད་མཁན་མེད་པར་འཁོར་བར་འཁྱམས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་སྣང་གསལ་སྤུ་གྲི་འབར་བས་འཁྲུལ་སྣང་རྩད་ནས་གཅོད་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཅན་གྱིས་ངན་མ་བྱས་པར་འཁོར་ཚུལ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།ཨ་བ་ཏ་ཡི་བྷ་ཏ་ས་ཀ་ཏ་ཡ་ཨ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །ཀུན་བཟང་ཉིད་ལ་འདི་སྐད་ཞུས། །དེ་ཉིད་སྐྱོན་ཡོན་ཇི་ལྟར་ལགས། །ཞེས་གསོལ་པ་དང་། ཀུན་བཟང་ཉིད་ཀྱིས་འདི་སྐད་གསུངས། །དཔེར་ན་ནས་ཀྱི་ག
Chinese
思维于因是智慧之根本处，思维于缘是智慧之风缘，其果即是普贤。自性普贤远离因缘勤作与疾病，以证悟而证悟普贤自身之本性，彼普贤即是三毒之身语意。如是而成即名为普贤。如是说。出自《珍宝明亮剃刀般的光芒，彻底斩断错觉显现，与虚空等同之续》。此为第十二章，讲述了原始佛陀们未曾造作，而是自性之力自然成佛。阿塔巴日努亚比达亚。（藏文）达玛达都伊巴达尼。（藏文，梵文天城体，Dharmadhatu upadhani，法界建立）此后金刚萨埵向普贤请教：六道众生造恶了吗？如是祈请后，导师向眷属开示：错觉之因是风的自性，在二者之根本处平等。由于未能把握自性，风散乱，法性未能相遇，未能成为不变之空性，因此智慧未能把握自性，错觉未能自行断除，心髓未能显现，故未能无生而证悟。错觉之果即是觉知。因是风之力量，果是觉知存在，觉知之智慧未能领悟其义，未能证悟，被无明黑暗所笼罩。于此，意动摇而错觉为心。光身、种身、肉身等，未能把握自性，是三者之过。未曾造恶，亦未曾行方便，由于觉知未能把握自性，故错觉于欲界。由于意未能把握自性，故错觉于色界。由于心未能把握自性，故错觉于无色界。未能把握自性，由这三种原因，未曾造恶，却因业力而流转轮回。譬如十七岁以下的月亮，虽无因缘作者，却因业力而逐渐变小。如同没有作者一般，流转于轮回。如是说。出自《珍宝明亮剃刀般的光芒，彻底斩断错觉显现，与虚空等同之续》。此为第十三章，讲述了众生未曾造恶而流转轮回之方式。阿瓦达伊巴达萨嘎达亚阿。（藏文）此后金刚萨埵向普贤请教：彼之过患与功德如何？如是祈请后，普贤如是说：譬如青稞的
English
Thinking of the cause as the basis of wisdom, thinking of the condition as the wind condition of wisdom, its fruit is Samantabhadra. The nature of Samantabhadra is free from cause, condition, effort, and disease. Through realization, one realizes the very nature of Samantabhadra himself. That Samantabhadra is the body, speech, and mind of the three poisons. Becoming like that is called Samantabhadra. Thus it is said. From the Tantra of the Precious, Luminous Razor that Cuts Through Delusional Appearances at Their Root, Equal to Space. This is the twelfth chapter, which explains that the primordial Buddhas did not do good deeds, but spontaneously attained Buddhahood through the power of their own nature. Ata Bharinuya Bita Ya. (Tibetan) Dharma Dhatu Ipa Dhani. (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Dharmadhatu upadhani, Establishment of the Dharma Realm) Then Vajrasattva asked Samantabhadra: Have the sentient beings of the six realms done evil? After this prayer, the Teacher instructed the assembly: The cause of delusion is the nature of wind, which is equal at the root of both. Because one fails to grasp one's own nature, the wind scatters, the Dharma nature fails to meet, and one fails to become the unchanging emptiness. Therefore, wisdom fails to grasp its own nature, delusion fails to cut itself off, and the heart essence fails to arise. Therefore, one fails to attain enlightenment without birth. The fruit of delusion is awareness. The cause is the power of wind, and the fruit is the existence of awareness. The wisdom of awareness fails to understand its meaning, fails to realize, and is enveloped in the darkness of ignorance. There, the mind wavers and is deluded into the mind. Light bodies, seed bodies, flesh bodies, etc., fail to grasp their own nature, which is the fault of the three. Without doing evil or practicing means, because awareness fails to grasp its own nature, one is deluded in the desire realm. Because the mind fails to grasp its own nature, one is deluded in the form realm. Because the mind fails to grasp its own nature, one is deluded in the formless realm. Failing to grasp one's own nature, for these three reasons, without doing evil, one wanders in samsara due to karma. For example, the moon under seventeen years old, although without cause, condition, or agent, gradually becomes smaller due to karma. Like someone without an agent, one wanders in samsara. Thus it is said. From the Tantra of the Precious, Luminous Razor that Cuts Through Delusional Appearances at Their Root, Equal to Space. This is the thirteenth chapter, which explains how sentient beings wander in samsara without doing evil. Avata Ibhata Sakata Ya A. (Tibetan) Then Vajrasattva asked Samantabhadra: What are its faults and merits? After this prayer, Samantabhadra said: For example, barley
Tibetan
ཞི་གཅིག་ལ། །ཞིང་ས་གཅིག་ལ་བཏབ་པ་ལ། །བྱེད་མཁན་མེད་པར་བཟང་ངན་འབྱུང་། །དེ་བཞིན་རང་ཤུགས་ལས་བྱུང་བ། །མ་རིག་ཡེ་ཤེས་ཤུགས་ཀྱིས་བྱུང་། །ལྕགས་རྡོ་ལྕགས་སུ་གཞི་གཅིག་ལ། །བཟང་ངན་རྣོ་བརྟུལ་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་། །དེ་བཞིན་འཆར་སྒོ་འཁྲུལ་སྒོ་འབྱུང་། །དཔེར་ན་ཕ་མ་གཞི་གཅིག་ལ། །སྦྱོར་བར་མཉམ་པ་ཐིག་ལེར་མཉམ། །གནས་སུ་མཉམ་ལ་འབྱུང་བར་མཉམ། །དེ་ལྟར་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་ལ། །ཁྱེའུ་བུ་མོར་འོང་བ་དང་། ། ལེགས་མ་ལེགས་སུ་འོང་བ་དང་། །བཟང་དང་ངན་དང་འོང་བ་ཡང་། །རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ལས། །བུ་མོ་ཁྱེའུ་ལྟ་བུར་བྱས་པ་མིན། །ཁྱེའུ་བུ་མོར་བྱས་པ་མིན། །མ་ལེགས་ལེགས་སུ་ལྟ་བུར་བྱས་པ་མིན། །བཟང་པོ་ངན་པར་ལྟ་བུར་བྱས་པ་མིན། །ཆེ་ཆུང་གཉིས་སུ་འོང་བ་དང་། །བཟང་ངན་གཉིས་སུ་འོང་བ་དང་། །བློ་ལ་རྣོ་བརྟུལ་འོང་བ་དང་། །སྤྱང་གླེན་གཉིས་སུ་འོང་བ་ཡང་། །རྒྱུ་རྐྱེན་རྩོལ་བསྒྲུབ་མ་བྱས་པར། །རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱུང་། །དེ་བཞིན་རིག་པར་གཞི་གཅིག་ལ། །སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་གཉིས་སུ་བྱུང་། །སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་བསམ་མི་ཁྱབ། །སེམས་ཅན་སྐྱོན་ཀྱང་ཚད་ལས་འདས། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་རྣམ་གཉིས་ཀྱང་། །གཞི་ཤུགས་དག་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་སྣང་གསལ་སྤུ་གྲིས་འཁྲུལ་སྣང་རྩད་ནས་གཅོད་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། སྐྱོན་ཡོན་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །།ཨ་ཐ་ཨ་རི་ཤ་པ་རི། བྷ་ཏ་ཀི་བ་ཙིཏྟ་ཡ། བཱི་མ་ལ་ཡ་ཨ་ཏི་པ་རི། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །ཀུན་བཟང་ཉིད་ལ་འདི་སྐད་ཞུས། །ཐེག་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དེ། །གང་ལ་དགོངས་ནས་ཕྱེ་བ་ལགས། །ཞེས་གསོལ་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། །སྙིང་པོ་རང་བཞིན་མིང་མེད་མཉམ་པ་ལ། །རྩལ་སྣང་ཡན་ལག་སྣང་ཚུལ་རིམ་པར་ཕྱེ། །དུག་གསུམ་ཆ་ནས་ཉོན་མོངས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བྱུང་། །འདོད་ཆགས་ལས་གྱུར་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གཅིག །གཏི་མུག་ལས་གྱུར་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གཅིག །ཞེ་སྡང་ལས་གྱུར་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གཅིག །དུག་གསུམ་ཆ་མཉམ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གཅིག །དེ་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་རྣམས། །དེ་འདུལ་ཆོས་སྒོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ངོ་། །མདོ་སྡེ་ལས་གྱུར་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གཅིག །འདུལ་བ་ལས་གྱུར་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གཅིག །མངོན་པ་ལས་གྱུར་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གཅིག །དེ་གསུམ་ཆ་ལས་གྱུར་པ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གཅིག །
Chinese
于一寂静中， 于一田地所播种， 无作者而生好与坏。 如是自力所生者， 无明智慧力所生。 铁石铁之基虽一， 好坏锐钝力所生。 如是生起显现与错乱。 譬如父母基虽一， 结合平等明点等， 处于平等生起亦平等。 如是平等之自性中， 生起男孩与女孩， 生起好与不好， 生起好与坏亦然。 由自性力而生， 非将女孩变为男孩， 非将男孩变为女孩。 非将不好变为好， 非将好变为坏。 生起大小二者， 生起好坏二者， 于智生起锐钝， 生起聪明愚笨二者亦然。 未作因缘勤作， 自性力而如是生。 如是于明基虽一， 众生佛陀二者生。 佛陀功德不可思议， 众生过患亦超量。 过患与功德二者， 亦从基力而生。 如是说。 珍宝光明剃刀斩断错觉，与虚空等性之续中，显示过患功德之理，第十四章终。 阿塔阿日夏巴日，巴塔吉瓦吉达亚，比玛拉亚阿底巴日。 其后金刚萨埵， 向普贤如是请问： 八万四千之法蕴， 依何而分说？ 如是请问时， 普贤王如是答复： 于心性无名平等中， 分说力显现支分之显现次第。 从三毒分出八万四千烦恼。 由贪欲所生二万一千一百一十一， 由愚痴所生二万一千一百一十一， 由嗔恨所生二万一千一百一十一， 三毒平等二万一千一百一十一。 如是等等八万四千烦恼， 为调伏彼等有八万四千法门。 由经藏所生二万一千一百一十一， 由律藏所生二万一千一百一十一， 由论藏所生二万一千一百一十一， 由彼等三者所生二万一千一百一十一。
English
In a single stillness, In a single field that is sown, Good and bad arise without a maker. Likewise, what arises from its own power, Ignorance and wisdom arise from power. Iron ore, the base of iron is one, Good, bad, sharp, and dull arise from power. Likewise, appearances and delusions arise. For example, parents, the base is one, Equal in union, equal in bindu, Equal in place, equal in arising. Thus, in the nature of equality, Boys and girls come to be, Good and not-good come to be, Good and bad also come to be. They arise from the power of their own nature, Not that a girl is made into a boy, Not that a boy is made into a girl. Not that not-good is made into good, Not that good is made into bad. Large and small come to be as two, Good and bad come to be as two, Sharp and dull arise in intelligence, Clever and foolish also come to be as two. Without making cause, condition, or effort, They arise thus from the power of their own nature. Likewise, in awareness, the base is one, Sentient beings and Buddhas arise as two. The qualities of the Buddhas are inconceivable, The faults of sentient beings are also beyond measure. Both faults and qualities, Arise from the power of the base. Thus it is said. From the Precious Shining Razor Cutting Delusion from its Root, a Tantra Equal to Space, the Fourteenth Chapter: Showing the Logic of Faults and Qualities. ATA ARISHA PARI, BHATA KIBA TSITTA YA, BIMALAYA ATI PARI. Then Vajrasattva, To Kuntuzangpo asked thus: The eighty-four thousand vehicles, Based on what were they divided? Thus he asked, And Kuntuzangpo replied: In the essence, nature, nameless equality, The display of power, branches, and the way things appear are divided in order. From the three poisons arise eighty-four thousand afflictions. From desire arise twenty-one thousand one hundred and eleven, From ignorance arise twenty-one thousand one hundred and eleven, From hatred arise twenty-one thousand one hundred and eleven, The three poisons equally, twenty-one thousand one hundred and eleven. Thus, the eighty-four thousand afflictions, To subdue them, there are eighty-four thousand Dharma gates. From the Sutras arise twenty-one thousand one hundred and eleven, From the Vinaya arise twenty-one thousand one hundred and eleven, From the Abhidharma arise twenty-one thousand one hundred and eleven, From the combination of these three arise twenty-one thousand one hundred and eleven.